Are people born to be gay, or do th

Are people born to be gay, or do they choose to be gay? Humanity has struggled with this question throughout history, and the issue of homosexuality in its very essence has engendered enthusiastic debate. Because many believed that choice influenced an individual’s sexual orientation, many homosexuals were fearful of coming out and openly admitting that they chose to be gay — and publicly shamed, especially by many religious denominations. However, if sexual identity or preference were inherent — that is, genetic, or predetermined or created by God — attitudes towards homosexuals would probably be very different, and most likely less hostile than those today.

[Homosexuality] is driven by the presence of genetic markers, or specific DNA sequences…
Homosexuality is a characteristic that is common in about 10 percent of the human population. According to a recent study, homosexuality is influenced by genetics. However, homosexuality is not driven by the presence of a “gay gene”, which is what epigenesists have strived so hard to discover for the past several years. Rather, it is driven by the presence of genetic markers, or specific DNA sequences, located on two different chromosomes associated with the male sexual orientation. Researcher Alan Sanders and his teammates concluded that their results from genetic analysis, finalized this year, are analogous to the conclusions of a smaller study conducted by Dean Hamer of the US National Cancer Institute in 1993, which also pointed to a similar region on the X chromosome as a potential cause for homosexuality.

Sanders, researcher at the NorthShore Research Institute in Illinois, collected blood samples from 409 pairs of gay brothers, including pairs of non-identical twins, over the course of several years. Sanders and his research team then went through each of the samples, observing the genetic markers shared by everyone in the study. All 818 subjects studied in the experiment varied in their physical traits, including height, hair color and intelligence; they each possessed unique genetic markers corresponding to their unique physical traits. The only quality they all shared was their sexual orientation: they were all gay. Therefore, Sanders and his team concluded that if the same genetic variants appeared in some of the subjects, then there was enough reason to believe that those genes had something at least remotely to do with sexual orientation.

ENLARGE

Gay-Gene
Based on their observations, the Xq28 region of the X chromosome and the 8q12 region of chromosome 8 were the two most frequently shared genetic markers; these two regions possessed the common genetic marker, or gene product, that was associated with the phenotypic trait of homosexuality. Scientists have speculated in the past that the genetic marker for homosexuality — on the X chromosome in particular — may have survived through human history because it happened to make women who carried the trait more fertile; traits on the X chromosome are passed down to men exclusively from their mothers. Though such a hypothesis is yet to be proven correct, the same Xq28 region of the X chromosome has been mentioned multiple times in previous studies examining the relationship between genetics and homosexuality. Michael Bailey, psychologist at Northwestern University, for example, pointed to the same genetic marker in his research presented at the American Association for the Advancement of Science in Chicago earlier this year. Though the results require a more precise explanation of the mechanism of gene expression and sexual preference, it certainly confirms that there are genes involved in the process.

However, not all men in Sanders’ study inherited the same Xq28 region, which makes the experiment data insufficient to make conclusions about the direct relationship between homosexuality and genetics. Furthermore, Sanders’ research technique, called genetic linkage, merely established vague relationships between broad regions of chromosomes that contain numerous genetic markers; his procedure was outdated, and has been largely replaced by more accurate genome-wide association studies, which identifies the specific gene being studied. Though there are more factors, including an individual’s upbringing and other environmental elements, scientists have made a step forward in determining nature’s contribution to sexual orientation.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

