Hikari knew she shouldn't go inside

Hikari knew she shouldn't go inside Gill's room. Especially since he let her in his home in her time of need. But she just couldn't help it. She let curiousity get the best of her and walked inside.

His room was pretty normal. One bed,a closet, a desk and a couch. Cream colored walls, and a brown hardwood floor. She walked over to the desk and saw a red colored book. She picked it up. It said diary. Now Hikari was in forbidden teritory. This was someones privicay, but does she listen to her conscience? Of course not.
She looked at the doorway to make sure Gill wasn't there, then opened it.

Spring 14.
Today we had a lot of paper work to do at the Town Hall. And with my father being his usual idiot self it took us a lot longer then it should have. There was also Luke who stopped by, and annoyed the crap out of me. He was acting him stupid self. He claimed his father Dale needed a document for ordering more wood. Dale should have known not to send his son. He thought Dale had more sense that. So after a annoying afternoon of yelling at Luke, and him getting on my nerves I saw Hikari. Luna was teasing her. But why would Luna mess with her. Did she find out about my cr-

"Hikari!"
Gill's cry for her made her snap out of her diary peeking. She threw the diary back down on the desk and quickly ran out of his room and back into the kitchen and bumped right into him.
"Oh Hikari. Where have you been? I was looking for you."
"I had to use the restroom." She lied, and gave him a big smile. He half smiled and pushed back his cream colored hair. "Well dinner is ready." And he led her to the table.

As Hikari and Gill were eating Hikari wished she could have read the rest of his diary. She really wanted to know what he was talking about. Gill looked out the window. "It looks like to storm isn't going to stop anytime soon." Hikari looked out the window and nodded her head in agreement, at the feirce wind and pounding rain.

Gill spoke again, "I guess, you'll have to stay the night here.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ฮิคาริรู้ว่า เธอไม่ควรเข้าไปข้างในห้องพักของเหงือก โดยเฉพาะอย่างยิ่งนับตั้งแต่ที่เขาให้เธอในบ้านของเขาในเวลาที่เธอต้องการ แต่เธอไม่สามารถช่วยมัน เธอให้ curiousity สุดของเธอ และเดินเข้าภายใน ห้องพักสวยปกติดี เตียง มีตู้เสื้อผ้า โต๊ะ และโซฟานอน ผนังสีครีม และพื้นไม้สีน้ำตาล เธอเดินผ่านมาโต๊ะ และเห็นหนังสือสีแดง เธอรับมัน มันกล่าวว่า ไดอารี่ ตอนนี้ ฮิคาริอยู่ใน teritory ต้องห้าม นี้เป็น someones privicay แต่เธอไม่ฟังให้จิตสำนึกของเธอ แน่นอนไม่เธอมองไปที่ประตูให้แน่ใจว่า เหงือกไม่มี แล้วเปิดมันฤดูใบไม้ผลิ 14วันนี้เรามีของกระดาษที่จะต้อง และ มีพ่อเป็นคนบ้าของเขาปกติ ตัวเองใช้เรานานมาก แล้วควรมี นอกจากนี้ยังมีลุก ที่หยุดโดย รำคาญอึออกจากฉัน เขาทำหน้าที่เขาโง่เอง เขาอ้างว่า บิดาเดลเอกสารที่จำเป็นสำหรับการสั่งซื้อไม้เพิ่มเติม เดลควรได้รู้จักการส่งบุตร เขาคิดว่า เดลมีมากกว่ารู้สึกที่ ดังนั้นหลังจากช่วงบ่ายที่น่ารำคาญของตะโกนที่ลูกา และเขาใช้เส้นประสาทของฉัน ฉันเห็นฮิคาริ ลูนาถูกล้อเล่นเธอ แต่ทำไมจะลูน่ายุ่งกับเธอ ไม่ได้เธอรู้ cr ของฉัน - "ฮิคาริ" ร้องของเหงือกสำหรับเธอทำเธอชิดจาก peeking ไดอารี่ของเธอ เธอโยนไดอารี่กลับลงบนโต๊ะอย่างรวดเร็ววิ่งออก จากห้องของเขา และกลับเข้าไป ในครัว และชนด้านขวาเป็นเขา"โอ้ ฮิคาริ ไปไหนมา ฉันถูกมองหา" "I had to use the restroom." She lied, and gave him a big smile. He half smiled and pushed back his cream colored hair. "Well dinner is ready." And he led her to the table.As Hikari and Gill were eating Hikari wished she could have read the rest of his diary. She really wanted to know what he was talking about. Gill looked out the window. "It looks like to storm isn't going to stop anytime soon." Hikari looked out the window and nodded her head in agreement, at the feirce wind and pounding rain. Gill spoke again, "I guess, you'll have to stay the night here.

