“The most useful bit of the media i

“The most useful bit of the media is disappearing,” lamented the Economist seven years ago in their article “Who Killed The Newspaper?” They pointed out the obvious—the same technology that is bringing you these words—the Internet, something we love—is killing another thing we love—newspapers.

The Washington Post’s Patricia Sullivan wrote that “readers are abandoning print” and that industry insiders are “congenitally nervous.” When Reuters quietly defunded a multi-million initiative aimed at updating its service to the 21st century, everyone took the hint—the 21st century is no place for a newspaper or newspaper journalists.

The entire US Newspaper industry is now smaller than Google. The Guardian, along with other papers, have recently sustained $ millions in losses by pursuing profits in syndications and other holdings. Philip Meyer, author of “The Vanishing Newspaper” predicts that by 2043 newspapers will be gone. The future is a time when kids will turn over newspapers like that baffled baby on YouTube trying to use a magazine like an iPad. When that baby grows up, newspapers die.

But it may not be as dire as people are predicting it will be. To Oldsters “new” and “bad” are often equated. Calling newspapers “the most useful bit of media” forgets that “media” is merely the means by which information moves. Planes may have replaced trains, but travel is not dead. Now we fly through the sky and it is awesome.

What does the loss of newspapers mean for journalists?

Ask anyone getting a master’s degree in journalism after a few beers what their outlook for getting a newspaper job is, and be prepared for a gloomy heart-to-heart. The Australian reported last year that the total level of entry jobs in journalism in their country in 2012 was in the “low hundreds.” Any newspapers that stick around will be funded by nostalgia. The numbers of classically trained journalists moving from the classroom to the newsroom will dive.

What does the loss of newspapers mean for politics?

For political strategists, the newspapers cannot be gone soon enough. Internet advertising is the best thing to ever happen to targeting specific demographics—exactly how campaigns try to reach people. The candidates who can better manage the Internet will be able to better sell their candidacy. Talking heads and typing hands fear that when these candidates take office they will be unfettered from the accountability that a fifth estate of a free press provides a country’s people.

Watergate and Vietnam are two iconic examples when newspaper journalism was a indispensable pillar of civil society. At their best newspapers serve to preserve free speech and hold leaders accountable. But with the big players of journalism not even able to afford new uniforms, will journalistic excellence exit with the paper?

Probably Not.

The traditional newsrooms that have operated under roughly the same structure for the last two hundred years will leave a void that will be filled by a new face. Journalist outfits in the future will have smaller budgets and rely more on partnerships for international coverage. More people get their information from blogs and social media than ever before.

More news will come form the trenches than ever before and the source will be the people who live in those trenches. The Internet gives professional journalists not just a powerful tool—it makes journalists out of everyone who can think and communicate. Think CNN’s iReport and the premise behind it. How would Hemingway’s reporting of the Spanish Civil war been different if he had Youtube and Twitter?

News is going to be filtered by who people know and are connected to on social media platforms. Between the memes of that motivating baby with his fist raised proudly in the air and the droning conversation about Syria, is the news that your cousin is getting married. And if you click here, you will allegedly win an iPad.

That comment sections are replacing editorial means that there is going to be a lot of anger and more hurt feelings simultaneous with reading the news, a lot more questioning of an opponent’s sexuality, and tons of just plain old nasty troll talk. Studies have shown that negative comments can sway readers from a balanced position to a polarized one. But the way I see social media is that it is a new level of engagement and outlet that people didn’t have before. The audience has joined the show, and is it any wonder that the cast is nervous?

We Demand Answers, But All We Really Have Now Is Questions

The full implication of the loss of newspapers on civil society have yet to fully emerge. There are a lot of questions. One asked by Carnegie Co. is if the journalism outfits of today are, “up to the task of sustaining the informed citizenry on which democracy depends?”

