graphite Recent works by Eric Butch

graphite Recent works by Eric Butcher

Exhibition dates: 19th November to 19th December 2015

For the past two decades Eric Butcher has developed a creative practice at once reductive and rule governed. It has evolved slowly, deliberately, incrementally. Working primarily with oil paint or graphite suspended in resin, a transparent monochrome is spread across the surface of his aluminium support and then stripped off, using a variety of metal blades drawn across the surface. This procedure is then repeated, slowly building up an accumulation of thin residues.

The outcome is determined by three factors; the physical characteristics of the support, the physical characteristics of the instrument of stripping and the interaction of the above mediated by the artist’s hand.

This methodology evidences an increasingly deterministic approach to the creative act. A set of procedures - material interactions - have been developed which involve taking away and systematising significant elements of decision making rather than relying on the contingent, intuitive or whimsical. The painterly process has been distilled to a set of rituals, patterns of behaviour, endlessly repeated, a mechanistic performance carried out in private, made public.

The support: The outcome is in part determined by imperfections in the metal surface, ei-ther through the process of its manufacture (e.g. the minute corrugations caused by extrusion), or the results of handling, cutting, the burr of its edge, accidental knocks and dents sustained in the warehouse and so on. Each tiny imperfection is amplified by the process of stripping, leaving a ridge of denser colour to register its often otherwise imperceptible presence.

The tool: Over years of use the stripping blades develop subtle accretions of paint along their edges from previous sessions. The gradual accumulation of thin residues create tiny variations of unevenness on the edge of the blade which effect the density of paint as it is stripped away. Consequently each finished surface holds within itself the traces and evidence of the manufacture of previous surfaces. It contains within it the ‘memory’ of every act of stripping away, of subtraction, destruction.
A result of this constantly rolling relationship between one surface and the next is that differentiation between works of art, the point at which one stops and the next starts, is largely arbitrary, or driven by practical, non-artistic factors. Accordingly works are not titled but merely reference numbered; an acknowledgement of the seriality of the program.

The hand: The build-up of paint/resin is negotiated by the movement of the artist across the surface of the support. Subtle shifts in the pressure applied, inflexion or angle of the stripping blade leave their traces in the shifts of consistency and density of paint. The finished piece is an accumulation of what the artist has learnt about that particular piece of metal and its interaction with his own body - affected by his distribution of weight, balance, the tension in his arms, neck, even his breathing - through successive applications and subtractions.

