Chapter Thirteen I slept very late

Chapter Thirteen


I slept very late that day. The first thing I remember is the sound of shutters being folded back, and then the sudden hot blaze of sunlight striking across the pillow into my eyes.

Phyllida's voice said, "And high time, too, Rip Van Winkle!"

As I murmured something, dragging myself up out of the depths of sleep, she added. "Godfrey rang you up."

"Oh?" I blinked into the sunlight "Rang me up? What did he want—did you say Godfrey?" The jerk of recollection brought me awake, and up off the pillow so sharply that I saw her look of surprise, and it helped me to pull myself together.

"I was dreaming," I said, rubbing my eyes. "What on earth's the time?"

"High noon, my child."

"Goodness! What was he ringing about?"

"To know if you'd got safely home with the ring, of course."

"Did he expect Mr. Gale to steal it en route?"

Too late, I heard the tartness in my voice, and my sister looked at me curiously, but all she said was, "I woke you up too suddenly. Never mind, I brought some coffee. Here."



"Angel… Thank you. Heavens, I must have slept like the dead… Your ring's over there on the dressing table. Oh, you've got it."

"You bet your sweet life I have. I came in a couple of hours ago and took it, but I couldn't bear to wake you, you were flat out, your poor kid." She turned her hand in the sunlight, and the diamond flashed.

"Thank heaven for that! Bless you, Lucy, I'm really terribly grateful! I'd have gone stark ravers if I'd had to sit there all night, wondering if someone had wandered by and picked it up. And I wouldn't have dared go down myself! What on earth time did you get in?"

"I hardly know," I said truthfully. "My watch stopped. I thought I'd got water in it, but I'd only forgotten to wind it up. Some ghastly hour of the morning." I laughed. "There were complications, actually. Didn't Godfrey tell you about them?"

"I didn't quite get that bit. Something about the dolphin being up on the beach and you and Max Gale wrestling about with it in the water. I must say it all sounded highly unlikely. What did happen?"

"More or less that." I gave her a rapid—and suitably expurgated—version of the dolphin's rescue, finishing with Godfrey's arrival on the beach. "And you'll find the wreck of your precious plastic bag in the bathroom, I'm afraid. I'm fearfully sorry, but I had to use something."

"Good heavens, that old thing! It couldn't matter less!"

"I'm relieved. The way you were talking last night, I thought it was practically a holy relic."

She shot me a look as she disappeared through the bathroom door. "I was not myself last night, and you know it."

"Well, no." I reached for the coffeepot which she had put down beside the bed, and poured myself more coffee.

She emerged from the bathroom, holding the bag between thumb and forefinger. " 'Wreck' was the word, wasn't it? I suppose you don't even know what happened to my Lizzie Arden lipstick?"

"Lord, I suppose that was a holy relic, too?"

"Well, it was gold."

I drank coffee. "You'll find it in Sir Julian Gale's dressing-gown pocket. I forgot it. I'm sorry again. You might say I was not myself last night either."

"Julian Gale's dressing gown? This gets better and better! What happened?" She sat down on the edge of the bed. "I tried like mad to stay awake till you got in, but those beastly pills put me right out, once Godfrey'd phoned and I stopped worrying. Go on. I want to know what I've missed."

"Oh, nothing, really. We were both soaked, so I had to go up to the Castello to get dry, and they gave me coffee, and I had a bath… Phyl, the bathroom! You'd hardly believe the ghastly—Oh, sorry; I forgot, it's the Forli ancestral palace. Well, then you'll know the bathroom."

"There are two," said Phyl. "Don't forget there are twenty bedrooms. One must have one's comforts. I'll say I know the bathrooms. Was it the one with the alabaster bath, or the porphyry?"

"You make it sound like the New Jerusalem. I don't know, I don't live at those levels. It was a rather nasty dark red with white spots, exactly like stale salami."



"Porphyry," said my sister. "Was the water hot?"

"Boiling."

" Was it? They must have done something, then. It never used to get more than warm, and in fact I seem to remember a tap for sea water, which was pumped up in some weird way from the caves. There are caves under the Castello."

"Are there?"

"They used to use them to keep the wine in."

"Really. How exciting."

"Only, shrimps and things kept coming in, which was discouraging, and once a baby squid."

"It must have been."

"So Leo stopped it. It was supposed to be terribly health-giving, but there are limits."

"I'm sure there are," I said. "Shrimps in the wine would be one of them."

"Shrimps in the wine? What on earth are you talking about?"

I put down my empty cup. "I'm not quite sure. I thought it was the wine cellars."

