2. Overview of present researchIn s

2. Overview of present research
In summary, our aim was to investigate students use of self-testing and feedback, to answer three focal questions: Do students use testing while learning key concept definitions (versus primarily relying on study alone)? If so, do they obtain feedback after testing themselves? And, do they continue to test (with feedback) until they can correctly recall each definition one or more times? As discussed above, the available evidence does not provide firm answers to these questions, but largely because the prior studies were not designed to answer these particular questions. Moreover, some disparity arose from the two approaches to investigate students' use of testing and feedback. Namely, 26% of the students in the large-scale survey study reported testing themselves until they correctly recall items more than once during a study session (e.g., Wissman et al., 2012), whereas most students in one experiment often stopped studying after they correctly recalled an item once and sometimes stopped studying before they even correctly recall each item once (e.g., Kornell & Bjork, 2009). As noted above, however, prior experiments were designed in ways that may have curtailed students' use of testing with feedback.

Thus, to further pursue answers to these questions, we used an experimental approach in which college students regulated their learning in an environment where they could use testing and feedback in any way they chose for as long as they wanted. The participants were college students from an introductory psychology course, so we chose concepts that are typically covered in introductory psychology courses to increase the likelihood that the participants would be motivated to learn. To emphasize this aspect of the study, the instructions reminded the participants that performing well could help them in their course. To begin the study session, seven key concepts with their definitions were individually presented on a computer screen for self-paced study. Next, participants in the self-regulated learning (SRL) groups were presented with an interface that allowed them to regulate their learning.

This interface is presented in Fig. 1, and it allowed participants to study a definition (STUDY), get tested on a definition (TEST), or to judge the quality of what they had previously recalled during a test (JUDGE). Participants could use the mouse to choose any (or none) of these activities for any (or none) of the definitions in any order. If participants clicked on the button under “STUDY” beside the term “object permanence,” the definition of this term would appear on the right of the interface along with a new button that participants would click when they were finished studying it. If participants clicked “TEST”, a box appeared on the right of the interface wherein they would type their best answer. Finally, as shown in Fig. 1, if participants clicked on “JUDGE”, they would be presented with (a) their last recall attempt for the chosen definition (in this example, “knowing that objects exist”) and (b) each of the idea units from the definition. The participants could then use the idea units to evaluate the quality of their response. These idea-unit judgments support relatively high levels of judgment accuracy (for details, see Dunlosky, Hartwig, Rawson, & Lipko, 2011) and were included to help participants evaluate their on-going learning (and because some comparison groups, described below, made these judgments while learning the definitions).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

