Only 10 of Emily Dickinson’s nearly

Only 10 of Emily Dickinson’s nearly 1,800 poems are known to have been published in her lifetime. Devoted to private pursuits, she sent hundreds of poems to friends and correspondents while apparently keeping the greater number to herself. She habitually worked in verse forms suggestive of hymns and ballads, with lines of three or four stresses. Her unusual off-rhymes have been seen as both experimental and influenced by the 18th-century hymnist Isaac Watts. She freely ignored the usual rules of versification and even of grammar, and in the intellectual content of her work she likewise proved exceptionally bold and original. Her verse is distinguished by its epigrammatic compression, haunting personal voice, enigmatic brilliance, and lack of high polish.
Early years

The second of three children, Dickinson grew up in moderate privilege and with strong local and religious attachments. For her first nine years she resided in a mansion built by her paternal grandfather, Samuel Fowler Dickinson, who had helped found Amherst College but then went bankrupt shortly before her birth. Her father, Edward Dickinson, was a forceful and prosperous Whig lawyer who served as treasurer of the college and was elected to one term in Congress. Her mother, Emily Norcross Dickinson, from the leading family in nearby Monson, was an introverted wife and hardworking housekeeper; her letters seem equally inexpressive and quirky. Both parents were loving but austere, and Emily became closely attached to her brother, Austin, and sister, Lavinia. Never marrying, the two sisters remained at home, and when their brother married, he and his wife established their own household next door. The highly distinct and even eccentric personalities developed by the three siblings seem to have mandated strict limits to their intimacy. “If we had come up for the first time from two wells,” Emily once said of Lavinia, “her astonishment would not be greater at some things I say.” Only after the poet’s death did Lavinia and Austin realize how dedicated she was to her art.

As a girl, Emily was seen as frail by her parents and others and was often kept home from school. She attended the coeducational Amherst Academy, where she was recognized by teachers and students alike for her prodigious abilities in composition. She also excelled in other subjects emphasized by the school, most notably Latin and the sciences. A class in botany inspired her to assemble an herbarium containing a large number of pressed plants identified by their Latin names. She was fond of her teachers, but when she left home to attend Mount Holyoke Female Seminary (now Mount Holyoke College) in nearby South Hadley, she found the school’s institutional tone uncongenial. Mount Holyoke’s strict rules and invasive religious practices, along with her own homesickness and growing rebelliousness, help explain why she did not return for a second year.

At home as well as at school and church, the religious faith that ruled the poet’s early years was evangelical Calvinism, a faith centred on the belief that humans are born totally depraved and can be saved only if they undergo a life-altering conversion in which they accept the vicarious sacrifice of Jesus Christ. Questioning this tradition soon after leaving Mount Holyoke, Dickinson was to be the only member of her family who did not experience conversion or join Amherst’s First Congregational Church. Yet she seems to have retained a belief in the soul’s immortality or at least to have transmuted it into a Romantic quest for the transcendent and absolute. One reason her mature religious views elude specification is that she took no interest in creedal or doctrinal definition. In this she was influenced by both the Transcendentalism of Ralph Waldo Emerson and the mid-century tendencies of liberal Protestant orthodoxy. These influences pushed her toward a more symbolic understanding of religious truth and helped shape her vocation as poet.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