คนที่เกิดมาเป็นเกย์ หรือพวกเขาเลือกที่จะเป็นเกย์ มนุษย์ได้ต่อสู้กับคำถามนี้ตลอดประวัติศาสตร์ และทัศนะของความสำคัญในเรื่องมี engendered อภิปรายกระตือรือร้น เพราะหลายคนเชื่อว่า ทางเลือกที่มีผลต่อของแต่ละเพศ homosexuals หลายน่ากลัวออกมา และ admitting ที่ พวกเขาเลือกที่จะเป็นเกย์อย่างเปิดเผยตัว และ shamed ทั่วไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งนิกายในศาสนา อย่างไรก็ตาม ถ้าตัวตนทางเพศหรือการกำหนดลักษณะโดยธรรมชาติ — ที่ เป็น พันธุกรรม กำหนดการ หรือสร้างขึ้น โดยพระเจ้า — ทัศนคติ homosexuals อาจจะแตกต่างกันมาก และจะเป็นศัตรูน้อยที่วันนี้[ทัศนะของ] ถูกควบคุม โดยแสดงเครื่องหมายพันธุ หรือเฉพาะลำดับดีเอ็นเอ...ทัศนะของเป็นลักษณะที่ทั่วไปประมาณ 10 เปอร์เซ็นต์ของประชากรมนุษย์ ตามการศึกษาล่าสุด ทัศนะของได้รับอิทธิพลจากพันธุศาสตร์ อย่างไรก็ตาม ทัศนะของจะไม่ขับเคลื่อน โดยสถานะของการ "เกย์ยีน" ซึ่งเป็น epigenesists อะไรได้พยายามให้หนักได้ผ่านมาหลายปี ค่อนข้าง มันถูกควบคุม โดยแสดงเครื่องหมายพันธุ หรือลำดับดีเอ็นเอเฉพาะ ตั้งอยู่บนสอง chromosomes ต่างเกี่ยวข้องกับเพศชาย แซนเดอร์ส์ Alan นักวิจัยและเพื่อนร่วมทีมของเขาสรุปว่า ผลลัพธ์จากการวิเคราะห์ทางพันธุกรรม ปีนี้ เป็นขั้นสุดท้ายจะคล้ายคลึงกับบทสรุปของการศึกษาขนาดเล็กที่ดำเนินการ โดย Dean Hamer ของเรา สถาบันมะเร็งแห่งชาติในปี 1993 ซึ่งชี้ไปยังภูมิภาคที่คล้ายกันบนโครโมโซม X เป็นสาเหตุที่อาจเกิดขึ้นในทัศนะของแซนเดอร์ส์ นักวิจัยที่ สถาบันวิจัยนอร์ธชอว์ในรัฐอิลลินอยส์ เก็บตัวอย่างเลือดจาก 409 คู่พี่น้องเกย์ รวมทั้งคู่ของไม่ฝาแฝดเหมือน ในช่วงหลายปี แซนเดอร์ส์และทีมวิจัยของเขาแล้วก็ผ่านแต่ละตัวอย่าง การสังเกตเครื่องหมายพันธุที่ใช้ร่วมกัน โดยทุกคนในการศึกษา เรื่องทั้งหมด 818 ศึกษาทดลองแตกต่างกันในลักษณะทางกายภาพของพวกเขา ความสูง สีผม และ ปัญญา พวกเขาแต่ละต้องมีเครื่องหมายพันธุเฉพาะที่สอดคล้องกับลักษณะทางกายภาพเฉพาะของพวกเขา เพศของพวกเขามีคุณภาพเท่านั้นที่พวกเขาทั้งหมดใช้ร่วมกัน: พวกเกย์ทั้งหมด ดังนั้น แซนเดอร์ส์และทีมของเขาสรุปว่า ถ้าตัวแปรพันธุกรรมเดียวกันปรากฏในบางเรื่อง แล้วมีเหตุผลพอเชื่อว่า ยีนเหล่านั้นมีบางสิ่งบางอย่างน้อยจากระยะไกลกับเพศ ดูภาพขยายเกย์ยีนตามข้อสังเกตของพวกเขา ภูมิภาค Xq28 ของโครโมโซม X และภูมิภาค 8q12 ของโครโมโซม 8 ได้สองร่วมบ่อยพันธุเครื่องหมาย ภูมิภาคเหล่านี้สองต้องเครื่องหมายพันธุทั่วไป หรือผลิตภัณฑ์ ยีนที่เกี่ยวข้องกับติดไทป์ของทัศนะของ นักวิทยาศาสตร์ได้คาดการณ์ในอดีตที่หมายพันธุในทัศนะของ — บนโครโมโซม X โดยเฉพาะซึ่งอาจมีชีวิตรอดผ่านประวัติศาสตร์มนุษย์ เพราะมันเกิดขึ้นเพื่อให้ผู้หญิงดำเนินติดอุดมสมบูรณ์มากขึ้น ลักษณะบนโครโมโซม X จะผ่านลงไปคนโดยเฉพาะจากลูก แม้ว่าสมมติฐานดังกล่าวก็ยังไม่สามารถพิสูจน์ได้ถูกต้อง Xq28 ภูมิภาคเดียวกันของโครโมโซม X ได้รับการกล่าวหลายครั้งในการตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างทัศนะของพันธุศาสตร์การศึกษาก่อนหน้านี้ Michael Bailey จิตวิทยาตะวันตกเฉียงเหนือมหาวิทยาลัย เช่น ชี้ไปเครื่องหมายพันธุเดียวกันงานวิจัยของเขาแสดงที่สมาคมอเมริกันสำหรับความก้าวหน้าของวิทยาศาสตร์ในชิคาโกปีก่อนหน้านี้ แม้ว่าผลลัพธ์ต้องมีคำอธิบายอย่างละเอียดของกลไกในการแสดงออกของยีนและความชอบทางเพศ มันแน่นอนยืนยันว่า มียีนที่เกี่ยวข้องในกระบวนการอย่างไรก็ตาม บางคนในการศึกษาของแซนเดอร์ส์สืบทอดใน Xq28 ตน ซึ่งทำให้ข้อมูลการทดลองที่พอจะทำให้ข้อสรุปเกี่ยวกับความสัมพันธ์โดยตรงระหว่างทัศนะของพันธุศาสตร์ นอกจากนี้ เทคนิควิจัยของแซนเดอร์ส์ เรียกว่าความเชื่อมโยงทางพันธุกรรม เพียงก่อตั้งความสัมพันธ์คลุมเครือระหว่างภูมิภาคกว้างของ chromosomes ที่ประกอบด้วยเครื่องหมายพันธุมากมาย ขั้นตอนของเขาล้าสมัย และได้รับส่วนใหญ่แทนที่ ด้วยแม่นยำยิ่งศึกษาสมาคมทั้งจีโนม ซึ่งระบุยีนเฉพาะที่มีการศึกษา แม้มีปัจจัยเพิ่มเติม upbringing ของแต่ละบุคคลและองค์ประกอบอื่น ๆ ด้านสิ่งแวดล้อม นักวิทยาศาสตร์ได้ทำก้าวไปข้างหน้าในการกำหนดของธรรมชาติมีส่วนทำให้เพศ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เป็นคนที่เกิดมาเพื่อเป็นเกย์หรือพวกเขาเลือกที่จะเป็นเกย์? มนุษยชาติได้ต่อสู้กับคำถามนี้ตลอดประวัติศาสตร์และปัญหาของคนรักร่วมเพศในสาระสำคัญของมันได้ก่อให้เกิดการอภิปรายมีความกระตือรือร้น