Paradoxically, in adopting this quasi-mechanised approach - free of emotion, free of explicit content - a quintessentially human quality emerges. When compared with the perfec-tion of machine production, the limitations and failures of the human hand are writ large. Everything in the painted surface that deviates from a flat, featureless monochrome is predicated upon error or impurity, human or material. As such this artistic practice repre-sents a glorification of error and a celebration of what makes us human.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แกรไฟต์ Recent ทำงาน โดย Eric เขียงนิทรรศการวัน: 19 พฤศจิกายนถึง 19 2015 ธันวาคมสำหรับสองทศวรรษที่ผ่านมา Eric เขียงได้พัฒนาฝึกความคิดสร้างสรรค์ที่กล้าหาญในครั้งเดียว และอยู่ภายใต้กฎ มันได้พัฒนาช้า โดยเจตนา แบบเพิ่มหน่วย ทำงานเป็นหลัก ด้วยสีน้ำมันหรือแกรไฟต์ที่ถูกระงับในเรซิน ขาวดำโปร่งใสกระจายทั่วทั้งผิวของอะลูมิเนียมสนับสนุน และปล้นแล้ว ปิด ใช้ใบมีดโลหะที่ลากผ่านพื้นผิวที่หลากหลาย ขั้นตอนนี้แล้วซ้ำ ช้าสร้างการสะสมตกค้างบางผลที่ได้จะถูกกำหนด โดยปัจจัยที่สาม ลักษณะทางกายภาพของการสนับสนุน ลักษณะทางกายภาพของวัดปอกและโต้ตอบข้างต้น mediated โดยมือของศิลปินวิธีนี้ evidences หนึ่ง ๆ deterministic มากขึ้นกับการกระทำที่สร้างสรรค์ ชุดของกระบวนงาน -วัสดุโต้ตอบ - มีการพัฒนาที่เกี่ยวข้องกับการเก็บ และ systematising องค์ประกอบที่สำคัญของการตัดสินใจทำ แทนที่พึ่งกองทัพ ใช้งานง่าย หรือใช้จินตนาการ การ painterly มีการกลั่นชุดพิธีกรรม รูปแบบของพฤติกรรม ไม่รู้จบ ซ้ำ ประสิทธิภาพกลไกการทำดำเนินการในส่วนตัว เปิดเผยต่อสาธารณะการสนับสนุน: ผลที่ได้จะถูกกำหนด โดยความไม่สมบูรณ์ในพื้นผิวโลหะ ei-เธอผ่านกระบวนการการผลิต (เช่นการนาที corrugations เกิดจากการอัดขึ้นรูป), หรือผลลัพธ์ของการจัดการ การตัด เสี้ยนขอบ ตกหล่นโดยไม่ตั้งใจ และ dents ที่ยั่งยืนในคลังสินค้าและในส่วนนี้ Imperfection ละเล็ก ๆ จะขยายตามกระบวนการของปอก ออกริดจ์สี denser ลงทะเบียนแสดงความบ่อยหรือความเครื่องมือ: ปีใช้ เลนซ์ stripping พัฒนา accretions ละเอียดสีตามขอบจากเซสชันก่อนหน้านี้ ค่อย ๆ สะสมของตกค้างบางสร้างความแตกต่างเล็ก ๆ ของสีไม่สม่ำเสมอบนขอบของลักษณะพิเศษที่ความหนาแน่นของสีที่ถูกปล้นไป ดังนั้น แต่ละพื้นผิวเสร็จเก็บภายในร่องรอยและหลักฐานของการผลิตพื้นผิวก่อนหน้านี้ มันประกอบด้วยอยู่ใน 'จำ' ของทุกการกระทำของปอก ของลบ ทำลายผลของความสัมพันธ์นี้กลิ้งตลอดเวลาระหว่างพื้นผิวหนึ่งและถัดไปคือ สร้างความแตกต่างระหว่างงานศิลปะ จุดที่หนึ่งที่หยุด และถัดไปเริ่มต้น ส่วนใหญ่กำหนด หรือขับเคลื่อน ด้วยปัจจัยที่ไม่ใช่ศิลปะ ปฏิบัติ ตาม ผลงานจะไม่ชื่อแต่เพียงอ้างอิงที่มีตัวเลข การรับทราบ seriality ของโปรแกรมมือ: เกิดสี/ยางจะเจรจา โดยการเคลื่อนไหวของศิลปินทั่วพื้นผิวของการสนับสนุน หากต้องการเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ ในกดดัน inflexion หรือมุมของใบมีด stripping ปล่อยร่องรอยของกะของความสอดคล้องและความหนาแน่นของสี ชิ้นส่วนสำเร็จรูปเป็นการสะสมของสิ่งที่ศิลปินได้เรียนเกี่ยวกับชิ้นส่วนเฉพาะของโลหะและการปฏิสัมพันธ์กับร่างกายของเขาเอง - ผลกระทบจากการกระจายของน้ำหนัก สมดุล ความตึงเครียดในแขนของเขา กะเหรี่ยง คอ แม้เขาหายใจ - ใช้งานต่อเนื่องและลบParadoxically ในการใช้นี้ mechanised เสมือนวิธี - ฟรีอีโมชั่น ฟรีเนื้อหาชัดเจน - คุณภาพ quintessentially มนุษย์ขึ้น เมื่อเปรียบเทียบกับ perfec-สเตรชันของเครื่องจักร ข้อจำกัดและความล้มเหลวของมือมนุษย์เป็น writ ขนาดใหญ่ ทุกอย่างในการทาสีพื้นผิวที่แตกต่างจากขาว-ดำแบน แก่การผักผ่อนเป็น predicated เมื่อข้อผิดพลาด หรือมลทิน บุคคล หรือวัสดุ ดังนี้ศิลปะฝึก repre-sents glorification ของข้อผิดพลาดและงานฉลองอะไรทำให้เรามนุษย์