10 เท่าของเอมิลี่ดิกคินสันเกือบ 1800 บทกวีทราบว่าได้รับการเผยแพร่ในชีวิตของเธอ อุทิศให้กับชั้นส่วนตัว เธอส่งหลายร้อยบทกวีกับเพื่อนทั่วโลกซึ่งในขณะที่เห็นได้ชัดว่าเก็บหมายเลขที่มากกว่าเพื่อตัวเอง นิตย์เธอทำงานในข้อชี้นำบทสวดมนตร์และบัลลาดส์ มีความเครียดสาม หรือสี่บรรทัด ได้เห็นของเธอผิดปกติปิดตาไรมส์เป็นทดลอง และรับอิทธิพล โดย hymnist ศตวรรษวัตต์ค เธอได้ละเว้นกฎปกติ ของ versification และแม้แต่ไวยากรณ์ได้อย่างอิสระ และในเนื้อหาทางปัญญาของเธอทำงาน เธอในทำนองเดียวกันพิสูจน์หนาล้ำ และเป็นต้นฉบับ ท่อนของเธอจะโดดเด่น โดยรวมของ epigrammatic เจ็บเสียงส่วนบุคคล ความสนเท่ห์ และขาดของเงาสูงปีแรก ๆที่สองของเด็ก 3 คน สันโตปานกลางสิทธิ และสิ่งที่แนบท้องถิ่น และศาสนาที่แข็งแกร่ง สำหรับ 9 ปีของเธอครั้งแรก เธออยู่ในคฤหาสน์ที่สร้างขึ้น โดยเธอคุณปู่ Samuel ฟาวเลอร์ดิกคินสัน ผู้ช่วยพบแอมเฮิสท์วิทยาลัย แต่แล้ว ก็หมดเร็วก่อนเกิดของเธอ พ่อของเธอ เอ็ดเวิร์ดสัน พลัง และเจริญ Whig ทนายความที่ทำหน้าที่เป็นเหรัญญิกของวิทยาลัย และได้รับเลือกไประยะหนึ่งในรัฐสภา ได้ แม่ของเธอ เอมิลี่ดิกคินสัน Norcross จากตระกูลชั้นนำในงานมอบใกล้เคียง ไม่มีส่วนภรรยาและแม่บ้านทุก ตัวอักษรของเธอดูเหมือนกัน inexpressive และมอนสเตอร์ที่เล่นโวหาร พ่อแม่ทั้งสองมีความรัก แต่น่ากลัว และเอมิลี่เป็นอย่างใกล้ชิดกับพี่ชาย Austin เธอและน้องสาว ลาวิเนีย ไม่เคยแต่ง สองสาวยังคงอยู่ที่บ้าน และเมื่อพี่ชายของตนแต่งงานแล้ว เขาและภรรยาสร้างครัวเรือนของตนเองไป บุคลิกแตกต่างกันมาก และหลุดโลกได้พัฒนาขึ้น โดยพี่น้องสามดูเหมือนจะ บังคับเข้มงวดจำกัดเพื่อความเป็นกันเอง "ถ้าเราได้มาครั้งแรกจากบ่อที่สอง เอมิลี่เคยกล่าวของลาวิเนีย "astonishment ของเธอจะไม่มากที่สิ่งที่ฉันพูด" หลังจากความตายของกวี ไม่เนียและ Austin ทราบเฉพาะว่าเธอกับศิลปะของเธอเป็นผู้หญิง เอมิลี่เห็นเป็นเฟรล โดยพ่อแม่และผู้อื่น และถูกเก็บบ้านจากโรงเรียนมักจะ เธอเข้าร่วมงานออสการ์แอมเฮิสท์ coeducational ซึ่งเธอถูกรับรู้ โดยครูและนักเรียนที่เหมือนกันในความสามารถของเธอมหัศจรรย์ในองค์ประกอบ นอกจากนี้เธอยังนนท์ในอื่น ๆ เรื่องเน้น โดยโรงเรียน ละตินและวิชาวิทยาศาสตร์ส่วนใหญ่ ในสมุนไพรแรงบันดาลใจจากเธอประกอบหอพรรณไม้ประกอบด้วยจำนวนมากของพืชกดระบุชื่อละติน เธอชอบอาจารย์ของเธอ แต่เมื่อเธอทิ้งบ้านเข้าร่วมเม้าท์ Holyoke หญิงสันติ (ตอนนี้ Mount Holyoke วิทยาลัย) ในบริเวณใกล้เคียงใต้ Hadley เธอพบเสียงสถาบันของโรงเรียน uncongenial Mount Holyoke เข้มและรุกรานปฏิบัติศาสนา homesickness และ rebelliousness เติบโต ตนเองช่วยอธิบายว่า ทำไมเธอไม่ไม่กลับสำหรับปีที่สองที่บ้านรวมทั้งที่โรงเรียน และ โบสถ์ ศาสนาที่ปกครองของกวีต้นปีถูก evangelical แคลวิน ความเชื่อเป็นศูนย์กลางในความเชื่อว่า มนุษย์เกิดมา depraved ทั้งหมด และสามารถบันทึกได้เมื่อพวกเขารับแปลงดัดแปลงชีวิตที่ซึ่งพวกเขายอมเสียสละกิยามะฮ์ของพระเยซูคริสต์ สงสัยประเพณีนี้เร็ว ๆ นี้หลังจากออกจาก Mount Holyoke สันที่จะ เป็นสมาชิกเพียงหนึ่งเดียวของครอบครัวที่ไม่พบการแปลง หรือเข้าโบสถ์ Congregational แรกของแอมเฮิสท์ แต่ เธอดูเหมือน จะยังมีความเชื่อในความเป็นอมตะของจิตวิญญาณ หรือน้อยมี transmuted มันเป็นเควสโรแมนติกสำหรับดาร และแน่นอน เหตุผลหนึ่งที่มองศาสนาเป็นผู้ใหญ่เธอเลี่ยงข้อมูลจำเพาะคือ ว่า เธอจึงไม่สนใจในคำนิยาม creedal หรือหลักคำสอน นี้ เธอได้รับอิทธิพลจาก Transcendentalism ของราล์ฟวอลโดเอเมอร์สันและแนวโน้มกลางศตวรรษของ orthodoxy เสรีฝ่ายโปรเตสแตนต์ อิทธิพลเหล่านี้ผลักดันเธอไปทำความเข้าใจเพิ่มเติมสัญลักษณ์ของความจริงทางศาสนา และช่วยให้รูปร่างของเธออาชีพเป็นกวี