เพราะหลายคนเชื่อว่าทางเลือกที่มีอิทธิพลต่อการปรับความสัมพันธ์ของแต่ละคนกระเทยหลายคนกลัวออกมาอย่างเปิดเผยและยอมรับว่าพวกเขาเลือกที่จะเป็นเกย์ - อายและสาธารณชนโดยเฉพาะอย่างยิ่งศาสนาจำนวนมาก แต่ถ้าตัวตนทางเพศหรือการตั้งค่าได้โดยธรรมชาติ - นั่นคือทางพันธุกรรมหรือที่กำหนดไว้หรือสร้างขึ้นโดยพระเจ้า - ทัศนคติต่อกระเทยอาจจะแตกต่างกันมากและส่วนใหญ่เป็นมิตรน้อยกว่าวันเหล่านั้น. [รักร่วมเพศ] คือการขับเคลื่อนด้วยการปรากฏตัวของพันธุกรรม เครื่องหมายหรือดีเอ็นเอที่เฉพาะเจาะจง ... รักร่วมเพศเป็นลักษณะที่เป็นปกติในประมาณร้อยละ 10 ของประชากรมนุษย์ ตามการศึกษาที่ผ่านมาการรักร่วมเพศเป็นผลมาจากพันธุกรรม แต่การรักร่วมเพศไม่ได้แรงหนุนจากการปรากฏตัวของ "ยีนเกย์" ซึ่งเป็นสิ่งที่ epigenesists มี strived อย่างหนักเพื่อที่จะค้นพบเป็นเวลาหลายปีที่ผ่านมา แต่ก็เป็นแรงผลักดันโดยการปรากฏตัวของเครื่องหมายทางพันธุกรรมหรือดีเอ็นเอที่เฉพาะเจาะจงที่ตั้งอยู่บนโครโมโซมที่แตกต่างกันสองเกี่ยวข้องกับรสนิยมทางเพศชาย นักวิจัยอลันแซนเดอและเพื่อนร่วมทีมของเขาได้ข้อสรุปว่าผลของพวกเขาจากการวิเคราะห์ทางพันธุกรรมสรุปในปีนี้มีความคล้ายคลึงกับข้อสรุปของการศึกษาขนาดเล็กที่ดำเนินการโดยคณบดี Hamer ของสหรัฐสถาบันมะเร็งแห่งชาติในปี 1993 ซึ่งยังชี้ไปยังพื้นที่ที่คล้ายกันในเอ็กซ์ โครโมโซมเป็นสาเหตุที่มีศักยภาพสำหรับการรักร่วมเพศ. แซนเดอนักวิจัยที่สถาบันวิจัย NorthShore ในรัฐอิลลินอยส์เก็บตัวอย่างเลือดจาก 409 คู่พี่น้องเกย์รวมทั้งคู่ของฝาแฝดที่ไม่เหมือนกันในช่วงหลายปีที่ผ่านมา แซนเดอและทีมวิจัยของเขาจากนั้นก็เดินผ่านแต่ละตัวอย่างการสังเกตเครื่องหมายทางพันธุกรรมที่ใช้ร่วมกันโดยทุกคนในการศึกษา ทั้งหมด 818 เรื่องการศึกษาในการทดลองแตกต่างกันในลักษณะทางกายภาพของพวกเขารวมทั้งความสูงสีผมและปัญญา; พวกเขาแต่ละคนมีลักษณะทางพันธุกรรมที่ไม่ซ้ำกันที่สอดคล้องกับลักษณะทางกายภาพของพวกเขาที่ไม่ซ้ำกัน ที่มีคุณภาพเดียวที่พวกเขาใช้ร่วมกันทั้งหมดเป็นรสนิยมทางเพศของพวกเขาพวกเขาเป็นเกย์ทั้งหมด ดังนั้น Sanders และทีมงานของเขาได้ข้อสรุปว่าถ้าสายพันธุ์ทางพันธุกรรมเหมือนกันปรากฏอยู่ในบางส่วนของเรื่องที่แล้วก็มีเหตุผลเพียงพอที่จะเชื่อว่ายีนเหล่านั้นมีอะไรบางอย่างอย่างน้อยจากระยะไกลจะทำอย่างไรกับรสนิยมทางเพศ. ขนาดใหญ่เกย์ยีนตามข้อสังเกตของพวกเขาภูมิภาค Xq28 ของโครโมโซม X และ 8q12 ภูมิภาคของโครโมโซม 8 ทั้งสองร่วมกันบ่อยที่สุดเครื่องหมายทางพันธุกรรม; ทั้งสองภูมิภาคมีเครื่องหมายทางพันธุกรรมที่พบบ่อยหรือผลิตภัณฑ์ยีนที่เกี่ยวข้องกับลักษณะฟีโนไทป์ของคนรักร่วมเพศ นักวิทยาศาสตร์ได้คาดการณ์ในอดีตที่เครื่องหมายทางพันธุกรรมสำหรับรักร่วมเพศ - บนโครโมโซม X โดยเฉพาะอย่างยิ่ง - อาจจะมีชีวิตรอดผ่านประวัติศาสตร์ของมนุษย์เพราะมันเกิดขึ้นที่จะทำให้ผู้หญิงที่ดำเนินการลักษณะที่อุดมสมบูรณ์มากขึ้น ลักษณะบนโครโมโซม X จะถูกส่งผ่านลงไปหาคนเฉพาะจากแม่ของพวกเขา แม้ว่าสมมติฐานดังกล่าวจะยังไม่ได้พิสูจน์ที่ถูกต้องในภูมิภาค Xq28 เดียวกันของโครโมโซม X ได้รับการกล่าวถึงหลายครั้งในการศึกษาก่อนหน้าการตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างพันธุกรรมและการรักร่วมเพศ ไมเคิลเบลีย์นักจิตวิทยาที่มหาวิทยาลัย Northwestern University, ตัวอย่างเช่นชี้ไปที่เครื่องหมายทางพันธุกรรมเหมือนกันในการวิจัยของเขาที่นำเสนอในสมาคมอเมริกันเพื่อความก้าวหน้าของวิทยาศาสตร์ในชิคาโกปีก่อนหน้านี้ แม้ว่าผลลัพธ์ที่ได้ต้องมีคำอธิบายที่แม่นยำมากขึ้นกลไกการแสดงออกของยีนและการตั้งค่าทางเพศก็แน่นอนยืนยันว่ามียีนที่เกี่ยวข้องในกระบวนการ. แต่ไม่ทุกคนในการศึกษาแซนเดอสืบทอดภูมิภาค Xq28 เดียวกันซึ่งทำให้ข้อมูลการทดลอง ไม่เพียงพอที่จะให้ได้ข้อสรุปเกี่ยวกับความสัมพันธ์โดยตรงระหว่างการรักร่วมเพศและพันธุศาสตร์ นอกจากนี้เทคนิคการวิจัยแซนเดอที่เรียกว่าการเชื่อมโยงทางพันธุกรรมที่จัดตั้งขึ้นเป็นเพียงความสัมพันธ์ที่คลุมเครือระหว่างภูมิภาคในวงกว้างของโครโมโซมที่มีลักษณะทางพันธุกรรมจำนวนมาก; ขั้นตอนของเขาเป็นที่ล้าสมัยและได้รับการแทนที่ด้วยสมาคมการศึกษาจีโนมทั้งถูกต้องมากขึ้นซึ่งระบุยีนที่เฉพาะเจาะจงการศึกษา แม้ว่าจะมีปัจจัยอื่น ๆ อีกมากมายรวมทั้งการศึกษาของแต่ละบุคคลและองค์ประกอบด้านสิ่งแวดล้อมอื่น ๆ นักวิทยาศาสตร์ได้ทำให้ก้าวไปข้างหน้าในการพิจารณาผลงานของธรรมชาติที่จะปรับความสัมพันธ์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

