Along the way, Nie Li got Du Ze and

Along the way, Nie Li got Du Ze and Lu Piao to capture a lot of Scarlet Ghosts, made a lot of Blood Burst Demonic Bottles and stored them into his interspatial ring. Who knows when these Blood Burst Demonic Bottles will be needed.

Teleportation array.

Nie Li placed the Stones of Light into one of the stone pillars, one by one. The stone pillars lit up, and a surge of spatial energy was constantly twisting the surrounding space.

“We can finally return, I don’t feel comfortable here!” said Lu Piao, stretching his body a little. He then took the first step into the teleportation array.

The rest also entered the teleportation array respectively.

Nie Li, Xiao Ning’er and Duan Jian were the only ones left. Duan Jian looked at the dark sky with a complicated look on his face. In this Abyss Prison realm, he has spent his happy childhood here, and his most bitter memories of his foe, which he still can’t kill with his current strength.

The kind Xiao Ning’er also felt the grief in Duan Jian’s heart and sadly sighed.

“Duan Jian, if you want to stay, we won’t stop you from doing so. After all, this is your homeland.” Nie Li said, looking at Duan Jian.

Duan Jian firmly shook his head and said, “From the moment my parents died, my homeland was already gone. I only have the blood feud left. Master gave me a new life, gave me the hope for vengeance. I’m willing to follow master!”

After speaking, Duan Jian stepped into the teleportation array.

Nie Li sighed, blood feud. In his previous life, hasn’t Nie Li, too, been burdened with a blood feud as he roamed around? He understands Duan Jian’s current feelings and said to Xiao Ning’er “Ning’er, we should get going as well.”

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ไปตามทางที่ Nie หลี่ได้ Du ษรและลูเปรี้ยวในการจับภาพจำนวนมากของผีแดงทำมากเลือด Burst ขวดปีศาจและเก็บไว้เป็นแหวน interspatial ของเขา ใครจะรู้เมื่อเลือด Burst ขวดปีศาจเหล่านี้จะเป็นที่ต้องการ. อาร์เรย์ Teleportation. Nie ลี่วางหินของแสงเป็นหนึ่งในเสาหินหนึ่งโดยหนึ่ง เสาหินสว่างขึ้นและคลื่นของพลังงานเชิงพื้นที่ได้อย่างต่อเนื่องบิดพื้นที่โดยรอบ. "ในที่สุดเราก็สามารถกลับมาฉันไม่รู้สึกสะดวกสบายที่นี่!" ลูเปรี้ยวยืดร่างกายของเขาเล็ก ๆ น้อย ๆ กล่าวว่า จากนั้นเขาก็เอาขั้นตอนแรกในอาร์เรย์ teleportation ได้. ส่วนที่เหลือก็เข้าแถวตามลำดับ teleportation. Nie หลี่เสี่ยว Ning'er และด้วนเจี้ยนเป็นคนเดียวที่เหลืออยู่ ด้วนเจี้ยนมองไปที่ท้องฟ้ามืดด้วยรูปลักษณ์ที่ซับซ้อนบนใบหน้าของเขา ในดินแดนนี้เรือนจำเหวเขาได้ใช้ชีวิตวัยเด็กของเขาที่นี่มีความสุขและความทรงจำที่รุนแรงที่สุดของเขาจากศัตรูของเขาซึ่งเขาก็ยังคงไม่สามารถฆ่าที่มีความแข็งแรงในปัจจุบันของเขา. ชนิดเสี่ยว Ning'er ยังรู้สึกความเศร้าโศกในหัวใจด้วนเจี้ยนและ ถอนหายใจเศร้า. "ด้วนเจี้ยนถ้าคุณต้องการที่จะอยู่เราจะไม่หยุดคุณจากการทำเช่นนั้น หลังจากทั้งหมดนี้เป็นบ้านเกิดของคุณ. "หลี่กล่าวว่า Nie มองด้วนเจี้ยน. ด้วนเจี้ยนแน่นส่ายหัวและกล่าวว่า" จากช่วงเวลาที่พ่อแม่ของฉันเสียชีวิตที่บ้านเกิดของฉันก็หายไปแล้ว ฉันเพียง แต่มีความบาดหมางเลือดที่เหลือ ปริญญาโทให้ผมมีชีวิตใหม่ให้ฉันหวังสำหรับการแก้แค้น ฉันยินดีที่จะปฏิบัติตามหลัก "หลังจากที่พูดด้วนเจี้ยนก้าวเข้าไปในแถวteleportation. Nie ลี่ถอนหายใจอาฆาต ในชีวิตของเขาก่อนหน้านี้ยังไม่ได้ Nie ลี่เกินไปภาระกับความบาดหมางเลือดในขณะที่เขาท่องไปรอบ? เขาเข้าใจความรู้สึกปัจจุบันด้วนเจียนและพูดกับเสี่ยว Ning'er "Ning'er เราควรจะได้รับไปเช่นกัน."

