and density (Fig. 3a and c), due to

and density (Fig. 3a and c), due to both direct and indirect mechanisms.
First, as tree density increases, so does plant N demand,
which provides a sink for added N (direct mechanism). Second, the
presence of trees may reduce the vertical hydrological flux as the
deep and extensive network of tree roots can utilize more water
(direct mechanism; Seyfried and Rao, 1991). Third, as tree density
increases, greater quantities of litterfall and pruning residues
are transferred to the soil. As these tissues decompose, they contribute
to the soil organic matter pool, which immobilizes N and
prevents loss (indirect mechanism; K.L. Tully and D. Lawrence,
unpublished data). Therefore, it appears that increasing the number
of shade trees results in a net N sink despite the fact that some
species in this system are adding N to the soil. Less intense pruning
techniques (fewer annual prunings and more branches remaining),
which promote greater shade tree biomass, will reduce N loss by
maintaining a growing sink for added N. The cultivation of multiple
functional types may also reduce losses (Ewel and Bigelow,
2011).
Agroforesters should not necessarily increase the densityof
shade trees on their farms simply to mitigate nutrient losses. Yields
decline with increasing shade tree density (Beer et al., 1998). However,
the strong relationship between biomass and the reduction of
N loss is evidence of a valuable ecosystem service provided by shade
trees. Further, biomass is easily quantifiable from simple field measurements,
and therefore may serve as a simple and efficient metric
for evaluating potential N loss from agroecosystems. For example,
such a metric, coupled with a model of the relationship between
shade and yield could be used to design management systems
that mitigate N leaching losses while still remaining economically
viable.
Among agroforests, P leaching losses tended to decline with
increasing DCB-extractable Fe oxide pools in the soil (Fig. 3f) as
more P can be held on positively charged clay surfaces. Unfortunately,
in contrast to tree biomass which is easily estimated from
tree density, the soil Fe pool may not be a useful metric for estimating
P losses from coffee farms since the quantification of soil
Fe pools is expensive and time-consuming. However, recent studies
have shown that regenerating forests can serve as sinks for P
associated with Fe and Al oxides and Ca compounds (Richter et al.,
2006). Moreover, soil P stocks from these fractions declined significantly
with increasing shade tree density in these soils (K. Tully,
unpublished data), supporting the theory that trees may serve as
buffers for P loss. Nevertheless, we did not observe a strong relationship
between leachate P and measures of biomass. Thus, future
research should investigate if soil P losses can be predicted by different
fractions (i.e. labile, recalcitrant) soil P fractions, which could
serve as a metrics for evaluating P loss from agroecosystems.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

