Adventurer's Guild pt.3 I got a ro

Adventurer's Guild pt.3


I got a room at an inn for the night.

In the morning, as soon as I'd had breakfast, I headed towards the Adventurer's Guild again.

The same bald macho guy was at the counter. I wondered if I happened to come in on the days he worked, or if he just worked a lot.

"Hello."

"Ah, you again."

(Apparently he remembers me. Well, Asians are probably conspicuous here. I've seen elves and a dwarf and even beast people, and yet all of them are Western-looking.)

"I'd like the same medicinal herb gathering quest as yesterday."

"OK, bring them back here when you're done."

"Also, I'd like to check how those herbs look."

"Eh? You seriously don't know?"

"No, I just want to make sure I'm getting the right kind."

"Really, you're a lot of trouble."

While mumbling complaints, he took a leather folder from a shelf behind the counter, and took some pages out of it.

"You can collect any of these three, and we'll buy them."

"I see."

The sheets he put on the counter had some pictures of grass and flowers. The drawings were quite good. I tried to memorize the plants on them.

"Thank you very much."

"I'll put this away away then."

"Sorry about the trouble."

After that straightforward and short conversation, I left the guild building and headed towards the forest again. I decided to stay along the road or stream so I wouldn't get lost.


◇◆◇


I reached the stream and walked along it until I entered the forest. A little while after that, I saw a figure that I remembered from the other day.

"Oh, are you the goblin from yesterday?"

"Human..."

It was the friendly goblin again!

It stood by the stream, staring at me. Looking at it more closely, there was a smaller goblin clinging to its arm. The smaller goblin was breathing roughly and had an arrow in its arm. It looked like it had been hit some time ago. The area around the arrow was very swollen.

"What happened?"

"Sizter...dying..."

"Yes, I see, your sister."

"...human, thiz, heal."

"Yes, OK. Leave it to me."

I used my recovery magic on the goblin's sister. The arrow got expelled from her arm, and not long after, the skin healed. The swelling went away, and the skin around the wound went from reddish to green.

Altogether, that took a few seconds.

(That's fast! There's no way this kind of skill isn't valuable.)

"Oh..."

The goblin was staring at me in wonder.

(It was something I received, though. I wonder what that god I met is doing now.)

"Brother, hurt...gone. Gone!"

They spent a little while just hugging each other.

(Good for them.)

I was actually a little touched, but I couldn't entirely understand their joy, never having had to face life-or-death hardships.

"....human, saved us. Thank you."

"Ah, don't worry about it."

"Thank you."

The goblin's younger sister stared at me while holding onto his arm.

(Well, that's normal for a goblin.)

(I wouldn't even have known she was female. I guess that's how species differences are.)

"I have work to do, so I'll be going now."

I still had to find some medicinal herbs.

The goblin stopped me. "Today, also, herbs?"

"Oh? Yes, that's right."

(Those who don't work can't eat, after all.)

In Japan, even if you did no actual work for a day or two, the company would still pay you. You could just look at some random websites, say you were studying the industry or developing your skills, and everything would be fine.

But now, only having a sack and the clothes I was wearing to my name, I couldn't stop worrying.

(If I didn't have my recovery magic, I'd probably be going crazy right about now.)

"Then, wait. I'll go get."

"Eh, really?"

"Going out. But, wait. Stay here."

"OK, I'll stay here."

(It would be really helpful if he gathered those for me again.)


◇◆◇


(I'll just wait a little while, then.)

Around when I was about to give up on waiting, the goblin returned. He was carrying a large leather bag with both hands. His sister was with him, carrying another leather bag.

"Oh, those are some large bags you have."

"These, have herbs."

They left the bags at my feet with a plop. Looking inside one, it was full of various grasses.

(How much did they collect?!)

"You're giving me all of this?"

"More. Little more, wait."

"No, no, this is enough. This is plenty."

(I'm not even sure if I can carry all of this back.)

"...enoff?"

"Definitely. I don't need more than this. "

"I shee..."

He actually looked kind of disappointed.

(This goblin is such a nice guy!)

"Goblin, can't go to town. Here iz OK?"

"Yes, this is fine. Thank you very much."

"This iz thanks for healing sister."

"Yes, right. I understand. This is fine."

"Thank you. Yoo saved her."

"Ah, by the way, I have a sort of warning, or situation report..."

"...report?"

"In the town along the stream, humans pay money for hunting goblins here. So, being in this forest is dangerous. If you can, it would be good to leave."

"...yoo alzo, going to kill uz?"

"No, no, no. You saved me life before. I wouldn't do something like that."

"I shee."

"If you want to keep your sister safe, you should move somewhere else."

"...I undershtand."

"But I won't say it's impossible to stay here."

"Mmm, yez."

(This goblin is actually kind of cute.)

"Brozher?"

The goblin's little sister was looking at the faces of me and her brother with concern.

(Well, they would be cute if they weren't so ugly.)

(The sound of the sister's voice isn't bad, though.)

"Undershtand, then, this foresht, leaving."

"I think that's a good idea."

"...good baaye."

"Yeah, goodbye. Maybe we'll meet again someday."

"Yez. Meet again, someday."

The two goblin siblings then left, heading deeper into the forest, leaving me with a large amount of medicinal herbs.


