Memory processes As described in Ba

Memory processes
As described in Bauer (2015), a common metaphor for memory is a file cabinet stuffed full of file folders. Each folder contains the record of a past event. To recall any given event or experience, one finds the right folder, takes it out of the cabinet, opens it, and reads off what happened in the course of the event. Yet memory is nothing like a file cabinet and there are no file folders with records of experience. Rather, memory representations are made up of individual elements of experience that are encoded in synaptic connections between individual neurons in various regions of the cortex. Though we experience events as integrated wholes, at the neural level, they are widely distributed patterns of activity representing the different aspects of the experience, such as the sights, sounds, and movement. To live on as “memories,” the patterns of activity must be stabilized and integrated, processes carried out by a multi-component neural network that includes structures in the neocortex and the medial-temporal lobe. Later retrieval of a representation involves re-creation of the pattern of neural activity that gave rise to the experience in the first place (for reviews, see Eichenbaum & Cohen, 2001; Kandel & Squire, 2000; Manns & Eichenbaum, 2006; Rubin, 2005, 2006; Winocur & Moscovitch, 2011; Zola & Squire, 2000). Critically, each of these steps is a source of vulnerability, even in adulthood. They carry even greater risk in childhood.
The first step in creation of a memory is encoding. The process of encoding begins with registration of different aspects of experience in different cortical areas. For example, cell fields in primary visual cortex register form, color, and motion; cell fields in primary auditory cortex register attributes of sounds; and cell fields in primary somatosensory cortex register tactile information. The inputs from these primary sensory cortices are further processed in unimodal sensory association areas where they are integrated into whole percepts of what the object or event looks like, sounds like, and feels like, respectively. Unimodal association areas in turn send (project) the information to polymodal or multimodal posterior–parietal, anterior–prefrontal, and limbic–temporal association areas. The coordinated activity of these cortical areas gives rise to experience of a coherent event.
For fleeting experience to endure as a lasting memory, the distributed trace must undergo a process of stabilization and the trace must be integrated into long-term storage. This process of consolidation entails neurochemical and neuroanatomical changes that create a physical record of the experience (McGaugh, 2000). It depends on the coordinated actions of medial-temporal lobe structures and cortical association areas. Specifically, inputs from cortical association areas are projected to perirhinal and parahippocampal structures in the medial-temporal lobes. These