และหนาแน่น (Fig. 3a และ c), เนื่องจากกลไกทั้งทางตรง และทางอ้อมครั้งแรก เป็นต้นความหนาแน่นเพิ่มขึ้น ดังนั้นพืชความต้องการ Nซึ่งมีเป็นอ่างสำหรับเพิ่ม N (กลไกโดยตรง) สอง การของต้นไม้อาจลดฟลักซ์อุทกวิทยาแนวตั้งเป็นการเครือข่ายที่กว้างขวาง และลึกของรากต้นไม้สามารถใช้น้ำมากขึ้น(กลไกโดยตรง แมนดากราว 1991) ที่สาม เป็นความหนาแน่นของต้นไม้เพิ่มขึ้น ปริมาณมากกว่า litterfall และตัดตกจะถูกโอนไปดิน เป็นเนื้อเยื่อเหล่านี้เปื่อย พวกเขามีส่วนร่วมดินอินทรีย์สระ ที่ immobilizes N และป้องกันการสูญเสีย (กลไกทางอ้อม เคแอล Tully และ D. ลอว์เรนซ์ยกเลิกการประกาศข้อมูล) ดังนั้น มันปรากฏที่เพิ่มจำนวนเงาต้นไม้ ผล N สุทธิจมแม้ว่าบางส่วนสปีชีส์ในระบบนี้จะเพิ่ม N ให้ดิน ตัดรุนแรงน้อยเทคนิค (prunings ประจำปีน้อยลงและสาขาอื่น ๆ ที่เหลือ),ซึ่งสนับสนุนชีวมวลต้นไม้มากกว่า จะลดการสูญเสีย N โดยรักษาอ่างเติบโตสำหรับ N. เพิ่ม เพาะปลูกหลายชนิดทำงานยังอาจลดความสูญเสีย (Ewel และบิเกโลว์2011)Agroforesters ควรไม่จำเป็นต้องเพิ่ม densityofมีต้นไม้ร่มเย็นบนฟาร์มของพวกเขาเพียงเพื่อลดการสูญเสียธาตุอาหาร อัตราผลตอบแทนปฏิเสธ ด้วยการเพิ่มความหนาแน่นของต้นไม้ (เบียร์และ al., 1998) อย่างไรก็ตามความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างชีวมวลและการลดลงของขาดทุน N คือบริการระบบนิเวศที่มีคุณค่าโดยการแรเงาต้นไม้ ชีวมวลคือวัดปริมาณได้ง่าย ๆ จากเรื่องวัดสนาม เพิ่มเติมและดังนั้น อาจเป็นการวัดที่ง่าย และมีประสิทธิภาพการประเมิน N ขาดทุนที่อาจเกิดขึ้นจาก agroecosystems ตัวอย่างเช่นการวัด ควบคู่ไปกับรูปแบบของความสัมพันธ์ระหว่างสามารถใช้เงาและผลตอบแทนในการออกแบบระบบการจัดการที่ลดขาดทุน N ละลายในขณะที่ยังคงประสิทธิภาพทำงานระหว่าง agroforests, P ละลายขาดทุนมีแนวโน้มจะ ลดลงด้วยเพิ่มประเภทออกไซด์ Fe DCB extractable ในดิน (Fig. 3f) เป็นP ที่มากกว่าสามารถจัดเก็บได้บนพื้นผิวดินคิดค่าธรรมเนียมบวก อับตรงข้ามชีวมวลทรีซึ่งได้มีประเมินจากแผนภูมิความหนาแน่น ดินสระ Fe ไม่อาจวัดเป็นประโยชน์สำหรับการประเมินขาดทุน P จากฟาร์มกาแฟตั้งแต่นับของดินสระ Fe มีราคาแพง และเสียเวลา อย่างไรก็ตาม การศึกษาล่าสุดได้แสดงให้เห็นว่า ป่าสร้างใหม่สามารถใช้เป็นอ่างล้างมือสำหรับ Pเกี่ยวข้องกับ Fe และ Al ออกไซด์และสารประกอบ Ca (ถือ et al.,2006) นอกจากนี้ หุ้นดิน P จากเศษเหล่านี้ปฏิเสธอย่างมีนัยสำคัญมีต้นไม้หนาแน่นที่เพิ่มขึ้นในดินเนื้อปูนเหล่านี้ (จัดงานคุณยกเลิกประกาศข้อมูล), สนับสนุนทฤษฎีที่ว่าต้นไม้อาจทำหน้าที่เป็นบัฟเฟอร์สำหรับการขาดทุน P อย่างไรก็ตาม ที่เราไม่ได้สังเกตความสัมพันธ์ที่ดีระหว่าง leachate P และมาตรการของชีวมวล ดังนั้น ในอนาคตควรมีการตรวจสอบวิจัยถ้าขาดดิน P ที่สามารถทำนาย โดยแตกต่างกันเศษส่วน (เช่น labile, recalcitrant) ดินส่วน P ซึ่งสามารถทำหน้าที่เป็นวัดสำหรับการประเมิน P สูญ agroecosystems