◇◆◇


I headed back, carrying the two large leather bags. Because of that, returning to the town took twice as long. Being full of grass they weren't too heavy, but the bulk was awkward.

From the town's entrance, I headed straight to the Adventurer's Guild.

I pushed through the wooden doors. I still wasn't used to not hearing "irasshaimase" when I entered places.

"Excuse me, I'd like to turn in these."

I put the two bags on the counter with a "dosan" noise, and the same macho bald guy came out to the counter.

"...what is this?"

"These should be medicinal herbs..."

I opened one of the bags and started sorting the grasses into piles. There really were a lot of different kinds. Honestly, I didn't know what was what.

"You got a lot, huh..."

"There was a lot where I went."

He looked amazed. I was amazed when I got them, myself.

"Well, that's fine, you can sit down over there while I sort this out."

"OK."

I sat down where he'd pointed.

The time was a little after noon. The guild building was something of a gathering point for adventurers, so there were several around. I'd seen some in their teens, but most of the adventurers seemed to be 20 to 30 years old.

"......"

I could feel someone staring at me.

(I seem to have attracted a little attention. Probably because I'm Asian. If a white guy went shopping in my hometown, they'd get stared at too.)

(But not in a bad way.)

"........."

I was starting to feel very uncomfortable.

(If I somehow get back to Japan, I swear not to stare at westerners.)

(And I'm bored.)

Looking for something to do, I noticed the bulletin board. The notes were written on parchment in characters that I couldn't read, and held up by pins.

(I wonder what's written on them.)

As I was wondering that, I realized something.

(That's what skills are for. Skills! I think I still have one point remaining.)

"Letters, letters, letters. Reading, writing, literacy skill. Letters, letters, whatever it is, I want to be able to read and write here! Come on!"

I mumbled to myself like a Buddhist monk reciting a prayer.

And then, I felt a "bikun" in my heart, and a ringing in my brain.

(...there it is!)


passive:
magic recovery: Lv.Max
magic efficiency: Lv.Max
language skill: Lv.1

active:
recovery magic: Lv.Max
fire magic: Lv.1

remaining skill points: 0


After checking my skills, I looked at the bulletin board again.

(...amazing, I can read it normally.)

The notes posted on the board were basically job offers. The recruitment notices were carefully lined up in the center.


[Party Member Recruitment]
class: rear guard | (recovery)
rank: B or higher
notes: experience with the Valley of Solitude a plus
organization: Black-Winged Dragon (party)

[Guild Member Recruitment]
class: rear guard | (recovery)
rank: C or higher
notes: none
organization: Daybreak Company (guild)

[Party Member Recruitment]
class: advance guard | (knight)
rank: B or higher
notes: should have 3-element protection
organization: Endless Spear (party)

[Party Member Recruitment]
class: rear guard | (recovery)
rank: E or higher
notes: young party
organization: White Rain

[Looking for Party]
class: advance guard | (swordsman)
rank: C
notes: 10 years of experience, sword specialist
name: Ray Yard

[Looking for Party]
class: advance guard | (ranger)
rank: B
notes: 15 years of experience
name: Jon

[Party Member Recruitment]
class: rear guard | (druid)
rank: C or higher
notes: none
organization: Metal Goblin (platinum)


There were about 15 such notes lined up.

(I see, so this is how recruitment is done.)

(...there are a lot of requests for healers.)

About half the requests were for users of recovery magic, while there seemed to be an excess of advance guards. Supply and demand were unbalanced.

(If that's the situation, then maybe even a gross-looking guy like me could get into a party.)

So, I decided to write a note for myself.

(Two is better than one, and three is better than two. When it comes to violence, numbers are vital.)

I stood up and went to the board, where there was a small piece of parchment and a charcoal-like writing implement.


[Looking for Party]
class: rear guard | (recovery)
rank: F
notes: beginner
name: Tanaka (36 years old)


(That should do it.)

