People supported Hitler when he took power because conditions were so bad in Germany that they were willing to try anything. They continued to support him afterwards because, before he started his war, he was doing what he promised and things in Germany kept getting better, if you weren't a Jew, that is. When the war started, Hitler had been right about so many things before then that the people gave him the benefit of a doubt until it became obvious that it would not turn out well. Before Hitler began his war, his approval rating was in the 90's as he had achieved much up until that point. There is a consensus among historians that if Hitler would have died in 1938, he would today be remembered as the greatest German leader of modern times and would be honored along with Frederick the Great and Bismarck.
Official polling was not done during the war, but the Gestapo regularly made internal reports on the public mood, and certain underground opposition groups did the same. A close examination of these sources reveal, not surprisingly, that Hitler's approval rating diminished in direct proportion to German losses on the battlefield and the resultant effects on the German people at home. But at no point did the Germans of those days completely give up on their Fuehrer. When a group of Army officers attempted to assassinate Hitler shortly after the D-Day landings (the July 20, 1944 plot known as Valkyrie), they received no popular support. An entire generation of Germans had grown up in the Hitler Youth and many would remain loyal to Hitler long after he was dead.
Here is documentation of a POLL of Germans taken many decades back. It is from a book by Albert Speer about the Nuremberg criminals who served time in Spandau prison in Berlin for their crimes.
April 11, 1953 Spandau: The Secret Diaries: Through a clandestine note from his son-in-law, Doenitz has heard the results of a (July 1952) survey . . . . He himself stands at the head of the list of formerly prominent personages (former Nazis) whom the Germans still have a good opinion of. Doenitz has 46 percent; he is closely followed by Schacht with 42, Goering with 37, myself with 30, Hitler with 24 percent. Schirach and Hess lag behind with 22 percent. Seven percent have a bad opinion of Doenitz, 9 percent of me, 10 of Schacht, 29 of Schirach and Hess, 36 of Goering and 47 percent of Hitler. "Because the German people cherish me in their hearts, I shall soon be getting out," Doenitz observed complacently as he stood beside me today washing his hands. Nevertheless, the letter gave Doenitz no pleasure, for his son-in-law unforgivably passed on the information that he is now as popular as Rommel. In a tone of sharp repugnance, Doenitz commented that Rommel had been nothing but a propaganda hero because he participated in the July 20 conspiracy. Then Doenitz stalked off. (Speer II)
This poll reveals that in 1952, a full 25% of Germans still thought well of Hitler, and only 47% would say they disapproved of him!
As to why the German people continued to support Hitler during the war, the Allies policy of 'Unconditional Surrender' left them little realistic choice. Hitler was certain that if he surrendered to the Allies, no matter how dread the situation facing Germany was, the Allies would destroy Germany in the same manner that he himself intended to destroy his own enemies. Nazi propaganda utilized 'Unconditional Surrender' to spur the German people on, even in the face of hopeless odds. The behavior of the Red Army as they murdered and raped their way into Germany confirmed their worst fears and caused them to support their government until the last minute.
คนได้รับการสนับสนุนฮิตเลอร์เมื่อเขาเข้ามากุมอำนาจเพราะเงื่อนไขที่เลวร้ายในเยอรมนีว่าพวกเขาเต็มใจที่จะลองทำอะไร พวกเขายังคงสนับสนุนเขาต่อไปเพราะก่อนที่เขาจะเริ่มต้นสงครามเขาได้ทำในสิ่งที่เขาสัญญาว่าและสิ่งที่อยู่ในเยอรมนียังคงได้รับดีกว่าถ้าคุณไม่ได้ชาวยิวที่เป็น เมื่อสงครามเริ่มต้นฮิตเลอร์ได้รับสิทธิเกี่ยวกับหลายสิ่งก่อนแล้วว่าคนที่ทำให้เขาได้รับประโยชน์แห่งความสงสัยจนกระทั่งมันกลายเป็นที่เห็นได้ชัดว่ามันจะไม่เปิดออกมาได้ดี ก่อนที่จะเริ่มสงคราม hitler เขาอนุมัติการจัดอันดับของเขาในปี 90 ในขณะที่เขาประสบความสำเร็จมากขึ้นไปจนถึงจุดที่ มีมติในหมู่นักประวัติศาสตร์ว่าถ้าฮิตเลอร์จะมีการเสียชีวิตในปี 1938วันนี้เขาจะถูกจดจำในฐานะผู้นำเยอรมันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของยุคปัจจุบันและจะได้รับเกียรติพร้อมกับเฟรเดอริที่ดีและ Bismarck.