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กราไฟท์งานล่าสุดโดยเอริคเนื้อวันนิทรรศการ: 19 พฤศจิกายน - 19 ธันวาคมในปี 2015 สำหรับที่ผ่านมาสองทศวรรษที่เอริคบุชเชอร์ได้มีการพัฒนาความคิดสร้างสรรค์การปฏิบัติในครั้งเดียวลดลงและการปกครองการปกครอง ก็มีการพัฒนาช้าจงใจเพิ่มขึ้น การทำงานเป็นหลักด้วยสีน้ำมันหรือกราไฟท์ที่ลอยอยู่ในเรซินขาวดำโปร่งใสถูกกระจายไปทั่วพื้นผิวของอลูมิเนียมการสนับสนุนของเขาแล้วถอดโดยใช้ความหลากหลายของใบมีดโลหะวาดบนพื้นผิว ขั้นตอนนี้ซ้ำแล้วค่อยๆสร้างการสะสมของสารตกค้างบาง. ผลจะถูกกำหนดโดยปัจจัยที่สาม; ลักษณะทางกายภาพของการสนับสนุนลักษณะทางกายภาพของเครื่องมือในการลอกและการมีปฏิสัมพันธ์ที่กล่าวมาไกล่เกลี่ยโดยมือของศิลปินที่. วิธีการนี้หลักฐานวิธีการที่กำหนดขึ้นเพื่อการกระทำความคิดสร้างสรรค์ ชุดของขั้นตอน - การปฏิสัมพันธ์วัสดุ - ได้รับการพัฒนาที่เกี่ยวข้องกับการออกและ systematising องค์ประกอบที่สำคัญของการตัดสินใจแทนที่จะอาศัยผูกพันที่ใช้งานง่ายหรืออย่างกระทันหัน กระบวนการ painterly ได้รับการกลั่นถึงชุดของพิธีกรรมที่รูปแบบของพฤติกรรมซ้ำไม่รู้จบ, ประสิทธิภาพการทำงานกลไกดำเนินการในภาคเอกชนทำให้ประชาชน. สนับสนุน: ผลที่อยู่ในส่วนที่กำหนดโดยความไม่สมบูรณ์ในพื้นผิวโลหะ, เน-บิดาผ่าน กระบวนการของการผลิต (เช่น corrugations นาทีที่เกิดจากการอัดขึ้นรูป) หรือผลของการจัดการตัดเสี้ยนขอบของความทุกข์จากอุบัติเหตุและรอยบุบยั่งยืนในคลังสินค้าและอื่น ๆ แต่ละคนไม่สมบูรณ์เล็ก ๆ จะขยายโดยกระบวนการของการลอกออกจากสันเขาที่มีสีทึบในการลงทะเบียนแสดงตนมักจะมองไม่เห็นเป็นอย่างอื่นของ. เครื่องมือ: กว่าปีของการใช้ใบมีดปอกพัฒนา accretions ละเอียดของสีตามขอบของพวกเขาจากการประชุมก่อนหน้านี้ ทยอยสะสมของสารตกค้างบางสร้างรูปแบบเล็ก ๆ ของความไม่สม่ำเสมอบนขอบของใบมีดซึ่งผลความหนาแน่นของสีตามที่ปล้นไป ดังนั้นในแต่ละพื้นผิวสำเร็จรูปถือภายในตัวเองร่องรอยและหลักฐานของการผลิตของพื้นผิวที่ก่อนหน้านี้ มันมีอยู่ภายในหน่วยความจำของการกระทำของการลอกออกไปทุกการลบทำลาย. ผลของความสัมพันธ์อย่างต่อเนื่องกลิ้งระหว่างพื้นผิวและต่อไปคือความแตกต่างระหว่างงานศิลปะที่จุดที่หยุดหนึ่งต่อไป เริ่มต้นเป็นส่วนใหญ่โดยพลการหรือแรงผลักดันจากการปฏิบัติปัจจัยที่ไม่ใช่ศิลปะ ดังนั้นผลงานที่ไม่ได้ชื่อ แต่เพียงการอ้างอิงเลข; การรับรู้ของ seriality ของโปรแกรมที่. มือการสร้างขึ้นของสี / เรซินการเจรจาต่อรองโดยการเคลื่อนไหวของศิลปินทั่วพื้นผิวของการสนับสนุน การเปลี่ยนแปลงที่ลึกซึ้งในความดันใช้ inflexion หรือมุมของใบมีดปอกทิ้งร่องรอยของพวกเขาในการเปลี่ยนแปลงของความมั่นคงและความหนาแน่นของสี ชิ้นส่วนสำเร็จรูปคือการสะสมของสิ่งที่ศิลปินได้เรียนรู้เกี่ยวกับการที่ชิ้นส่วนของโลหะและการมีปฏิสัมพันธ์กับร่างกายของเขาเอง - รับผลกระทบจากการกระจายตัวของเขาน้ำหนักสมดุลความตึงเครียดในอ้อมแขนของเขาคอแม้กระทั่งการหายใจของเขา - ผ่านการใช้งานต่อเนื่อง และ subtractions. ขัดแย้งในการนำวิธีการนี้เสมือนยานยนต์ - ฟรีของอารมณ์ความรู้สึกเป็นอิสระจากเนื้อหาที่ชัดเจน - คุณภาพของมนุษย์พลัดบ้านพลัดเมืองโผล่ออกมา เมื่อเทียบกับ Perfec-การผลิตเครื่องข้อ จำกัด และความล้มเหลวของมือของมนุษย์ที่มีคำสั่งที่มีขนาดใหญ่ ทุกอย่างในพื้นผิวที่ทาสีที่เบี่ยงเบนไปจากแบนขาวดำรูปบอกกล่าวเมื่อผิดพลาดหรือความไม่บริสุทธิ์ของมนุษย์หรือวัสดุ ในฐานะที่เป็นเช่นนี้การปฏิบัติศิลปะ repre-sents ชื่อเสียงของข้อผิดพลาดและการเฉลิมฉลองของสิ่งที่ทำให้เรามนุษย์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แกรไฟต์ผลงานล่าสุดโดย Eric ฆ่า