I

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

นักผจญภัยของกิลด์ pt.3 มีห้องพักที่อินน์ที่สำหรับกลางคืนเช้า ทันทีที่ผมเคยมีอาหารเช้า ฉันหัวไปทางสมาคมของนักผจญภัยอีกด้วยผู้ชายผู้ชายหัวล้านเหมือนกันที่ตัวนับได้ ผมสงสัยว่า ถ้าผมเกิดมาในวันที่เขาทำงาน หรือเขาเพียงทำงานมาก"ฮัลโหล""อา คุณอีก"(เห็นได้ชัดว่าเขาจำผม ดี ชาวเอเชียได้คงเป้านี่ ผมเคยเห็นเอลฟ์ และแคระ และแม้สัตว์คน และยัง ทั้งหมดกำลังมองตะวันตก)"อยากเหมือนกันที่สมุนไพรที่รวบรวมเควสเป็นเมื่อวานนี้""ตกลง นำพวกเขากลับมาที่นี่เมื่อคุณทำ""ยัง อยากจะตรวจสอบลักษณะที่ปรากฏของสมุนไพรเหล่านั้น""เอ๊ะ อย่างจริงจังไม่รู้""ไม่ ฉันต้องการให้แน่ใจว่า ฉันได้รับชนิดนั้น""จริง ๆ คุณมากปัญหา"ในขณะที่ mumbling ร้องเรียน เขาเอาโฟลเดอร์หนังจากชั้นหลังตัวนับ และเอาบางหน้าออกมาจากมัน"คุณสามารถเก็บการใด ๆ เหล่านี้สาม และเราจะซื้อ""อืมม"แผ่นที่เขาใส่ตัวนับมีภาพบางส่วนของหญ้าและดอกไม้ วาดได้ดี พยายามจดจำพืชได้"ขอบคุณมาก""ฉันจะเก็บนี้ไปแล้วกัน""ขออภัยเกี่ยวกับปัญหา"หลังจากสนทนานั้นสั้น และตรงไปตรงมา ฉันซ้ายอาคารสมาคม และมุ่งหน้าสู่ป่าอีกครั้ง ฉันตัดสินใจเดินตามถนนหรือกระแสดังนั้นฉันไม่ได้หายไป◇◆◇ถึงกระแสข้อมูล และชิมมันจนกว่าฉันป้อนป่า เล็กน้อยในขณะที่หลังจากนั้น เห็นตัวเลขที่ผมจดจำจากวัน"Oh, are you the goblin from yesterday?""Human..."It was the friendly goblin again!It stood by the stream, staring at me. Looking at it more closely, there was a smaller goblin clinging to its arm. The smaller goblin was breathing roughly and had an arrow in its arm. It looked like it had been hit some time ago. The area around the arrow was very swollen."What happened?""Sizter...dying...""Yes, I see, your sister.""...human, thiz, heal.""Yes, OK. Leave it to me."I used my recovery magic on the goblin's sister. The arrow got expelled from her arm, and not long after, the skin healed. The swelling went away, and the skin around the wound went from reddish to green.Altogether, that took a few seconds.(That's fast! There's no way this kind of skill isn't valuable.)"Oh..."The goblin was staring at me in wonder.(It was something I received, though. I wonder what that god I met is doing now.)"Brother, hurt...gone. Gone!"They spent a little while just hugging each other.(Good for them.)I was actually a little touched, but I couldn't entirely understand their joy, never having had to face life-or-death hardships."....human, saved us. Thank you.""Ah, don't worry about it.""Thank you."The goblin's younger sister stared at me while holding onto his arm.(Well, that's normal for a goblin.)(I wouldn't even have known she was female. I guess that's how species differences are.)"I have work to do, so I'll be going now."
I still had to find some medicinal herbs.

The goblin stopped me. "Today, also, herbs?"

"Oh? Yes, that's right."

(Those who don't work can't eat, after all.)

In Japan, even if you did no actual work for a day or two, the company would still pay you. You could just look at some random websites, say you were studying the industry or developing your skills, and everything would be fine.

But now, only having a sack and the clothes I was wearing to my name, I couldn't stop worrying.

(If I didn't have my recovery magic, I'd probably be going crazy right about now.)

"Then, wait. I'll go get."

"Eh, really?"

"Going out. But, wait. Stay here."

"OK, I'll stay here."

(It would be really helpful if he gathered those for me again.)


◇◆◇


(I'll just wait a little while, then.)

Around when I was about to give up on waiting, the goblin returned. He was carrying a large leather bag with both hands. His sister was with him, carrying another leather bag.

"Oh, those are some large bags you have."

"These, have herbs."

They left the bags at my feet with a plop. Looking inside one, it was full of various grasses.

(How much did they collect?!)

"You're giving me all of this?"

"More. Little more, wait."

"No, no, this is enough. This is plenty."

(I'm not even sure if I can carry all of this back.)

"...enoff?"

"Definitely. I don't need more than this. "

"I shee..."

He actually looked kind of disappointed.

(This goblin is such a nice guy!)

"Goblin, can't go to town. Here iz OK?"

"Yes, this is fine. Thank you very much."

"This iz thanks for healing sister."

"Yes, right. I understand. This is fine."

"Thank you. Yoo saved her."

"Ah, by the way, I have a sort of warning, or situation report..."

"...report?"

"In the town along the stream, humans pay money for hunting goblins here. So, being in this forest is dangerous. If you can, it would be good to leave."

"...yoo alzo, going to kill uz?"

"No, no, no. You saved me life before. I wouldn't do something like that."

"I shee."

"If you want to keep your sister safe, you should move somewhere else."

"...I undershtand."

"But I won't say it's impossible to stay here."

"Mmm, yez."

(This goblin is actually kind of cute.)

"Brozher?"

The goblin's little sister was looking at the faces of me and her brother with concern.

(Well, they would be cute if they weren't so ugly.)

(The sound of the sister's voice isn't bad, though.)

"Undershtand, then, this foresht, leaving."

"I think that's a good idea."

"...good baaye."

"Yeah, goodbye. Maybe we'll meet again someday."

"Yez. Meet again, someday."

The two goblin siblings then left, heading deeper into the forest, leaving me with a large amount of medicinal herbs.


◇◆◇


I headed back, carrying the two large leather bags. Because of that, returning to the town took twice as long. Being full of grass they weren't too heavy, but the bulk was awkward.

From the town's entrance, I headed straight to the Adventurer's Guild.