cortices are thought to serve as an “intermediate-term memory” on which the hippocampus proper operates. It is in the hippocampus proper that all of the different components of the event are bound into a single representation (Manns & Eichenbaum, 2006). The “binding” takes place as a result of iterative processing of the conjunctions and relations among the stimuli that gave rise to the event. That is, the pattern is regularly “refreshed” by additional neural signaling among the hippocampus, the surrounding medialtemporal cortices, and the association areas. The iterative processing also maintains and strengthens the linkages between the distributed cortical representations that make up the entire event. At the same time, it supports integration of the new information with that previously stored (e.g., McKenzie & Eichenbaum, 2011), based on overlapping or shared elements. The result is an entire pattern of interconnection of new information with old. Critically, the process of consolidation takes time – on the order of days to weeks to months (e.g., Wixted, 2004). Until traces are well consolidated, they are vulnerable to disruption and interference and thus forgetting.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กระบวนการหน่วยความจำ ตามที่อธิบายไว้ใน Bauer (2015), เทียบทั่วไปสำหรับหน่วยความจำมี cabinet แฟ้มเต็มที่ยัดไส้แฟ้มโฟลเดอร์ แต่ละโฟลเดอร์ประกอบด้วยบันทึกของเหตุการณ์ที่ผ่านมา เพื่อยกเลิกการกำหนดเหตุการณ์หรือประสบการณ์ พบโฟลเดอร์ขวา ใช้จากตู้ เปิด และอ่านจากสิ่งที่เกิดขึ้นในหลักสูตรของเหตุการณ์ ยังจำเป็นอะไรที่เหมือนตู้แฟ้ม และมีโฟลเดอร์แฟ้มไม่ มีระเบียนของประสบการณ์ ค่อนข้าง ใช้แทนหน่วยความจำจะทำค่าของแต่ละองค์ประกอบของประสบการณ์ที่จะถูกเข้ารหัสในการเชื่อมต่อระหว่างแต่ละ neurons ในภูมิภาคต่าง ๆ ของคอร์เทกซ์ synaptic แม้ว่าเราพบเหตุการณ์เป็น wholes รวม ระดับประสาท พวกเขาจะกระจายแพร่หลายรูปแบบของกิจกรรมที่แสดงถึงลักษณะต่าง ๆ ของประสบการณ์ แหล่ง เสียง และการเคลื่อนไหว ใช้ชีวิตอยู่เป็น "ความทรงจำ" รูปแบบของกิจกรรมต้องเสถียร และ รวม กระบวนดำเนินการ โดยเครือข่ายประสาทหลายส่วนประกอบที่มีโครงสร้างใน neocortex สมองกลีบขมับด้านใกล้กลาง การสร้างรูปแบบของกิจกรรมประสาทที่ให้ประสบการณ์ในสถานที่แรก เกี่ยวข้องกับการเรียกในภายหลังของการแสดง (สำหรับรีวิว ดู Eichenbaum และโคเฮน 2001 Kandel และ Squire, 2000 Manns และ Eichenbaum, 2006 Rubin, 2005, 2006 Winocur และ Moscovitch, 2011 โซลาเปรและ Squire, 2000) ถึง แต่ละขั้นตอนเหล่านี้เป็นแหล่งของความเสี่ยง แม้ในวัยผู้ใหญ่ได้ พวกเขามีความเสี่ยงยิ่งในวัยเด็ก มีการเข้ารหัสขั้นตอนแรกในการสร้างความจำเป็น กระบวนการเข้ารหัสเริ่มต้น ด้วยการลงทะเบียนของด้านต่าง ๆ ของประสบการณ์ในพื้นที่ต่าง ๆ เนื้อแน่น ตัวอย่าง ฟิลด์เซลล์คอร์เทกซ์ภาพหลักลงทะเบียนแบบฟอร์ม สี และเคลื่อน ไหว เขตเซลล์ในคอร์เทกซ์หูหลักลงทะเบียนคุณลักษณะของเสียง และฟิลด์เซลล์คอร์เทกซ์ somatosensory หลักลงทะเบียนข้อมูลเพราะ อินพุตจาก cortices ทางประสาทสัมผัสเหล่านี้หลักต่อไปประมวลผลที่บริเวณ unimodal รับความรู้สึกความสัมพันธ์ที่พวกเขาถูกรวมอยู่ในทั้ง percepts สิ่งวัตถุหรือเหตุการณ์เหมือน คล้าย และรู้สึกเหมือน ตามลำดับ พื้นที่ Unimodal