Bang! With a slight delay the thund

Bang!




With a slight delay the thunder roars.

From the corner of my eyes, I spy Sylphy covering her ears and wrinkles her face.

I can only watch in awe.




"..."




Lost for words.

Speechless.

Unconsciously my clenched fist trembles.

I swallow my spit.




After the thunder, nothing remains.




The dark clouds covering the sky.

The pouring rain cleansing the earth.

And the lightning bright as day.




And that grand tree off to a distance.




Gone, all gone.

Clear skies.

Only wet ground remains from the rain.

Only charcoal remains from what was once a tree.




"Ha..."




Roxy staggers a step.

Her staff fell, and she fell forward as well.




I rush to catch her.




"Are you alright?"

"It's done. At my magic power, even with my staff I can only do this once... More importantly, [Lightning], did you see it?"

"Yes, Sensei."




I saw it.

I definitely saw it.

I memorized the whole incantation.




"Can you do it?"

"Let me try!"




I left Roxy in Sylphy's care and held up my staff.




Arrogant Water Dragon.

Since I was 10 years old, she has been my partner through thick and thin.

Perhaps even without it I might be able to do this.

But I raised it anyways.




I recall the scene just now.

And towards the sky I shout.




"Oh great water spirit, the son of the lightning emperor who ascended to the skies!! Fulfill my wishes, rain down your ferocious blessings, and show me your strength to this tiny existence! Let your godly hammer strike the anvil, and demonstrate your authority, and devour the earth with water!! Ah, the rain!! Destroy and wash everything away!"




Terrifying magic power flows through the staff in my hand and shoots to the clouds.

Forming as a thundercloud, magic begins to rage.

For [Cumulonimbus], just this is enough.

But I can't stop yet.

If I stop now, compressing it might prove impossible.

So before the magic stabilizes, I move to the next step.




"Had you not seen that stands on the ground! Rising arrogantly against the emperor! As sword of the thunder god, strike him down! Let your power shine, show the wrath of his majesty!"




With every word, magic rages ever more.

I forcefully, desperately push further.

A show of force.

This magic requires control.

Until now, I never needed to force such level of control in a spell before.

It might fail.




No.

I did it before.

I remember this feeling.




The same feeling as a high power Stone Cannon.




A moment of clarity.

Control immediately becomes easier.




"[Lightning]!"




The moment that the incantation finishes.

I feel a hole open underneath the compressed magic.

And magic power pours down.




Bang!




.... It lands.

A great lighting strikes.

Without target.