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เพียง 10 ของเอมิลี่ดิกคินสันบทกวีเกือบ 1800 เป็นที่รู้จักกันจะได้รับการตีพิมพ์ในช่วงชีวิตของเธอ เพื่อรองรับ pursuits ส่วนบุคคล เธอส่งหลายร้อยกลอนให้เพื่อนและผู้สื่อข่าวในขณะที่เห็นได้ชัดรักษามากกับตัวเอง นางนิตย์ทำงานในรูปแบบของกลอนคล้ายเพลงสวดและป๊อบ กับสายสามหรือสี่หน่วยแรงเธอจะได้เห็นเป็นปกติปิดทั้งการทดลองและได้รับอิทธิพลจากศตวรรษที่ 18 hymnist ไอแซควัตต์ เธออย่างไม่สนใจกฎปกติของลักษณะและแม้แต่ของไวยากรณ์และเนื้อหาทางปัญญาของการทำงานของเธอเธอฉันนั้นพิสูจน์โคตรหนา และต้นฉบับ กลอนของเธอเป็นอย่างดี epigrammatic อัด หลอกหลอนส่วนตัวเสียงลึกลับ , ความฉลาด ,และการขาดการขัดสูง ช่วงต้นปี

สองสามลูก ดิกคินสัน เติบโตขึ้นในระดับปานกลางและสิทธิพิเศษ พร้อมแนบท้องถิ่นและทางศาสนาที่แข็งแกร่ง เก้าปีแรกของเธอ เธออาศัยอยู่ในคฤหาสน์ที่ถูกสร้างขึ้นโดยปู่ของเธอ , ซามูเอล ฟาวเลอร์ ดิกคินสัน ใครมีช่วยพบวิทยาลัยแอมเฮิร์สต์แต่ล้มละลายก่อนที่จะเกิด พ่อของเอ็ดเวิร์ดดิกคินสัน ,เป็นพลังและความเจริญรุ่งเรืองกฤต ทนายความที่ทำหน้าที่เป็นเหรัญญิกของโรงเรียน และได้รับเลือกตั้ง 1 เทอมในรัฐสภา แม่ของเธอ เอมิลี่ดิกคินสัน Norcross จากครอบครัวชั้นนำในบริเวณใกล้เคียงราวเป็นภรรยาและแม่บ้านขยันเก็บตัว ตัวอักษรของเธอดูเหมือนกัน inexpressive และแปลก พ่อแม่รักแต่เคร่งขรึม และเอมิลี่ก็ชิดแนบกับพี่ชายของเธอออสติน และพี่สาว ลาวิเนีย . ไม่เคยแต่งงาน , น้องสาวสองคนยังอยู่ที่บ้าน และเมื่อน้องของตนแต่งงาน เขาและภรรยาของเขาก่อตั้งขึ้นในครัวเรือนของตนเอง ประตูถัดไป อย่างแตกต่างและนอกรีตแม้แต่บุคลิกภาพที่พัฒนาโดยสามพี่น้องดูเหมือนจะบังคับที่เข้มงวด จำกัด ความสนิทสนมของพวกเขา " ถ้าเราได้มาครั้งแรกจากสองบ่อ " เอมิลี่กล่าวว่าเมื่อของ Lavinia ," ความประหลาดใจของเธอจะไม่ยิ่งใหญ่ในบางสิ่งที่ฉันพูด . " หลังจากการตายของกวีทำลาวิเนียและออสตินตระหนักถึงวิธีการที่ทุ่มเทเพื่อศิลปะของเธอเธอ

