associated with solubilization and

associated with solubilization and leaching of some
nitrogenous compounds into the processing water (Onu
et al., 2001; Udedibie and Carlini, 2000).
Data on Table 2 showed that pigeon pea seed (Cajanus
cajan) contains in addition to other chemical substances
antinutritional factors such as hemagglutinins and
trypsin inhibitors, which limit its use as feed ingredients
for monogastric animals. However, processing of the
seeds reduced / eliminated the antinutritional factors in
pigeon pea seeds resulting in the enhancement of the
nutritive value. Hemagglutinins and trypsin inhibitor
activities were completely eliminated in boiled with
potash pigeon pea seeds. This is not surprising since
potash is a strong protein denaturing agent. However,
the exact mode of action of potash on the antinutritional
factors in pigeon pea seeds not clear. Boiling gave a
percentage reduction of 98.50% and 97.84% of
Hemagglutinins and trypsin inhibitor in pigeon pea
seeds. Toasting or dry heating gave a percentage
reduction of 91.60% and 89.82% of Hemagglutinins and
trypsin inhibitor in the seeds. The higher residual
amount of these ant metabolites in toasted seeds
strengthened the findings of Akanji et al. (2003), D’Mello
et al. (1985), and Nagra et al. (1985) on the effect of dry
heat on the nutritive value of leguminous seeds.
Processing of pigeon pea seed resulted in a significant
improvement over the raw seeds in most of the
measurements recorded as shown in 4. Birds fed
processed PSM gained significantly (P < 0.05) higher
weight than those fed raw PSM. The enhanced
performance obtained when pigeon pea seeds were
subjected to either moist or dry heat indicates the
beneficial effect of heat treatment in improving the
nutritional value of pigeon seeds. The fact that pigeon
pea seeds protease inhibitors and other toxic
substances are heat labile (Liener and Kakade ,1980),
suggest that heating was responsible for their
destruction and the enhancement of the nutritive value of
the seed.
Boiled pigeon pea seed diets resulted in higher body
weight gain and better feed conversion ratio than toasted
pigeon pea seed diets. Boiling of legume seeds as a
processing method has been reported to be better than
toasting (Akanji et al., 2003) . The difference in
performance could be due to greater reduction of
antitryptic and hemagglutinating activities of pigeon pea
seeds achieved by boiling (Udedibie and Carlini, 2000).
Toasting (dry heat) appeared not to be as effective as

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เกี่ยวข้องกับ solubilization และการละลายของสารประกอบไนโตรจีนัสในน้ำการประมวลผล (Onuและ al., 2001 Udedibie และ Carlini, 2000)ข้อมูลในตารางที่ 2 พบว่าเมล็ดถั่วนกพิราบ (Cajanusประกอบด้วย cajan) นอกจากสารเคมีอื่น ๆปัจจัย antinutritional เช่น hemagglutinins และinhibitors ทริปซินซึ่งจำกัดการใช้เป็นส่วนผสมอาหารสัตว์monogastric สัตว์ อย่างไรก็ตาม การประมวลผลของการเมล็ดลด / ตัดปัจจัย antinutritional ในนกพิราบถั่วเมล็ดในของค่าวิจัย Hemagglutinins และสารยับยั้งทริปซินกิจกรรมมีทั้งตัดในต้มกับpotash นกพิราบถั่วเมล็ด จึงไม่น่าแปลกใจตั้งแต่potash โปรตีนแข็งที่ denaturing แทนได้ อย่างไรก็ตามวิธีแน่นอนของ potash บนที่ antinutritionalปัจจัยในเมล็ดถั่วนกพิราบที่ไม่ชัดเจน ต้มให้เป็นเปอร์เซ็นต์การลด 98.50% และ 97.84% ของHemagglutinins และสารยับยั้งทริปซินในนกพิราบดอกอัญชัญเมล็ดพันธุ์ Toasting หรือร้อนแห้งให้เปอร์เซ็นต์ลด 91.60% และ 89.82% ของ Hemagglutinins และสารยับยั้งทริปซินในเมล็ด ส่วนที่เหลือจากสูงจำนวน metabolites มดเหล่านี้ในนมเมล็ดความเข้มแข็งผลการวิจัยของ Akanji et al. (2003), D'Melloal. ร้อยเอ็ด (1985), และ Nagra et al. (1985) บนผลแห้งความร้อนกับค่าวิจัยของเมล็ด leguminousประมวลผลของเมล็ดถั่วนกพิราบให้ความสำคัญปรับปรุงมากกว่าเมล็ดดิบส่วนใหญ่ประเมินบันทึกดังที่แสดงใน 4 เลี้ยงนกประมวลผล PSM ได้อย่างมีนัยสำคัญ (P < 0.05) สูงน้ำหนักกว่า PSM ดิบเหล่านั้นเลี้ยงดู ที่เพิ่มขึ้นประสิทธิภาพที่ได้รับเมื่อได้เมล็ดถั่วนกพิราบบ่งชี้ว่า ต้องชุ่มชื่น หรือแห้งความร้อนผลประโยชน์ของการรักษาความร้อนในการปรับปรุงการคุณค่าทางโภชนาการของเมล็ดพืชนกพิราบ ความเป็นจริงนั้นนกพิราบเมล็ดถั่ว inhibitors รติเอสและพิษอื่น ๆสารที่มีความร้อน labile (Liener และ Kakade, 1980),แนะนำว่า ความร้อนรับผิดชอบของตนทำลายและของค่าวิจัยเมล็ดอาหารนกพิราบถั่วต้มเมล็ดส่งผลให้ร่างกายสูงขึ้นน้ำหนักที่ได้รับ และอาหารอัตราส่วนแปลงดี กว่านมนกพิราบถั่วเมล็ดอาหาร เดือดของ legume เมล็ดเป็นการมีรายงานวิธีการประมวลผลจะดีกว่าtoasting (Akanji et al., 2003) ความแตกต่างประสิทธิภาพการทำงานอาจเป็น เพราะลดมากขึ้นกิจกรรม antitryptic และ hemagglutinating ของนกพิราบดอกอัญชัญเมล็ดทำได้ โดยการต้ม (Udedibie และ Carlini, 2000)ปรากฏ toasting (แห้งร้อน) ไม่ให้ มีผลเป็นเป็น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ที่เกี่ยวข้องกับการสกัดและการชะละลายของไนโตรเจน สารประกอบในการประมวลผลน้ำ
( ONU
et al . , 2001 ; udedibie และ carlini , 2000 ) .
ข้อมูลตารางที่ 2 พบว่า เมล็ดถั่วมะแฮะ ( มัธยมศึกษาปีที่
) ประกอบด้วย นอกจากนี้สารเคมีอื่น ๆปัจจัย เช่น