I pushed through the wooden doors. I still wasn't used to not hearing "irasshaimase" when I entered places.

"Excuse me, I'd like to turn in these."

I put the two bags on the counter with a "dosan" noise, and the same macho bald guy came out to the counter.

"...what is this?"

"These should be medicinal herbs..."

I opened one of the bags and started sorting the grasses into piles. There really were a lot of different kinds. Honestly, I didn't know what was what.

"You got a lot, huh..."

"There was a lot where I went."

He looked amazed. I was amazed when I got them, myself.

"Well, that's fine, you can sit down over there while I sort this out."

"OK."

I sat down where he'd pointed.

The time was a little after noon. The guild building was something of a gathering point for adventurers, so there were several around. I'd seen some in their teens, but most of the adventurers seemed to be 20 to 30 years old.

"......"

I could feel someone staring at me.

(I seem to have attracted a little attention. Probably because I'm Asian. If a white guy went shopping in my hometown, they'd get stared at too.)

(But not in a bad way.)

"........."

I was starting to feel very uncomfortable.

(If I somehow get back to Japan, I swear not to stare at westerners.)

(And I'm bored.)

Looking for something to do, I noticed the bulletin board. The notes were written on parchment in characters that I couldn't read, and held up by pins.

(I wonder what's written on them.)

As I was wondering that, I realized something.

(That's what skills are for. Skills! I think I still have one point remaining.)

"Letters, letters, letters. Reading, writing, literacy skill. Letters, letters, whatever it is, I want to be able to read and write here! Come on!"

I mumbled to myself like a Buddhist monk reciting a prayer.

And then, I felt a "bikun" in my heart, and a ringing in my brain.

(...there it is!)


passive:
magic recovery: Lv.Max
magic efficiency: Lv.Max
language skill: Lv.1

active:
recovery magic: Lv.Max
fire magic: Lv.1

remaining skill points: 0


After checking my skills, I looked at the bulletin board again.

(...amazing, I can read it normally.)

The notes posted on the board were basically job offers. The recruitment notices were carefully lined up in the center.


[Party Member Recruitment]
class: rear guard | (recovery)
rank: B or higher
notes: experience with the Valley of Solitude a plus
organization: Black-Winged Dragon (party)

[Guild Member Recruitment]
class: rear guard | (recovery)
rank: C or higher
notes: none
organization: Daybreak Company (guild)

[Party Member Recruitment]
class: advance guard | (knight)
rank: B or higher
notes: should have 3-element protection
organization: Endless Spear (party)

[Party Member Recruitment]
class: rear guard | (recovery)
rank: E or higher
notes: young party
organization: White Rain

[Looking for Party]
class: advance guard | (swordsman)
rank: C
notes: 10 years of experience, sword specialist
name: Ray Yard

[Looking for Party]
class: advance guard | (ranger)
rank: B
notes: 15 years of experience
name: Jon

[Party Member Recruitment]
class: rear guard | (druid)
rank: C or higher
notes: none
organization: Metal Goblin (platinum)


There were about 15 such notes lined up.

(I see, so this is how recruitment is done.)

(...there are a lot of requests for healers.)

About half the requests were for users of recovery magic, while there seemed to be an excess of advance guards. Supply and demand were unbalanced.

(If that's the situation, then maybe even a gross-looking guy like me could get into a party.)

So, I decided to write a note for myself.

(Two is better than one, and three is better than two. When it comes to violence, numbers are vital.)

I stood up and went to the board, where there was a small piece of parchment and a charcoal-like writing implement.


[Looking for Party]
class: rear guard | (recovery)
rank: F
notes: beginner
name: Tanaka (36 years old)


(That should do it.)