อย่างเป็นทางการเลือกตั้งไม่ได้ทำในช่วงสงคราม แต่นาซีที่ทำอย่างสม่ำเสมอรายงานภายในกับอารมณ์ของประชาชนและบาง กลุ่มต่อต้านใต้ดินก็ทำเช่นเดียวกัน การตรวจสอบอย่างใกล้ชิดของแหล่งข้อมูลเหล่านี้เปิดเผยไม่น่าแปลกใจที่ฮิตเลอร์การอนุมัติลดลงในสัดส่วนโดยตรงกับความสูญเสียที่เยอรมันในสนามรบและผลกระทบผลลัพธ์ที่คนเยอรมันที่บ้าน แต่ที่จุดใดไม่เยอรมันในวันนั้นได้อย่างสมบูรณ์ให้ขึ้นบน Fuehrer ของพวกเขา เมื่อกลุ่มนายทหารพยายามที่จะลอบสังหารฮิตเลอร์ไม่นานหลังจากที่เพลงวัน (20 กรกฎาคม 1944 พล็อตเป็นที่รู้จักกันคิรี)พวกเขาไม่ได้รับการสนับสนุนที่เป็นที่นิยม ทั้งรุ่นของเยอรมันได้เติบโตขึ้นมาในวัยหนุ่มของฮิตเลอร์และจำนวนมากจะยังคงจงรักภักดีต่อฮิตเลอร์เป็นเวลานานหลังจากเขาตาย.
ที่นี่เป็นวิธีการของการสำรวจความคิดเห็นของชาวเยอรมันมานานหลายสิบปีกลับ มันก็มาจากหนังสือโดย albert ยร์สเกี่ยวกับอาชญากรนูเรมเบิร์กซึ่งทำหน้าที่เวลาอยู่ในคุก Spandau ในเบอร์ลินในข้อหาก่ออาชญากรรมของพวกเขา
11 เมษายน 1953 Spandau.สมุดบันทึกลับผ่านบันทึกลับจากลูกชายในกฎหมายของเขา Doenitz ได้ยินผลการ (กรกฎาคม 1952) การสำรวจ . . . ตัวเขาเองยืนที่หัวของรายการของบุคคลที่ประสบความสำเร็จก่อน (นาซีอดีต) คนเยอรมันยังคงมีความเห็นที่ดีของ Doenitz มี 46 เปอร์เซ็นต์ที่เขาจะตามอย่างใกล้ชิดโดยแกด้วย 42, 37 goering ตัวเองกับ 30 ฮิตเลอร์ที่มี 24 เปอร์เซ็นต์Schirach และความล่าช้าหลังเดิมที่มีร้อยละ 22 ร้อยละเจ็ดมีความเห็นที่ไม่ดีของ Doenitz, 9 เปอร์เซ็นต์ของฉัน, 10 จากแกชท์, 29 จาก Schirach และเดิม 36 จาก goering และร้อยละ 47 ของฮิตเลอร์ "เพราะคนเยอรมันหวงแหนฉันในหัวใจของพวกเขาฉันจะเร็ว ๆ นี้จะได้รับการออกมา" Doenitz สังเกตพอใจในขณะที่เขายืนอยู่ข้างฉันในวันนี้ซักมือของเขา แต่ตัวอักษรที่ให้ความสุข Doenitz ไม่มีบุตรเขยของเขาผ่าน unforgivably กับข้อมูลที่ว่าเขาเป็นตอนนี้เป็นที่นิยมเป็น rommel ในน้ำเสียงของการต่อต้านคม, Doenitz เห็นว่า rommel ได้รับอะไร แต่พระเอกโฆษณาชวนเชื่อเพราะเขามีส่วนร่วมในการวางแผนที่ 20 กรกฎาคม แล้วเดินออก Doenitz (ยร์ส ii)
การสำรวจนี้แสดงให้เห็นว่าในปี 1952,เต็ม 25% ของเยอรมันยังคงคิดดีของฮิตเลอร์และเพียง 47% กล่าวว่าพวกเขาจะไม่เห็นด้วยกับเขา
ว่าทำไมคนเยอรมันยังคงสนับสนุนฮิตเลอร์ในช่วงสงครามพันธมิตรนโยบายของการยอมจำนนอย่างไม่มีเงื่อนไข 'ปล่อยให้เล็กน้อย ทางเลือกที่เป็นจริง ฮิตเลอร์เป็นที่แน่นอนว่าถ้าเขายอมจำนนต่อฝ่ายพันธมิตรไม่ว่ากลัวสถานการณ์ที่เผชิญหน้ากับเยอรมนีเป็นพันธมิตรจะทำลายเยอรมนีในลักษณะเดียวกันกับที่ตัวเขาเองตั้งใจที่จะทำลายศัตรูของเขาเอง การโฆษณาชวนเชื่อนาซีใช้ 'ยอมแพ้อย่างไม่มีเงื่อนไขที่จะกระตุ้นคนเยอรมันที่แม้จะอยู่ในใบหน้าของราคาสิ้นหวัง พฤติกรรมของกองทัพแดงที่พวกเขาฆ่าและข่มขืนทางของพวกเขาลงไปในเยอรมนียืนยันความกลัวที่เลวร้ายที่สุดของพวกเขาและทำให้พวกเขาให้การสนับสนุนรัฐบาลของพวกเขาจนนาทีสุดท้าย
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)