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ฮิคาริ รู้ว่าเธอไม่ควรเข้าไปในห้องเหงือก . โดยเฉพาะอย่างยิ่งนับตั้งแต่ที่เขาปล่อยให้เธอที่บ้านในยามที่หล่อนต้องการ แต่เธอไม่สามารถช่วยมันได้ เธอปล่อยใน ดี ที่สุด ของ เธอ และเดินเข้าไปข้างใน

ห้องของเขาเป็นปกติสวย เตียง ตู้เสื้อผ้า โต๊ะ โซฟา ผนังสีครีม และพื้นไม้เนื้อแข็งสีน้ำตาล เธอเดินมาที่โต๊ะ และเห็นหนังสือสีแดงสี เธอหยิบมันขึ้นมามันบอกว่า ไดอารี่ แล้วฮิคาริก็ teritory ต้องห้าม นี้คือ privicay ของใคร แต่เธอฟังมโนธรรมของเธอ แน่นอนว่าไม่ .
เธอมองประตูเพื่อให้แน่ใจว่าเหงือกไม่มี แล้วเปิดมัน

ฤดูใบไม้ผลิ 14 .
วันนี้พวกเรามีงานมาก กระดาษที่ทำที่ ศาลากลางจังหวัด และพ่อของฉันเป็นตามปกติของเขาโง่เองเราใช้เวลามากอีกต่อไปแล้ว มันควรจะมีมีลุคที่แวะมา และรำคาญอึออกจากฉัน เขาทำ เขาโง่เอง เขาอ้างว่าพ่อของเดลต้องการเอกสารเพื่อสั่งซื้อไม้มากกว่า เดล ควรรู้จักที่จะไม่ส่งลูกชายของเขา เขาคิดว่าเดล มากกว่าความรู้สึกที่ ดังนั้นหลังบ่าย รำคาญ ตะคอกใส่ ลุค และเขาได้รับในประสาทของฉัน ที่ฉันได้เห็น ฮิคาริ ลูน่าก็แหย่เธอ แต่ทำไมลูน่ามายุ่งกับเธอเธอหาเกี่ยวกับ CR -

" ฮิคาริ ! "
ร้องไห้ของเธอทำให้เหงือกเป็น snap ออกจากไดอารี่ของเธอแอบดู เธอโยนไดอารี่กลับลงบนโต๊ะแล้วรีบวิ่งออกมาจากห้อง และกลับเข้าไปในครัว และกระแทกเข้าไปในเขา .
" อ้าว ฮิคาริ คุณไปไหนมา ? ฉันกำลังมองหาคุณ . "
" ฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ " เธอโกหก และให้เขายิ้มใหญ่เลยเขาครึ่งยิ้มและผลักกลับผมสีครีมของเขา แต่อาหารเย็นพร้อมแล้ว และเขานำเธอไปยังโต๊ะ

เป็นฮิคาริ และเหงือกกินฮิคาริดีเธออาจจะอ่านส่วนที่เหลือของไดอารี่ของเขา เธอต้องการที่จะรู้ว่าสิ่งที่เขาพูดเกี่ยวกับ กิลล์มองออกไปนอกหน้าต่าง " มันดูเหมือนกับพายุจะไม่หยุด ในเร็วๆ นี้" ฮิคาริ มองออกไปนอกหน้าต่าง และพยักหน้าหัวของเธอในข้อตกลงที่ feirce ตอกลมฝน

กิลพูดอีกครั้ง " ผมเดาว่า คุณคงต้องค้างที่นี่