500 companies (see Kwan 2003). Fore

500 companies (see Kwan 2003). Foreign investors’
eagerness to participate in the booming U.S. stock
market of the late 1990s drove up the value of the
dollar on foreign exchange markets, contributing to
a dramatic expansion of the U.S. current account deficit.
The deficit now exceeds 5% of GDP, implying that
the U.S. economy must draw in about $1.5 billion per
day from foreign investors to finance domestic spending.
Finally, the collapse in capital gains tax revenues
after the bubble burst has forced elected officials to
make difficult and unpopular choices to address the
resulting budget shortfalls.
Can bubbles be identified?
Despite the many problems propagated by bubbles,
some have argued that central banks should ignore
bubbles.Their argument consists of two parts: (1) central
banks cannot reliably determine if a run-up in
stock prices is actually a bubble until after it has burst;
(2) an interest rate hike of sufficient magnitude to
prick a suspected bubble would likely send the economy
into a recession, thereby sacrificing the benefits
of the boom that might otherwise continue.
To identify a bubble in real time, policymakers would
need to judge whether a valuation metric, such as the
price-earnings (P/E) ratio for the aggregate stock market,
has crossed into bubble territory. But rendering
such a judgment may be difficult in practice, particularly
if the bubble is triggered by investor overreaction to
an actual fundamental improvement in the underlying
economy. For example, a pickup in measured productivity
growth during the late 1990s appeared to offer
to some fundamental justification for the rise in the
market P/E ratio. Others have countered that the difficulties
in identifying bubbles do not justify ignoring
them altogether. Central banks routinely apply judgment
to a whole host of issues affecting monetary policy.
One example is the size of the so-called “output gap,”
defined as the difference between actual GDP and
potential GDP. The output gap is notoriously difficult
to measure in real time, yet it remains an important
input to central bank inflation forecasts.
Regarding the second part of the argument, some
worry that a policy designed to prick an emerging
bubble could have unintended negative consequences.
Opponents of bubble-popping often cite the example
of the Great Depression, claiming it was exacerbated
by the Fed’s overzealous attempts to rein in speculative
stock market excesses. A counterargument is
provided by Borio and Lowe (2002), who perform an
exhaustive historical study of financial market bubbles
in many countries.According to the authors, opponents
of bubble-popping fail to take sufficient account of
the asymmetric nature of the costs of policy errors
when faced with a suspected bubble:“If the economy
is indeed robust and the boom is sustainable, actions