"The seawater baths, idiot! Leo stopped them. Oh, I see, you're laughing at

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทที่ 13 ผมนอนดึกมากวันนั้น สิ่งแรกที่ผมจำได้ว่า คือ เสียงของบานเกล็ดที่ถูกพับกลับ และจากนั้น ทันทีร้อนลุกโชนแสงโดดเด่นทั่วหมอนเข้าไปในตาของฉัน เสียงของ Phyllida กล่าวว่า, "และสูง เวลา เกินไป Rip Van Winkle" ฉัน murmured สิ่ง ลากตัวเองขึ้นจากความลึกของการนอนหลับ เธอเพิ่ม "Godfrey รังคุณขึ้น" "โอ้" ผมคันนั้นกะพริบในแสงแดด "รังฉันขึ้น สิ่งที่เขาไม่ได้ต้อง — สามารถบอก Godfrey ? " กระทำของมนตร์บทฉันตื่น และค่าปิดหมอนอย่างมากที่ผมเห็นเธอดูแปลก และช่วยในการดึงตัวเองกัน "ฉันมีฝัน ฉันกล่าว ถูตา ในโลกคืออะไรเวลา" "เที่ยงสูง ลูกของฉัน" "ดี อะไรคือเขาพยายามเกี่ยวกับ" "รู้ว่า คุณจะได้บ้านอย่างปลอดภัย ด้วยวงแหวน แน่นอน" "เขาไม่ได้คาด Gale นายขโมยเส้น" สายเกินไป ฉันยิน tartness การในเสียงของฉัน และน้องมองที่ฉันอยากรู้อยากเห็น แต่ทั้งหมดที่เธอกล่าวว่า "ฉันตื่นคุณก็เกินไป ไม่ ทราบมี ฉันจะนำกาแฟบาง ที่นี่" "เทวดา... ขอบคุณ สวรรค์ ผมต้องได้นอนเหมือนคนตาย... คุณแหวนของนั่นบนโต๊ะเครื่องแป้ง โอ้ คุณได้รับมัน" "คุณเดิมพันชีวิตของหวานมีการ ผมมาในสองสามชั่วโมง และเอามัน แต่ฉันไม่แบกปลุก คุณถูกแบนออก เด็กดีของคุณ" เธอใช้มือของเธอในแสงแดด และเพชรประกาย "ขอขอบคุณสวรรค์ที่ อวยพร ลูซี่ ฉันขอบคุณจริง ๆ ชะมัด ผมจะได้ไป ravers สิ้นเชิงถ้ามีผมจะนั่งทั้งคืน สงสัยว่า ถ้า คนได้เดินตาม และรับ และฉันคงไม่กล้าไปลงเอง สิ่งบนโลกเวลา ได้รับ" "ฉันไม่รู้ ผมกล่าวตามความเป็นจริง "นาฬิกาของฉันหยุดทำงาน ผมคิดว่า ผมมีมีน้ำมัน แต่ฉันมีเพียงลืมลมขึ้น บางชั่วโมงส่วนของตอนเช้า" ฉันหัวเราะ "มีภาวะแทรกซ้อน จริง ไม่ Godfrey บอกคุณเกี่ยวกับพวกเขา" "ฉันไม่ค่อนข้างได้รับบิตที่ บางสิ่งเกี่ยวกับโลมาที่ขึ้น บนชายหาด และคุณลม แรงสูงสุดที่มวยปล้ำเกี่ยวกับกับมันในน้ำ ฉันต้องพูดมันฟังไม่น่าสูง สิ่งที่เกิดขึ้น" "มากหรือน้อยนั้น" ให้เธอรวดเร็ว — และ expurgated เหมาะสม — รุ่นกู้ภัยของปลาโลมา ด้วยการมาถึงของ Godfrey บนชายหาด "แล้วคุณจะพบความพินาศของถุงพลาสติกที่มีค่าในห้องน้ำ ฉันกลัว ส่วนชาวขอ แต่เคยใช้บางสิ่งบางอย่าง" "ดีสวรรค์ สิ่งที่เก่า มันไม่สำคัญน้อยกว่า" "ฉันรู้สึกโล่งใจ วิธีที่คุณพูดถึงคืนสุดท้าย ผมคิดว่า มันเป็นจริงระลึกศักดิ์สิทธิ์" เธอถ่ายภาพฉันดูเป็นเธอหายไปผ่านประตูห้องน้ำ "ผมไม่ตัวเองคืนสุดท้าย และคุณรู้ว่า" "ดี ไม่" ถึงวัน coffeepot ซึ่งเธอวางลงข้างเตียง และเทกาแฟเพิ่มเติมเอง เธอออกมาจากห้องน้ำ เก็บกระเป๋าระหว่างนิ้วหัวแม่มือและนิ้วชี้ "'ซาก' คือ คำ ไม่มัน ผมคิดว่า คุณไม่รู้เกิดอะไรขึ้นกับลิปสติกลิซซี่ Arden ของฉัน" "พระเจ้า ฉันคิดว่า ที่ถูกระลึกศักดิ์สิทธิ์ เกินไป" "ดี มันเป็นทอง" ฉันดื่มกาแฟ "คุณจะพบได้ในกระเป๋าเสื้อคลุมอาบน้ำรัก Julian Gale ลืมมัน ขอโทษอีกครั้ง คุณอาจพูดว่า ผมไม่ตัวเองเมื่อคืนก็" "Julian Gale ชุดคลุม นี้ได้รับ ดี เกิดอะไรขึ้น" เธอนั่งลงบนขอบเตียง "ฉันชอบบ้าพยายามง่วงจนคุณ แต่ยาเหล่านั้น beastly ใส่ผมด้านขวาออก เมื่อมีการโทรแจ้งทาง Godfrey และผมหยุดกังวล ไปต่อ ฉันต้องการรู้ว่าสิ่งที่ฉันเคยพลาด" "โอ้ ไม่ จริง ๆ เราได้ทั้งแช่ ดังนั้นผมต้องขึ้นไปที่ปราสาทจะแห้ง และพวกเขาให้ฉันกาแฟ และมีอ่างอาบน้ำ... Phyl ห้องน้ำ คุณแทบไม่เชื่อส่วน — Oh ขอ อภัย ลืม เป็นพระราชวังของบรรพบุรุษฟอร์ ดี แล้วคุณจะรู้จักน้ำ" "มีสอง Phyl กล่าว "อย่าลืมมียี่สิบห้อง หนึ่งต้องมีสิ่งของ ผมจะบอกว่า ฉันรู้ว่าห้องน้ำ มาหนึ่งกับน้ำเศวตศิลา หรือ porphyry " "คุณทำให้มันเสียงเหมือนเยรูซาเล็มใหม่ ไม่ ฉันไม่ได้อยู่ในระดับดังกล่าว มันเป็นสีแดงเข้มค่อนข้างขม ด้วยจุดสีขาว เหมือนไส้กรอกเก่า" "Porphyry กล่าวว่า น้องสาวของฉัน "มีน้ำร้อนหรือไม่" "เดือด" "มีหรือไม่ พวกเขาต้องได้ทำบางสิ่งบางอย่าง แล้ว มันไม่เคยร้อนกว่า และในความเป็นจริงที่ฉันดูเหมือนจะจำได้แตะน้ำทะเล ซึ่งสูบขึ้นในบางวิธีที่แปลกจากถ้ำ มีถ้ำใต้ปราสาท" มีหรือ" "พวกเขาใช้เพื่อใช้ในการเก็บไวน์ใน" "จริง ๆ วิธีตื่นเต้น" "เท่านั้น กุ้งและสิ่งที่เก็บไว้มาใน ซึ่งเป็นท้อใจ และเมื่อหมึกเด็ก" "มันต้องได้" "ลีโอเพื่อหยุดมัน มันน่าจะทำให้สุขภาพชะมัด แต่มีข้อจำกัด" ผมบอกว่า "ฉันแน่ใจว่า "กุ้งไวน์จะเป็นหนึ่งในนั้น" "กุ้งไวน์ บนโลกคุณพูดอะไร" ฉันใส่ลงถ้วยเปล่าของฉัน "ฉันไม่แน่ใจ ผมคิดว่า มันเป็นตู้แช่ไวน์" "อาบน้ำทะเล คนบ้า ลีโอหยุดพวกเขา โอ้ ฉันเห็น คุณกำลังหัวเราะเยาะใส่

