behavioural abilities in order to s

behavioural abilities in order to solve a problem in a specific context. Self-efficacy affects choices and efforts
employed to achieve a goal; it can be improved by means of specific social experiences and learning processes
(Bandura, 1997) and is articulated in several specific domains of the individual’s functioning (Caprara, 2001).
Among these domains, it is possible to underline interpersonal and life skills self-efficacy as very important areas to
develop in order to guarantee the adequate qualification of psychologists in terms of the capability to establish good
relationships with other people and to find creative solutions to problems. In detail, in interpersonal area, Caprara,
Gerbino, and Delle Fratte (2001) included empathic self-efficacy that concerned the beliefs about personal
competence to understand feelings and needs of the others in the construction of positive relationships. This domain
was closely related to prosocial behavior (Bandura et al., 2003; Caprara & Steca, 2005; Alessandri et al., 2009;
Eklund et al., 2012) and the perceived self-efficacy in the expression of positive emotions and the managing of
negative ones (see Bandura et al., 2003). In the life skills area, Pastorelli, Vecchio, and Boda (2001) proposed two
scales functional to assess, respectively, interpersonal-social communication and problem solving self-efficacy. The
first one regarded individual’s perceived capability to effectively communicate with the others, actively participate
in group setting, and affirm their own rights and opinions; the second one was referred to individual’s perceived
capability to solve problems creatively and to find innovative solutions. Positive relationships emerged among life
skills area self efficacy beliefs and scholastic engagement, involvement, and satisfaction (Pastorelli, Vecchio, &
Boda, 2001).
Findings of scientific research showed that, in university students, self-efficacy was positively related to self
concept (Falanga, De Caroli, & Sagone, 2012), also in relation to academic self-efficacy and self concept (Choi,
2005; Peterson & Whiteman, 2007; Ferla, Valcke, & Cai, 2009).
The self-concept concerns the image that every person builds of him/herself and could be defined as the sum of
beliefs and feelings that individuals have about themselves (Kassin, Fein, & Markus, 2013). A


Markus
and Nurius (1986), beyond the image of feelings and cognitions about themselves in the present time (actual self), it
is necessary to consider the role of the “possible selves” that are linked to hopes, fears, and fantasies of individuals.
Possible selves could be considered identities unrealized in the present, but projected into the future (Owens, 2000);
they are



 








 





  




 



 








 







 


 
  