คนเราเกิดมาเป็นเกย์ หรือจะเลือกที่จะเป็นเกย์ ? มนุษย์ได้ต่อสู้กับคำถามนี้ตลอดประวัติศาสตร์ และปัญหาของการรักร่วมเพศในสาระสําคัญของมากมี engendered การโต้วาทีกระตือรือร้น เพราะหลายคนเชื่อว่าทางเลือกที่มีอิทธิพลต่อเพศของบุคคลรักร่วมเพศหลายคนกลัวออกมาเปิดอกยอมรับว่าพวกเขาเลือกที่จะเป็นเกย์อย่างเปิดเผยและอับอาย โดยเฉพาะนิกายทางศาสนามากมาย อย่างไรก็ตาม , ถ้าตัวตนทางเพศหรือการตั้งค่าเป็นโดยธรรมชาติ - นั่นคือ พันธุกรรม หรือที่กำหนดไว้ล่วงหน้าหรือสร้างขึ้นโดยพระเจ้า - ทัศนคติต่อรักร่วมเพศอาจจะแตกต่างกันมาก และส่วนใหญ่ที่เป็นมิตรน้อยกว่า

วันนี้ .[ รักร่วมเพศ ] ขับรถโดยมีเครื่องหมายพันธุกรรม หรือดีเอ็นเอลำดับเฉพาะเจาะจง . . . . . . .
รักร่วมเพศเป็นลักษณะที่พบได้บ่อยในประมาณ 10 เปอร์เซ็นต์ของประชากรมนุษย์ ตามการศึกษาล่าสุด รักร่วมเพศ ได้รับอิทธิพลจากพันธุกรรม อย่างไรก็ตาม การรักร่วมเพศไม่ได้ขับเคลื่อน โดยการแสดงตนของ " ยีน " เกย์ซึ่งเป็นสิ่งที่ epigenesists มี strived เพื่อให้ยากที่จะค้นพบเป็นเวลาหลายปีที่ผ่านมา แต่มันเป็นขับเคลื่อนโดยการแสดงตนของเครื่องหมายพันธุกรรมหรือเฉพาะลำดับดีเอ็นเอ ตั้งอยู่บนที่แตกต่างกันสองโครโมโซมที่เกี่ยวข้องกับเพศชาย นักวิจัย อลัน แซนเดอร์ส และเพื่อนร่วมทีมของเขาพบว่าผลลัพธ์ที่ได้จากการวิเคราะห์พันธุกรรม สรุปปีนี้คล้ายคลึงกับข้อสรุปของการศึกษาโดย Dean Hamer ที่มีขนาดเล็กของสหรัฐฯ สถาบันมะเร็งแห่งชาติในปี 1993 ซึ่งยังชี้ไปยังภูมิภาคใกล้เคียงกันบนโครโมโซมเพศ เป็นเพราะศักยภาพของการรักร่วมเพศ .

