With a thought, Zhao entered his sp

With a thought, Zhao entered his spatial farm. This time he didn't take anyone with him. The reason he allowed Meirin and Meg to look around the space was in order to secure their help for the Buda clan.

Once they knew about the spatial farm, they would be more confident about the future. With the Black Waste throwing them into one crisis after another, if they were to lose confidence, then everything would be over.

In the spatial farm, Zhao immediately sold his radishes, but only three quarters of it this time. This earned him a total of fifteen hundred gold coins, in addition to his original fifty gold coins. And if he used these coins to buy radish seed bags, he would be able to plant ten new batches of radishes.

Anyway, the radishes were able to earn him a lot of money. If he were to sell the rest of them, he would be able to earn even more, but he decided to wait until Green came back. Maybe then he could buy some books about plants so he would be able to decide what were the best crops to grow in the future. But right now he knew very little about the plants that grew on the Continent.

Tomorrow, he would get another batch of radishes. He had told Green that he had eighty thousand catty, so even though he had sold three quarters of his radish supply, with this new batch, he would temporarily have a sufficient amount.

But although selling those radishes gave him fifteen hundred gold, it still wasn't adequate enough. Zhao felt very helpless. His level was too low. Even if he wanted to buy higher ranked seeds, he couldn't. With such a slow speed, he didn't know how long it would take for him to level up.

Leaving the spatial farm, Zhao soon fell asleep on his bed.

The next morning, Zhao was woken by the space telling him that his radishes had matured. But it wasn't just the radishes, the corn were also about to mature too.

Zhao immediately harvested the radishes, then he bought another bag of radish seeds. Since it seemed like the corn would need just a few more minutes to mature, Zhao decided not to leave the spatial farm yet. Instead, he washed his face and rinsed his mouth while he waited.

Looking at those corn, Zhao felt like a glutton. In his past life, he used to live in the northern city. At the time, no one considered corn as a staple food, but they would sometimes eat it as a meal, and it was good. Zhao had occasionally eaten it a few times as well, like when he traveled to the rural areas to visit his relatives, who gave him cornmeal pancakes. Delicious.

The cornmeal pancakes were completely different from the ones you could buy in the city. Although they were both made from coarse cornmeal, their pancakes were served with fragrant soup, along with some red crispy rice. Each bite of the crust released a waft of fragrance.

Thinking of it, Zhao could not help but salivate. He smiled as he swallowed his saliva.