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ตลอดทาง หนี่หลี่ได้ดูเธอและลูเปียวจับมาก ผีแดง ทำให้เลือดมากระเบิดปีศาจขวดและเก็บไว้ในแหวน interspatial ของเขา ใครจะรู้เมื่อเหล่านี้ระเบิดขวดเลือดปีศาจจะต้อง

teleportation เรย์

ไม่ลี วางหินแห่งแสงเป็นหนึ่งในเสาศิลา หนึ่งโดยหนึ่ง เสาศิลาสว่างขึ้นและกระแสของพลังงานเชิงพื้นที่อย่างต่อเนื่องบิดพื้นที่โดยรอบ

" ในที่สุดเราก็สามารถกลับมา ฉันไม่รู้สึกสะดวกสบายที่นี่ " บอกว่าลูเปียว ยืดร่างกายของเขาเล็กน้อย แล้วเขาเอาขั้นตอนแรกในการอาร์เรย์

ส่วนที่เหลือยังป้อน teleportation เรย์ตามลำดับ

หนี่หลี่ เสี่ยว ning'er ด้วนเจี้ยนและต้องอยู่กันเพียงลำพังต้วนเจี่ย มองท้องฟ้ามืดที่มีลักษณะซับซ้อน บนใบหน้าของเขา ในดินแดนนรกในคุก เขาได้ใช้เวลามีความสุขในวัยเด็กของเขาที่นี่ และความทรงจำขมขื่นที่สุดของศัตรูของเขา ซึ่งเขายังไม่สามารถฆ่าด้วยพลังของเขาในตอนนี้

แบบเสี่ยว ning'er ยังรู้สึกเศร้าโศกในหัวใจของต้วนเจี่ย และเศร้าถอนใจ

" ต้วนเจี่ย ถ้าคุณต้องการที่จะอยู่ เราไม่ได้หยุดคุณจากการทำเช่นนั้น หลังจากทั้งหมดนี้เป็นบ้านเกิดของคุณ . " Li กล่าวว่า ไม่ได้มองต้วนเจี่ยน

ด่วน เจี้ยนแน่นส่ายหัวแล้วบอกว่า " จากช่วงเวลาที่พ่อแม่ของฉันตาย บ้านเกิดของฉันไปแล้ว ฉันมีเพียงความอาฆาตเหลือ อาจารย์ให้ฉันมีชีวิตใหม่ ให้ผมหวังแก้แค้น ฉันยินดีที่จะตามอาจารย์ "

หลังจากพูดด้วนเจี้ยนก้าวเข้าสู่การอาร์เรย์

หนี่หลี่ถอนหายใจ เลือดอาฆาตในชีวิตก่อนหน้าของเขาไม่ได้มีหลี่ก็ถูกรบกวนด้วยอาฆาตเขาร่อนเร่ไปทั่ว เขาเข้าใจความรู้สึกปัจจุบันของต้วนเจี้ยนและพูดกับเสี่ยว ning'er " ning'er เราน่าจะไปเช่นกัน "