สมาคมจะส่ง (โครงการ) ข้อมูลที่ polymodal หรือทุกหลังข้างขม่อม แอนทีเรียร์ – prefrontal, limbic – ชั่วคราวสมาคมพื้นที่ และ กิจกรรมประสานด้านเนื้อแน่นให้สูงขึ้นเพื่อประสบการณ์เหตุการณ์ coherent หายวับไปประสบการณ์อดทนความจำถาวร ติดตามการกระจายต้องรับเสถียรภาพกระบวนการ และการติดตามต้องรวมอยู่ในการจัดเก็บระยะยาว กระบวนการของการรวมบัญชีมีการเปลี่ยนแปลง neurochemical และ neuroanatomical ที่สร้างเรกคอร์ดจริงประสบการณ์ (McGaugh, 2000) ขึ้นอยู่กับการดำเนินการประสานงานของโครงสร้างของสมองกลีบขมับด้านใกล้กลางและพื้นที่เชื่อมโยงเนื้อแน่น โดยเฉพาะ อินพุตจากเนื้อแน่นเชื่อมโยงพื้นที่คาดว่าจะโครงสร้าง perirhinal และ parahippocampal ในกลีบขมับด้านใกล้กลาง Cortices เหล่านี้จะคิดว่า เพื่อความเป็น "ระยะปานกลางจำ" บนฮิพโพแคมปัสเหมาะสมดำเนินการ มันเป็นฮิพโพแคมปัสเหมาะสมว่า คอมโพเนนต์ต่าง ๆ ของเหตุการณ์ทั้งหมดถูกผูกไว้ในการแสดงเดี่ยว (Manns & Eichenbaum, 2006) "ผูก" เกิดจากการประมวลผลซ้ำสันธานและความสัมพันธ์ระหว่างสิ่งเร้าที่ให้ขึ้นกับเหตุการณ์ นั่นคือ รูปแบบประจำ "ฟื้นฟู" โดยเพิ่มเติมประสาทตามปกติฮิพโพแคมปัส cortices medialtemporal รอบ และพื้นที่เชื่อมโยง การประมวลผลซ้ำยังรักษา และเสริมสร้างความเชื่อมโยงระหว่างการนำเสนอเนื้อแน่นกระจายสร้างเหตุการณ์ทั้งหมด ในเวลาเดียวกัน สนับสนุนบูรณาการข้อมูลใหม่กับเก็บไว้ (เช่น McKenzie & Eichenbaum, 2011), ตามที่ทับซ้อน หรือองค์ประกอบที่ใช้ร่วมกัน ผลเป็นรูปแบบมีทั้งความเกี่ยวข้องกันของข้อมูลใหม่กับเก่า กระบวนการรวมถึง ใช้เวลา – ขั้นวันสัปดาห์เดือน (เช่น Wixted, 2004) จนกระทั่งร่องรอยดีรวมบัญชี พวกเขาจะเสี่ยง กับทรัพย และสัญญาณรบกวนจึง ลืม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กระบวนการหน่วยความจำตามที่อธิบายไว้ในบาวเออร์ (2015) ซึ่งเป็นคำอุปมาที่พบบ่อยสำหรับหน่วยความจำเป็นยัดตู้เอกสารเต็มรูปแบบของไฟล์ในโฟลเดอร์
โฟลเดอร์แต่ละคนมีบันทึกของเหตุการณ์ที่ผ่านมา เพื่อระลึกถึงเหตุการณ์ใด ๆ ที่กำหนดหรือประสบการณ์หนึ่งที่พบว่าโฟลเดอร์ที่เหมาะสมจะใช้เวลามันออกมาจากตู้ที่เปิดมันและอ่านออกว่าเกิดอะไรขึ้นในหลักสูตรของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แต่หน่วยความจำคืออะไรเช่นตู้เอกสารและไม่มีโฟลเดอร์ไฟล์ที่มีบันทึกของประสบการณ์ แต่การแสดงของหน่วยความจำที่ทำขึ้นจากแต่ละองค์ประกอบของประสบการณ์ที่ได้รับการเข้ารหัสในการเชื่อมต่อระหว่างเซลล์ประสาท synaptic ในแต่ละภูมิภาคต่างๆของเยื่อหุ้มสมอง ถึงแม้ว่าเราจะได้สัมผัสกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็น wholes แบบบูรณาการในระดับของระบบประสาทที่พวกเขาจะรูปแบบการกระจายอย่างกว้างขวางจากการทำกิจกรรมที่เป็นตัวแทนของลักษณะที่แตกต่างของประสบการณ์เช่นสถานที่ท่องเที่ยว, เสียงและการเคลื่อนไหว จะมีชีวิตอยู่ในขณะที่ "ความทรงจำ" รูปแบบของกิจกรรมจะต้องมีความเสถียรและบูรณาการกระบวนการที่ดำเนินการโดยเครือข่ายประสาทหลายองค์ประกอบที่มีโครงสร้างในเทกซ์และกลีบตรงกลาง-ชั่วขณะ เรียกใช้ในภายหลังของการเป็นตัวแทนเกี่ยวข้องกับเรื่องการสร้างรูปแบบของกิจกรรมประสาทที่ก่อให้เกิดประสบการณ์ในสถานที่แรก (การแสดงความคิดเห็นให้ดู Eichenbaum & โคเฮน, 2001; Kandel และนาย 2000 Manns และ Eichenbaum 2006; รูบิน 2005, 2006 และ Winocur Moscovitch 2011; Zola และนาย, 2000) วิกฤตแต่ละขั้นตอนเหล่านี้เป็นที่มาของความเสี่ยงแม้จะอยู่ในวัยผู้ใหญ่ พวกเขามีความเสี่ยงมากยิ่งขึ้นในวัยเด็ก.