No one cried when CDs replaced tapes. But losing our newspapers is stirring something deep. Despite the worried chatter most writers on the topic seem to agree that good-ish journalism wil

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

"บิตมีประโยชน์มากที่สุดของสื่อจะหายไป lamented นักเศรษฐศาสตร์ที่เจ็ดปีที่ผ่านมาในบทความของ"ผู้ฆ่าหนังสือพิมพ์" พวกเขาชี้ให้เห็นชัดเจน — เทคโนโลยีเดียวกันที่จะนำคำเหล่านี้ — อินเทอร์เน็ต สิ่งที่เรารักซึ่งถูกฆ่าอีกสิ่งที่เรารัก — หนังสือพิมพ์ซัลลิแวนแพของวอชิงตันโพสต์เขียนว่า "ผู้อ่านจะละทิ้งพิมพ์" และบุคคลภายในอุตสาหกรรม "congenitally ประสาท" เมื่อรอยเตอร์ defunded ริเริ่มหลายล้านที่มุ่งปรับปรุงการบริการเพื่อศตวรรษที่ 21 อย่างเงียบ ๆ คนเอาคำใบ้ – ศตวรรษเป็นหนังสือพิมพ์หรือนักข่าวหนังสือพิมพ์ไม่อุตสาหกรรมหนังสือพิมพ์ของเราทั้งหมดขณะนี้มีขนาดเล็กกว่า Google ผู้ปกครอง รวมทั้งเอกสารอื่น ๆ มีล่ายั่งยืน$ล้านสูญเสียโดยการใฝ่หาผลกำไรใน syndications และโฮลดิ้งอื่น ๆ ฟิลิป Meyer ผู้เขียน "หายสาบสูญหนังสือพิมพ์" ทำนายว่า โดย 2043 หนังสือพิมพ์จะหายไป อนาคตเป็นเวลาเมื่อเด็กจะเปิดผ่านหนังสือพิมพ์เช่นที่เด็ก baffled ใน YouTube ที่พยายามใช้นิตยสารเหมือนกับ iPad เมื่อเด็กที่เติบโตขึ้น หนังสือพิมพ์ตายแต่ไม่อาจเป็นหายนะที่คนจะคาดการณ์ว่า จะ การ Oldsters "ใหม่" และ "ไม่ดี" มัก equated การ เรียก "บิตมีประโยชน์มากที่สุดของสื่อ" หนังสือพิมพ์ forgets ว่า "สื่อ" เป็นเพียงวิธีการย้ายข้อมูล เครื่องบินอาจเปลี่ยนรถไฟ แต่เดินทางไม่ตาย ตอนนี้ เราบินผ่านท้องฟ้า และมันจะน่ากลัวไรขาดทุนของหนังสือพิมพ์หมายความว่าสำหรับนักข่าวขอให้ทุกคนได้รับเป็นปริญญาตรีวารสารศาสตร์หลังจากเบียร์กี่ใด outlook ของพวกเขาสำหรับงานหนังสือพิมพ์การเป็น และเตรียมพร้อมสำหรับ heart-to-heart มืดมน ออสเตรเลียรายงานปีที่ ระดับผลรวมของรายการงานในวารสารศาสตร์ของประเทศในปี 2555 อยู่ที่ "ต่ำร้อย" หนังสือพิมพ์ใด ๆ ที่ติดอยู่จะได้รับการสนับสนุน โดยความคิดถึง หมายเลขของห้องฝึกอบรมนักข่าวที่ย้ายจากห้องเรียนไปข่าวจะดำน้ำสูญหายของหนังสือพิมพ์หมายถึงการเมืองอย่างไรสำหรับ strategists การเมือง หนังสือพิมพ์ไม่ได้หายไปเร็วมาก โฆษณาทางอินเตอร์เน็ตเป็นสิ่งดีที่สุดเคยเกิดขึ้นกับการกำหนดเป้าหมายเฉพาะข้อมูลประชากรซึ่งเหมือนวิธีการส่งเสริมการพยายามเข้าถึงคน