2. ภาพรวมของการวิจัยปัจจุบันสรุป เป้าหมายของเราคือการ ตรวจสอบนักศึกษาใช้การทดสอบด้วยตนเองและผลป้อนกลับ การตอบคำถามสามโฟกัส: นักเรียนที่ใช้ทดสอบในขณะที่เรียนรู้คำนิยามแนวคิดสำคัญ (เมื่อเทียบกับหลักพึ่งศึกษาเพียงอย่างเดียว) หรือไม่ ถ้าเป็นเช่นนั้น ทำพวกเขาได้รับผลป้อนกลับหลังจากการทดสอบตัวเอง และ พวกเขายังคงทดสอบ (โดยใช้ผลป้อนกลับ) จนกว่าพวกเขาสามารถเรียกคืนคำจำกัดความแต่ละครั้งอย่าง น้อยหนึ่งอย่างถูกต้องหรือไม่ ดังที่กล่าวไว้ข้างต้น หลักฐานมีให้ยืนยันคำตอบของคำถามเหล่านี้ แต่ส่วนใหญ่เนื่อง จากการศึกษาก่อนหน้านี้ถูกออกแบบมาเพื่อตอบคำถามเหล่านี้โดยเฉพาะไม่ นอกจากนี้ disparity บางเกิดจากสองวิธีตรวจสอบนักเรียนใช้ทดสอบและข้อเสนอแนะ คือ 26% ของนักเรียนในการศึกษาขนาดใหญ่แบบสำรวจรายงานทดสอบจนกว่าจะถูกเรียกคืนสินค้ามากกว่าหนึ่งครั้งในระหว่างช่วงการศึกษา (เช่น Wissman et al., 2012), ในขณะที่นักเรียนส่วนใหญ่มักจะทดลองที่หนึ่งหยุดเรียนหลังจากที่พวกเขาถูกเรียกคืนสินค้าเพียงครั้งเดียว และบางครั้งหยุดเรียนก่อนที่พวกเขาจะถูกเรียกคืนสินค้าแต่ละตัวเองทันที (เช่น Kornell และ Bjork , 2009) ตามที่กล่าวข้างต้น อย่างไรก็ตาม ก่อนทดลองถูกออกแบบที่อาจมี curtailed นักศึกษาใช้การทดสอบโดยใช้ผลป้อนกลับดังนั้น ไล่เพิ่มเติม คำตอบสำหรับคำถามเหล่านี้ เราใช้วิธีการทดลองในวิทยาลัยที่นักเรียนควบคุมการเรียนรู้ในสภาพแวดล้อมที่พวกเขาสามารถใช้ทดสอบและข้อเสนอแนะในทางใดทางหนึ่งที่พวกเขาเลือกสำหรับตราบเท่าที่พวกเขาต้องการ ผู้เข้าร่วมมีนักศึกษาจากหลักสูตรการเกริ่นนำจิตวิทยา เพื่อให้เราเลือกแนวคิดที่ถูกครอบคลุมโดยทั่วไปในหลักสูตรจิตวิทยาเกริ่นนำเพื่อเพิ่มโอกาสที่ผู้เข้าร่วมจะเป็นแรงจูงใจในการเรียนรู้ เน้นการศึกษาด้านนี้ คำเตือนคนว่า ทำดีช่วยให้พวกเขาในหลักสูตรของพวกเขา เพื่อเริ่มต้นเซสชันการศึกษา แนวคิดหลักที่เจ็ดกับคำนิยามได้แยกนำเสนอบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ศึกษาฝึกหัด ผู้เข้าร่วมในกลุ่มการเรียนรู้ (SRL) ควบคุมตนเอง ถูกนำเสนอ ด้วยอินเทอร์เฟซที่ได้รับอนุญาตให้ควบคุมการเรียนรู้อินเทอร์เฟซนี้แสดงใน Fig. 1 และจะอนุญาตให้ผู้เรียนศึกษาคำจำกัดความ (การศึกษา) ได้รับการทดสอบในคำนิยาม (ทดสอบ), หรือตัดสินคุณภาพของสิ่งที่มีก่อนหน้านี้ยกเลิกในระหว่างการทดสอบ (ผู้พิพากษา) ผู้เรียนสามารถใช้เมาส์เพื่อเลือกใด ๆ (หรือไม่) ของกิจกรรมเหล่านี้ใด ๆ (หรือไม่) ของข้อกำหนดในใบสั่งใด ๆ ถ้าผู้เรียนคลิกปุ่มภายใต้ "การศึกษา" นอกจากคำว่า "วัตถุ permanence" นิยามของคำนี้จะปรากฏบนด้านขวาของอินเทอร์เฟซพร้อมปุ่มใหม่ที่ผู้เรียนจะต้องเมื่อพวกเขาสำเร็จการศึกษาได้ ถ้าผู้เรียนคลิก "การทดสอบ" กล่องปรากฏทางด้านขวาของอินเทอร์เฟซที่นั้นพวกเขาจะพิมพ์คำตอบของพวกเขาดีที่สุด สุดท้าย ตามที่แสดงใน Fig. 1 ถ้าผู้เรียนคลิก "ผู้พิพากษา" พวกเขาจะแสดงด้วย (ก) การพยายามเรียกคืนสุดท้ายสำหรับกำหนดท่าน (ในตัวอย่างนี้ "รู้ว่า วัตถุมีอยู่") และ (ข) แต่ละหน่วยความคิดจากคำนิยาม ผู้เข้าร่วมจากนั้นใช้หน่วยความคิดเพื่อประเมินคุณภาพของการตอบสนอง เหล่านี้ตัดสินความคิดหน่วยสนับสนุนระดับค่อนข้างสูงของความถูกต้องของคำพิพากษา (สำหรับรายละเอียด ดู Dunlosky, Hartwig สอนศาสนา & Lipko, 2011) ได้รวมอยู่ในการช่วยให้ผู้เรียนประเมินการเรียนรู้การ (และเนื่องจากบางเปรียบเทียบกลุ่ม ช่อง ทำคำพิพากษาเหล่านี้ในขณะที่คำนิยามของการเรียนรู้)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

2.