ขั้นตอนแรกในการสร้างหน่วยความจำมีการเข้ารหัส กระบวนการของการเข้ารหัสเริ่มต้นด้วยการลงทะเบียนในด้านที่แตกต่างกันของประสบการณ์ในพื้นที่ที่แตกต่างกันเยื่อหุ้มสมอง ตัวอย่างเช่นเขตข้อมูลเซลล์ในเยื่อหุ้มสมองภาพหลักแบบฟอร์มลงทะเบียนสีและการเคลื่อนไหว; สาขาเซลล์ในเยื่อหุ้มสมองหูหลักคุณลักษณะลงทะเบียนของเสียง; และสาขาเซลล์ในเยื่อหุ้มสมอง somatosensory หลักลงทะเบียนข้อมูลสัมผัส ปัจจัยการผลิตจากประสาทสัมผัส cortices หลักเหล่านี้จะดำเนินการต่อไปในพื้นที่ของสมาคมประสาทสัมผัส unimodal ที่พวกเขาจะรวมอยู่ในทั้ง percepts ของสิ่งที่วัตถุหรือเหตุการณ์ดูเหมือนว่าเสียงเหมือนและความรู้สึกเหมือนตามลำดับ unimodal พื้นที่ในการเปิดการเชื่อมโยงส่ง (โครงการ) ข้อมูลเพื่อ polymodal หรือต่อเนื่องหลัง-ขม่อม, หน้า-prefrontal และพื้นที่สมาคม limbic-ชั่วขณะ กิจกรรมการประสานงานในพื้นที่ที่เยื่อหุ้มสมองเหล่านี้ก่อให้เกิดประสบการณ์ในการเป็นเหตุการณ์ที่เชื่อมโยงกัน.
เพื่อประสบการณ์การประเดี๋ยวเดียวที่จะอดทนเป็นหน่วยความจำถาวรที่ร่องรอยการกระจายจะต้องผ่านขั้นตอนของการรักษาเสถียรภาพและร่องรอยจะต้องบูรณาการในการจัดเก็บในระยะยาวได้ กระบวนการของการควบรวมกิจการนี้สร้างความเปลี่ยนแปลง neurochemical และ neuroanatomical ที่สร้างระเบียนทางกายภาพของประสบการณ์ (McGaugh, 2000) มันขึ้นอยู่กับการดำเนินการประสานงานของโครงสร้างที่อยู่ตรงกลางกลีบขมับ-สมาคมและบริเวณเยื่อหุ้มสมอง โดยเฉพาะปัจจัยการผลิตจากพื้นที่เยื่อหุ้มสมองสมาคมคาดว่าจะ perirhinal โครงสร้างและ parahippocampal ในกลีบตรงกลาง-ชั่วขณะ cortices เหล่านี้มีความคิดที่จะทำหน้าที่เป็น "ความทรงจำกลางคำว่า" ที่ฮิบโปที่เหมาะสมดำเนิน มันมีอยู่ใน hippocampus ที่เหมาะสมที่ทุกองค์ประกอบที่แตกต่างกันของเหตุการณ์ที่จะผูกพันเป็นตัวแทนเดียว (Manns และ Eichenbaum 2006) "ความผูกพัน" ที่เกิดขึ้นเป็นผลมาจากการประมวลผลซ้ำของสันธานและความสัมพันธ์ระหว่างสิ่งเร้าที่ก่อให้เกิดเหตุการณ์ นั่นคือรูปแบบเป็นประจำ "สดชื่น" โดยการส่งสัญญาณประสาทเพิ่มเติมในหมู่ฮิบโป, รอบ cortices medialtemporal และพื้นที่เชื่อมโยง การประมวลผลซ้ำยังรักษาและเสริมสร้างความเชื่อมโยงระหว่างการแสดงการกระจายเยื่อหุ้มสมองที่ทำขึ้นในเหตุการณ์ทั้งหมด