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บริษัท 500 (ดูขวัญ 2003) ของนักลงทุนต่างประเทศeagerness เอี่ยวหุ้นสหรัฐเฟื่องฟูตลาดของปลายทศวรรษที่ 1990 ขับรถค่าของการดอลลาร์ ในตลาดแลกเปลี่ยนเงินตรา สนับสนุนการขยายตัวดุลบัญชีปัจจุบันสหรัฐอเมริกาดุลเกิน 5% ของ GDP หน้าที่ที่ขณะนี้เศรษฐกิจสหรัฐฯ ต้องวาดในประมาณ 1.5 พันล้านเหรียญต่อวันจากนักลงทุนต่างประเทศให้เงินใช้จ่ายภายในประเทศสุดท้าย ยุบในทุนกำไรภาษีรายได้หลังจากฟองบังคับให้ เลือกเจ้าหน้าที่เพื่อเลือกยาก และกฏหมายให้อยู่ในผลลัพธ์งบประมาณคาดสามารถระบุฟองแม้ มีปัญหามากมายที่เผยแพร่ โดยฟองบางคนโต้เถียงว่า ธนาคารกลางควรละเว้นฟองอาร์กิวเมนต์ของพวกเขาประกอบด้วยสองส่วน: กลาง (1)ธนาคารไม่ได้กำหนดว่าถ้า run-up ในราคาหุ้นเป็นจริงฟองจนกระทั่งหลังจากที่มันได้ระเบิด(2) อัตราดอกเบี้ยการเดินทางไกลของขนาดเพียงพอที่จะพริกฟองสงสัยมีแนวโน้มจะส่งเศรษฐกิจในภาวะถดถอย จึงสูญเสียประโยชน์ของบูมที่อาจยังคงเป็นอย่างอื่นระบุฟองในเวลาจริง ผู้กำหนดนโยบายจะต้องวินิจฉัยว่าการวัดการประเมินค่า เช่นการอัตราส่วนราคากำไร (P/E) สำหรับตลาดรวมของหุ้นได้ข้ามเข้าไปในอาณาเขตฟอง แต่จำลองภาพคำพิพากษาดังกล่าวอาจจะยากในทางปฏิบัติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าฟองจะถูกทริกเกอร์ โดย overreaction นักลงทุนเพื่อการปรับปรุงพื้นฐานแท้จริงในตัวเศรษฐกิจ ตัวอย่าง การเบิกสินค้าในวัดประสิทธิภาพในช่วงปลายทศวรรษที่ 1990 ปรากฏให้เพื่อบางเหตุผลพื้นฐานในการอัตราส่วนตลาด P/E คนอื่นมี countered ที่ความยากลำบากในการระบุฟองไม่จัดละเว้นพวกเขาทั้งหมด ธนาคารกลางเป็นประจำใช้วิจารณญาณเมื่อต้องการโฮสต์ทั้งหมดของปัญหาที่ส่งผลกระทบต่อนโยบายการเงินตัวอย่างหนึ่งคือ ขนาดของเรียกว่า "ช่องว่างออกกำหนดเป็นความแตกต่างระหว่าง GDP ที่แท้จริง และGDP อาจเกิดขึ้น ช่องว่างผลผลิตมีฉาวยากวัดในเวลาจริง แต่จะยังคงมีความสำคัญป้อนการคาดการณ์เงินเฟ้อของธนาคารกลางเกี่ยวกับส่วนสองของอาร์กิวเมนต์ บางกังวลว่า นโยบายออกยอกเกิดขึ้นฟองอาจมีผลกระทบเชิงลบโดยไม่ได้ตั้งใจได้ฝ่ายตรงข้ามของฟอง-popping มักจะอ้างอิงตัวอย่างโรคซึมเศร้าที่ดี ว่า มันไม่เลวร้ายโดยเฟด overzealous พยายามบังเหียนในการเก็งกำไรตลาดหุ้น excesses Counterargument ที่เป็นโดย Borio และ Lowe (2002), ที่ทำการหมดแรงศึกษาประวัติศาสตร์ของตลาดการเงินฟองในหลายประเทศตามผู้เขียน ฝ่ายตรงข้ามของ popping ฟองไม่ใช้บัญชีเพียงพอลักษณะของต้นทุนของนโยบาย asymmetricเมื่อประสบกับฟองสงสัย: "ถ้าเศรษฐกิจมีประสิทธิภาพแน่นอนและบูมยั่งยืน การดำเนินการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

500 บริษัท ( ดูควาน 2003 ) นักลงทุนต่างชาติ '
กระตือรือร้นที่จะมีส่วนร่วมในตลาดเฟื่องฟูหุ้นสหรัฐอเมริกา
ของช่วงต้น 1990 ล่าช้าทำให้ค่าของเงินตราต่างประเทศ

ตลาดเกิดการขยายตัวอย่างมากของการขาดดุลบัญชีเดินสะพัดของสหรัฐ
ขาดดุลตอนนี้เกิน 5% ของ GDP , implying ที่
เศรษฐกิจสหรัฐต้องวาดในเกี่ยวกับ
$ 1.5 พันล้านบาทวัน จากนักลงทุนต่างประเทศ การเงิน การใช้จ่ายภายในประเทศ
ในที่สุด ยุบในเมืองหลวงได้รับรายได้ภาษี
หลังจากระเบิดฟองได้บังคับข้าราชการ

