Discussion
Comprehensive management of chronic pain is perhaps
one of the most demanding and complicated challenges
in modern rehabilitation medicine.34 Chronic
pain is ubiquitous in populations with disabilities such as
SCI and in many cases does not readily respond to pharmacological
intervention. Rather, pain physicians and
psychologists are faced with the difficult balancing act of
providing external support (eg, medication, education,
and physical therapy, as indicated) while stimulating and
nurturing a patient’s internal resources to change behaviors
associated with pain. Given that readiness and motivation
play an important role in whether or not people
make and follow through with behavioral changes,
there has been considerable recent interest on methods
for increasing patient motivation and readiness to
change regarding pain management20,21 and for models
accounting for patient motivational factors.14,20
Results of this study provide additional preliminary
support for the Motivational Model of Pain Self-Management.
20 Specifically, we found that the vast majority
of individuals in this study believed that exercise as pain
management was important to them and that they had
the time and resources to exercise regularly. Further, patient
self-efficacy, perceived importance, and patient
readiness to change were positively associated with selfreports
of exercise behavior to reduce pain. As predicted,
we also found that the effects of self-efficacy and perceived
importance were mediated by readiness to
change, as reflected in a measure of the patient’s expressed
interest in exercise. These data can be interpreted
to suggest that patient readiness to make
changes in exercise behavior is influenced by their perception
of the importance of exercise and their perception
of their own ability to exercise. In turn, patient
readiness to exercise is a strong predictor of reported
exercise behavior.
DiscussionComprehensive management of chronic pain is perhapsone of the most demanding and complicated challengesin modern rehabilitation medicine.34 Chronicpain is ubiquitous in populations with disabilities such asSCI and in many cases does not readily respond to pharmacologicalintervention. Rather, pain physicians andpsychologists are faced with the difficult balancing act ofproviding external support (eg, medication, education,and physical therapy, as indicated) while stimulating andnurturing a patient’s internal resources to change behaviorsassociated with pain. Given that readiness and motivationplay an important role in whether or not peoplemake and follow through with behavioral changes,there has been considerable recent interest on methodsfor increasing patient motivation and readiness tochange regarding pain management20,21 and for modelsaccounting for patient motivational factors.14,20Results of this study provide additional preliminarysupport for the Motivational Model of Pain Self-Management.20 Specifically, we found that the vast majorityof individuals in this study believed that exercise as painmanagement was important to them and that they hadthe time and resources to exercise regularly. Further, patientself-efficacy, perceived importance, and patientreadiness to change were positively associated with selfreportsof exercise behavior to reduce pain. As predicted,we also found that the effects of self-efficacy and perceivedimportance were mediated by readiness tochange, as reflected in a measure of the patient’s expressedinterest in exercise. These data can be interpretedto suggest that patient readiness to makechanges in exercise behavior is influenced by their perceptionof the importance of exercise and their perceptionof their own ability to exercise. In turn, patientreadiness to exercise is a strong predictor of reportedexercise behavior.
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)
การอภิปรายที่ครอบคลุมการจัดการของอาการปวดเรื้อรัง
เป็นบางทีหนึ่งในความต้องการมากที่สุดและความท้าทายที่ซับซ้อนในสมัยใหม่ medicine.34 ฟื้นฟู
ปวดเรื้อรังเป็นที่แพร่หลายในกลุ่มประชากรที่พิการ เช่น
SCI และในหลายกรณีไม่ได้พร้อมตอบสนองต่อการแทรกแซงทางเภสัชวิทยา
แต่แพทย์และนักจิตวิทยาจะต้องเผชิญกับความเจ็บปวด
ทำสมดุลยากการให้การสนับสนุนจากภายนอก ( เช่น ยา , การศึกษา ,
และการบำบัดทางกายภาพตามที่ระบุ ) ในขณะที่การ
nurturing ทรัพยากรภายในของผู้ป่วยเพื่อเปลี่ยนพฤติกรรม
ที่เกี่ยวข้องกับความเจ็บปวด ระบุว่า ความพร้อมและแรงจูงใจ
มีบทบาทสำคัญหรือไม่ที่คน
ให้และปฏิบัติตามผ่านกับการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม
ได้มีความสนใจมากในวิธีการ
ล่าสุดเพื่อเพิ่มแรงจูงใจและความพร้อมของผู้ป่วย
เปลี่ยนเกี่ยวกับ management20,21 ความเจ็บปวดและบัญชีรุ่น
สำหรับแรงจูงใจของผู้ป่วย 14,20
ผลการศึกษาให้การสนับสนุนเบื้องต้น
เพิ่มเติมสำหรับแรงจูงใจรูปแบบการจัดการตนเองเจ็บปวด
20 โดยเฉพาะ เราพบว่าส่วนใหญ่
ของบุคคลในการศึกษานี้เชื่อว่าการออกกำลังกายเป็นความเจ็บปวด
การจัดการเป็นสิ่งสำคัญสำหรับพวกเขา และพวกเขาได้
เวลาและทรัพยากรที่จะออกกำลังกายเป็นประจำ นอกจากนี้ผู้ป่วย
ความสามารถของตนเอง , การรับรู้ความสำคัญและพร้อมที่จะเปลี่ยนเป็นคนไข้
selfreports ความสัมพันธ์เชิงบวกกับพฤติกรรมการออกกำลังกาย เพื่อลดความเจ็บปวด ทำนายว่า
เรายังพบว่าผลของการรับรู้ความสามารถของตนเองและการรับรู้ระดับความสำคัญถูก
โดยความพร้อมที่เปลี่ยนแปลงที่สะท้อนในวัดของผู้ป่วยแสดงออก
ความสนใจในการออกกำลังกาย ข้อมูลเหล่านี้สามารถตีความ
แนะนำคนไข้ความพร้อมที่จะทำให้การเปลี่ยนแปลงในพฤติกรรมการออกกําลังกาย
ของอิทธิพลของการรับรู้ความสำคัญของการออกกำลังกาย และการรับรู้ความสามารถของตนเองในการออกกำลังกาย
. ในการเปิด , ผู้ป่วย
ความพร้อมในการออกกำลังกายเป็น predictor ที่แข็งแกร่งของรายงานพฤติกรรมการออกกำลังกาย
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)