#!"#  In Markus and Nurius perspective, each individual could contemporaneously think about several selves in
reference to specific aspects of his/her actual life (e.g., academic self: me as student), or to possible aspects of
his/her future life (e.g., to achieve a professional status: me as future psychologist).
In the present study the attention was centered on the representation of actual and future self in relation to the
academic and professional life and the relationship among these dimensions in a longitudinal perspective.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ความสามารถพฤติกรรมเพื่อแก้ปัญหาในบริบทเฉพาะ มีผลต่อประสิทธิภาพตนเองเลือกและความพยายามเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย สามารถปรับปรุง โดยเฉพาะประสบการณ์ทางสังคมและกระบวนการเรียนรู้(Bandura, 1997) และเป็นการพูดชัดแจ้งในหลายโดเมนเฉพาะของของแต่ละคนทำงาน (Caprara, 2001)ระหว่างโดเมนเหล่านี้ เป็นการขีดเส้นใต้มนุษยสัมพันธ์และทักษะชีวิตตนเองประสิทธิภาพเป็นพื้นที่สำคัญมากพัฒนาเพื่อรับรองคุณสมบัติของนักจิตวิทยาในแง่ของความสามารถในการสร้างพอดีความสัมพันธ์ กับผู้อื่น และหาวิธีแก้ไขปัญหาความคิดสร้างสรรค์ รายละเอียด ในมนุษยสัมพันธ์ CapraraGerbino และ Fratte เดลเล (2001) รวมประสิทธิภาพตนเองที่เกี่ยวข้องความเชื่อเกี่ยวกับบุคคล empathicความสามารถเข้าใจความรู้สึกและความต้องการของผู้อื่นในการสร้างความสัมพันธ์เชิงบวก โดเมนนี้มีสัมพันธ์ใกล้ชิดกับ prosocial พฤติกรรม (Bandura et al., 2003 Caprara & Steca, 2005 Alessandri et al., 2009Eklund et al., 2012) และการรับรู้ตนเองประสิทธิภาพในนิพจน์ของอารมณ์บวกและการจัดการของลบคน (ดู Bandura et al., 2003) ในพื้นที่ทักษะชีวิต Pastorelli, Vecchio โบดา (2001) การนำเสนอ และสองเครื่องชั่งน้ำหนักงานประเมิน ตามลำดับ การสื่อสารมนุษยสัมพันธ์สังคมและตนเองประสิทธิภาพในการแก้ไขปัญหา ที่ครั้งแรก หนึ่งถือว่าความสามารถในการรับรู้ของบุคคลเพื่อสื่อสารกับผู้อื่น การมีส่วนร่วมอย่างแข็งขันในการตั้งค่ากลุ่ม และรับรองสิทธิของตนเองและความคิดเห็น สองถูกอ้างอิงของแต่ละบุคคลรับรู้ความสามารถใน การแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ และหาโซลูชั่นนวัตกรรม เกิดความสัมพันธ์ระหว่างชีวิตทักษะตั้งความเชื่อในตนเองประสิทธิภาพ และ scholastic หมั้น เกี่ยวข้อง และความพึงพอใจ (Pastorelli, Vecchio, &โบดา 2001)ผลการวิจัยของงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์พบว่า ในนักศึกษามหาวิทยาลัย ประสิทธิภาพตนเองถูกบวกกับตนเองแนวคิด (Falanga เด Caroli, & Sagone, 2012), นอกจากนี้ยังเกี่ยวกับประสิทธิภาพตนเองวิชาการและแนวคิดด้วยตนเอง (Choi2005 Peterson & Whiteman, 2007 Ferla, Valcke และ ไก 2009)Self-concept เกี่ยวข้องกับรูปภาพที่ทุกคนสร้างของเขา/ตัวเอง และอาจจะเป็นผลรวมของความเชื่อและความรู้สึกที่บุคคลมีเกี่ยวกับตนเอง (Kassin, Fein, & Markus, 2013) AMarkusและ Nurius (1986), นอกเหนือจากภาพของความรู้สึกและ cognitions ตัวเองในเวลาปัจจุบัน (ตัวจริง), มันจำเป็นต้องพิจารณาถึงบทบาทของการ "ได้ตัว" ให้ความหวัง ความกลัว และ fantasies ของบุคคลตัวได้อาจจะพิจารณาประจำไม่เกิดขึ้นจริงในปัจจุบัน แต่คาดการณ์ในอนาคต (Owens, 2000);พวกเขาจะ
 





 


  


 

 





 

 


 

 
  




#!"# ในมุมมองของ Markus และ Nurius แต่ละคนอาจ contemporaneously คิดถึงหลายตัวในการอ้างอิงถึงลักษณะเฉพาะของชีวิตจริง (เช่น ศึกษาด้วยตนเอง: ฉันเป็นนักศึกษา), หรือด้านได้ชีวิตในอนาคต (เช่น ให้มีสถานะเป็นมืออาชีพ: ฉันเป็นจิตวิทยาในอนาคต)ในการศึกษาปัจจุบัน ความสนใจเป็นศูนย์กลางในการแสดงตัวตนที่แท้จริง และในอนาคตการชีวิตทางวิชาการ และวิชาชีพและความสัมพันธ์ระหว่างมิติเหล่านี้ในมุมมองระยะยาว