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

และความหนาแน่น (รูป. 3a และค) เนื่องจากกลไกทั้งโดยตรงและโดยอ้อม.
ครั้งแรกตามการเพิ่มความหนาแน่นของต้นไม้จึงไม่พืชไม่มีความต้องการซึ่งมีอ่างสำหรับการเพิ่ม N (กลไกโดยตรง) ประการที่สองการปรากฏตัวของต้นไม้อาจลดการไหลของอุทกวิทยาแนวตั้งเป็นเครือข่ายลึกและกว้างขวางของรากไม้สามารถใช้น้ำมากขึ้น(กลไกตรง Seyfried และราว 1991) ประการที่สามความหนาแน่นของต้นไม้เพิ่มขึ้นในปริมาณที่มากขึ้นของ Litterfall และสารตกค้างการตัดแต่งกิ่งจะถูกโอนให้กับดิน ในฐานะที่เป็นเนื้อเยื่อเหล่านี้ย่อยสลายพวกเขามีส่วนร่วมในการว่ายน้ำในดินอินทรียวัตถุที่หยุดการเคลื่อนที่ n และป้องกันการสูญเสีย(กลไกทางอ้อม; KL ทัลลีและดีลอว์เรข้อมูลที่ไม่ถูกเผยแพร่) ดังนั้นจึงปรากฏว่าการเพิ่มจำนวนของสีผลต้นไม้ในอ่างยังไม่มีสุทธิแม้จะมีความจริงที่ว่าบางชนิดในระบบนี้จะเพิ่มN เพื่อดิน การตัดแต่งกิ่งรุนแรงน้อยเทคนิค (น้อย prunings ประจำปีและสาขาที่เหลือ) ที่ส่งเสริมชีวมวลร่มเงาต้นไม้มากขึ้นจะลดการสูญเสียไม่มีโดยการรักษาอ่างเพิ่มขึ้นสำหรับการเพิ่มเอ็นเพาะปลูกของหลายชนิดทำงานนอกจากนี้ยังอาจลดการสูญเสีย(Ewel และบิจ, 2011 ). วนเกษตรควรไม่จำเป็นต้องเพิ่ม densityof ร่มเงาของต้นไม้ในฟาร์มของพวกเขาเพียงเพื่อลดการสูญเสียสารอาหาร อัตราผลตอบแทนปรับตัวลดลงด้วยเพิ่มความหนาแน่นของต้นไม้สี (เบียร์ et al., 1998) อย่างไรก็ตามความสัมพันธ์ที่แข็งแกร่งระหว่างชีวมวลและการลดลงของการสูญเสียยังไม่มีหลักฐานของการบริการของระบบนิเวศที่มีคุณค่าให้ร่มเงาจากต้นไม้ นอกจากนี้ชีวมวลเป็นได้อย่างง่ายดายจากการวัดเชิงปริมาณสนามที่เรียบง่ายและดังนั้นจึงอาจใช้เป็นตัวชี้วัดที่ง่ายและมีประสิทธิภาพสำหรับการประเมินการสูญเสียที่อาจเกิดขึ้นจากการไม่มีagroecosystems ยกตัวอย่างเช่นเช่นเมตริกควบคู่กับรูปแบบของความสัมพันธ์ระหว่างร่มเงาและอัตราผลตอบแทนที่สามารถนำมาใช้ในการออกแบบระบบการจัดการที่ลดความเสียหายที่เกิดจากการชะล้างไม่มีขณะที่ยังเหลือทางเศรษฐกิจที่มีศักยภาพ. ท่ามกลางฤดูแล้ง, P เสียหายที่เกิดจากการชะล้างมีแนวโน้มที่จะลดลงตามการเพิ่มDCB-สกัด สระว่ายน้ำเฟออกไซด์ในดิน (รูป. 3f) ในขณะที่P อื่น ๆ สามารถจัดขึ้นในวันประจุบวกพื้นผิวดิน แต่น่าเสียดายที่ในทางตรงกันข้ามกับชีวมวลต้นไม้ซึ่งเป็นที่คาดกันได้อย่างง่ายดายจากความหนาแน่นของต้นไม้ดินเฟสระว่ายน้ำอาจจะไม่เป็นตัวชี้วัดที่มีประโยชน์สำหรับการประเมินความเสียหายที่เกิดจากฟาร์มP กาแฟตั้งแต่ปริมาณของดินสระเฟมีราคาแพงและใช้เวลานาน อย่างไรก็ตามการศึกษาเมื่อเร็ว ๆ นี้แสดงให้เห็นว่าการปฏิรูปป่าสามารถทำหน้าที่เป็นอ่างล้างมือสำหรับP เกี่ยวข้องกับออกไซด์และอัลเฟและสารประกอบ Ca (ริกเตอร์ et al., 2006) นอกจากนี้ดินหุ้น P จากเศษเหล่านี้ลดลงอย่างมีนัยสำคัญกับการเพิ่มความหนาแน่นของต้นไม้สีในดินเหล่านี้(เคทัลลีข้อมูลที่ไม่ถูกเผยแพร่) ที่สนับสนุนทฤษฎีที่ว่าต้นไม้อาจทำหน้าที่เป็นบัฟเฟอร์สำหรับการสูญเสียP แต่เราไม่ได้สังเกตความสัมพันธ์ที่แข็งแกร่งระหว่างน้ำชะขยะ P และมาตรการชีวมวล ดังนั้นในอนาคตการวิจัยควรตรวจสอบหากการสูญเสียดิน P สามารถคาดการณ์ที่แตกต่างกันโดยเศษส่วน(เช่น labile, บิดพลิ้ว) เศษดิน P ซึ่งจะทำหน้าที่เป็นตัวชี้วัดสำหรับการประเมินการสูญเสียP จาก agroecosystems

