The main goal of this study was to

The main goal of this study was to explore adolescent
sleep patterns over the course of middle school.
Specifically, we hypothesized that adolescents would
obtain decreasing amounts of sleep and that this
chronic insufficient sleep would predict changes in
depressive symptoms, self-esteem, and grades; those
who obtained less sleep would experience a rise in
depressive symptoms and decreases in self-esteem
and grades. Using an idiographic approach, we
examined interindividual pathways of change in
these variables. Consistent with previous research,
we found that hours of sleep did indeed decrease
during the middle school years for both males and
females, and especially for the latter group. Students
who experienced lower levels of sleep at the
beginning of sixth grade also exhibited lower selfesteem
and grades and higher levels of depressive
symptoms at that point. By the same token, students
who obtained less sleep over time experienced
heightened depressive symptoms and decreased
self-esteem. Although grades dropped over time,
the combined model did not produce a significant
result for the effect of the slope of sleep on the slope
of grades. Except for this last result, our findings
corresponded with the hypotheses stated earlier

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เป้าหมายหลักของการศึกษานี้คือการ สำรวจวัยรุ่นรูปแบบการนอนมากกว่าหลักสูตรของโรงเรียนโดยเฉพาะ เราตั้งสมมติฐานว่าที่วัยรุ่นจะได้รับยอดเงินลดลงนอนหลับและที่นี้นอนหลับไม่เพียงพอเรื้อรังจะทำนายการเปลี่ยนแปลงในอาการ depressive นับถือตนเอง และ เกรด เหล่านั้นที่ได้รับการนอนหลับน้อยลงจะพบเพิ่มขึ้นในอาการ depressive และลดลงในการนับถือตนเองและเกรด ใช้วิธีการ idiographic เรามนต์ interindividual ของการเปลี่ยนแปลงในการตรวจสอบตัวแปรเหล่านี้ สอดคล้องกับงานวิจัยก่อนหน้านี้เราพบว่า ของไม่ลดลงแน่นอนในช่วงปีโรงเรียนสำหรับทั้งชาย และหญิง และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง สำหรับกลุ่มหลังนี้ นักเรียนผู้มีประสบการณ์ระดับล่างของที่หมายจุดเริ่มต้นของชั้นปีที่ 6 นอกจากนี้ยังจัดแสดง selfesteem ล่างและเกรดและระดับสูงของ depressiveอาการที่จุด นักเรียนเดียวกับโทเค็นนอนน้อยช่วงเวลาที่มีประสบการณ์ได้ที่แถลงการณ์อาการ depressive และลดลงนับถือตนเอง ถึงแม้ว่าเกรดลดลงเวลาแบบรวมไม่ได้สร้างเป็นสำคัญผลผลของความชันของทางลาดของเกรด ยกเว้นสำหรับผลลัพธ์ล่าสุดนี้ ผลการวิจัยของเราcorresponded กับสมมุติฐานที่ระบุไว้ก่อนหน้านี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เป้าหมายหลักของการศึกษาครั้งนี้คือการสำรวจวัยรุ่นรูปแบบการนอนมากกว่าหลักสูตรของโรงเรียนมัธยม. โดยเฉพาะเราตั้งสมมติฐานว่าวัยรุ่นจะได้รับจำนวนเงินที่ลดลงของการนอนหลับและที่นี้การนอนหลับไม่เพียงพอเรื้อรังจะทำนายการเปลี่ยนแปลงในอาการซึมเศร้า, ความนับถือตนเองและเกรด ; ผู้ที่ได้รับการนอนหลับน้อยจะมีประสบการณ์เพิ่มขึ้นในอาการซึมเศร้าและลดลงในภาคภูมิใจในตนเองและผลการเรียน การใช้วิธีการ idiographic เราตรวจสอบทางเดินinterindividual ของการเปลี่ยนแปลงตัวแปรเหล่านี้ สอดคล้องกับงานวิจัยก่อนหน้านี้เราพบว่าชั่วโมงการนอนหลับไม่แน่นอนลดลงในช่วงปีโรงเรียนมัธยมสำหรับทั้งชายและหญิงและโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับกลุ่มหลัง นักศึกษาที่มีประสบการณ์ระดับที่ต่ำกว่าของการนอนหลับที่จุดเริ่มต้นของเกรดหกยังแสดงselfesteem ลดลงและผลการเรียนในระดับที่สูงขึ้นของซึมเศร้าอาการที่จุดนั้น ทำนองเดียวกันนักเรียนที่ได้รับการนอนหลับน้อยกว่าในช่วงเวลาที่มีประสบการณ์มีความคิดริเริ่มมีอาการซึมเศร้าและลดลงภาคภูมิใจในตนเอง แม้ว่าเกรดลดลงเมื่อเวลาผ่านไปรูปแบบการทำงานร่วมกันไม่ได้ผลิตอย่างมีนัยสำคัญผลสำหรับผลของความลาดชันของการนอนหลับบนความลาดชันของเกรด ยกเว้นผลสุดท้ายนี้ค้นพบของเราสอดคล้องกับสมมติฐานที่ระบุไว้ก่อนหน้านี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เป้าหมายหลักของการศึกษาครั้งนี้ เพื่อสำรวจรูปแบบการนอนมากกว่าหลักสูตรของวัยรุ่น

โดยเฉพาะ ม.ต้น เราตั้งสมมุติฐานว่าวัยรุ่นจะได้รับการลดปริมาณ
นอนนอนหลับไม่เพียงพอเรื้อรังจะทำนายการเปลี่ยนแปลงนี้

อาการโรคซึมเศร้าคะแนนการเห็นคุณค่าในตนเอง และ ผู้ที่ได้รับการนอนหลับน้อยลง
จะมีประสบการณ์เพิ่มขึ้น ใน
อาการของโรคซึมเศร้าและลดลงในการเห็นคุณค่าในตนเอง
และเกรด ใช้วิธีการตรวจแบบเรา

interindividual วิถีของการเปลี่ยนแปลงตัวแปรเหล่านี้ สอดคล้องกับงานวิจัยก่อนหน้านี้
เราพบว่าชั่วโมงนอนไม่ได้แน่นอนลด
ระหว่างกลางโรงเรียนปี ทั้งเพศชายและเพศหญิง
และโดยเฉพาะอย่างยิ่งในกลุ่มหลัง นักเรียนที่มีประสบการณ์ระดับล่าง

นอนที่จุดเริ่มต้นของป. 6 จัดแสดงยังลด self-esteem
และเกรดและระดับที่สูงขึ้นของภาวะซึมเศร้า
ที่จุดที่ โดย token เดียวกัน นักเรียนที่ได้รับการนอนหลับน้อยลงกว่า

เวลาที่มีประสบการณ์มากขึ้นอาการของโรคซึมเศร้า และลดลง
ถูกกระแทก ถึงแม้ว่าเกรดตกตลอดเวลา
รูปแบบรวมไม่ผลิตผลสำคัญ
สำหรับอิทธิพลของความลาดชันของการนอนบนความลาดชัน
ของเกรด ยกเว้นผลสุดท้าย ผลการวิจัยสอดคล้องกับสมมติฐานของเรา
ระบุไว้ก่อนหน้านี้