I

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สมาคมนักผจญภัยของ pt.3 ฉันได้ห้องพักที่โรงแรมแห่งหนึ่งสำหรับกลางคืน. ในตอนเช้าทันทีที่ฉันต้องการมีอาหารเช้าผมมุ่งหน้าไปยังสมาคมนักผจญภัยอีกครั้ง. คนที่แต่งตัวประหลาดเดียวกันผู้ชายหัวล้านอยู่ที่เคาน์เตอร์ ฉันสงสัยถ้าฉันเกิดขึ้นที่จะมาในวันที่เขาทำงานหรือถ้าเขาก็ทำงานเป็นจำนวนมาก. "สวัสดีครับ." "อาคุณอีกครั้ง". (เห็นได้ชัดว่าเขาจำได้ว่าฉัน. ดีเอเชียอาจจะเห็นได้ชัดเจนที่นี่. ฉันได้ เอลฟ์เห็นและคนแคระและแม้กระทั่งคนสัตว์และยังทั้งหมดของพวกเขาตะวันตกมอง.) "ฉันอยากแสวงหารวบรวมสมุนไพรเช่นเดียวกับเมื่อวานนี้." "ตกลงจะนำพวกเขากลับมาที่นี่เมื่อคุณทำ." "นอกจากนี้ผมต้องการที่จะตรวจสอบว่าสมุนไพรเหล่านั้นมอง." "เอ๊ะคุณอย่างจริงจังไม่ทราบ?" "ไม่ฉันเพียงต้องการที่จะให้แน่ใจว่าฉันได้รับสิทธิชนิด." "จริงเหรอคุณอยู่ จำนวนมากที่มีปัญหา. "ในขณะที่การร้องเรียนพึมพำเขาเอาโฟลเดอร์หนังจากการเก็บรักษาหลังเคาน์เตอร์และเอาบางหน้าออกมาจากมัน." คุณสามารถเก็บใด ๆ ของทั้งสามและเราจะซื้อพวกเขา. "" ผมเห็น . "แผ่นที่เขาวางบนเคาน์เตอร์มีภาพบางส่วนของหญ้าและดอกไม้ ภาพวาดได้ดีเลยทีเดียว ผมพยายามที่จะจดจำพืชที่พวกเขา. "ขอบคุณมากครับ." "ฉันจะใส่นี้อยู่ห่างออกไปแล้ว." "ขออภัยเกี่ยวกับปัญหา." หลังจากนั้นการสนทนาตรงไปตรงมาและระยะสั้นผมออกจากตึกสมาคมและมุ่งหน้าไปทาง ป่าอีกครั้ง ฉันตัดสินใจที่จะอยู่ตามถนนหรือสตรีมดังนั้นฉันจะไม่ได้หายไป. ◇◆◇ฉันถึงกระแสและเดินไปตามมันจนผมเข้าป่า ในขณะที่น้อยหลังจากนั้นผมเห็นตัวเลขที่ผมจำได้จากวันอื่น ๆ . "โอ้คุณผีจากเมื่อวานนี้?" "มนุษย์ ... " มันเป็นผีที่เป็นมิตรอีกครั้ง! มันยืนอยู่ข้างลำธารจ้องมองที่ ผม. มองมันอย่างใกล้ชิดมีขนาดเล็กผียึดมั่นกับแขน ผีที่มีขนาดเล็กได้รับการหายใจประมาณและมีลูกศรที่แขนของตน มันดูเหมือนจะได้รับการตีเวลาที่ผ่านมา บริเวณรอบ ๆ ลูกศรเป็นบวมมาก. "เกิดอะไรขึ้น?" "Sizter ... ตาย ... " "ใช่ผมเห็นน้องสาวของคุณ." "... มนุษย์ thiz รักษา." "ใช่ตกลง ปล่อยให้ฉัน. "ฉันใช้เวทมนตร์ในการกู้คืนของฉันน้องสาวของผี ลูกศรได้ขับออกจากแขนของเธอและไม่นานหลังจากที่ผิวจะได้รับการเยียวยา บวมไปและผิวรอบแผลเดินออกมาจากสีแดงเป็นสีเขียว. พรึบที่เอาไม่กี่วินาที. (นั่นอย่างรวดเร็ว! ไม่มีทางเป็นชนิดของสกิลนี้ไม่ได้มีคุณค่า.) "โอ้ ... " ก๊อบลิน ถูกจ้องมองมาที่ผมในสงสัย. (มันเป็นสิ่งที่ฉันได้รับ แต่. ฉันสงสัยว่าสิ่งที่ผมได้พบกับพระเจ้าที่ทำอยู่ตอนนี้.) "พี่ชาย ... เจ็บไป. ไป!" พวกเขาใช้เวลาเพียงเล็กน้อยในขณะที่เพียงแค่กอดกันและกัน(ที่ดีสำหรับพวกเขา.) ผมเป็นจริงเล็กน้อยสัมผัส แต่ฉันไม่สามารถเข้าใจอย่างสิ้นเชิงสุขของพวกเขาไม่เคยต้องเผชิญกับความยากลำบากในชีวิตหรือตาย. ".... มนุษย์ช่วยเรา. ขอบคุณ." " อาไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้. "" ขอบคุณ. "น้องสาวของผีจ้องมาที่ผมในขณะที่ถือลงบนแขนของเขา. (ดีว่าเป็นเรื่องปกติสำหรับผี.) (ฉันจะไม่ได้ได้รู้จักเธอเป็นเพศหญิง ผมคิดว่าเป็นวิธีที่แตกต่างของสายพันธุ์.) "ผมมีงานที่ต้องทำดังนั้นฉันจะไปตอนนี้". ผมยังได้ไปหาสมุนไพรบาง. ผีหยุดฉัน "วันนี้ยังมีสมุนไพร?" "โอ้ใช่ที่เหมาะสม." (ผู้ที่ไม่ได้ทำงานไม่สามารถกินหลังจากทั้งหมด.) ในประเทศญี่ปุ่นแม้ว่าคุณจะไม่ได้ทำงานที่เกิดขึ้นจริงสำหรับหนึ่งหรือสองวัน บริษัท จะยังคงจ่ายเงินให้คุณ คุณก็สามารถดูที่เว็บไซต์ random