But, it indeed lands where I was aiming for.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บาง มีเล็กน้อยเลื่อน roars ฟ้าร้อง จากมุมของตาของฉัน ฉันสะกด Sylphy ครอบคลุมเธอหู และ wrinkles ใบหน้าของเธอ ฉันสามารถดูเกรงขามเท่านั้น "..." สูญเสียคำ พูด รับฉันกัดกำปั้น trembles ฉันกลืนแบ่งของฉัน หลังจากฟ้าร้อง ไม่มีอะไรอยู่ เมฆดำครอบคลุมท้องฟ้า ฝนเททำความสะอาดโลก ฟ้าผ่าและสว่างเป็นวัน และต้นไม้ที่แกรนด์ออกไปไกล หายไป หายไปทั้งหมด ฟ้าใส เหลือพื้นเปียกจากฝน เฉพาะถ่านที่เหลือจากอะไรเคยต้นไม้ "ฮา..." Roxy staggers ขั้นตอน ชอบตก และล้มไปข้างหน้าเช่น ผมรีบจับเธอ "เป็นคุณครับ" "จะทำ ที่กำลังวิเศษ แม้จะ มีพนักงานของฉัน ฉันจะเพียงทำครั้งเดียว... ที่สำคัญ, [ฟ้าผ่า], คุณไม่เห็นมันหรือไม่" "ใช่ อาจารย์" ผมเห็นมัน แน่นอนเห็นมัน ฉันภาพการปลุกเสกทั้งหมด "คุณสามารถทำได้" "ผมลอง" จาก Roxy ในการดูแลของ Sylphy และจัดค่าพนักงานของฉัน น้ำนายมังกร ตั้งแต่ผมอายุ 10 ปี เธอได้คุณภาพหนา และบาง บางทีแม้ไม่ มีมัน ผมอาจสามารถทำ แต่ผมเลี้ยงมันต่อไป ฉันจำฉากเมื่อกี้นี้ และสู่ท้องฟ้า ฉันตะโกน "โอ้ น้ำวิญญาณ บุตรของจักรพรรดิฟ้าผ่าที่แถมยังไปฟากฟ้า!! ตอบสนองความปรารถนาของฉัน ฝนลงพรชายฉกรรจ์ของคุณ และแสดงกำลังของการดำรงอยู่นี้เล็ก ๆ ให้พระเจ้าค้อนตีทั่ง แสดงให้เห็นถึงอำนาจของคุณ และกินดินน้ำ!! อา ฝน!! ทำลาย และล้างทุกอย่างไป" น่ากลัวอำนาจวิเศษไหลผ่านเจ้าหน้าที่ในมือ และหน่อการเมฆ ขึ้นรูปเป็นแบบ thundercloud มายากลเริ่มโหมกระหน่ำ สำหรับ [Cumulonimbus], เพียงแค่นี้ก็พอ แต่ฉันไม่สามารถหยุดได้ ถ้าผมหยุดตอนนี้ บีบอัดมันอาจพิสูจน์ไม่ ดังนั้นก่อนที่มหัศจรรย์แรง ฉันย้ายไปยังขั้นตอนถัดไป "คุณไม่เห็นที่ยืนบนพื้นดิน เพิ่มขึ้น arrogantly กับจักรพรรดิ เป็นดาบของพระเจ้าฟ้าร้อง ตีเขาลง ให้อำนาจของคุณส่องแสง แสดงการลงโทษของพระ" ด้วยทุกคำ เมจิก rages เคยเพิ่มเติม ฉันประ หมดผลักดันต่อไป การแสดงของกองทัพ มายากลนี้ต้องควบคุม จนถึงขณะนี้ ฉันไม่เคยต้องบังคับเช่นระดับของการควบคุมในการสะกดก่อน อาจล้มเหลว ไม่ใช่ ฉันได้มาก่อน ผมจำความรู้สึกนี้ ความรู้สึกเดียวกันเป็นพลังงานสูงหินปืนใหญ่ ช่วงเวลาของความชัดเจน ควบคุมทันทีกลายเป็นง่าย "[ฟ้าผ่า]" เวลาที่เสร็จสิ้นการปลุกเสก รู้สึกรูเปิดภายใต้มหัศจรรย์ยิ่ง และอำนาจวิเศษ pours ลง บาง .... ที่ดิน แสงดีนัด โดยไม่มีเป้าหมาย แต่ มันแน่นอนที่ดินที่ฉันถูกเป้าหมายสำหรับ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ปัง! ด้วยความล่าช้าเล็กน้อยฟ้าร้องคำราม. จากมุมของตาของฉันที่ฉันสอดแนม Sylphy ครอบคลุมหูของเธอและริ้วรอยใบหน้าของเธอ. ฉันเท่านั้นที่สามารถดูในความหวาดกลัว. "... " ลืมคำ. Speechless. โดยไม่รู้ตัวกำปั้นของฉัน