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

และความหนาแน่น ( รูปที่ 3A และ C ) เนื่องจากทั้งทางตรง และทางอ้อม กลไก
แรกเป็นการเพิ่มความหนาแน่นของต้นไม้ จึงไม่ปลูก N ความต้องการ
ซึ่งมีอ่างสำหรับเพิ่ม N ( กลไกโดยตรง ) 2
มีต้นไม้อาจลดฟลักซ์ทางแนวตั้ง
ลึกและเครือข่ายที่กว้างขวางของรากของต้นไม้สามารถใช้น้ำมากกว่า
( โดยตรงและกลไก ; Seyfried Rao , 1991 ) 3
ความหนาแน่นของต้นไม้เป็นเพิ่มปริมาณที่มากขึ้นของการตัดและการพลวัตรตกค้าง
โอนให้กับดิน เป็นเนื้อเยื่อเหล่านี้ย่อยสลายพวกเขามีส่วนร่วม
กับอินทรีย์วัตถุในดิน สระ ซึ่ง immobilizes n
ป้องกันการสูญเสีย ( อ้อมกลไก ; ชื่อลี่ย์ และ ลอว์เรนซ์
unpublished data ) ดังนั้น จึงเห็นว่าการเพิ่มจํานวน
ของต้นไม้ร่มเงาผลในสุทธิ N จมแม้จะมีข้อเท็จจริงที่ว่าบาง
ชนิด ในระบบนี้มีการเพิ่มไนโตรเจนในดิน . เทคนิคการตัดแต่งกิ่ง
รุนแรงน้อย ( น้อยกว่าปี prunings และสาขาเพิ่มเติมอีก )
ซึ่งส่งเสริมมากขึ้นเงาต้นไม้น้ำจะลดการสูญเสียไนโตรเจนโดย
รักษาเติบโตจมเพื่อเพิ่ม Def . การปลูกหลาย ๆชนิดอาจลดการสูญเสียการทำงาน
( และ ewel Bigelow
2011 )
agroforesters ควรไม่จำเป็นต้องเพิ่มี
เงาต้นไม้ในฟาร์มของพวกเขาเพียงแค่ลดการสูญเสียสารอาหาร ผลผลิตลดลง เมื่อความหนาแน่นของต้นไม้ร่มเงา
( เบียร์ et al . , 1998 ) อย่างไรก็ตาม ความสัมพันธ์ที่แข็งแกร่งระหว่างมวลชีวภาพ

n และลดการสูญเสียหลักฐานของระบบนิเวศที่มีคุณค่าให้บริการโดยเงา
ต้นไม้ เพิ่มเติม ชีวมวล สามารถบอกจำนวนจากการวัดสนามง่าย
และดังนั้นจึงอาจเป็นง่ายและมีประสิทธิภาพตัวชี้วัดการประเมินศักยภาพ n
ขาดทุนจากพฤติกรรม . ตัวอย่างเช่น
เช่นเมตริกควบคู่กับรูปแบบความสัมพันธ์ระหว่าง
ร่มและผลผลิต สามารถใช้ในการออกแบบระบบการจัดการที่ลดการชะล้างขาดทุน
n ในขณะที่ยังเหลือค่า

ในที่ทำงานได้ agroforests P การชะล้างขาดทุนมีแนวโน้มลดลงด้วย
เพิ่มปริมาณเหล็กออกไซด์ DCB สระว่ายน้ำในดิน ( ภาพที่ 3 เอฟ )
เพิ่มเติม P สามารถจับประจุบวกดินพื้นผิว แต่น่าเสียดายที่ในทางตรงกันข้ามกับต้นไม้ชีวมวล

ซึ่งสามารถคำนวณได้จากความหนาแน่นของต้นไม้ ดิน เหล็ก พูล อาจจะไม่ได้เป็นเมตริกที่มีประโยชน์สำหรับการประเมิน
P ขาดทุนจากไร่กาแฟ เนื่องจากปริมาณของ Fe สระ
ดินมีราคาแพงและใช้เวลานาน อย่างไรก็ตาม
การศึกษาล่าสุดแสดงว่า ฟื้นฟูป่าสามารถใช้เป็นอ่างสำหรับ P
ที่เกี่ยวข้องกับเหล็กออกไซด์และแคลเซียมสารประกอบอัล ( ริกเตอร์
et al . , 2006 ) นอกจากนี้ดิน P หุ้นจากเศษส่วนเหล่านี้ลดลงอย่างมีนัยสำคัญ
เพิ่มเงาต้นไม้หนาแน่นในดิน ( เค ทูลลี่ย์
พิมพ์ข้อมูลที่สนับสนุนทฤษฎีที่ต้นไม้จะได้ทำหน้าที่เป็นบัฟเฟอร์สำหรับ
P ขาดทุน อย่างไรก็ตามเราไม่ได้สังเกตความสัมพันธ์ที่แข็งแกร่งระหว่างน้ำ
P และมาตรการของชีวมวล ดังนั้นการวิจัยในอนาคต
ควรตรวจสอบถ้าดิน P ขาดทุนสามารถพยากรณ์ได้โดยเศษส่วนที่แตกต่างกัน ( เช่นที่หัวดื้อ
, P ) ดิน ) ซึ่งสามารถใช้เป็นตัวชี้วัดการประเมิน
P ขาดทุนจากพฤติกรรม .