Because of contracts that bind gove

Because of contracts that bind governments with companies (that means that the water of the country is owned by a company), more and more governments want to help themselves to the waters of the oceans, which means doing their own desalination. Nowadays, there are 87 corporations building these plants. But this solution turns to be a bad one. First, even though there are more desalination plants in the world, only rich countries, or the World Bank, or big corporations, or the three together are going to be able to afford to build these plants. Second, desalination requires fossil fuels burn and thus leads to more global carbon emissions, which means more global warning. So while responding to one problem, you actually aggravate another. And still, thorny issues remain: who is going to own this water? Once cleaned, will the water be returned to the public domain? In fact, as water is necessary to live, “the ones that own desalination plants will control life”.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เนื่องจากสัญญาที่ผูกพันรัฐบาลกับบริษัท (ซึ่งหมายความ ว่า น้ำของประเทศเป็นเจ้าของบริษัท), มาก ขึ้นรัฐบาลต้องช่วยตัวเองน้ำของมหาสมุทร ซึ่งหมายความว่า ทำตน desalination ในปัจจุบัน มีบริษัท 87 อาคารพืชเหล่านี้ แต่วิธีนี้จะเป็น คนไม่ดี ครั้งแรก แม้ว่าจะมีเพิ่มเติม desalination พืชในโลก เฉพาะ ประเทศรวย หรือ ธนาคารโลก หรือองค์กรขนาดใหญ่ หรือสามด้วยกันจะสามารถสามารถสร้างพืชเหล่านี้ สอง desalination ต้องเผาไหม้เชื้อเพลิงฟอสซิล แล้วจึง นำไปสู่การปล่อยก๊าซคาร์บอนทั่วโลกมากขึ้น ซึ่งหมายความว่า ภาวะโลกร้อนมากขึ้น ดังนั้น ในขณะที่ตอบสนองปัญหาหนึ่ง คุณจริงซ้ำเติมอีก และยังคง ยังคงปัญหา thorny: ใครจะเป็นเจ้าของน้ำหรือไม่ เมื่อทำความสะอาด จะน้ำถูกส่งกลับไปยังโดเมนสาธารณะ ในความเป็นจริง เป็นน้ำจำเป็นต้องอาศัยอยู่ "ว่า พืช desalination เองจะควบคุมชีวิต"

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เพราะสัญญาที่ผูกรัฐบาลกับ บริษัท (ซึ่งหมายความว่าน้ำของประเทศที่เป็นเจ้าของโดย บริษัท ) รัฐบาลมากขึ้นและต้องการที่จะช่วยตัวเองไปยังน่านน้ำของมหาสมุทรซึ่งหมายถึงการทำกลั่นน้ำทะเลของตัวเอง ปัจจุบันมี 87 บริษัท สร้างโรงงานเหล่านี้ แต่วิธีนี้จะเปิดที่จะเป็นหนึ่งที่ไม่ดี ครั้งแรกแม้ว่าจะมีมากขึ้นโรงกลั่นน้ำทะเลในโลกเพียงประเทศร่ำรวยหรือธนาคารโลกหรือ บริษัท ขนาดใหญ่หรือสามร่วมกันจะสามารถที่จะสร้างโรงงานเหล่านี้ ประการที่สองการกลั่นน้ำทะเลต้องใช้การเผาไหม้เชื้อเพลิงฟอสซิลและทำให้นำไปสู่​​การปล่อยก๊าซคาร์บอนทั่วโลกมากขึ้นซึ่งหมายถึงการเตือนทั่วโลกมากขึ้น ดังนั้นในขณะที่การตอบสนองต่อปัญหาหนึ่งที่คุณจริงซ้ำเติมอีก และยังคงมีประเด็นที่ยังคงมีหนาม: ผู้ที่จะเป็นเจ้าของน้ำนี้? เมื่อทำความสะอาดน้ำจะถูกส่งกลับไปยังโดเมนสาธารณะ? ในความเป็นจริงน้ำเป็นสิ่งจำเป็นที่จะมีชีวิตอยู่ "คนที่เป็นเจ้าของโรงกลั่นน้ำทะเลจะควบคุมชีวิต"

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เพราะสัญญาที่ผูกมัดรัฐบาลกับบริษัท ( ที่แปลว่าน้ำของประเทศ เป็นเจ้าของโดย บริษัท ) , รัฐบาลมากขึ้นจะช่วยให้ตัวเองเพื่อให้น้ำในมหาสมุทร ซึ่งหมายถึงต้องผ่านตนเอง ทุกวันนี้ มี 87 บริษัท อาคารพืชเหล่านี้ แต่วิธีนี้กลายเป็นคนเลว ครั้งแรกถึงแม้ว่ามีพืชท้องอืดมากขึ้นในโลกเท่านั้น ประเทศรวย หรือ ธนาคาร โลก หรือ บริษัท ขนาดใหญ่ หรือ สาม กันจะสามารถสร้างพืชเหล่านี้ ประการที่สอง แต่ละวันต้องเผาเชื้อเพลิงฟอสซิลและจึงนำไปสู่การปล่อยคาร์บอนมากขึ้นทั่วโลก ซึ่งหมายความว่า ภาวะโลกร้อนมากขึ้น ดังนั้นในขณะที่การตอบสนองต่อปัญหาหนึ่ง จริงๆแล้วคุณซ้ำเติมอีกและยังคง หนามปัญหายังคงอยู่ : ใครจะเป็นเจ้าของน้ำนี้ เมื่อทําความสะอาด น้ำจะถูกส่งกลับไปยังโดเมนสาธารณะ ในความเป็นจริง น้ำเป็นสิ่งจำเป็นที่จะมีชีวิตอยู่ " คนที่พืชแปรเองจะควบคุมชีวิต "