Sanders , นักวิจัยที่สถาบันวิจัย Northshore ในรัฐอิลลินอยส์ ได้เก็บตัวอย่างเลือดจาก 409 คู่พี่น้องเกย์ , รวมทั้ง ไม่เหมือนคู่ฝาแฝดผ่านหลักสูตรของหลายปี แซนเดอร์และทีมงานวิจัยของเขาแล้วผ่านแต่ละอย่าง สังเกตเครื่องหมายพันธุกรรมที่ใช้ร่วมกันโดยทุกคนในการศึกษา ทั้งหมด 818 คน ศึกษาในการทดลองที่แตกต่างกันในลักษณะทางกายภาพของพวกเขา ได้แก่ ความสูง สีผม และสติปัญญา พวกเขาแต่ละมีเฉพาะเครื่องหมายพันธุกรรมที่สอดคล้องกับคุณลักษณะเฉพาะของพวกเขาทางกายภาพแต่คุณภาพของพวกเขาทั้งหมดที่ใช้ร่วมกันคือรสนิยมทางเพศของพวกเขา พวกเขาเป็น เกย์ ดังนั้น แซนเดอร์และทีมงานของเขาได้ข้อสรุปว่าถ้าพันธุกรรมสายพันธุ์เดียวกันที่ปรากฏในบางเรื่องแล้ว มีเหตุผลเพียงพอที่จะเชื่อได้ว่า ยีนนั้นมีอะไร อย่างน้อยจากระยะไกลจะทำอย่างไรกับรสนิยมทางเพศ .