ภาพรวมของการวิจัยโดยสรุปจุดมุ่งหมายของเราคือการตรวจสอบนักเรียนใช้ในการทดสอบตัวเองและข้อเสนอแนะที่จะตอบคำถามสามข้อโฟกัส: Do นักเรียนใช้การทดสอบขณะที่เรียนรู้คำนิยามแนวคิดหลัก (เมื่อเทียบกับส่วนใหญ่อาศัยการศึกษาเพียงอย่างเดียว) ถ้าเป็นเช่นนั้นไม่ได้รับการตอบรับพวกเขาหลังจากการทดสอบตัวเอง? และพวกเขายังคงทดสอบ (ที่มีความคิดเห็น) จนกว่าพวกเขาอย่างถูกต้องสามารถจำแต่ละคำนิยามหนึ่งครั้งหรือมากกว่า? ตามที่กล่าวข้างต้นมีหลักฐานไม่ได้ให้คำตอบสำหรับคำถามที่ บริษัท เหล่านี้ แต่ส่วนใหญ่เพราะการศึกษาก่อนหน้านี้ไม่ได้ออกแบบมาเพื่อตอบคำถามเหล่านี้โดยเฉพาะ นอกจากนี้ยังมีความแตกต่างบางอย่างเกิดขึ้นจากทั้งสองวิธีที่จะตรวจสอบการใช้งานของนักเรียนในการทดสอบและข้อเสนอแนะ กล่าวคือ 26% ของนักเรียนในการสำรวจขนาดใหญ่การศึกษารายงานการทดสอบตัวเองจนกว่าพวกเขาอย่างถูกต้องจำรายการมากกว่าหนึ่งครั้งในช่วงเซสชั่นการศึกษา (เช่น Wissman et al., 2012) ในขณะที่นักเรียนส่วนใหญ่ในการทดลองมักจะหยุดการเรียนหลังจาก พวกเขาได้อย่างถูกต้องเรียกคืนสินค้าทันทีและบางครั้งหยุดการศึกษาก่อนที่จะได้อย่างถูกต้องจำแต่ละรายการครั้งเดียว (เช่น Kornell & Bjork 2009) ดังที่ระบุไว้ข้างต้น แต่การทดลองก่อนได้รับการออกแบบในรูปแบบที่อาจจะมีการลดการใช้งานของนักเรียนในการทดสอบที่มีความคิดเห็น. ดังนั้นเพื่อติดตามคำตอบสำหรับคำถามเหล่านี้เราใช้วิธีการทดลองที่นักเรียนวิทยาลัยการควบคุมการเรียนรู้ของพวกเขาในสภาพแวดล้อมที่มีบริการ พวกเขาสามารถใช้การทดสอบและข้อเสนอแนะในทางที่พวกเขาเลือกให้นานที่สุดเท่าที่พวกเขาต้องการใด ๆ เข้าร่วมเป็นนักศึกษาจากวิทยาลัยหลักสูตรจิตวิทยาเบื้องต้นเพื่อให้เราเลือกแนวความคิดที่ถูกปกคลุมโดยทั่วไปในหลักสูตรจิตวิทยาเบื้องต้นเพื่อเพิ่มโอกาสที่ผู้เข้าร่วมจะได้รับแรงบันดาลใจในการเรียนรู้ ที่จะเน้นด้านของการศึกษานี้คำแนะนำเตือนผู้เข้าร่วมที่มีประสิทธิภาพดีสามารถช่วยให้พวกเขาในหลักสูตรของพวกเขา ที่จะเริ่มต้นเซสชั่นการศึกษา, เจ็ดแนวคิดหลักที่มีความหมายของพวกเขาได้ถูกนำเสนอเป็นรายบุคคลบนหน้าจอคอมพิวเตอร์เพื่อการศึกษาด้วยตนเอง ถัดไปเข้าร่วมในการเรียนรู้ด้วยตนเองควบคุม (SRL) กลุ่มที่มีการนำเสนอด้วยอินเตอร์เฟซที่ได้รับอนุญาตให้ควบคุมการเรียนรู้ของพวกเขา. อินเตอร์เฟซนี้จะนำเสนอในรูป 1 และจะได้รับอนุญาตให้เข้าร่วมในการศึกษาความหมาย (การศึกษา) ได้รับการทดสอบเกี่ยวกับความหมาย (TEST) หรือตัดสินคุณภาพของสิ่งที่พวกเขาจำได้ว่าก่อนหน้านี้ในระหว่างการทดสอบ (ผู้พิพากษา) ผู้เข้าร่วมกิจกรรมสามารถใช้เมาส์เพื่อเลือกใด ๆ (หรือไม่มีเลย) ของกิจกรรมเหล่านี้สำหรับการใด ๆ (หรือไม่มี) ของคำนิยามในลำดับใด ๆ หากผู้เข้าร่วมการคลิกที่ปุ่มภายใต้หัวข้อ "การศึกษา" ข้างคำว่า "ความคงทนวัตถุ" ความหมายของคำนี้จะปรากฏอยู่ทางด้านขวาของอินเตอร์เฟซพร้อมกับปุ่มใหม่ที่ผู้เข้าร่วมจะคลิกเมื่อพวกเขาเสร็จสิ้นการเรียน หากผู้เข้าร่วมคลิก "ทดสอบ" กล่องปรากฏอยู่ทางด้านขวาของอินเตอร์เฟซนั้นพวกเขาจะพิมพ์ตอบที่ดีที่สุดของพวกเขา ในที่สุดดังแสดงในรูป 1 หากผู้เข้าร่วมคลิก "ผู้พิพากษา" พวกเขาจะนำเสนอกับ (ก) ความพยายามเรียกคืนสุดท้ายของพวกเขาสำหรับความหมายที่ได้รับการแต่งตั้ง (ในตัวอย่างนี้ "รู้ว่าวัตถุที่มีอยู่") และ (ข) แต่ละหน่วยคิดจากความหมาย . ผู้เข้าร่วมประชุมก็จะใช้หน่วยความคิดที่จะมีการประเมินคุณภาพของการตอบสนองของพวกเขา ตัดสินความคิดหน่วยเหล่านี้สนับสนุนระดับที่ค่อนข้างสูงของความถูกต้องตัดสิน (สำหรับรายละเอียดโปรดดู Dunlosky, Hartwig, รอว์และ Lipko 2011) และถูกรวมที่จะช่วยให้ผู้เข้าร่วมการประเมินของพวกเขาที่กำลังเรียนรู้ (และเพราะบางกลุ่มเปรียบเทียบอธิบายไว้ด้านล่าง ทำให้คำตัดสินเหล่านี้ขณะที่การเรียนรู้คำจำกัดความ)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

2 . ภาพรวมของ
วิจัยสรุปได้ว่า เป้าหมายของเราคือเพื่อศึกษาการใช้แบบทดสอบตนเองและความคิดเห็น ตอบสามคำถามสำคัญ : ทำไมนักเรียนใช้ทดสอบระหว่างเรียนคีย์ ( เทียบกับนิยามแนวคิดเป็นหลัก อาศัยเรียนคนเดียว ) ถ้าเป็นเช่นนั้นพวกเขาได้รับข้อเสนอแนะหลังจากการทดสอบตัวเอง และพวกเขายังคงที่จะทดสอบ ( ความคิดเห็น ) จนกว่าพวกเขาจะถูกเรียกคืนในแต่ละนิยามหนึ่งหรือมากกว่าหนึ่งครั้ง ตามที่กล่าวไว้ข้างต้น หลักฐานที่มีไม่ได้ให้คำตอบของคำถามเหล่านี้ แต่ส่วนใหญ่เพราะการศึกษาก่อนไม่ได้ออกแบบมาเพื่อตอบคำถามเหล่านี้โดยเฉพาะ นอกจากนี้บางอย่างเกิดขึ้นจากสองวิธีการศึกษาที่ใช้ทดสอบและความคิดเห็น คือ 26 % ของนักเรียนในการศึกษาสำรวจขนาดใหญ่รายงานการทดสอบตัวเองจนกว่าพวกเขาจะถูกเรียกคืนสินค้ามากกว่าหนึ่งครั้งในช่วงระยะเวลาการศึกษา ( เช่น wissman et al . , 2012 )ในขณะที่นักเรียนส่วนใหญ่ในหนึ่งการทดลองมักจะหยุดเรียน หลังจากที่พวกเขาถูกเรียกคืนสินค้าทันทีและบางครั้งก็หยุดเรียน ก่อนที่พวกเขาจะถูกเรียกคืนสินค้าแต่ละครั้ง ( เช่น kornell & Bjork , 2009 ) ดังที่กล่าวไว้ข้างต้น อย่างไรก็ตาม การทดลองก่อนถูกออกแบบในลักษณะที่อาจเป็นการใช้ทดสอบนักเรียนมีความคิดเห็น