ในขณะเดียวกันก็สนับสนุนการรวมกลุ่มของข้อมูลใหม่ที่มีที่เก็บไว้ก่อนหน้า (เช่น & McKenzie Eichenbaum 2011) ขึ้นอยู่กับองค์ประกอบที่ทับซ้อนกันหรือใช้ร่วมกัน ผลที่ได้คือรูปแบบทั้งหมดของการเชื่อมต่อของข้อมูลใหม่กับเก่า วิกฤตกระบวนการของการควบรวมกิจการจะต้องใช้เวลา - โดยคำสั่งของวันที่จะสัปดาห์เดือน (เช่น Wixted, 2004) จนกระทั่งมีการรวมร่องรอยเดียวที่พวกเขามีความเสี่ยงที่จะเกิดการหยุดชะงักและการรบกวนและทำให้ลืม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หน่วยความจำกระบวนการ
ตามที่อธิบายไว้ใน บาวเออร์ ( 2015 ) อุปมาทั่วไปสำหรับหน่วยความจำเป็นตู้เก็บเอกสารยัดเต็มของโฟลเดอร์ไฟล์ แต่ละโฟลเดอร์ที่มีการบันทึกของเหตุการณ์ที่ผ่านมา เพื่อระลึกถึงเหตุการณ์หรือประสบการณ์ใด ๆหนึ่งพบโฟลเดอร์ที่ถูกต้อง ใช้เวลามันออกจากตู้ เปิดมันและอ่านออกว่าเกิดอะไรขึ้นในหลักสูตรของเหตุการณ์แต่ความไม่เหมือนตู้แฟ้มและไม่มีโฟลเดอร์แฟ้มประวัติของประสบการณ์ แต่ภาพความทรงจำจะทำขึ้นของแต่ละองค์ประกอบของประสบการณ์ที่สำคัญในการทำงานการเชื่อมต่อระหว่างเซลล์ประสาทในแต่ละภูมิภาคต่างๆของเปลือกโลก แม้ว่าเราพบเหตุการณ์ที่เป็นแบบบูรณาการในระดับขายส่ง , ระบบประสาท ,พวกเขามีการกระจายอย่างกว้างขวาง รูปแบบของกิจกรรมที่เป็นตัวแทนของแง่มุมที่แตกต่างกันของประสบการณ์ เช่น ภาพ เสียง และการเคลื่อนไหว อยู่ใน " ความทรงจำ " รูปแบบของกิจกรรมที่ต้องมีความเสถียรและบูรณาการกระบวนการดำเนินการโดยโดยโครงข่ายประสาทเทียมที่มีโครงสร้างใน Neocortex และขมับอยู่ตรงกลาง .ภายหลังจากการแสดงที่เกี่ยวข้องกับการสร้างใหม่ของรูปแบบของกิจกรรมประสาทที่ให้สูงขึ้นเพื่อประสบการณ์ในสถานที่แรก ( สำหรับรีวิว เห็นไอเคินเบาม์&โคเฮน , 2001 ; แคนเดิล&เด็กรับใช้ , 2000 ; ยี่ห้อ&ไอเคินเบาม์ , 2006 ; Rubin , 2005 , 2006 ; winocur & moscovitch 2011 ; โซล่า&เด็กรับใช้ , 2000 ) วิกฤตแต่ละขั้นตอนเหล่านี้เป็นแหล่งที่มาของความเสี่ยง แม้แต่ในผู้ใหญ่พวกเขามีความเสี่ยงมากขึ้นในวัยเด็ก