สั่น. ผมกลืนน้ำลายของฉัน. หลังจากฟ้าร้องไม่มีอะไรยังคง. เมฆมืดครอบคลุมท้องฟ้า. ฝนเททำความสะอาดโลก. และฟ้าผ่าสดใสเป็นวัน. และว่าต้นไม้ที่ยิ่งใหญ่ออกไปเป็นระยะทาง. ไป, หายไปทั้งหมด. ล้าง ท้องฟ้า. เฉพาะพื้นดินเปียกยังคงอยู่จากฝน. ถ่านเท่านั้นที่ยังคงอยู่จากสิ่งที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นต้นไม้. "ฮะ ... " ร็อกเดินโซเซขั้นตอน. พนักงานของเธอลดลงและเธอลดลงไปข้างหน้าได้เป็นอย่างดี. ผมรีบจับเธอ. "Are คุณไม่เป็นไร? " "มันทำ. ที่อำนาจวิเศษของฉันแม้จะมีพนักงานของฉันฉันสามารถทำเช่นนี้ครั้งเดียว ... ที่สำคัญ [สายฟ้า], คุณเห็นมันได้หรือไม่" "ใช่อาจารย์." ฉันเห็นมัน. ฉัน แน่นอนเห็นมัน. ฉันจำทั้งคาถา. "คุณสามารถทำมันได้หรือไม่" "ให้ฉันลอง!" ผมออกจากร็อกในการดูแล Sylphy และจัดขึ้นพนักงานของฉัน. หยิ่งน้ำมังกร. ตั้งแต่ผมอายุ 10 ขวบเธอได้รับของฉัน คนที่ผ่านหนาและบาง. บางทีอาจจะไม่ได้ฉันอาจจะสามารถทำเช่นนี้. แต่ผมยกมันขึ้นมา anyways. ผมจำฉากเพียงแค่ตอนนี้. และขึ้นไปบนท้องฟ้าที่ฉันตะโกน. "โอ้จิตวิญญาณน้ำดีบุตรชายของจักรพรรดิฟ้าผ่า ที่ขึ้นไปบนท้องฟ้า !! ตอบสนองความปรารถนาของฉันโปรยปรายลงมาพรดุร้ายของคุณและแสดงให้ฉันความแข็งแรงของคุณเพื่อการดำรงอยู่เล็ก ๆ นี้! ให้ค้อนบริสุทธิ์ของทั่งตีและแสดงให้เห็นถึงอำนาจของคุณและกินแผ่นดินที่มีน้ำ !! Ah ฝน !! ทำลายล้างทุกอย่างออกไป! " น่ากลัวอำนาจวิเศษไหลผ่านพนักงานในมือของฉันและยิงเมฆ. การขึ้นรูปเป็นเมฆ, มายากลเริ่มโกรธ. สำหรับ [Cumulonimbus], เพียงแค่นี้ก็พอ. แต่ผมไม่สามารถหยุดเลย . ถ้าฉันหยุดตอนนี้บีบอัดมันอาจจะเป็นไปไม่ได้พิสูจน์. ดังนั้นก่อนที่เวทมนตร์รักษาผมย้ายไปยังขั้นตอนต่อไป. "มีคุณไม่เคยเห็นที่ยืนอยู่บนพื้นดิน! Rising เต๊ะกับจักรพรรดิ! ดาบของพระเจ้าฟ้าร้องตีเขาลง! ให้ความเงางามอำนาจของคุณแสดงความโกรธเกรี้ยวของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว " กับทุกคำพูดโกรธมายากลมากกว่าที่เคย. ฉันอย่างแข็งขันหมดผลักดันต่อไป. แสดงพลัง. วิเศษนี้ต้องควบคุม. จนถึงขณะนี้ฉันไม่เคยต้องการที่จะบังคับให้ระดับดังกล่าว การควบคุมในการสะกดคำก่อน. มันอาจล้มเหลว. ที่ฉันไม่ได้ก่อน. ผมจำความรู้สึกนี้. ความรู้สึกเช่นเดียวกับพลังงานที่สูงหินแคนนอน. ช่วงเวลาของความชัดเจน. ควบคุมทันทีจะกลายเป็นง่ายขึ้น. "[สายฟ้า]!" ช่วงเวลา ที่เสร็จสิ้นคาถา. ฉันรู้สึกหลุมเปิดใต้มายากลบีบอัด. และอำนาจวิเศษเทลง. ปัง! .... มันดินแดน. การนัดหยุดงานแสงที่ดี. โดยไม่ต้องเป้าหมาย. แต่ก็แน่นอนดินแดนที่ฉันกำลังเล็งหา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ปัง !




