The plants or plants extract, which

The plants or plants extract, which act as reducing and
capping agents for nanoparticles synthesis, are more advantageous
over other biological processes (Valli & Vaseeharan,
2012), because they eliminate the elaborated process of
culturing and maintaining of the cell, and can also be scaled
up for large-scale nanoparticle synthesis (Saxena, Tripathi,
Zafar, & Singh, 2012). Moreover, plant-mediated nanoparticles
synthesis is preferred because it is cost-effective,
environmentally friendly, a single-step method for biosynthesis
process and safe for human therapeutic use (Kumar &
Yadav, 2009). Different parts of plant materials such as extracts
(MubarakAli, Thajuddin, Jeganathan, & Gunasekaran,
2011), fruit (Prathna, Chandrasekaran, Raichur, & Mukherjee,
2011), bark (Satishkumar et al., 2009), fruit peels (Bankar,
Joshi, Kumar, & Zinjarde, 2010), root (Ahmad et al., 2010) and
callus (Nabikhan, Kandasamy, Raj, & Alikunhi, 2010) have
been studied so far for the synthesis of silver, gold, platinum
and titanium nanoparticles in different sizes and shapes
(Gopinath et al., 2012).

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พืชหรือพืชสกัดซึ่งทำหน้าที่เป็นลดและ
ตัวแทนสูงสุดสำหรับอนุภาคนาโนสังเคราะห์เป็นประโยชน์มากขึ้น
กว่ากระบวนการทางชีวภาพอื่น ๆ (วาลลิ & Vaseeharan,
2012) เพราะพวกเขากำจัดกระบวนการที่ซับซ้อนของ
การเพาะเลี้ยงและการบำรุงรักษาของเซลล์และยังสามารถ ปรับขนาด
ขึ้นสำหรับการสังเคราะห์อนุภาคนาโนขนาดใหญ่ (Saxena, Tripathi,
Zafar และซิงห์, 2012) นอกจากนี้พืชพึ่งอนุภาคนาโน
สังเคราะห์เป็นที่ต้องการเพราะมันเป็นค่าใช้จ่ายที่มีประสิทธิภาพ
เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม, วิธีการขั้นตอนเดียวสำหรับการสังเคราะห์
กระบวนการและปลอดภัยสำหรับการใช้ในการรักษาของมนุษย์ (Kumar &
ดัฟ 2009) ชิ้นส่วนที่แตกต่างกันของวัสดุพืชเช่นสารสกัด
(MubarakAli, Thajuddin, Jeganathan และ Gunasekaran,
2011) ผลไม้ (Prathna, Chandrasekaran, Raichur และเค,
2011), เปลือกไม้ (Satishkumar et al., 2009) เปลือกผลไม้ (Bankar,
Joshi, มาร์ & Zinjarde 2010), ราก (อาหมัด et al., 2010) และ
แคลลัส (Nabikhan, Kandasamy ราชาและ Alikunhi 2010) ได้
รับการศึกษาเพื่อให้ห่างไกลสำหรับการสังเคราะห์ของเงินทองทองคำขาว
และอนุภาคนาโนไทเทเนียม ในขนาดที่แตกต่างกันและรูปทรง
(Gopinath et al., 2012)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พืช หรือสารสกัดจากพืช ซึ่งเป็นการลดและ
capping ตัวแทนการสังเคราะห์อนุภาคนาโนเป็นประโยชน์มากขึ้นกว่ากระบวนการทางชีวภาพอื่น ๆ (

vaseeharan วอลลี & , 2012 ) , เพราะพวกเขาไม่อธิบายขั้นตอนการรักษา
และของเซลล์ และยังสามารถปรับขนาดขึ้นสำหรับการสังเคราะห์อนุภาคนาโน
( Saxena , ขนาดใหญ่ ทริปาธิ
Zafar , & , ซิงห์ , 2012 ) นอกจากนี้พืชสังเคราะห์อนุภาคนาโน (
2
เพราะมันประหยัด เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม วิธีการขั้นตอนเดียวกระบวนการชีวสังเคราะห์
และปลอดภัยสำหรับมนุษย์ใช้ในการรักษา ( คู&
yadav , 2009 ) ส่วนต่างๆของพืช เช่น สารสกัดจาก
( mubarakali thajuddin jeganathan , , ,
gunasekaran & , 2011 ) , ผลไม้ ( prathna chandrasekaran Raichur , , , &เคร์
, 2011 )เปลือกไม้ ( satishkumar et al . , 2009 ) , เปลือกผล ( bankar
Joshi , คูมาร์ & zinjarde 2010 ) ราก ( Ahmad et al . , 2010 ) และแคลลัส ( nabikhan kandasamy
, ราจ & alikunhi 2010 )
ศึกษาจนถึงการสังเคราะห์สีเงิน , ทอง แพลทินัมและไทเทเนียม
นาโนในรูปร่างและขนาดแตกต่างกัน
( gopinath et al . , 2012 )