4. DiscussionPrevious studies have

4. Discussion
Previous studies have shown that high concentrations of Cr(VI)
induce anemia in rodents (NTP, 1996, 1997, 2007, 2008b), which
may be explained by the disruption of Fe homeostasis by Cr(VI).
This current study is the first to demonstrate Fe depletion from
the duodenum, liver, serum, and bone marrow following exposure
to high concentrations of Cr(VI) in drinking water (Figs. 1 and 2;
Table 2). Moreover, Cr(VI) altered the expression of several key
genes involved in Fe homeostasis (Fig. 3; Diagram 1). Many of
the duodenal gene changes in response to Cr(VI) are consistent
with previously reported duodenal gene changes in rats placed
on Fe-deficient diets. Collins et al. (2005) studied genomic responses
in the duodena of rats placed on Fe-deficient diets at different
stages of development (suckling through adulthood), and
reported increases in Slc11a2, Cybrd1, Tfr1 and Hmox1, decreases
in Heph, and no change in Slc40a1. Among those genes induced
by an Fe-deficient diet, Slc11a2 and Tfr1 were induced by Cr(VI)
in both species; and Hmox1 was induced by Cr(VI) in mice. The
notable exception was Cybrd1, which was decreased by Cr(VI) in
both species. Consistent with changes in rats fed an Fe-deficient
diet for 9 weeks (Collins et al., 2005), mRNA levels of Heph were
decreased in both rats and mice exposed to Cr(VI). With regard
to ferroportin (Slc40a1), the lack of change in rats and mice at
day 91 is also consistent with the findings of Collins et al. (2005).
Thus, with the notable exception of Cybrd1, the gene changes in
rats and mice were generally consistent with dietary Fe deficiency.
These findings support the hypothesis that high concentrations of
Cr(VI) in the intestinal lumen can oxidize luminal Fe2+ to Fe3+
thereby hindering Fe absorption. Indeed, we have shown that the
high concentrations of Cr(VI) used in the 2-year NTP bioassay are
not entirely reduced to Cr(III) by gastric fluid and thus high levels
of Cr(VI) are expected to be present in the intestinal lumen (Proctor

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

4. สนทนาการศึกษาก่อนหน้านี้แสดงให้เห็นที่สูงความเข้มข้นของ Cr(VI)ก่อให้เกิดโรคโลหิตจางในงาน (NTP, 1996, 1997, 2007, 2008b), ที่อาจจะอธิบาย โดยทีมของภาวะธำรงดุล Fe โดย Cr(VI)การศึกษาปัจจุบันนี้เป็นครั้งแรกที่แสดงให้เห็นถึงการลดลงของ Fe จากduodenum ตับ เซรั่ม และไขกระดูกต่อแสงให้มีความเข้มข้นของ Cr(VI) ในน้ำดื่ม (Figs. 1 และ 2ตาราง 2) นอกจากนี้ Cr(VI) เปลี่ยนแปลงค่าของคีย์ต่าง ๆยีนที่เกี่ยวข้องในภาวะธำรงดุล Fe (Fig. 3 แผนภูมิ 1) มากมายการเปลี่ยนแปลงยีน duodenal ตอบ Cr(VI) เดียวกันด้วยก่อนหน้านี้รายงานเปลี่ยนแปลงยีน duodenal ในหนูที่วางไว้บนอาหาร Fe ไม่ คอลลินส์ et al. (2005) ศึกษาการตอบสนอง genomicใน duodena ของหนูไว้ไม่ Fe อาหารที่แตกต่างกันขั้นตอนของการพัฒนา (หันผ่านวุฒิ), และเพิ่มรายงานใน Slc11a2, Cybrd1, Tfr1 และ Hmox1 ลดลงHeph และ Slc40a1 เปลี่ยนแปลง ระหว่างยีนที่ทำให้เกิดโดยอาหารเป็น Fe ไม่ Slc11a2 และ Tfr1 นำ โดย Cr(VI)ในทั้งสองชนิด และ Hmox1 ถูกเหนี่ยวนำ โดย Cr(VI) ในหนู ที่ข้อยกเว้นที่โดดเด่นคือ Cybrd1 ซึ่งถูกลดลง โดย Cr(VI) ในทั้งสองชนิด สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงในหนูที่เลี้ยง Fe-ไม่มีอาหาร 9 สัปดาห์ (คอลลินส์ et al., 2005), ระดับ mRNA ของ Heph ได้ลดลงในหนูและหนูสัมผัสกับ Cr(VI) มีสัมมาคารวะการ ferroportin (Slc40a1), ขาดการเปลี่ยนแปลงในหนูและหนูที่วัน 91 ก็สอดคล้องกับผลการวิจัยของคอลลินส์และ al. (2005)ดังนั้น มีข้อยกเว้นที่โดดเด่นของ Cybrd1 ยีนเปลี่ยนแปลงในหนูและหนูได้โดยทั่วไปสอดคล้องกับอาหารขาด Feผลการวิจัยเหล่านี้สนับสนุนสมมติฐานว่าความเข้มข้นสูงของCr(VI) ใน lumen ลำไส้สามารถออกซิไดซ์ luminal Fe2 + กับ Fe3 +จึงขัดขวางการดูดซึมของ Fe แน่นอน เราได้แสดงที่ความเข้มข้นสูงของ Cr(VI) ที่ใช้ใน bioassay NTP 2 ปีไม่ทั้งหมดลดลงเป็น Cr(III) โดยของเหลวในกระเพาะอาหาร และระดับสูงของ Cr(VI) คาดว่าจะอยู่ใน lumen ลำไส้ (Proctor

