Three solutions derived from best p

Three solutions derived from best practices in manufacturing are suggested to tackle these
problems. The first group suggests that it is a process problem that can be solved by redefining
the design process from sequential to iterative (Larsson, 2002, Lohnert et al., 2002). The second
group argues that the problem is one of context, advocating abandoning fragmented and
transactional procurement routes to new ones aimed at encouraging collaboration and
innovation of integrated and relational procurement by transforming the relationship between
the client and its supply chain (Egan, 1998, Latham, 1994). It advocates the creation of
integrated teams. The third group suggests to break geographical and temporal barriers between
firms and phases that hinder collaborative work by linking distributed work within an integrated
virtual environment (Eastman et al., 2008). However, as demonstrated in theory and research on
information technology, technology itself cannot transform practices. Process reengineering
leveraged by technology is required both at organizational and at the business network levels to
successfully achieve integration of work (Hammer and Champy, 1993; Henderson and
Venkatraman, 1999). Recent research on the use of Building Information Modeling in

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สามโซลูชั่นที่ได้จากการปฏิบัติที่ดีที่สุดในการผลิตมีข้อเสนอแนะที่จะแก้ไขปัญหาเหล่านี้
ปัญหา กลุ่มแรกแสดงให้เห็นว่ามันเป็นปัญหากระบวนการที่สามารถแก้ไขได้โดยการกําหนด
ขั้นตอนการออกแบบจากลำดับการซ้ำ (ลาร์สสัน, ปี 2002 Lohnert et al., 2002) สอง
กลุ่มระบุว่าปัญหาที่เกิดขึ้นเป็นหนึ่งในบริบทการสนับสนุนการละทิ้งการแยกส่วนและ
เส้นทางการจัดซื้อจัดจ้างการทำธุรกรรมกับคนใหม่ที่มุ่งส่งเสริมการทำงานร่วมกันและ
นวัตกรรมของการจัดซื้อแบบบูรณาการและสัมพันธ์โดยการเปลี่ยนความสัมพันธ์ระหว่าง
ลูกค้าและห่วงโซ่อุปทานของ (Egan, 1998, ลาแทม , 1994) มันสนับสนุนการสร้าง
ทีมงานแบบบูรณาการ กลุ่มที่สามแสดงให้เห็นที่จะทำลายอุปสรรคทางภูมิศาสตร์และเวลาระหว่าง
บริษัท และขั้นตอนที่เป็นอุปสรรคต่อการทำงานร่วมกันโดยการเชื่อมโยงการทำงานกระจายภายในแบบบูรณาการ
สภาพแวดล้อมเสมือนจริง (อีสต์แมน et al., 2008) แต่แสดงให้เห็นว่าในทางทฤษฎีและงานวิจัยเกี่ยวกับ
เทคโนโลยีสารสนเทศ, เทคโนโลยีตัวเองไม่สามารถที่จะเปลี่ยนการปฏิบัติ กระบวนการปรับรื้อ
leveraged โดยเทคโนโลยีที่จำเป็นทั้งในองค์กรและในระดับเครือข่ายทางธุรกิจที่จะ
ประสบความสำเร็จเกิดการบูรณาการการทำงาน (Hammer และ Champy, 1993; เดอร์สันและ
Venkatraman, 1999) งานวิจัยล่าสุดเกี่ยวกับการใช้การสร้างแบบจำลองข้อมูลอาคาร

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สามโซลูชั่นที่ได้มาจากการปฏิบัติที่ดีที่สุดในการผลิต มีข้อเสนอแนะเพื่อแก้ไขปัญหาเหล่านี้

กลุ่มแรกแสดงให้เห็นว่ามันเป็นปัญหาที่สามารถแก้ไขได้โดยกระบวนการนิยาม
กระบวนการออกแบบจากลำดับการซ้ำ ( ลาร์สสัน , 2002 lohnert et al . , 2002 ) กลุ่มที่สอง
แย้งว่า เป็นอีกปัญหาหนึ่งของบริบทสนับสนุนทิ้งกระจัดกระจายและ
เส้นทางการจัดซื้อใหม่ที่มุ่งสนับสนุนความร่วมมือและนวัตกรรมของการจัดซื้อแบบบูรณาการและแบบ

โดยเปลี่ยนความสัมพันธ์ระหว่างไคลเอ็นต์และห่วงโซ่อุปทาน ( Egan , 1998 , ลัตแทม , 1994 ) มันสนับสนุนการสร้าง
ทีมรวม กลุ่มที่ 3 เสนอการแบ่งทางภูมิศาสตร์และเวลาอุปสรรคระหว่าง
บริษัท และขั้นตอนที่ขัดขวางการทำงานร่วมกันโดยการเชื่อมโยงการกระจายงานภายในสภาพแวดล้อมแบบเสมือน
( Eastman et al . , 2008 ) อย่างไรก็ตาม ดังที่แสดงในทฤษฎีและงานวิจัยเกี่ยวกับ
เทคโนโลยีสารสนเทศ เทคโนโลยีนั้นไม่สามารถเปลี่ยนวิธีปฏิบัติ การรื้อปรับกระบวนการ
leveraged โดยเทคโนโลยีเป็นสิ่งจำเป็นทั้งในองค์กร และในระดับเครือข่ายธุรกิจ

ประสบความสําเร็จบรรลุบูรณาการงาน ( ค้อน และแชมพ์ปี 1993 ; Henderson และ
venkatraman , 1999 ) การวิจัยล่าสุดเกี่ยวกับการใช้ข้อมูลแบบในอาคาร