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทที่สิบสามฉันนอนดึกมากในวันนั้น สิ่งแรกที่ผมจำได้ว่าเป็นเสียงของบานประตูหน้าต่างถูกพับกลับและจากนั้นเปลวไฟร้อนอย่างฉับพลันของที่โดดเด่นแสงแดดทั่วหมอนเข้าไปในดวงตาของฉัน. เสียงฟิลิดากล่าวว่า "และเวลาที่สูงเกินไปริพแวนหอย!" ขณะที่ผมบ่นบางสิ่งบางอย่าง ลากตัวเองขึ้นมาจากความลึกของการนอนหลับที่เธอเข้ามา "ก็อดฟรีย์ดังขึ้นคุณขึ้น." "โอ้?" ฉันกระพริบตาเข้าไปในแสงแดด "รังฉันขึ้นหรือไม่สิ่งที่เขาไม่ต้องการ-คุณพูดว่าก็อดฟรีย์?" กระตุกของความทรงจำนำฉันตื่นขึ้นปิดและหมอนเพื่ออย่างมากที่ผมเห็นรูปลักษณ์ของความประหลาดใจของเธอและมันช่วยให้ฉันที่จะดึงตัวเองเข้าด้วยกัน. "ฉันฝัน" ผมพูดว่าถูตาของฉัน "สิ่งที่อยู่ในแผ่นดินถึงเวลาหรือไม่" "เที่ยงสูง, ลูกของฉัน." "ดี! อะไรคือสิ่งที่เขาเรียกเกี่ยวกับ?" "เพื่อให้รู้ว่าถ้าคุณต้องการกลับมาถึงบ้านอย่างปลอดภัยด้วยแหวนแน่นอน." "เขาก็คาดหวังว่านาย พายุที่จะขโมยมันเส้นทาง? "สายเกินไปผมได้ยินฝาดเผ็ดร้อนแสบลิ้นในเสียงของฉันและน้องสาวของฉันมองที่ผมอยากรู้อยากเห็น แต่ทุกอย่างที่เธอบอกว่า" ฉันตื่นคุณขึ้นมากเกินไปกึก. ไม่เป็นไรฉันนำกาแฟ. ที่นี่ . "" แองเจิล ... ขอบคุณ. สวรรค์, ฉันต้องได้นอนหลับเหมือนตาย ... แหวนของคุณไปที่นั่นบนโต๊ะเครื่องแป้ง. โอ้คุณได้มัน. "" คุณเดิมพันชีวิตหวานของคุณฉันได้. ฉันเดินเข้ามาในคู่ ของชั่วโมงที่ผ่านมาและเอามัน แต่ผมทนไม่ได้ที่จะปลุกคุณคุณถูกแบนออกเด็กยากจนของคุณ. " เธอหันมือของเธอในแสงแดดและเพชรประกาย. "ขอบคุณสวรรค์ที่! อวยพรท่านลูซี่ฉันจริงๆขอบคุณชะมัด! ฉันได้ไป ravers สิ้นเชิงถ้าฉันต้องนั่งอยู่ที่นั่นตลอดทั้งคืนสงสัย ถ้ามีคนเดินโดยหยิบมันขึ้นมา. และฉันจะไม่ได้กล้าลงไปตัวเองอะไรในเวลาที่แผ่นดินที่คุณไม่ได้รับอะไรบ้าง? "" ผมแทบจะไม่ทราบ "ผมพูดตามความเป็นจริง "นาฬิกาของฉันหยุด. ฉันคิดว่าฉันมีน้ำอยู่ในนั้น แต่ฉันลืมเพียงลมมันขึ้นมา. บางชั่วโมงน่ากลัวของเช้า." ฉันหัวเราะ. "มีภาวะแทรกซ้อนที่เป็นจริง. ไม่ได้ก็อดฟรีย์บอกคุณเกี่ยวกับพวกเขา?" "ผมไม่ได้ค่อนข้างได้รับบิต. บางสิ่งบางอย่างเกี่ยวกับปลาโลมาถูกขึ้นบนชายหาดและคุณเกลและแม็กซ์เกี่ยวกับการต่อสู้กับมันในน้ำ. ฉัน ต้องบอกว่ามันทั้งหมดฟังดูไม่น่าจะสูง. สิ่งที่เกิดขึ้นได้อย่างไร "" มากกว่าหรือน้อยกว่านั้น. " ฉันให้เธออย่างรวดเร็วและเหมาะสม expurgated รุ่นของการช่วยเหลือของปลาโลมาจบด้วยการมาถึงก็อดฟรีย์บนชายหาด "และคุณจะได้พบซากของถุงพลาสติกที่มีค่าของคุณในห้องน้ำฉันกลัว. ฉันขอโทษตระหนก แต่ฉันมีบางสิ่งบางอย่างที่จะใช้." "ชั้นฟ้าทั้งหลายดีว่าสิ่งเก่ามันไม่สามารถมีความสำคัญน้อยกว่า "" ฉันรู้สึกโล่งใจ. วิธีที่คุณพูดเมื่อคืนนี้ผมคิดว่ามันเป็นจริงที่ระลึกศักดิ์สิทธิ์. "เธอยิงฉันดูขณะที่เธอหายไปผ่านประตูห้องน้ำ "ผมไม่ได้เป็นตัวเองคืนที่ผ่านมาและคุณจะรู้ว่า." "ดี no." ฉันถึงกับหม้อกาแฟที่เธอใส่ลงข้างเตียงและเทตัวเองกาแฟ. เธอโผล่ออกมาจากห้องน้ำถือถุงระหว่างนิ้วหัวแม่มือและนิ้วชี้ "ซาก 'เป็นคำที่ถูกไม่ได้หรือไม่ผมคิดว่าคุณไม่ได้รู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับลิซซี่อาร์เดนลิปสติกของฉัน?" "พระเจ้าผมคิดว่าเป็นของที่ระลึกที่ศักดิ์สิทธิ์มากเกินไป?" "อืมมันเป็นทอง . "ฉันดื่มกาแฟ "คุณจะพบว่ามันเซอร์จูเลียนเกลของกระเป๋าแต่งตัวชุด. ฉันลืมมัน. ฉันขอโทษอีกครั้ง. คุณอาจจะบอกว่าผมไม่ได้เป็นตัวเองคืนที่ผ่านมาอย่างใดอย่างหนึ่ง." "เสื้อคลุมอาบน้ำจูเลียนเกลหรือไม่นี้ได้รับดีขึ้นและดีอะไร ที่เกิดขึ้น? " เธอนั่งลงบนขอบเตียง "ผมพยายามอย่างบ้าที่จะตื่นนอนจนกว่าคุณจะได้ใน แต่ผู้ที่ยาสัตว์ป่าทำให้ฉันขวาออกเมื่อ Godfrey'd โทรและฉันหยุดกังวล. ไป. ฉันต้องการที่จะรู้ว่าสิ่งที่ฉันพลาด." "โอ้ไม่มีอะไร . จริงๆเราทั้งสองแช่เพื่อให้ฉันได้ที่จะไปขึ้นกับปราสาทที่จะได้รับแห้งและพวกเขาให้ฉันกาแฟและผมมีห้องอาบน้ำ ... Phyl ห้องน้ำคุณแทบจะไม่อยากเชื่อว่าน่ากลัว-Oh ขอโทษ; ฉันลืมก็พระราชวังบรรพบุรุษ Forli. กันแล้วคุณจะรู้ว่าห้องน้ำ. "" มีสอง "Phyl กล่าวว่า "อย่าลืมมียี่สิบห้องนอน. หนึ่งต้องมีความสะดวกสบายของคน. ฉันจะบอกว่าฉันรู้ว่าห้องน้ำ. มันเป็นหนึ่งเดียวกับอาบน้ำเศวตศิลาหรือ Porphyry ได้หรือไม่" "คุณทำให้มันเสียงเหมือนเยรูซาเล็มใหม่. ฉัน ไม่ทราบว่าผมไม่ได้อยู่ในระดับที่. มันเป็นสีแดงเข้มค่อนข้างน่ารังเกียจมีจุดสีขาวเหมือนไส้กรอกเก่า. "" Porphyry "น้องสาวของฉันบอกว่า "เป็นน้ำร้อน?" "เดือด." "มันเป็นพวกเขาจะต้องทำอะไรบางอย่างแล้ว. มันไม่เคยที่จะได้รับมากกว่าที่อบอุ่นและในความเป็นจริงฉันดูเหมือนจะจำแตะน้ำทะเลซึ่งถูกสูบขึ้นใน บางวิธีที่แปลกจากถ้ำ. มีถ้ำใต้ปราสาทเป็น. "" มี? "" พวกเขาเคยใช้พวกเขาเพื่อให้ไวน์ใน. "" จริงเหรอ. วิธีที่น่าตื่นเต้น. "" เฉพาะกุ้งและสิ่งที่เก็บไว้มาใน ซึ่งเป็นท้อใจและเมื่อปลาหมึกทารก. "" มันจะต้องได้รับ. "" ดังนั้นสิงห์หยุดมัน. มันควรจะเป็นชะมัดสุขภาพให้ แต่มีข้อ จำกัด . "" ผมแน่ใจว่ามี "ฉัน กล่าว. "กุ้งในไวน์จะเป็นหนึ่งในพวกเขา." "กุ้งในไวน์อะไรบนโลกที่คุณพูดถึง?" ฉันใส่ลงในถ้วยที่ว่างเปล่าของฉัน "ผมไม่แน่ใจว่าค่อนข้าง. ฉันคิดว่ามันเป็นห้องใต้ดินไวน์." "การอาบน้ำทะเล, คนบ้า! สิงห์หยุดพวกเขา. โอ้ฉันเห็นคุณหัวเราะ