บางว่าคุณกำลังศึกษาอุตสาหกรรมหรือการพัฒนาทักษะของคุณและทุกอย่างน่าจะดี. แต่ตอนนี้มีเพียงกระสอบและเสื้อผ้าที่ผมใส่ไปที่ชื่อของฉันฉันไม่สามารถหยุดกังวล(ถ้าฉันไม่ได้มีการกู้คืนความมหัศจรรย์ของฉันฉันอาจจะเป็นไปทางด้านขวาคลั่งไคล้ในขณะนี้.) "จากนั้นรอ. ผมจะไปรับ." "เอ๊ะจริงเหรอ?" "ออกไป. แต่รอ. อยู่ ที่นี่. "" ตกลงฉันจะอยู่ที่นี่. "(มันจะเป็นประโยชน์จริงๆถ้าเขารวบรวมเหล่านั้นสำหรับฉันอีกครั้ง.) ◇◆◇ (ฉันจะรอสักครู่แล้ว.) รอบเมื่อฉันกำลังจะ ให้ขึ้นไปบนรอผีกลับ เขาเป็นคนที่แบกกระเป๋าหนังขนาดใหญ่ที่มีมือทั้งสองข้าง น้องสาวของเขาอยู่กับเขาถือกระเป๋าหนังอีก. "โอ้ผู้ที่มีบางถุงขนาดใหญ่ที่คุณมี." "เหล่านี้มีสมุนไพร." พวกเขาออกจากถุงที่เท้าของฉันกับป๋อม มองภายในหนึ่งก็เต็มไปด้วยหญ้าต่างๆ. (เท่าไหร่ที่พวกเขาเก็บ ?!) "คุณให้ฉันทั้งหมดนี้?" "เพิ่มเติม. เล็ก ๆ น้อย ๆ มากขึ้นรอ." "ไม่มีนี้เป็นพอ. นี้ มากมาย. "(ฉันไม่แน่ใจว่าฉันสามารถดำเนินการทั้งหมดของหลังนี้.)" ... enoff? "" แน่นอน. ฉันไม่จำเป็นต้องมากกว่านี้. "" ผมชี ... "อันที่จริงเขาดูชนิดของผิดหวัง. (ผีนี้เป็นเช่นเป็นคนดี!) "ก๊อบลิน, ไม่สามารถไปเมือง. ที่นี่ iz OK?" "ใช่นี้เป็นดี. ขอบคุณมากครับ." "นี่ iz ขอบคุณสำหรับการรักษาน้องสาว . "" ใช่ถูกต้อง. ฉันเข้าใจ. นี้จะปรับ. "" ขอบคุณ. ยูบันทึกของเธอ. "" อาโดยวิธีการที่ฉันมีการเรียงลำดับของการเตือนหรือรายงานสถานการณ์ ... "" ... รายงาน ? "" ในเมืองพร้อมกระแสมนุษย์จ่ายเงินสำหรับการล่าสัตว์ก๊อบลินที่นี่. ดังนั้นที่อยู่ในป่าแห่งนี้เป็นสิ่งที่อันตราย. หากคุณสามารถก็จะดีที่จะออก. "" ... alzo ยูจะไปฆ่า UZ ? "" ไม่มีไม่มี. คุณบันทึกฉันชีวิตก่อน. ฉันจะไม่ทำสิ่งที่ต้องการที่. "" ผม SHEE. "" ถ้าคุณต้องการที่จะให้น้องสาวของคุณปลอดภัยคุณควรย้ายที่อื่น. "" .. .I undershtand. "" แต่ผมจะไม่บอกว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่จะอยู่ที่นี่. "" อืม, yez. "(ผีนี้เป็นจริงชนิดที่น่ารักของ.)" Brozher? "น้องสาวคนเล็กผีที่ถูกมองไปที่ใบหน้าของฉันและพี่ชายของเธอด้วยความห่วงใย. (ดีที่พวกเขาจะน่ารักถ้าพวกเขาไม่ได้น่าเกลียด.) (เสียงของเสียงของน้องสาวที่ไม่ได้เลวร้ายแม้ว่า.) "Undershtand แล้ว foresht นี้ออกจาก." "ฉัน คิดว่าเป็นความคิดที่ดี. "" ... baaye ดี. "" ใช่ลา บางทีเราจะได้พบกันอีกสักวันหนึ่ง. "" yez พบกันอีกสักวันหนึ่ง. "ทั้งสองพี่น้องผีที่เหลือจากนั้นมุ่งหน้าลึกเข้าไปในป่าทิ้งฉันมีจำนวนมากของสมุนไพร. ◇◆◇ฉันมุ่งหน้ากลับถือสองกระเป๋าหนังขนาดใหญ่. เพราะการที่จะกลับไป เมืองที่เอายาวเป็นสองเท่า. เป็นเต็มรูปแบบของหญ้าพวกเขาไม่หนักเกินไป แต่ส่วนใหญ่เป็นที่น่าอึดอัดใจ. จากทางเข้าเมืองที่ฉันมุ่งหน้าตรงไปยังนักผจญภัยของสมาคม. ฉันผลักดันให้ผ่านประตูไม้. ผมก็ยังไม่ได้ถูกนำมาใช้เพื่อ ไม่ได้ยิน "irasshaimase" เมื่อผมเข้าสถานที่. "ขอโทษนะที่ฉันต้องการที่จะเปิดในเหล่านี้." ฉันใส่สองถุงบนเคาน์เตอร์กับ "Dosan" เสียงและผู้ชายหัวล้านเดียวกันผู้ชายออกมาที่เคาน์เตอร์ . "... นี่คืออะไร?" "เหล่านี้ควรเป็นสมุนไพร ... " ผมเปิดถุงหนึ่งและเริ่มการเรียงลำดับหญ้าเป็นกอง. มีจริงๆจำนวนมากชนิดที่แตกต่างกัน. สุจริตผมไม่ทราบ สิ่งที่เป็นสิ่งที่. "คุณมีจำนวนมากฮะ ... " "มีจำนวนมากที่ผมไปเป็น." เขามองประหลาดใจ. ฉันประหลาดใจเมื่อฉันได้พวกเขาเอง. "ดีที่ดีที่คุณสามารถนั่งลงไป ในขณะที่ผมมีการจัดเรียงนี้ออก. "" OK. "ฉันนั่งลงที่เขาต้องการชี้ให้เห็น. เวลาเป็นเพียงเล็กน้อยหลังเที่ยง