ผู้สมัครที่สามารถจัดการอินเทอร์เน็ตจะสามารถขาย candidacy ของตนดีขึ้น พูดคุยหัว และพิมพ์มือกลัวว่า เมื่อผู้สมัครเหล่านี้ใช้ office จะนี่จากความรับผิดชอบที่ห้าเอสเตทกดฟรีให้คนของประเทศวอเตอร์เกตส์และเวียดนามเป็นตัวอย่างโดดเด่นเมื่อหนังสือพิมพ์วารสารศาสตร์ หลักที่สำคัญของภาคประชาสังคม หนังสือพิมพ์ดีที่สุดของพวกเขาให้บริการ การรักษาเสียค้างผู้นำรับผิดชอบ แต่ มีผู้เล่นที่ใหญ่ของวารสารศาสตร์ไม่แม้แต่จะซื้อเครื่องใหม่ จะเป็นเลิศ journalistic ออก ด้วยกระดาษคงไม่Newsrooms แบบดั้งเดิมที่ได้ดำเนินการภายใต้โครงสร้างเดียวกันประมาณสองร้อยปี จะทำให้เป็นโมฆะซึ่งจะเต็มไป ด้วยหน้าใหม่ ชุดที่นักข่าวในอนาคตจะมีงบประมาณน้อย และอาศัยเพิ่มเติมเกี่ยวกับความร่วมมือในระหว่างประเทศครอบคลุม คนได้รับข้อมูลจากบล็อกและสังคมมากกว่าเดิมข่าวเพิ่มเติมจะมาฟอร์ม trenches เคยมีมาก่อนและต้นจะเป็นคนที่อยู่ใน trenches เหล่านั้น อินเทอร์เน็ตให้นักข่าวมืออาชีพไม่ได้เป็นเพียงเครื่องมือที่มีประสิทธิภาพซึ่งทำให้ผู้สื่อข่าวจากทุกคนที่สามารถคิด และสื่อสาร คิดว่า ไอรีพอร์ตของซีเอ็นเอ็นและภายหลังนั้น อย่างไรจะรายงานของเฮมิงเวย์สงครามสเปนแพ่งแล้วถ้าเขามี Youtube และ Twitterข่าวจะถูกกรองโดยที่คนรู้ และเชื่อมต่อกับบนแพลตฟอร์มของสังคม ระหว่าง memes ของเด็กที่จูงใจกับกำปั้นของเขายกภูมิใจในอากาศและการสนทนา droning เกี่ยวกับซีเรีย ได้ข่าวว่า ลูกพี่ลูกน้องของคุณคือการแต่งงาน และถ้าคุณคลิกที่นี่ คุณจะหลังชนะ iPadส่วนข้อคิดเห็นจะแทนบรรณาธิการหมายความว่ามีเป็นไปได้มากของความโกรธและอื่นๆ ทำร้ายความรู้สึกพร้อมกับอ่านข่าว สงสัยเรื่องทางเพศของฝ่ายตรงข้าม มาก และตันของ troll ที่น่ารังเกียจเพียงธรรมดาเก่าพูดคุย การศึกษาได้แสดงความเห็นลบสามารถเอนเอียงอ่านจากตำแหน่งสมดุลไปเป็นโพลาไรซ์ แต่เป็นวิธีเห็นสังคมที่เป็นระดับใหม่ของความผูกพันและร้านที่มีคน ผู้ชมร่วมแสดง และมีความสงสัยใด ๆ ว่าการโยนประสาทเราต้องตอบ แต่จริง ๆ มาตอนนี้เป็นคำถามเนื่องจากเต็มรูปแบบของการสูญหายของหนังสือพิมพ์ในสังคมยังมีโผล่เต็ม มีคำถามมากมาย หนึ่งถาม โดย บริษัทคาร์เนกีคือถ้าชุดวารสารศาสตร์ของวันนี้ "ถึงงานเสริมผดุงทราบที่ประชาธิปไตยขึ้นอยู่หรือไม่"ไม่มีใครร้องเมื่อซีดีแทนเทป แต่สูญเสียหนังสือพิมพ์เราจะกวนในบางสิ่งบางอย่างที่ลึก แม้ มีเรื่องไร้สาระกังวล นักเขียนส่วนใหญ่ในหัวข้อที่ดูเหมือนจะ ยอมรับว่า ยังคงวารสารศาสตร์ good-ish