ดูเกย์ยีนตามสังเกตที่พบในภูมิภาคของโครโมโซม X และโครโมโซม 8q12 ภาค 8 เป็นสองส่วนใหญ่มักใช้เครื่องหมายพันธุกรรม ; ทั้งสองภูมิภาคครอบครองเครื่องหมายพันธุกรรมหรือยีนทั่วไป ผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้องกับลักษณะฟีโนไทป์ของการรักร่วมเพศนักวิทยาศาสตร์ได้สันนิษฐานว่าในอดีตที่พันธุกรรมเครื่องหมายรักร่วมเพศ - บนโครโมโซมเพศโดยเฉพาะอาจจะรอดผ่านประวัติศาสตร์ของมนุษย์เพราะมันเกิดขึ้นเพื่อให้ผู้หญิงที่ดำเนินการลักษณะที่อุดมสมบูรณ์มากกว่า ลักษณะบนโครโมโซมเพศ ถ่ายทอดเพื่อผู้ชายโดยเฉพาะจากแม่ แม้ว่าเช่นสมมติฐานคือยังไม่ได้พิสูจน์แล้วว่าถูกต้องเดียวกันพบเขตของ X โครโมโซมได้รับการกล่าวถึงหลายครั้งในการศึกษาก่อนหน้านี้การตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างพันธุกรรมและการรักร่วมเพศ ไมเคิลเบลีย์ นักจิตวิทยาที่มหาวิทยาลัยทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือตัวอย่างเช่นชี้ไปที่เครื่องหมายพันธุกรรมเดียวกันในงานวิจัยที่นำเสนอที่สมาคมอเมริกันเพื่อความก้าวหน้าของวิทยาศาสตร์ในชิคาโกปีก่อนหน้านี้ .แม้ว่าผลลัพธ์ที่ต้องการความแม่นยำของกลไกการแสดงออกของยีนและความชอบทางเพศ มันแน่นอน ยืนยันว่า มียีนที่เกี่ยวข้องในกระบวนการ

แต่ไม่ทุกคนใน Sanders ' ศึกษาสืบทอดภูมิภาคพบเดียวกัน ซึ่งทำให้การทดลองไม่เพียงพอที่จะให้ข้อสรุปเกี่ยวกับความสัมพันธ์โดยตรงระหว่างรักร่วมเพศและพันธุศาสตร์ . นอกจากนี้เทคนิคการวิจัย Sanders ' เรียกว่าพันธุกรรมเพียงหลักฐานความสัมพันธ์คลุมเครือระหว่างกว้างภูมิภาคของโครโมโซมที่ประกอบด้วยเครื่องหมายพันธุกรรมมากมาย วิธีการของเขาคือ ล้าสมัย และส่วนใหญ่ได้รับการแทนที่โดยสมาคมการศึกษา genome-wide ถูกต้องมากขึ้น , ซึ่งระบุยีนที่เฉพาะเจาะจงที่จะศึกษา แม้มีปัจจัยเพิ่มเติมรวมถึงการศึกษาของแต่ละคนและองค์ประกอบด้านสิ่งแวดล้อมอื่น ๆ นักวิทยาศาสตร์ได้ทำขั้นตอนต่อไปในการพิจารณาผลงานของธรรมชาติทางเพศ