อาคารสมาคมเป็นสิ่งที่จุดชุมนุมสำหรับนักผจญภัยจึงมีอยู่หลายรอบ ฉันเห็นบางอย่างในวัยรุ่นของพวกเขา แต่ส่วนมากของนักผจญภัยที่ดูเหมือนจะเป็น 20 ถึง 30 ปี. "...... " ฉันรู้สึกว่ามีใครบางคนจ้องมองมาที่ผม. (ฉันดูเหมือนจะได้ดึงดูดความสนใจน้อย. อาจ เพราะฉันเอเชีย. ถ้าคนที่แต่งตัวประหลาดสีขาวไปช้อปปิ้งในบ้านเกิดของพวกเขาจะได้รับการจ้องที่เกินไป.) (แต่ไม่ได้อยู่ในทางที่ไม่ดี.) "......... " ผมก็เริ่มที่จะรู้สึก อึดอัดมาก. (อย่างใดถ้าฉันได้รับกลับไปยังประเทศญี่ปุ่นฉันสาบานไม่ได้ที่จะจ้องมองที่ชาวตะวันตก.) (และฉันเบื่อ.) กำลังมองหาบางสิ่งบางอย่างที่จะทำผมสังเกตเห็นกระดานข่าว หมายเหตุเขียนอยู่บนกระดาษในตัวละครที่ฉันไม่สามารถอ่านและจัดขึ้นโดยหมุด. (ฉันสงสัยว่าสิ่งที่เขียนเกี่ยวกับพวกเขา.) ขณะที่ผมกำลังสงสัยว่าฉันรู้ว่าบางสิ่งบางอย่าง. (นั่นคือสิ่งที่ทักษะสำหรับ. ทักษะฉัน คิดว่าฉันยังคงมีจุดหนึ่งที่เหลือ.) "จดหมายตัวอักษรตัวอักษร. การอ่านการเขียนทักษะความรู้. ตัวอักษรตัวอักษรสิ่งที่มันคือผมต้องการที่จะสามารถที่จะอ่านและเขียนที่นี่! Come on!" ฉันพึมพำกับตัวเอง . เหมือนพระสงฆ์ท่องสวดมนต์และจากนั้นผมก็รู้สึกว่าเป็น"bikun" ในหัวใจของฉันและดังก้องอยู่ในสมองของฉัน. (... มีมันเป็น!) เรื่อย ๆ : การกู้คืนความมหัศจรรย์: Lv.Max ประสิทธิภาพมายากล: เลเวล แม็กซ์ทักษะภาษา: Lv.1 ที่ active: มายากลการกู้คืน: Lv.Max มายากลไฟ Lv.1 จุดที่เหลือทักษะ: 0. หลังจากการตรวจสอบทักษะของฉันฉันมองไปที่กระดานข่าวอีกครั้ง(... ที่น่าตื่นตาตื่นใจผมสามารถอ่านได้ตามปกติ .) บันทึกการโพสต์บนกระดานเป็นพื้นเสนองาน ประกาศรับสมัครเรียงรายอย่างรอบคอบขึ้นในศูนย์. [สมาชิกพรรคสรรหา] ระดับ: กองหลัง | (กู้คืน) ตำแหน่ง: B หรือสูงกว่าบันทึก: ประสบการณ์กับหุบเขาแห่งความเหงาบวกองค์กร: สีดำปีกมังกร (บุคคล) [สมาชิกสมาคมการสรรหา] ระดับ: กองหลัง | (กู้คืน) ตำแหน่ง: C หรือสูงกว่าบันทึก: ไม่มีองค์กร: อุษา บริษัท (กิลด์) [สมาชิกพรรคสรรหา] ระดับ: ล่วงหน้ายาม | (อัศวิน) ตำแหน่ง: B หรือสูงกว่าบันทึก: ควรมีการป้องกัน 3 องค์ประกอบองค์กร: Endless หอก (บุคคล) [สมาชิกพรรคสรรหา] ระดับ: กองหลัง | (กู้คืน) ตำแหน่ง: E หรือสูงกว่าบันทึก: บุคคลที่หนุ่มองค์กร: ฝนสีขาว [กำลังมองหาพรรค] ระดับ: ล่วงหน้ายาม | (ดาบ) ตำแหน่ง: C บันทึก: 10 ปีของประสบการณ์ผู้เชี่ยวชาญดาบชื่อ: เรย์ลาน[กำลังมองหาพรรค] ระดับ: ล่วงหน้ายาม | (เรนเจอร์) ตำแหน่ง: B บันทึก: 15 ปีมีประสบการณ์ชื่อ: จอน[สมาชิกพรรคสรรหา] ระดับ: กองหลัง | (ดรูอิด) ตำแหน่ง: C หรือสูงกว่าบันทึก: ไม่มีองค์กรโลหะก๊อบลิน (ทองคำขาว) มีประมาณ 15 บันทึกดังกล่าวเรียงรายขึ้นได้. (ฉันเห็นดังนั้นนี้เป็นวิธีการที่จะกระทำการรับสมัคร.) (... มีจำนวนมากของการร้องขอ สำหรับหมอ.) ประมาณครึ่งหนึ่งมีการร้องขอสำหรับผู้ใช้เวทมนตร์การกู้คืนในขณะที่ดูเหมือนจะมีส่วนที่เกินจากยามล่วงหน้า อุปสงค์และอุปทานมีความไม่สมดุล. (หากเป็นสถานการณ์แล้วอาจจะเป็นคนขั้นต้นมองอย่างผมอาจจะได้รับในงานปาร์ตี้.) ดังนั้นฉันตัดสินใจที่จะเขียนบันทึกสำหรับตัวเอง. (สองดีกว่าหนึ่งและสามคือ . ดีกว่าสองเมื่อมันมาถึงการใช้ความรุนแรงตัวเลขมีความสำคัญ). ผมยืนขึ้นและเดินไปที่คณะกรรมการซึ่งมีชิ้นส่วนเล็ก ๆ ของกระดาษและเขียนถ่านเหมือนใช้. [กำลังมองหาพรรค] ระดับ: กองหลัง | (กู้คืน) ตำแหน่ง: F บันทึก: เริ่มต้นชื่อ: ทานากะ (36 ปี) (ที่ควรจะทำมัน.) ผม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ของสมาคมนักผจญภัย PT 3