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"บิตมีประโยชน์มากที่สุดของสื่อที่หายไป" เสียใจเศรษฐศาสตร์เจ็ดปีที่ผ่านมาในบทความของพวกเขา "ใครฆ่าหนังสือพิมพ์หรือไม่?" พวกเขาชี้ให้เห็นชัดเจน-เทคโนโลยีเดียวกับที่คุณนำคำเหล่านี้อินเทอร์เน็ตบางสิ่งบางอย่างที่เรารัก -is ฆ่าสิ่งที่เรารัก-หนังสือพิมพ์อีก. วอชิงตันโพสต์ของแพทริเซีซัลลิแวนเขียนว่า "ผู้อ่านจะทิ้งพิมพ์" และคนในวงการที่ "ประสาท congenitally." เมื่อรอยเตอร์อย่างเงียบ ๆ defunded ความคิดริเริ่มหลายล้านมุ่งเป้าไปที่การปรับปรุงการให้บริการไปยัง 21 ศตวรรษที่ทุกคนเอาคำใบ้ที่ศตวรรษที่ 21 เป็นสถานที่สำหรับนักข่าวหนังสือพิมพ์หนังสือพิมพ์หรือไม่. ทั้งอุตสาหกรรมหนังสือพิมพ์ของสหรัฐอยู่ในขณะนี้มีขนาดเล็กกว่าของ Google เดอะการ์เดียพร้อมกับเอกสารอื่น ๆ ได้เมื่อเร็ว ๆ นี้อย่างยั่งยืน $ ล้านในการสูญเสียโดยการใฝ่หาผลกำไรในการถือครอง Syndications และอื่น ๆ ฟิลิปเมเยอร์ผู้เขียน "Vanishing หนังสือพิมพ์" คาดการณ์ว่าภายใน 2043 หนังสือพิมพ์จะหายไป อนาคตเป็นเวลาที่เด็กจะพลิกหนังสือพิมพ์เช่นนั้นทารกงงงันบน YouTube พยายามที่จะใช้นิตยสารเช่น iPad อย่างเป็น เมื่อลูกน้อยที่เติบโตขึ้นหนังสือพิมพ์ตาย. แต่มันอาจจะไม่เลวร้ายอย่างที่คนคาดว่ามันจะเป็น เพื่อ oldsters "ใหม่" และ "ไม่ดี" มักจะได้รับการบรรจุ หนังสือพิมพ์เรียก "บิตมีประโยชน์มากที่สุดของสื่อ" ลืมว่า "สื่อ" เป็นเพียงวิธีการที่ย้ายข้อมูล เครื่องบินอาจจะแทนที่รถไฟ แต่การเดินทางยังไม่ตาย ตอนนี้เราบินผ่านท้องฟ้าและมันเป็นเรื่องที่น่ากลัว. อะไรสูญเสียของหนังสือพิมพ์หมายถึงนักข่าว? ขอให้ทุกคนได้รับการศึกษาระดับปริญญาโทในการเขียนข่าวหลังจากที่เบียร์ไม่กี่สิ่งที่แนวโน้มของพวกเขาสำหรับการรับงานหนังสือพิมพ์เป็นและจะเตรียมไว้สำหรับหัวใจที่มืดมน -การเต้นของหัวใจ. ออสเตรเลียรายงานเมื่อปีที่แล้วที่ระดับรวมของงานรายการในการสื่อสารมวลชนในประเทศของตนในปี 2012 อยู่ใน "ร้อยต่ำ." หนังสือพิมพ์ใด ๆ ที่ติดรอบจะได้รับการสนับสนุนจากความคิดถึง ตัวเลขของผู้สื่อข่าวได้รับการฝึกฝนคลาสสิกที่ย้ายมาจากห้องเรียนเพื่อห้องแถลงข่าวจะดำน้ำ. อะไรสูญเสียของหนังสือพิมพ์หมายถึงการเมืองหรือไม่สำหรับยุทธศาสตร์ทางการเมืองหนังสือพิมพ์ไม่สามารถไปเร็วพอ การโฆษณาทางอินเทอร์เน็ตเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่เคยเกิดขึ้นกับการกำหนดเป้าหมายที่เฉพาะเจาะจงประชากร-ว่าวิธีแคมเปญพยายามที่จะเข้าถึงผู้คน ผู้สมัครที่ดีขึ้นสามารถจัดการอินเทอร์เน็ตจะสามารถที่จะขายดีกว่าผู้สมัครของพวกเขา