ดังนั้นเพื่อเพิ่มเติมติดตามคำตอบของคำถามเหล่านี้ เราใช้วิธีการทดลองที่นักเรียนวิทยาลัยควบคุมการเรียนรู้ของพวกเขาในสภาพแวดล้อมที่พวกเขาสามารถใช้ทดสอบและความคิดเห็นในทางใดที่พวกเขาเลือกสำหรับตราบเท่าที่พวกเขาต้องการ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาจากหลักสูตรจิตวิทยาเบื้องต้นดังนั้นเราจึงเลือกแนวคิดที่มักจะครอบคลุมในหลักสูตรจิตวิทยาเบื้องต้น เพื่อเพิ่มโอกาสที่ผู้เข้าร่วมจะได้รับแรงจูงใจที่จะเรียนรู้ จะเน้นด้านนี้ ศึกษาคำสั่งเตือนผู้เข้าร่วมที่มีประสิทธิภาพดีสามารถช่วยพวกเขาในหลักสูตรของพวกเขา เริ่มศึกษาเซสชัน7 แนวคิดหลักกับคำนิยามของแต่ละที่นำเสนอบนจอภาพคอมพิวเตอร์ด้วยตนเอง paced สำหรับการศึกษา ต่อไป ผู้เข้าร่วมในการเรียนรู้แบบกำกับตนเอง ( เป็นต้น ) กลุ่มนำเสนออินเตอร์เฟซที่อนุญาตให้พวกเขาที่จะควบคุมการเรียนรู้

อินเตอร์เฟซนี้แสดงในรูปที่ 1 และจะอนุญาตให้ผู้เข้าร่วมการศึกษาความหมาย ( การศึกษา ) , ได้รับการทดสอบในคำนิยาม ( ทดสอบ )หรือจะตัดสินคุณภาพของสิ่งที่พวกเขาได้เคยกล่าวในระหว่างการทดสอบ ( ผู้พิพากษา ) ผู้เข้าร่วมสามารถใช้เมาส์เพื่อเลือกใด ๆ ( หรือไม่มี ) ของกิจกรรมเหล่านี้ สำหรับใด ๆ ( หรือไม่มี ) ของคำนิยามในการสั่งซื้อสินค้าใด ๆ ถ้าผู้ที่คลิกปุ่ม ภายใต้ " การศึกษา " นอกจากคำว่า " ถาวรวัตถุ" ความหมายของเทอมนี้จะปรากฏบนด้านขวาของอินเตอร์เฟซพร้อมกับปุ่มใหม่ที่ผู้เข้าร่วมจะคลิกที่เมื่อพวกเขาจบการศึกษาแล้ว หากผู้เข้าร่วมคลิก " ทดสอบ " กล่องที่ปรากฏบนด้านขวาของอินเตอร์เฟซที่นั้นพวกเขาจะพิมพ์คำตอบที่ดีที่สุดของพวกเขา ในที่สุด ดังแสดงในรูปที่ 1 หากผู้เข้าร่วมคลิก " ผู้พิพากษา "พวกเขาจะถูกนำเสนอกับ ( ก ) พยายามเรียกคืนล่าสุดของพวกเขาสำหรับความละเอียดที่เลือก ( ในตัวอย่าง " ทราบว่า วัตถุมีอยู่ " ) และ ( b ) ของแต่ละหน่วย จากความคิด นิยาม ผู้เข้าร่วมสามารถใช้ความคิดหน่วยเพื่อประเมินคุณภาพของการตอบสนองของพวกเขา เหล่านี้คิดตัดสินหน่วยสนับสนุนระดับค่อนข้างสูงของความยุติธรรมความถูกต้อง ( รายละเอียดดู dunlosky ฮาร์วิก , ,รอว์สัน & lipko 2011 ) และถูกรวมไว้เพื่อช่วยผู้เรียนประเมินผลการเรียนรู้ต่อเนื่อง ( และเพราะการเปรียบเทียบบางกลุ่ม อธิบายไว้ด้านล่างทำให้คำตัดสินเหล่านี้ในขณะที่การเรียนรู้ความหมาย )