เป็นผู้หญิง เอมิลี่ก็ถูกมองว่าอ่อนแอ พ่อแม่และคนอื่น ๆและมักจะเก็บไว้บ้านจากโรงเรียน เธอเข้าร่วมสหศึกษา Amherst Academyที่เธอได้รับการยอมรับโดยครูและนักเรียนเหมือนกันความสามารถมหาศาลของเธอในองค์ประกอบ เธอยังเก่งในวิชาอื่น ๆ โดยเน้นที่โรงเรียน โดยเฉพาะภาษาอังกฤษและวิทยาศาสตร์ เรียนพฤกษศาสตร์แรงบันดาลใจของเธอในการประกอบสมุนไพรที่มีจำนวนมากของพืชกดที่ระบุโดยชื่อภาษาละตินของพวกเขา เธอชอบครูของเธอแต่เมื่อเธอออกจากบ้านที่จะเข้าร่วมวิทยาลัยเมาท์โฮลสตรี ( ตอนนี้วิทยาลัย mount โฮล ) ในที่เมรี เธอพบโรงเรียนสถาบันโทนนค็อนจีน . ของภูเขาโฮลเข้มงวดกฎและการปฏิบัติทางศาสนาที่พร้อมกับการคิดถึงบ้านของเธอเองและเติบโตเกเร ช่วยอธิบายเหตุผลที่เธอไม่กลับสำหรับปี 2 .

ที่บ้านเช่นเดียวกับที่โบสถ์โรงเรียนและศาสนา ศรัทธา ที่ปกครองของกวีปีแรกเป็นศาสนานิกายคัลแวง มีความศรัทธาที่มีความเชื่อว่ามนุษย์เกิดมาก็ชั่วช้าและสามารถบันทึกถ้าพวกเขาผ่านชีวิตเปลี่ยนแปลงการเปลี่ยนแปลงที่พวกเขายอมรับการเสียสละของพระเยซูคริสต์ ประเพณีนี้เร็ว ๆนี้หลังจากออกจากภูเขาตั้งคำถามวิจัยดิกคินสันเป็นเพียงสมาชิกของครอบครัวของเธอ ที่ไม่พบการเปลี่ยนแปลงหรือเข้าร่วมคริสตจักรแรกที่มา Amherst . แต่ดูเหมือนว่าเธอจะได้รักษาความเชื่อในเรื่องความเป็นอมตะของวิญญาณ หรืออย่างน้อยก็ต้องแปรสภาพเป็นแสวงหาโรแมนติกสำหรับทั่ว ๆ ไป และแน่นอนเหตุผลหนึ่งที่ผู้ใหญ่ของเธอมุมมองทางหลบหลีกสเปคที่เธอไม่มีความสนใจใน creedal หรือทฤษฎีนิยาม ในปีนี้เธอได้รับอิทธิพลจากทั้งดีกว่าของ Ralph Waldo Emerson และช่วงกลางศตวรรษที่แนวโน้มของเสรีนิยมโปรเตสแตนต์ orthodoxy อิทธิพลเหล่านี้ผลักเธอต่อความเข้าใจสัญลักษณ์ของความจริงทางศาสนาและช่วยสร้างอาชีพของเธอในฐานะกวี