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

4.
อภิปรายศึกษาก่อนหน้านี้แสดงให้เห็นว่ามีความเข้มข้นสูงของโครเมียม(VI)
ทำให้เกิดโรคโลหิตจางในหนู (NTP, 1996, 1997, 2007, 2008b)
ซึ่งอาจจะอธิบายได้จากการหยุดชะงักของสภาวะสมดุลโดยเฟโครเมียม(VI).
นี้การศึกษาในปัจจุบัน
เป็นครั้งแรกที่แสดงให้เห็นถึงการสูญเสียจากเฟต้น, ตับ,
เซรั่มและไขกระดูกต่อไปนี้การเปิดรับแสงความเข้มข้นสูงของโครเมียม(VI) น้ำดื่ม (มะเดื่อ 1 และ 2.
ตารางที่ 2) นอกจากนี้โครเมียม (VI)
การเปลี่ยนแปลงที่สำคัญการแสดงออกของหลายยีนที่เกี่ยวข้องกับสภาวะสมดุลเฟ(รูปที่ 3. แผนภาพ 1) หลายของการเปลี่ยนแปลงของยีนในลำไส้เล็กส่วนต้นในการตอบสนอง Cr (VI) มีความสอดคล้องกับรายงานก่อนหน้านี้การเปลี่ยนแปลงของยีนในลำไส้เล็กส่วนต้นในหนูที่วางอยู่ในอาหารเฟขาด คอลลินและอัล (2005) การศึกษาการตอบสนองของจีโนมในduodena ของหนูวางไว้บนอาหารเฟขาดที่แตกต่างกันในขั้นตอนของการพัฒนา(ดูดนมผ่านวัย) และรายงานการเพิ่มขึ้นของSlc11a2, Cybrd1, Tfr1 Hmox1 และลดลงในHeph และไม่มีการเปลี่ยนแปลงใน Slc40a1 ในบรรดาผู้ที่ยีนเหนี่ยวนำโดยการรับประทานอาหารที่เฟขาด Slc11a2 ​​และ Tfr1 ถูกชักนำโดย Cr (VI) ในทั้งสองชนิด; และ Hmox1 ถูกชักนำโดย Cr (VI) ในหนู ข้อยกเว้นที่น่าสังเกตคือ Cybrd1 ซึ่งได้รับการลดลง Cr (VI) ในทั้งสองชนิด สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงในหนูที่เลี้ยงเฟขาดอาหารสำหรับ 9 สัปดาห์ (คอลลิน et al., 2005) ระดับ mRNA ของ Heph ถูกลดลงในหนูและหนูสัมผัสกับโครเมียม(VI) ในเรื่องเกี่ยวกับการ ferroportin (Slc40a1) การขาดการเปลี่ยนแปลงในหนูที่วันที่91 นอกจากนี้ยังมีความสอดคล้องกับผลการวิจัยของคอลลินและอัล (2005). ดังนั้นด้วยความทึ่งยกเว้น Cybrd1 การเปลี่ยนแปลงของยีนในหนูโดยทั่วไปมีความสอดคล้องกับการขาดอาหารFe. การค้นพบนี้สนับสนุนสมมติฐานที่ว่าความเข้มข้นสูงของโครเมียม (VI) ในลำไส้เซลล์สามารถออกซิไดซ์ luminal Fe2 + เพื่อ Fe3 + จึงขัดขวางการดูดซึมเฟ แท้จริงเราได้แสดงให้เห็นว่ามีความเข้มข้นสูงของโครเมียม (VI) ที่ใช้ใน 2 ปีชีวภาพ NTP จะไม่ได้ลดลงทั้งหมดเพื่อCr (III) โดยระดับน้ำสูงและทำให้กระเพาะอาหารของโครเมียม(VI) ที่คาดว่าจะอยู่ใน ลูเมนลำไส้ (พรอคเตอร์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

