Su Luo didn’t know, in the end, how

Su Luo didn’t know, in the end, how she returned to Su Manor.

She only remembered that last time, there was a huge rainstorm.

The howling wind and torrential rain poured down, the entire night was filled with the sound of rain falling to the ground. It was so noisy that she couldn’t get a good night’s sleep.

It also made her heart jittery for the entire night.

Having two huge, black circles around her eyes, Su Luo listlessly sat at the dining table.

Ever since Su Luo defeated Su Qing, revealing her talent, and after Nangong Liuyun, because of her, had a falling out with Jade Lake’s Li family, Su Luo’s days at Su Manor became increasingly easier.

Didn’t know if it was because Su Zian’s heart felt guilty or was trying to curry favor, in short, now, Su Luo could be considered the number one favored person in Su Manor.

As long as there were good stuff, it would absolutely first be delivered to her Wisteria Courtyard. Moreover, there weren’t any servants that hadn’t grown eyes to dare bully them.

“Miss, have a taste of this snow lotus fruit, it was rushed here from the north about one hundred fifty kilometers away. It’s really fresh.”

Lu Luo sliced the snow pear-sized snow lotus fruit neatly into smaller pieces. Every piece had a thin bamboo stick stuck in it, making it convenient for Su Luo to eat.

The snow lotus fruit shone with a lovely flavor, the most important thing was that it could strengthen a person’s physique, raising the efficiency of a person’s cultivation. Every single snow lotus fruit was worth thousands in gold, and could only be found by chance.

This time, it was bestowed by the emperor. Su Zian only had two of them, he heroically gave one of them to Su Luo. Su Luo’s current favored position could clearly be seen.

“Miss, quickly try a taste, before, we couldn’t even sniff it.” The current living conditions, Lu Luo was very satisfied with.

But Su Luo sat in front of the dining table with her chin rested on both hands, both eyes blank, her entire person listless. She seemed to be declining to the point of decay.

She was often lost in thought in a daze, didn’t know what she was thinking.

“Miss….” Lu Luo sensed that the Miss, since returning last night, afterwards, her entire person seemed strange.

The original her, although didn’t have smiles of exaltation, she was still bursting with life and full of vitality. But the her from last night was like a frosted over eggplant, her entire person was withered and listless.

Su Luo waved her hand: “You eat it, don’t worry about me.”