นิทรรศการวันที่ : 19 พฤศจิกายนถึง 19 ธันวาคม 2015

สำหรับที่ผ่านมาสองทศวรรษที่ผ่านมา อีริค สับได้พัฒนาฝึกสร้างสรรค์ครั้งลดลงและกฎควบคุม มันมีวิวัฒนาการช้า จงใจเพิ่มทีละขั้น ทำงานเป็นหลัก ด้วยสีน้ำมัน หรือกราไฟท์ พักงานในยางเป็นแบบโปร่งใสกระจายทั่วพื้นผิวของอลูมิเนียมและการสนับสนุนของเขาแล้วถูกยกเลิก โดยใช้ความหลากหลายของใบมีดโลหะดึงข้ามพื้นผิว ขั้นตอนนี้แล้วเล่นซ้ำ ค่อยๆเพิ่มการสะสมของกากบาง

ผลจะพิจารณาจาก 3 ปัจจัยคือ ลักษณะทางกายภาพของการสนับสนุนลักษณะทางกายภาพของเครื่องปอกและปฏิสัมพันธ์ของข้างต้นโดยมือของศิลปิน

วิธีการนี้เป็นวิธีการติดตั้งใช้หลักฐานมากขึ้นเพื่อแสดงความคิดสร้างสรรค์ชุดของขั้นตอนปฏิสัมพันธ์ - วัสดุที่ได้รับการพัฒนาที่เกี่ยวข้องกับการไป systematising และองค์ประกอบสำคัญของการตัดสินใจมากกว่าการพึ่งพาผูกพัน , ง่ายหรือขำขัน กระบวนการเกี่ยวกับจิตรกรหรือภาพวาดถูกกลั่นเป็นชุดของพิธีกรรม รูปแบบของพฤติกรรมซ้ำไม่รู้จบ การแสดงทัศนะศึกษาในเอกชน ทำให้ประชาชน .