พูดคุยหัวและพิมพ์กลัวมือที่ว่าเมื่อผู้สมัครเหล่านี้จะใช้สำนักงานที่พวกเขาจะเป็นอิสระจากความรับผิดชอบที่ที่ดินที่ห้าของการกดฟรีให้คนของประเทศ. วอเตอร์เกทและเวียดนามเป็นสองตัวอย่างที่โดดเด่นเมื่อสื่อสารมวลชนหนังสือพิมพ์เป็นเสาหลักที่ขาดไม่ได้ของภาคประชาสังคม ในหนังสือพิมพ์ที่ดีที่สุดของพวกเขาให้บริการเพื่อรักษาเสรีภาพในการพูดและถือเป็นผู้นำรับผิดชอบ แต่ด้วยความที่ผู้เล่นขนาดใหญ่ของหนังสือพิมพ์ไม่ได้สามารถที่จะจ่ายเครื่องแบบใหม่จะออกจากความเป็นเลิศด้านสื่อสารมวลชนด้วยกระดาษหรือไม่อาจจะไม่ได้. พีแบบดั้งเดิมที่มีการดำเนินการภายใต้ประมาณโครงสร้างเดียวกันสำหรับที่ผ่านมาสองร้อยปีจะออกจากช่องว่างที่จะเป็น เต็มไปด้วยใบหน้าใหม่ ชุดนักข่าวในอนาคตจะมีงบประมาณขนาดเล็กและอาศัยเพิ่มเติมเกี่ยวกับความร่วมมือระหว่างประเทศสำหรับการรายงานข่าว คนอื่น ๆ ได้รับข้อมูลจากบล็อกและสื่อสังคมกว่าที่เคย. ข่าวเพิ่มเติมจะมาในรูปแบบร่องลึกกว่าที่เคยและแหล่งที่มาจะเป็นคนที่อาศัยอยู่ในร่องลึกเหล่านั้น อินเทอร์เน็ตให้นักข่าวมืออาชีพไม่ได้เป็นเพียงเครื่องมือที่มีประสิทธิภาพมันทำให้นักข่าวจากทุกคนที่สามารถคิดและการสื่อสาร คิดว่าซีเอ็นเอ็น iReport และสถานที่ตั้งที่อยู่เบื้องหลังมัน วิธีจะรายงานเฮมมิงของสงครามกลางเมืองสเปนรับแตกต่างกันถ้าเขามี Youtube และ Twitter? ข่าวจะถูกกรองโดยที่คนที่รู้จักและมีการเชื่อมต่อบนแพลตฟอร์มสื่อสังคม ระหว่างมส์ของทารกที่สร้างแรงจูงใจให้กับกำปั้นของเขาฟื้นคืนชีพขึ้นมาอย่างภาคภูมิใจในอากาศและการสนทนาพูดเสียงพึมๆเกี่ยวกับซีเรียเป็นข่าวว่าญาติของคุณกำลังจะแต่งงาน และถ้าคุณคลิกที่นี่คุณถูกกล่าวหาว่าจะชนะ iPad. ที่ส่วนความคิดเห็นจะเปลี่ยนบรรณาธิการหมายความว่ามีเป็นไปได้เป็นจำนวนมากของความโกรธและอื่น ๆ ทำร้ายความรู้สึกพร้อมกันกับการอ่านข่าวเป็นจำนวนมากตั้งคำถามมากขึ้นของความสัมพันธ์ทางเพศของฝ่ายตรงข้ามและ ตันของธรรมดาเพียงเก่าพูดคุยโทรลล์ที่น่ารังเกียจ การศึกษาพบว่าความคิดเห็นเชิงลบสามารถแกว่งไปแกว่งมาให้ผู้อ่านจากตำแหน่งสมดุลไปยังขั้วหนึ่ง แต่วิธีที่ฉันเห็นสื่อสังคมคือว่ามันเป็นระดับใหม่ของการมีส่วนร่วมและทางออกที่คนไม่เคยมีมาก่อน ผู้ชมได้เข้าร่วมแสดงและมันน่าแปลกใจที่นักแสดงใด ๆ ที่เป็นประสาท? เราต้องการคำตอบ แต่ทั้งหมดที่เราจริงๆมีตอนนี้คือคำถามที่ความหมายเต็มรูปแบบของการสูญเสียของหนังสือพิมพ์ในภาคประชาสังคมยังไม่ได้ออกมาอย่างเต็มที่ มีคำถามจำนวนมากมี หนึ่งถามโดยคาร์เนกี จำกัด คือถ้าชุดสื่อสารมวลชนในวันนี้มี "ขึ้นอยู่กับงานของยั่งยืนประชาชนทราบเกี่ยวกับการปกครองระบอบประชาธิปไตยซึ่งขึ้นอยู่หรือไม่" ไม่มีใครร้องไห้เมื่อแทนที่เทปซีดี แต่การสูญเสียของเราคือหนังสือพิมพ์กวนบางสิ่งบางอย่างลึก แม้จะมีการพูดคุยเป็นห่วงนักเขียนส่วนใหญ่ในหัวข้อดูเหมือนจะยอมรับว่าการสื่อสารมวลชนดี ish Wil