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความสามารถพฤติกรรมในการที่จะแก้ปัญหาในบริบทที่เฉพาะเจาะจง การรับรู้ความสามารถตนเองส่งผลกระทบต่อทางเลือกและความพยายาม
เพื่อให้บรรลุเป้าหมาย; ก็สามารถที่จะปรับตัวดีขึ้นโดยวิธีการของประสบการณ์ทางสังคมที่เฉพาะเจาะจงและกระบวนการเรียนรู้
(Bandura, 1997) และเป็นที่ก้องอยู่ในโดเมนเฉพาะหลายทำงานของแต่ละบุคคล (Caprara, 2001).
ในหมู่โดเมนเหล่านี้มันเป็นไปได้ที่จะขีดเส้นใต้ความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลและทักษะชีวิตด้วยตนเอง การรับรู้ความสามารถเป็นพื้นที่ที่สำคัญมากที่จะ
พัฒนาเพื่อรับประกันคุณสมบัติเพียงพอของนักจิตวิทยาในแง่ของความสามารถในการสร้างความดี
ความสัมพันธ์กับคนอื่น ๆ และหาทางแก้ไขปัญหาความคิดสร้างสรรค์ในการแก้ไขปัญหา ในรายละเอียดในพื้นที่ระหว่างบุคคล Caprara,
Gerbino และ Delle Fratte (2001) รวมถึงการเอาใจใส่การรับรู้ความสามารถตนเองที่เกี่ยวข้องกับความเชื่อส่วนบุคคลเกี่ยวกับ
ความสามารถที่จะเข้าใจความรู้สึกและความต้องการของผู้อื่นในการก่อสร้างของความสัมพันธ์ในเชิงบวก โดเมนนี้
มีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับพฤติกรรมเอื้อต่อสังคม (Bandura, et al,. 2003; Caprara & Steca 2005; Alessandri et al, 2009;.
. Eklund, et al, 2012) และรับรู้ความสามารถของตนเองในการแสดงออกของอารมณ์บวกและ การจัดการของ
คนที่เป็นลบ (ดู Bandura et al., 2003) ในพื้นที่ทักษะชีวิต, Pastorelli, เวคคิโอและ Boda (2001) ได้เสนอสอง
เครื่องชั่งน้ำหนักในการประเมินการทำงานตามลำดับการสื่อสารระหว่างบุคคลสังคมและการแก้ปัญหาการรับรู้ความสามารถตนเอง
ครั้งแรกที่ได้รับการยกย่องเป็นหนึ่งความสามารถในการรับรู้ของแต่ละบุคคลได้อย่างมีประสิทธิภาพในการติดต่อสื่อสารกับคนอื่น ๆ มีส่วนร่วม
ในการตั้งค่ากลุ่มและยืนยันสิทธิของตัวเองและความคิดเห็น; คนที่สองก็จะเรียกว่าแต่ละคนรับรู้
ความสามารถในการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์และเพื่อหาโซลูชั่นที่เป็นนวัตกรรม ความสัมพันธ์ที่ดีในหมู่โผล่ชีวิต