ผมได้ห้องที่โรงแรมสำหรับคืน

ในตอนเช้า ทันทีที่ฉันกินข้าวเช้า ฉันมุ่งหน้าไปที่ของสมาคมนักผจญภัยอีกแล้ว

เหมือนหัวล้านผู้ชายอยู่ที่เคาน์เตอร์ ฉันสงสัยว่าถ้าฉันบังเอิญเข้ามาในวันทำงาน หรือถ้าเขาทำงานหนักมาก

" สวัสดี "

" เอ่อ คุณอีกแล้ว "

( เขาจำฉันได้ เอ่อ ชาวเอเชียอาจจะเด่นที่นี่ผมเคยเห็นเอลฟ์และคนแคระและแม้แต่สัตว์คน แต่ทั้งหมดของพวกเขาตะวันตกมอง )

" ฉันก็เหมือนกับสมุนไพรที่รวบรวมมาเป็นเมื่อวานนี้ "

" โอเค พาพวกเขามาที่นี่ เมื่อคุณทำเสร็จแล้ว . . . "

" ก็ผมอยากจะตรวจสอบอย่างไร สมุนไพรเหล่านี้ดู "

" เอ๋ ? เธอไม่รู้จริงๆเหรอ ? "

" ไม่ ฉันแค่อยากให้แน่ใจว่าฉันได้รับมันขวา . "

" จริงๆ คุณกำลังมีปัญหามาก

"ในขณะที่พึมพำบ่น เขาเอาโฟลเดอร์หนังจากชั้นวางของหลังเคาน์เตอร์ และเอาบางหน้านะ

" คุณสามารถเก็บรวบรวมใด ๆ ของทั้งสาม และเราจะซื้อพวกเขา . "

" เห็น "

เขาใส่แผ่นบนเคาน์เตอร์ มีภาพบางส่วนของหญ้าและ ดอกไม้ วาดได้ดีมาก ฉันพยายามที่จะจดจำพืชนั้น

" ขอบคุณมากค่ะ "

" ฉันเอานี่ออกไปแล้ว

"" ขอโทษด้วยนะ "

หลังจากที่ตรงไปตรงมา และการสนทนาสั้นๆ ผมออกจากอาคารสมาคมและมุ่งหน้าสู่ป่าอีกครั้ง ฉันตัดสินใจที่จะอยู่ตามถนน หรือลำธาร เพื่อจะได้ไม่หลงทาง ◇◆◇





ฉันมาถึงลำธารและเดินตามมันจนผมเข้าป่า สักพักหลังจากนั้น ผมเห็นรูปที่ผมจำได้จากวันอื่น ๆ

" โอ้คุณเป็นปีศาจจากเมื่อวาน ? "

" มนุษย์ . . . . . . . "

มันเป็นมิตรกับผีอีก

มันยืนตามกระแสที่กำลังจ้องฉันอยู่ มองอย่างใกล้ชิดมากขึ้น มีขนาดเล็กลงก็เกาะแขนของมัน มีผีหายใจประมาณ และมีธนู แขนของมัน มันเหมือนถูกตีมาตั้งนานแล้ว พื้นที่รอบลูกศรบวมมาก

" เกิดอะไรขึ้น ?

" sizter
. . . . . . . ตาย . . . . . . . "