สนับสนุน :ผลคือ ในส่วนที่กำหนดโดยความไม่สมบูรณ์ในพื้นผิวโลหะ , ei ผ่านกระบวนการผลิตของ ( เช่นนาทีล่าสุดเกิดจากการรีด ) หรือผลของการตัดครีบที่ขอบของมัน เคาะและ dents อุบัติเหตุอย่างยั่งยืนในคลังสินค้า และอื่น ๆ ละนิด ความไม่สมบูรณ์ จะถูกขยายโดยกระบวนการของการปอกออกจากสันเขาที่มีสีในการลงทะเบียนของตนบ่อยๆ ไม่งั้นมองไม่เห็น

เครื่องมือ : ผ่านปีของการใช้ลอกใบพัฒนาสีสัน accretions ระบายตามขอบของพวกเขาจากช่วงก่อนหน้า สะสมทีละน้อย ๆเล็ก ๆและสร้างรูปแบบของ unevenness บนขอบของใบที่มีผลต่อความหนาแน่นของสีที่ถูกปล้นไปดังนั้นแต่ละพื้นผิวเสร็จแล้วถือภายในตัวเองร่องรอยและหลักฐานของการผลิตของพื้นผิวเดิม ประกอบด้วยภายใน ' ความทรงจำ ' ของทุกการกระทำของลอกออกไป , การลบ , การทำลาย .
" นี้อย่างต่อเนื่องกลิ้งความสัมพันธ์ระหว่างพื้นผิวหนึ่งและต่อไปก็คือความแตกต่างระหว่างผลงานศิลปะจุดที่คนหยุดและเริ่มต้นถัดไปเป็นส่วนใหญ่ขับเคลื่อนโดยพลการหรือโดยทางปฏิบัติ ไม่ใช่ศิลปะองค์ประกอบ ทำงานตามไม่ได้ชื่อแต่เพียงอ้างอิงนับไม่ถ้วน มีการรับรู้ของ seriality ของโปรแกรม

มือ : การสร้างสีเรซิ่นจะเจรจาโดยการเคลื่อนไหวของศิลปินทั่วพื้นผิวของการสนับสนุน สีสันกะในแรงดันที่ใช้แม่นยำหรือมุมของใบมีดปอกทิ้งร่องรอยไว้ในกะของความสอดคล้องและความหนาแน่นของสี เสร็จชิ้นคือการสะสมของสิ่งที่ศิลปินได้เรียนรู้เกี่ยวกับเรื่องนั้นโดยเฉพาะชิ้นส่วนของโลหะและปฏิสัมพันธ์กับร่างกายของเขาเอง - ผลกระทบจากของเขากระจายน้ำหนักสมดุลแรงในแขนของเขา คอแม้แต่เขาหายใจ - ผ่านการใช้งานต่อเนื่องและลบ

ขัดแย้งในการใช้วิธีการนี้ mechanised กึ่ง - ฟรีของอารมณ์ แถมเนื้อหาที่มีคุณภาพ - เวลาเผื่อส่วนตัวมนุษย์โผล่ออกมา เมื่อเทียบกับ tion Perfec การผลิตเครื่องจักร , ข้อ จำกัด และความล้มเหลวของมือมนุษย์เป็นสื่อใหญ่ทุกอย่างในพื้นผิวที่ทาสีที่เบี่ยงเบนไปจากแบนซึ่งไม่น่าสนใจภาพขาวดำจะขึ้นข้อผิดพลาด หรือความไม่บริสุทธิ์ มนุษย์หรือวัสดุ เช่นนี้ฝึกศิลปะ repre sents เป็นชื่อเสียงของข้อผิดพลาดและการเฉลิมฉลองของสิ่งที่ทำให้เราเป็นมนุษย์