Su Luo’s pair of eyes was empty, staring at the rain outside the window, lost in thought.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Su Luo didn’t know, in the end, how she returned to Su Manor.She only remembered that last time, there was a huge rainstorm.The howling wind and torrential rain poured down, the entire night was filled with the sound of rain falling to the ground. It was so noisy that she couldn’t get a good night’s sleep.It also made her heart jittery for the entire night.Having two huge, black circles around her eyes, Su Luo listlessly sat at the dining table.Ever since Su Luo defeated Su Qing, revealing her talent, and after Nangong Liuyun, because of her, had a falling out with Jade Lake’s Li family, Su Luo’s days at Su Manor became increasingly easier.Didn’t know if it was because Su Zian’s heart felt guilty or was trying to curry favor, in short, now, Su Luo could be considered the number one favored person in Su Manor.As long as there were good stuff, it would absolutely first be delivered to her Wisteria Courtyard. Moreover, there weren’t any servants that hadn’t grown eyes to dare bully them.“Miss, have a taste of this snow lotus fruit, it was rushed here from the north about one hundred fifty kilometers away. It’s really fresh.”Lu Luo sliced the snow pear-sized snow lotus fruit neatly into smaller pieces. Every piece had a thin bamboo stick stuck in it, making it convenient for Su Luo to eat.สโนว์โลตัสผลไม้ส่อง ด้วยรสชาติน่ารัก สิ่งสำคัญสุดคือ ว่า มันสามารถเสริมสร้างร่างกายของคน การเพิ่มประสิทธิภาพการเพาะปลูกของคน ทุกผลไม้บัวหิมะเดียวคุ้มพันทอง และเท่าที่พบโดยบังเอิญเวลานี้ ได้รับพระราชทาน โดยพระจักรพรรดิ Su Zian มีเพียงสองของพวกเขา เขา heroically ให้หนึ่ง Su Luo Su Luo ปัจจุบันตำแหน่งชื่นชอบอาจจะเห็นอย่างชัดเจน"พลาด ลองรสชาติ ได้อย่างรวดเร็วก่อน เราไม่สามารถแม้จะสูดอากาศมันได้" ปัจจุบันสภาพความเป็นอยู่ Lu Luo ก็พอใจแต่ Su Luo นั่งอยู่หน้าโต๊ะรับประทานอาหารกับคางของเธอวางบนมือทั้งสอง ทั้งตาเปล่า คนของเธอทั้งหมด listless เธอดูเหมือนจะลดลงถึงจุดสลายตัวเธอก็มักจะหายไปในความคิดดึก ไม่รู้อะไรที่เธอคิด" Miss. ... " ลูลูรู้สึกว่า พลาด นับตั้งแต่กลับมาคืนสุดท้าย หลังจากนั้น บุคคลทั้งหมดของเธอดูเหมือนแปลกต้นฉบับ แม้ว่าไม่ได้มีรอยยิ้มของความสูงส่ง เธอยังคงเต็มไป ด้วยชีวิต และเต็มไปด้วยพลัง แต่เธอจากคืนเช่นเป็นฝ้ามากกว่ามะเขือ บุคคลทั้งหมดเธอก็เหี่ยว และ listlessSu Luo โบกมือของเธอ: "คุณกินมัน ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับผม"Su Luo คู่ของตาคือว่างเปล่า จ้องฝนนอกหน้าต่าง หายไปในความคิด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ซู Luo ไม่ทราบว่าในท้ายที่สุดว่าเธอกลับไปซู Manor. เธอจำได้ว่าครั้งสุดท้ายที่มีพายุฝนขนาดใหญ่. ลมยิ่งใหญ่และมีฝนกระหน่ำเทลงมาตลอดทั้งคืนก็เต็มไปด้วยเสียงฝนตก ล้มลงไปที่พื้นดิน มันเป็นที่มีเสียงดังเพื่อที่เธอไม่สามารถได้รับการนอนหลับสบายตลอดคืน. นอกจากนี้ยังทำให้หัวใจของเธอกระวนกระวายใจทั้งคืน. มีสองขนาดใหญ่วงกลมสีดำรอบดวงตาของเธอซู Luo แกร่วนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร. นับตั้งแต่ซู Luo แพ้ ซูชิงเผยให้เห็นความสามารถของเธอและหลังจาก Nangong Liuyun เพราะเธอมีความตกลงกับหยกทะเลสาบครอบครัวของหลี่วันซู Luo ที่ซู Manor กลายเป็นเรื่องง่ายมากขึ้น. ไม่ทราบว่ามันเป็นเพราะหัวใจซูเซียนรู้สึกผิดหรือ ได้พยายามที่จะประจบในระยะสั้นตอนนี้ซู Luo อาจจะพิจารณาจำนวนของคนคนหนึ่งที่ชื่นชอบในซู Manor. ตราบใดที่มีสิ่งที่ดีก็จะอย่างแรกที่ถูกส่งไปยัง Wisteria คอร์ทยาร์ดของเธอ นอกจากนี้ยังมีข้าราชการใด ๆ ที่ไม่ได้เติบโตขึ้นตากล้ารังแกพวกเขา. "มิสมีรสชาติของผลไม้บัวหิมะนี้มันก็รีบวิ่งมาจากทางทิศเหนือห่างออกไปประมาณ 150 กิโลเมตร มันสดจริงๆ. " ลูลูหั่นหิมะลูกแพร์ขนาดหิมะผลไม้บัวเรียบร้อยเป็นชิ้นเล็ก ๆ ทุกชิ้นมีไม้ไผ่บาง ๆ ติดอยู่ในนั้นทำให้สะดวกสำหรับซู Luo จะกิน. ผลไม้บัวหิมะส่องด้วยรสชาติที่น่ารักสิ่งที่สำคัญที่สุดคือการที่มันสามารถเสริมสร้างร่างกายของบุคคลเพิ่มประสิทธิภาพของการเพาะปลูกของบุคคล . ทุกผลไม้บัวหิมะเดียวเป็นมูลค่าหลายพันคนในทองและสามารถพบได้โดยบังเอิญ. เวลานี้มันก็พระราชทานจากสมเด็จพระจักรพรรดิ ซูเซียนมีเพียงสองของพวกเขาเขาอย่างกล้าหาญให้หนึ่งของพวกเขาที่จะ Su Luo ตำแหน่งที่ได้รับการสนับสนุนซู Luo ในปัจจุบันจะเห็นได้ชัดว่าจะเห็น. "มิสอย่างรวดเร็วลองรสชาติก่อนที่เราจะไม่ได้สูดอากาศมัน." สภาพความเป็นอยู่ในปัจจุบันลูลูเป็นที่น่าพอใจมากกับ. แต่ซู Luo นั่งอยู่ในด้านหน้าของอาหาร ตารางที่มีคางของเธอวางอยู่บนมือทั้งสองตาทั้งสองข้างที่ว่างเปล่าบุคคลทั้งหมดของเธอกระสับกระส่าย เธอดูเหมือนจะลดลงไปยังจุดที่ผุ. เธอก็มักจะหายไปในความคิดในอาการงุนงงไม่ทราบว่าสิ่งที่เธอคิด. "มิส ... ." ลูลูรู้สึกว่ามิสตั้งแต่กลับมาคืนที่ผ่านมาหลังจากนั้นเธอ คนทั้งดูเหมือนแปลก. เดิมของเธอแม้จะไม่ได้มีรอยยิ้มของความปลื้มปีติเธอก็ยังคงเปี่ยมไปด้วยชีวิตและเต็มไปด้วยพลัง แต่เธอจากคืนที่ผ่านมาเป็นเหมือนมะเขือฝ้ามากกว่าคนทั้งหมดของเธอได้รับการเหี่ยวและกระสับกระส่าย. ซู Luo โบกมือของเธอ: "คุณกินมันไม่ต้องกังวลกับฉัน." คู่ซู Luo ของดวงตาว่างเปล่าจ้องมองที่ ฝนนอกหน้าต่างหายไปในความคิด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ซู หลัว ไม่รู้ สุดท้าย เธอกลับมา ซู คฤหาสน์แม่จำได้ว่าครั้งที่แล้ว มีพายุใหญ่เสียงหอน ลม และ ฝนที่เทลงมา คืนทั้งหมดเต็มไปด้วยเสียงฝนที่ตกลงสู่พื้น มันหนวกหูมากที่เธอไม่สามารถได้รับการนอนหลับคืนที่ดีของ .มันก็ทำให้หัวใจเธอไหวมาตลอดคืนมีสองขนาดใหญ่วงกลมสีดำรอบดวงตา , ซู หลัวหงอยนั่งที่โต๊ะอาหารตั้งแต่ซูหลัวแพ้ ซู ชิง เผยให้เห็นความสามารถของเธอ และหลังจากนังก๊อก liuyun เพราะว่าเธอมีล้มออกกับครอบครัวอีหยกทะเลสาบ , ซู หลัววันซู Manor เป็นมากขึ้นได้ง่ายขึ้นไม่รู้ว่ามันเป็นเพราะหัวใจซูเซียนกำลังรู้สึกผิดหรือพยายามประจบ ในสั้น ตอนนี้ ซู ลู ถือเป็นเบอร์หนึ่งที่ชื่นชอบคนซู คฤหาสน์ตราบใดที่มีสิ่งที่ดีก็อย่างแรกถูกส่งไปยังนางวิสทีเรีย ลาน นอกจากนี้ ไม่มีข้าราชการที่ไม่โต ตากล้ารังแกพวกเขา" คุณหนู ชิมนี่บัวหิมะผสมผลไม้ มันวิ่งมาจากทิศตะวันตกเฉียงเหนือประมาณหนึ่งร้อยห้าสิบกิโลเมตรห่าง มันสดจริงๆ .ลูลู หั่นผลไม้ลูกแพร์ขนาดหิมะบัวหิมะอย่างประณีตเป็นชิ้นเล็ก ทุกชิ้นมีไม้ไผ่บาง ๆติดอยู่ด้วย ทำให้มันสะดวกสำหรับ ซู ลู กินหิมะดอกบัวผลไม้ส่องกับรสน่ารัก สิ่งที่สำคัญที่สุดคือสามารถเสริมสร้างร่างกายของบุคคล การเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตของคน ทุกๆ บัวหิมะผลไม้มีมูลค่าหลายพันทอง และอาจจะถูกพบโดยบังเอิญเวลานี้มันถูกมอบให้โดยจักรพรรดิ ซู เซียนมีเพียงพวกเขาสองคน เขากล้าหาญให้ หนึ่งในพวกเขาซูหลอ . ซูหลัวปัจจุบันชอบตำแหน่งชัดเจนสามารถมองเห็นได้" คุณหนูรีบลองชิมก่อน เราไม่ดมมัน . " สภาพความเป็นอยู่ปัจจุบัน ลู่ลู่ คือ พอใจมากกับแต่ซูหลัวนั่งอยู่หน้าโต๊ะอาหารกับคางของเธอวางอยู่บนมือทั้งสองข้าง ทั้งดวงตาว่างเปล่า คนทั้งเธอซึม ดูเหมือนเธอจะลดลงไปยังจุดที่ผุเธอมักจะเหม่อลอย ตาลอย ไม่รู้ว่าเธอคิดอะไร" คุณ . . . . . . . " Lu หลัวรู้สึกว่าพลาด ตั้งแต่กลับมาเมื่อคืน หลังจากนั้น บุคคลทั้งหมดที่แปลกมากเดิมของเธอ แม้ว่าไม่ได้มีรอยยิ้มแห่งความดีใจ เธอยังคงระเบิดกับชีวิตและเต็มไปด้วยพลัง แต่เธอจากเมื่อคืนเป็นเหมือนฝ้ามากกว่ามะเขือ , บุคคลทั้งหมดของเธอลีบ และซึมซู หลัว โบกมือของเธอ : " คุณกินมัน , ไม่ต้องเป็นห่วงฉันซูลู คู่ตาว่างเปล่า มองฝนตกนอกหน้าต่าง หลงในความคิด