hemagglutinins มะกิ้งและยับยั้งเอนไซม์ ซึ่ง จำกัดการใช้เป็นวัตถุดิบอาหารสัตว์สำหรับสัตว์ monogastric
.อย่างไรก็ตาม , การประมวลผลของเมล็ดลดลง / ตัดปัจจัย

ถั่วแระเมล็ดมะกิ้งในผลในการเพิ่มประสิทธิภาพของ
คุณค่าทางโภชนาการ . hemagglutinins และกิจกรรมเอนไซม์ถูกยับยั้งอย่างสมบูรณ์ตัดออก

ถั่วแระต้มกับด่าง เมล็ด นี้ไม่น่าแปลกใจเนื่องจาก
เกลือสินเธาว์คือแข็งแรงโปรตีนี่ตัวแทน อย่างไรก็ตาม
โหมดที่แน่นอนของการกระทำของโปแตชในองค์ประกอบในเมล็ดมะกิ้ง
ถั่วแระไม่ชัดเจน เดือดให้ลด %
ร้อยละ 98.50 97.84 %
hemagglutinins ในเมล็ดถั่วและสารยับยั้งเอนไซม์
นกพิราบ ขนมปังปิ้งหรือความร้อนแห้ง ให้เปอร์เซ็นต์
ลดบานประตูและร้อยละ 89.82 % และสารยับยั้งเอนไซม์ hemagglutinins
ในเมล็ด สูงกว่าส่วนที่เหลือ
ปริมาณสารมดเหล่านี้ใน toasted เมล็ด
ความเข้มแข็งการวิจัย akanji et al . ( 2003 ) , d'mello
et al . ( 1985 ) และ nagra et al . ( 1985 ) ผลของความร้อนแห้ง
ในคุณค่าของเมล็ดพืชตระกูลถั่ว .
การประมวลผลของเมล็ดพันธุ์ถั่วลันเตานกพิราบ ส่งผลให้เกิดการปรับปรุงอย่างมีนัยสำคัญ
กว่าเมล็ดดิบในส่วนของ
วัดบันทึกไว้ตามที่แสดงใน 4 นกเลี้ยง
ประมวลผล PSM ได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( p < 0.05 ) น้ำหนักสูงกว่า
กว่าเฟดดิบ PSM . เพิ่มประสิทธิภาพเมื่อเมล็ดถั่วลันเตานกพิราบได้

) ต้องให้ชื้นแห้งหรือความร้อนแสดงผลประโยชน์ของการรักษาความร้อนในการปรับปรุงคุณค่าทางโภชนาการของเมล็ด
นกพิราบ ความจริงนกพิราบ
ถั่วเมล็ดยับยั้ง protease และสารพิษอื่น ๆที่ใช้ความร้อน (
liener กาเกดและ ,1980 ) ,
แนะนำว่าร้อนเป็นผู้รับผิดชอบสำหรับการทำลาย
และการเพิ่มคุณค่าทางโภชนาการของเมล็ด
.
ต้มถั่วแระเมล็ดอาหารให้สูงขึ้น ร่างกายน้ำหนัก และดีกว่าอาหาร
อัตราส่วนการแปลงมากกว่าถั่วแระเมล็ดอาหารปิ้ง

ต้มเมล็ดถั่วเป็น
กระบวนการแปรรูปได้ดีกว่า
ปิ้ง ( akanji et al . , 2003 ) ความแตกต่างใน
ประสิทธิภาพ อาจเนื่องจากการลดลงของกิจกรรมและ antitryptic มากขึ้น
hemagglutinating ของถั่วมะแฮะ
เมล็ดทำได้โดยการต้ม ( udedibie และ carlini , 2000 ) .
ปิ้ง ( ความร้อนแห้ง ) ปรากฏว่าไม่ได้ผล เช่น