ขั้นตอนแรกในการสร้างความทรงจำคือการเข้ารหัส กระบวนการของการเข้ารหัสเริ่มต้นด้วยการลงทะเบียนของแง่มุมที่แตกต่างกันของประสบการณ์ในพื้นที่สมองที่แตกต่างกัน ตัวอย่างเช่น ข้อมูลใน Visual Cortex เซลล์การลงทะเบียนรูปแบบ , สี , และการเคลื่อนไหว ; เซลล์สาขาประถมศึกษา ส่วนคอร์เทกซ์ลงทะเบียนคุณลักษณะของเสียงและเซลล์ในเขตข้อมูลในการลงทะเบียนนอกสัมผัสข้อมูล ข้อมูลจากประสาทสัมผัสเหล่านี้หลัก cortices ประมวลผลเพิ่มเติมในพื้นที่ unimodal สมาคมประสาทที่พวกเขาจะรวมอยู่ในทั้ง percepts ของวัตถุหรือเหตุการณ์ที่ดูเหมือน ดูเหมือน และ รู้สึกเหมือน ตามลำดับด้านสมาคม unimodal จะส่งข้อมูลไปให้ polymodal ( โครงการ ) หรือแบบกระโหลกด้านหน้าและด้านหลัง ) , พรีฟรอนท และพื้นที่ของสมาคมชั่วคราว–สมอง . ประสานงานกิจกรรมของพื้นที่เปลือกเหล่านี้ให้สูงขึ้นเพื่อประสบการณ์ของเหตุการณ์ที่สอดคล้องกัน .
ประสบการณ์ไปทนเป็นหน่วยความจำถาวรแบบติดตามต้องผ่านกระบวนการของการรักษาเสถียรภาพและร่องรอยต้องรวมเข้าไปในการจัดเก็บระยะยาว กระบวนการของการเปลี่ยนแปลงการใช้และการป้องกัน neuroanatomical ที่สร้างบันทึกทางกายภาพของประสบการณ์นี้ ( mcgaugh , 2000 ) มันขึ้นอยู่กับการประสานงานการกระทำของ medial โครงสร้างสมองและพื้นที่สมาคมเปลือก . โดยเฉพาะข้อมูลจากสมาคม - พื้นที่ที่คาดว่าจะ perirhinal parahippocampal โครงสร้างใน medial temporal และติ่ง cortices เหล่านี้มีความคิดที่จะใช้เป็น " กลางเทอมความจำที่สมองส่วนฮิปโปแคมปัสที่เหมาะสมงาน มันเป็นสมองส่วนฮิปโปแคมปัสที่เหมาะสมที่ทุกชิ้นส่วนที่แตกต่างกันของเหตุการณ์ที่ถูกผูกไว้ในการแสดงเดี่ยว ( ยี่ห้อ&ไอเคินเบาม์ , 2006 )" ผูกพัน " จะเกิดขึ้นเป็นผลมาจากการประมวลผลซ้ำของคำสันธานและความสัมพันธ์ระหว่างสิ่งเร้าที่ให้สูงขึ้นเพื่องาน นั่นคือ แบบแผนเป็นประจำ " ฟื้นฟู " โดยเพิ่มเติมการส่งสัญญาณประสาทจากสมองส่วนฮิปโปแคมปัส รอบ medialtemporal cortices และพื้นที่สมาคม .การประมวลผลซ้ำยังรักษาและเสริมสร้างความเชื่อมโยงระหว่างการกระจายเปลือกตัวแทนที่สร้างเหตุการณ์ทั้งหมด ใน เวลาเดียวกัน มันสนับสนุนการบูรณาการข้อมูลใหม่ กับเก็บไว้ก่อนหน้านี้ ( เช่น แมคเคนซี่&ไอเคินเบาม์ , 2011 ) , ที่ทับซ้อนกันหรือใช้ร่วมกันบนพื้นฐานขององค์ประกอบผลที่ได้คือ รูปแบบทั้งหมดของการเชื่อมโยงข้อมูลใหม่กับเก่า วิกฤต , กระบวนการของการใช้เวลาและเวลาในการสั่งซื้อของวันสัปดาห์เดือน ( เช่น wixted , 2004 ) จนกว่าร่องรอยเป็นอย่างดีรวม จะมีความเสี่ยงต่อการแตกแยกและการรบกวนและทำให้ลืม