เลือกยาก และไม่เป็นที่นิยมที่อยู่

สามารถฟองที่เกิด shortfalls งบประมาณ ระบุ ?
แม้จะมีปัญหามากมายทำให้ฟอง
บางคนแย้งว่าธนาคารกลางควรละเว้น
ฟองอาร์กิวเมนต์ของพวกเขาประกอบด้วยสองส่วน : ( 1 ) ธนาคารกลาง
ไม่สามารถเชื่อถือได้ระบุว่า การแข่งขันใน
ราคาหุ้นเป็นจริงฟองจนกว่าหลังจากที่มีการระเบิด ;
( 2 ) อัตราดอกเบี้ยปรับขนาดเพียงพอ

ไอ้ฟอง สงสัยจะส่งเศรษฐกิจ
เข้าสู่ภาวะถดถอย จึงต้องเสียสละผลประโยชน์
ของบูมที่อาจเป็นอย่างอื่นต่อไป . . .
หาฟองในเวลาจริงนอกจากนี้ จะต้องตัดสินว่าค่า

( เช่นราคาหุ้น ( P / E ) มีสัดส่วนตลาดรวม
ข้ามเข้าไปในดินแดนของฟอง แต่การแสดงผล
เช่นการตัดสินใจอาจจะยากในการปฏิบัติ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง
ถ้าฟองจะถูกทริกเกอร์ โดยนักลงทุนมีปฏิกิริยารุนแรงเกินไป

การปรับปรุงพื้นฐานที่แท้จริงในต้นแบบ
เศรษฐกิจ ตัวอย่างเช่นรถกระบะวัดการขยายตัวของผลผลิตในช่วงปลายปี 1990 ปรากฏ

บางขั้นพื้นฐานเพื่อให้เหตุผลสำหรับการเพิ่มขึ้นในตลาด
P / E Ratio . คนอื่นก็โต้ว่า ความยากลำบากในการระบุไม่ปรับฟอง

สนใจพวกเขาทั้งหมด ธนาคารกลางเป็นประจำ ใช้ความยุติธรรม
เพื่อโฮสต์ทั้งหมดของปัญหาที่มีผลต่อการดำเนินนโยบายการเงิน
ตัวอย่างหนึ่งคือขนาดของสิ่งที่เรียกว่า " ช่องว่างผลผลิต "
หมายถึงความแตกต่างระหว่างจริงและศักยภาพ
GDP GDP ช่องว่างเอาท์พุทเป็นอย่างฉาวโฉ่ยาก
วัดในเวลาจริง , แต่มันยังคงเป็นข้อมูลสำคัญ
ธนาคารกลางอัตราเงินเฟ้อคาดการณ์ .
เกี่ยวกับส่วนที่สองของอาร์กิวเมนต์บาง
กังวลว่านโยบายที่ออกแบบมาเพื่อทิ่มแทงเกิดขึ้นใหม่
ฟองอาจมีผลลบที่ไม่ได้ตั้งใจ
ฝ่ายตรงข้ามของฟอง popping มักจะอ้างถึงตัวอย่าง
หดหู่ใจมาก โดยอ้างว่ามันเป็น exacerbated
โดยเฟด overzealous พยายามที่จะบังเหียนในตลาดหุ้นเก็งกำไรมาตรฐาน

เป็น counterargument คือ
โดย borio โลว์ ( 2002 ) และ ผู้ทำการศึกษาประวัติศาสตร์
อย่างละเอียดของตลาดการเงินฟอง
ในหลายประเทศตามที่ผู้เขียน , ฝ่ายตรงข้าม
ของฟอง popping ล้มเหลวที่จะใช้บัญชีเพียงพอ
ลักษณะสมมาตรของค่าใช้จ่ายของนโยบายผิดพลาด
เมื่อเผชิญกับฟอง สงสัย : " ถ้าเศรษฐกิจ
ช่างแข็งแกร่งและเจริญแบบยั่งยืน การกระทำ