ที่มีความล่าช้าเล็กน้อย ฟ้าร้องคำราม

จากมุมของตาของฉันฉันสอดแนมซิลฟี่ปิดหูของเธอ และริ้วรอยบนใบหน้าของเธอ

ผมดูได้แต่กลัว




" . . . . . . . "




พูดไม่ถูก

พูดไม่ออก

โดยไม่รู้ตัวของฉันมุฐิสั่นสะท้าน

ผมกลืนน้ำลายของฉัน




หลังฟ้าร้อง ไม่มีอะไรคงอยู่




เมฆมืดปกคลุมท้องฟ้า

โลกล้างหน้าเทฝน

และฟ้าผ่าสว่าง




และแกรนด์ต้นไม้ออกไปไกล




หายไป , หายไป

ฟ้าสดใส

แค่พื้นดินยังเปียกจากฝนที่ตกลงมา ถ่านเท่านั้น

เหลือจากสิ่งที่เคยเป็นต้น




" ฮา . . . . . . . "




Roxy โรคสมองมีขั้นตอน

พนักงานของเธอลดลงและเธอล้มไปข้างหน้าได้เป็นอย่างดี




ผมรีบจับเธอ




" เป็นยังไงบ้าง ? "

" มันทำ ที่พลังเวทย์ของฉันแม้แต่กับพนักงานของฉันฉันสามารถทำได้แค่เพียงสักครั้ง . . . . . . . ที่สำคัญ [ ฟ้าผ่า ] , คุณเห็นมัน ?

" ค่ะ อาจารย์ "




ฉันเห็นมัน

ผมก็เห็นมัน

ผมท่องคาถาทั้งหมด




" คุณสามารถทำมันได้ ?

" ฉันพยายาม !




จาก Roxy ในการดูแลซิลฟี และจัดพนักงานของฉัน




น้ำมังกรผยอง

ตั้งแต่ผมอายุ 10 ขวบ เธอได้รับพันธมิตรของฉันผ่านหนาและบาง

บางทีก็ไม่มี ผมอาจจะทำ

แต่ฉันเลี้ยงมันแล้ว




จำได้ฉากเมื่อกี้

และ ไปที่ท้องฟ้า ฉันตะโกน




" โอ้ดีน้ำวิญญาณ บุตรชายของสายฟ้าจักรพรรดิที่ขึ้นไปบนฟากฟ้า ! ! เติมเต็มความปรารถนาของฉัน ฝน คำอวยพร ดุร้าย และแสดงให้เห็นความแข็งแกร่งของคุณมีชีวิตเล็ก ๆนี้ ให้พระเจ้าของคุณตีค้อนทั่งและแสดงให้เห็นถึงอำนาจและกลืนโลกกับน้ำ ! อ๊ะ ฝน ! และทำลายล้างทุกอย่างไป ! "




น่ากลัวพลังไหลผ่านพนักงานในมือและยิงไปยังเมฆ

รูปเป็นพายุเมฆ เวทมนตร์เริ่มเดือดดาล

สำหรับ [ พายุ ] เพียงแค่นี้ก็พอ

แต่ฉันไม่สามารถหยุดยัง

ถ้าผมหยุดตอนนี้ บีบมันอาจพิสูจน์ไม่ได้

ดังนั้น ก่อนที่เวทมนตร์รักษา ฉันย้ายไปยังขั้นตอนถัดไป




" ได้ คุณ ไม่ เห็น ที่ยืนบนพื้น เพิ่มขึ้นเต๊ะกับจักรพรรดิ เป็นดาบของฟ้าร้องพระเจ้า ตีเขา ! ให้พลังของคุณท้า , แสดงความโกรธของฝ่าบาท !




กับทุกคำ เวทมนตร์ที่มากกว่าที่เคย

ผมปล้ำ หมดท่า ดันต่อไป

แสดงพลังอำนาจ

มายากลนี้ต้องควบคุม

จนตอนนี้ฉันไม่เคยต้องการที่จะบังคับให้ระดับของการควบคุมในคาถาก่อน

มันอาจจะล้มเหลว




เปล่า

ฉันทำมันมาก่อน

ผมจำความรู้สึกนี้ได้




รู้สึกเดียวกัน เป็นหินพลังสูง ปืนใหญ่




ช่วงเวลาของความชัดเจน

ควบคุมทันทีก็จะง่ายขึ้น




" [ ฟ้าผ่า ] ! "




ขณะว่าคาถาจบ

ผมรู้สึกว่าช่องเปิดใต้อัดมายากล

และ พลังเวทย์ที่เทลงไป




ปัง !




. . . . . . . มันลงจอด

แสงนัดดี

ไม่มีเป้าหมาย

แต่มันแน่นอน ที่ดินที่ผมมุ่งหวัง