4 . การอภิปราย
การศึกษาก่อนหน้านี้ได้แสดงให้เห็นว่าระดับความเข้มข้นสูงของ Cr ( VI )
ทำให้เกิดโรคโลหิตจางในหนู ( NTP , 1996 , 1997 , 2007 , 2008b ) ซึ่ง
อาจอธิบายได้หยุดชะงักของ Cr ( VI ) โดยเฟสมดุล .
การศึกษาในปัจจุบันนี้เป็นครั้งแรกที่แสดงให้เห็นถึงการจาก
ลำไส้เล็กส่วนต้น เหล็ก , ตับ , เลือดและไขกระดูกตามแสง
ให้ความเข้มข้นสูงของ Cr ( VI ) ในน้ำดื่ม ( Figs 1
2ตารางที่ 2 ) นอกจากนี้โครเมียม ( VI ) การเปลี่ยนแปลงการแสดงออกของยีนที่เกี่ยวข้องกับหลายคีย์
Fe ภาวะธำรงดุล ( รูปที่ 3 แผนผังที่ 1 ) หลาย
ลำไส้เปลี่ยนแปลงการตอบสนองของ Cr ( VI ) สอดคล้องกับรายงานก่อนหน้านี้ยีนเปลี่ยนแปลงรายกา
หนูอยู่
ลดน้ำหนักเหล็กขาด คอลลินส์ et al . ( 2005 ) การศึกษาจีโนม
ใน duodena ของหนูอยู่ในอาหารที่แตกต่างกัน
ขาดเหล็กขั้นตอนของการพัฒนา ( ดูดนมผ่านผู้ใหญ่ ) และรายงานเพิ่มขึ้นใน slc11a2 cybrd1
, ,
tfr1 hmox1 และลดลงใน heph และไม่มีการเปลี่ยนแปลงใน slc40a1 . ของยีนนั้นชักนำ
โดยเหล็กขาดอาหาร และ slc11a2 tfr1 ถูกชักนำโดย Cr ( VI )
ทั้งสองชนิด และ hmox1 ถูกชักจูงโดย Cr ( VI ) ในหนู
ข้อยกเว้นเด่นคือ cybrd1 ซึ่งลดลงโดย Cr ( VI )
2 ชนิดสอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงในหนูที่เลี้ยงแบบเหล็กขาด
อาหารสำหรับสัปดาห์ที่ 9 ( คอลลินส์ et al . , 2005 ) , ระดับ mRNA ของ heph ถูก
ลดลงทั้งในหนูและหนูตาก Cr ( VI ) เกี่ยวกับการ ferroportin
( slc40a1 ) , การขาดการเปลี่ยนแปลงในหนูและหนูที่
วัน 91 ยังสอดคล้องกับผลการวิจัยของคอลลินส์ et al . ( 2548 ) .
ดังนั้น ยกเว้นมีชื่อเสียงของยีนเปลี่ยนแปลง
cybrd1 ,หนูและหนูโดยทั่วไปที่สอดคล้องกับภาวะขาดเหล็ก ใยอาหาร
ผลการวิจัยสนับสนุนสมมติฐานที่ว่า ความเข้มข้นสูงของ
Cr ( VI ) ในลำไส้ลำไส้สามารถออกซิไดซ์ + fe2 เพื่อ fe3
จึงขัดขวางการดูดซึมเหล็ก แน่นอน เราได้แสดงให้เห็นว่า
ความเข้มข้นสูงของ Cr ( VI ) ที่ใช้ในทดสอบ NTP เป็นไม่ทั้งหมดลดลงไป 2 ปี
Cr ( III ) ในของเหลวและดังนั้นระดับ
ของ Cr ( VI ) ที่คาดว่าจะอยู่ในลำไส้ลำไส้ ( พรอคเตอร์