บริเวณทักษะความเชื่อการรับรู้ความสามารถของตัวเองและความผูกพันของนักวิชาการ, การมีส่วนร่วมและความพึงพอใจ (Pastorelli, คิโอและ
Boda, 2001).
ผลการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ที่แสดงให้เห็นว่าในนักศึกษามหาวิทยาลัยรับรู้ความสามารถของตนเองมีความสัมพันธ์ทางบวกกับตัวเอง
แนวคิด ( Falanga, De Caroli และ Sagone, 2012) นอกจากนี้ยังมีความสัมพันธ์กับนักวิชาการรับรู้ความสามารถของตนเองและแนวความคิดของตัวเอง (Choi,
2005; ปีเตอร์สันและไวต์แมน, 2007. เฟอร์ลา, Valcke และ Cai, 2009)
ที่เกี่ยวข้องกับตัวเองแนวคิดภาพ ว่าทุกคนสร้างของเขา / เธอและอาจจะหมายถึงผลรวมของ
ความเชื่อและความรู้สึกที่ว่าบุคคลที่มีเกี่ยวกับตัวเอง (Kassin, Fein และมาร์คัส, 2013) ?????
?????? มาร์คัส
และ Nurius (1986) นอกเหนือจากภาพของความรู้สึกและ cognitions เกี่ยวกับตัวเองในช่วงเวลาปัจจุบัน (ตัวจริง) ก็
เป็นสิ่งที่จำเป็นที่จะต้องพิจารณาบทบาทของ "ตัวตนที่เป็นไปได้" ที่เชื่อมโยงกับความหวัง, ความกลัวและจินตนาการของแต่ละบุคคล.
ตัวที่เป็นไปได้อาจจะพิจารณาตัวตนที่ยังไม่เกิดขึ้นในปัจจุบัน แต่การคาดการณ์ในอนาคต (Owens, 2000);
พวกเขาจะ ??????
???
? ??
????? ????????
??? ??????
???? ?? ??
????
??
??????????? ? ????????
???? ??
? ??
????
???? ?????
?? ????
? ???? ??
????? ???? ????
??????
? ?????
?? ???????
?? ??? ?? ???? ????
??
?? ? ???????
!? # "# ในมาร์คัสและมุมมอง Nurius แต่ละคน contemporaneously สามารถคิดเกี่ยวกับตัวเองหลายอย่างใน
การอ้างอิงถึงลักษณะเฉพาะของ / ชีวิตจริงของเขาและเธอ (เช่นตัวเองทางวิชาการ: ฉันเป็นนักเรียน) หรือ แง่มุมที่เป็นไปได้ของ
/ ชีวิตในอนาคตของเขาและเธอ (เช่นเพื่อให้บรรลุสถานะมืออาชีพ: ฉันเป็นนักจิตวิทยาในอนาคต).
ในการศึกษาปัจจุบันให้ความสนใจเป็นศูนย์กลางในการเป็นตัวแทนของตัวเองที่เกิดขึ้นจริงและในอนาคตที่เกี่ยวข้องกับ
ชีวิตทางวิชาการและวิชาชีพและความสัมพันธ์ หมู่มิติเหล่านี้ในมุมมองระยะยาว

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความสามารถทางพฤติกรรมเพื่อแก้ปัญหาในบริบทที่เฉพาะเจาะจง ตนเองมีผลต่อทางเลือกและความพยายาม
ที่ใช้เพื่อให้บรรลุเป้าหมาย มันสามารถปรับปรุงโดยใช้ประสบการณ์ทางสังคมที่เฉพาะเจาะจงและกระบวนการเรียนรู้
( Bandura , 1997 ) และพูดชัดแจ้งในโดเมนเฉพาะหลายของบุคคลที่ทํางาน ( caprara , 2001 ) .
ของโดเมนเหล่านี้มันเป็นไปได้ที่จะเปลี่ยนระหว่างบุคคลและทักษะชีวิตตนเองเป็นพื้นที่สำคัญมาก

พัฒนาเพื่อรับประกันคุณสมบัติเพียงพอของนักจิตวิทยาในแง่ของความสามารถในการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับบุคคลอื่น และหา
สร้างสรรค์แก้ไขปัญหา ในรายละเอียด ในพื้นที่ caprara
gerbino , บุคคล , ,และ เดล fratte ( 2001 ) รวมถึงการเข้าใจความรู้สึกของตนเองที่เกี่ยวข้องกับความเชื่อส่วนบุคคล
ความสามารถเข้าใจความรู้สึกและความต้องการของผู้อื่นในการสร้างสัมพันธภาพเชิงบวก โดเมนนี้มีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับพฤติกรรม prosocial
( Bandura et al . , 2003 ; caprara & steca , 2005 ; alessandri et al . , 2009 ;
Eklund et al . ,2012 ) และการรับรู้ความสามารถของตนเองในการแสดงออกของอารมณ์เชิงบวกและเชิงลบการจัดการ
( เจอแบนดูรา et al . , 2003 ) ในพื้นที่ ทักษะชีวิต pastorelli Vecchio , และ โบดา ( 2001 ) เสนอสอง
ชั่งหน้าที่ประเมินตามลำดับ ความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล สังคม การสื่อสาร และการแก้ไขปัญหาการรับรู้ความสามารถของตนเอง .
แรกถือว่าบุคคลการรับรู้ความสามารถในการได้อย่างมีประสิทธิภาพในการสื่อสารกับคนอื่น ๆเข้าร่วม
ในการตั้งค่ากลุ่ม และยืนยันสิทธิและความคิดเห็นของตัวเอง อย่างที่สองคือ ความสามารถในการเรียกของแต่ละคน
การแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์และหานวัตกรรมโซลูชั่น ความสัมพันธ์ระหว่างชีวิต
โผล่ออกมาทักษะในพื้นที่ตนเอง ความเชื่อ และ สำหรับงานหมั้น การมีส่วนร่วมและความพึงพอใจ ( pastorelli Vecchio , &
โบดา , 2001 ) .
งานวิจัยทางวิทยาศาสตร์พบว่า ในระดับมหาวิทยาลัย การรับรู้ความสามารถของตนเองมีความสัมพันธ์กับอัตมโนทัศน์
( falanga , แครอไล& sagone , 2012 ) นอกจากนี้ ในความสัมพันธ์กับการรับรู้ความสามารถทางวิชาการและ อัตมโนทัศน์ ( ชอย
2005 ; Peterson &ไวต์แมน , 2007 ; ferla ,valcke & , CAI , 2009 ) .
อัตมโนทัศน์เกี่ยวกับภาพที่ทุกๆ คน สร้าง ของเขา / เธอ และอาจจะหมายถึงผลรวมของ
ความเชื่อและความรู้สึกที่บุคคลมีเกี่ยวกับตัวเอง ( kassin Fein , & Markus , 2013 ) เป็น     
 
 
และมาคัส
nurius ( 1986 ) , นอกเหนือจากภาพลักษณ์ของความรู้สึกและความคิดเกี่ยวกับตนเองในเวลาปัจจุบัน ( จริงด้วย ) มัน
จำเป็นที่จะต้องพิจารณาบทบาทของ " ตัวตน " ที่เป็นไปได้ที่เชื่อมโยงกับหวัง , ความกลัว , และจินตนาการของแต่ละบุคคล .
ตัวเป็นไปได้อาจจะพิจารณาอัตลักษณ์ร่วม ในปัจจุบัน แต่คาดว่าในอนาคต ( โอเว่น , 2000 ) ;
พวกเขา
    


  
  
   
    
  
 
 
 
 
  
 


   
    
     
  

   

  
  

 
   


 
  

  


     
  
 

 


   
    
 

   
   
 
  

   

   

# ! " #  ในมาร์คัสและมุมมอง nurius แต่ละบุคคลอาจ contemporaneously คิดหลายตัวใน
อ้างอิงเฉพาะด้านของชีวิตตนที่แท้จริง ( เช่น วิชาการด้วยตนเอง : ฉันเป็นนักเรียน ) หรือลักษณะที่เป็นไปได้ของ
ชีวิตของเขา / เธอในอนาคต ( เช่นเพื่อให้บรรลุสถานะ : ฉันเป็นนักจิตวิทยามืออาชีพในอนาคต .
ในการศึกษาความสนใจเป็นศูนย์กลางในการเป็นตัวแทนของ ที่เกิดขึ้นจริง และอนาคตของตนเองในความสัมพันธ์กับ
วิชาการและชีวิตและความสัมพันธ์ของมิติเหล่านี้ในมุมมองระยะยาว