But although he ate this cornmeal porridge with pancakes, he didn't know how to make it. Processing the corn seemed very troublesome as he would have to grind it down into cornmeal.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มีความคิด Zhao ป้อนฟาร์มเชิงพื้นที่ของเขา เวลานี้เขาไม่ได้ใช้เวลากับเขาทุกคน เหตุผลที่เขาอนุญาตให้ Meirin และ Meg ดูรอบ ๆ พื้นที่เพื่อ ความปลอดภัยของวิธีใช้สำหรับบูดากองทัพได้เมื่อพวกเขารู้เกี่ยวกับฟาร์มเชิงพื้นที่ พวกเขาจะมั่นใจมากขึ้นเกี่ยวกับอนาคต กับขยะดำโยนเข้าไปในวิกฤตหนึ่งหลังจากที่อื่น ถ้าพวกเขาจะสูญเสียความมั่นใจ แล้วทุกอย่างจะเป็นไปในฟาร์มเชิงพื้นที่ Zhao ทันทีขาย radishes ของเขา แต่เพียงสามในสี่ของมันเวลานี้ นี้เขาได้รับเหรียญทองร้อยสิบห้า นอกจากเหรียญทอง 50 ต้นฉบับของเขาทั้งหมด และถ้าเขาใช้เหรียญเหล่านี้ซื้อถุงเมล็ดหัวไชเท้า เขาจะสามารถปลูกสิบชุดใหม่ของ radishesอย่างไรก็ตาม radishes ได้รับเงินจำนวนมากเขาได้ ถ้าเขาจะขายส่วนเหลือของพวกเขา เขาจะได้รับมากยิ่งขึ้น แต่เขาตัดสินใจที่จะรอจนกว่ากลับมาเขียว บางทีแล้วเขาสามารถซื้อหนังสือบางเล่มเกี่ยวกับพืชจึงจะสามารถตัดสินใจในสิ่งที่ถูกที่สุดพืชจะเติบโตในอนาคต แต่ตอน นี้เขารู้น้อยมากเกี่ยวกับพืชที่เติบโตมาในทวีปยุโรปวันพรุ่งนี้ เขาจะได้รับชุดอื่นของ radishes เขาได้บอกเขียวว่า เขาแปดสิบพันที่ส่อเสียด ดังนั้นแม้ว่าเขาได้ขายสามในสี่ของอุปทานของเขาหัวไชเท้า ด้วยชุดใหม่นี้ เขาจะชั่วคราวมีจำนวนเพียงพอแต่แม้ว่าขาย radishes เหล่านั้นให้เขาสิบห้าร้อยทอง มันยังคงไม่พอ Zhao รู้สึกหมดหนทางมากขึ้น ระดับคือต่ำเกินไป แม้ว่าเขาต้องการซื้อเมล็ดพันธุ์อันดับสูง เขาไม่ ด้วยเช่นความช้าเร็ว เขาไม่รู้จะใช้เวลานานสำหรับเขาระดับขึ้นออกจากฟาร์มเชิงพื้นที่ Zhao เร็ว ๆ หลับไปบนเตียงของเขารุ่ง Zhao ถูกตื่น โดยพื้นที่ที่เขาบอกว่า มี matured radishes ของเขา แต่มันไม่ได้เพียง radishes ข้าวโพดก็ประมาณผู้ใหญ่เกินไปZhao radishes ในการเก็บเกี่ยวทันที แล้วเขาซื้อถุงอื่นของเมล็ดหัวไชเท้า ตั้งแต่ดูเหมือนว่าข้าวโพดต้องการเพียงไม่กี่นาทีผู้ใหญ่ Zhao ตัดสินใจไม่ให้ออกจากฟาร์มเชิงพื้นที่ได้ แทน เขาล้างหน้า และล้างปากของเขาในขณะที่เขารอกำลังดูข้าวโพดเหล่า Zhao รู้สึกเหมือนดาว ในชีวิตของเขา เขาใช้ชีวิตในเมืองเหนือ ในเวลา ไม่มีใครถือว่าข้าวโพดเป็นอาหาร แต่พวกเขาบางครั้งจะกินเป็นอาหาร และมันดี Zhao มีบางครั้งกินได้กี่ครั้งเช่น เช่นเมื่อเขาเดินทางไปชนบทไปเยี่ยมญาติของเขา ที่เขามีแพนเค้กข้าวโพด อร่อยแพนเค้กข้าวโพดได้อย่างสมบูรณ์แตกต่างจากคนที่คุณสามารถซื้อได้ในเมือง แม้ว่าพวกเขาทั้งสองทำจากข้าวโพดหยาบ แพนเค้กของพวกเขาได้รับซุปหอม พร้อมด้วยข้าวอบกรอบสีแดง กัดของเปลือกออกในรูปของน้ำหอมความคิดของมัน Zhao ไม่สามารถช่วย แต่ salivate ยิ้มเขากลืนกินน้ำลายของเขาแต่แม้ว่าเขากินโจ๊กข้าวโพดนี้แพนเค้ก ไม่ทราบวิธีการทำ การแปรรูปข้าวโพดลำบากลำบากมากเขาจะต้องบดลงในข้าวโพด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ด้วยความคิดใน Zhao ป้อนฟาร์มเชิงพื้นที่ของเขา เวลานี้เขาไม่ได้ใช้เวลากับเขาทุกคน เหตุผลที่ทำให้เขาได้รับอนุญาตให้เมรินและ Meg มองไปรอบ ๆ พื้นที่ในการสั่งซื้อเพื่อรักษาความปลอดภัยของพวกเขาสำหรับความช่วยเหลือตระกูล Buda. เมื่อพวกเขารู้เกี่ยวกับฟาร์มเชิงพื้นที่พวกเขาจะมีความมั่นใจมากขึ้นเกี่ยวกับอนาคต ด้วยการขว้างปาพวกเขาเข้าสู่วิกฤติหนึ่งของเสียสีดำหลังจากที่อื่นถ้าพวกเขาจะสูญเสียความมั่นใจแล้วทุกอย่างจะถูกกว่า. ในฟาร์มเชิงพื้นที่ Zhao ทันทีขายหัวไชเท้าของเขา แต่เพียงสามในสี่ของมันเวลานี้ นี้ทำให้เขาได้รับทั้งหมดห้าร้อยเหรียญทองนอกเหนือไปจากเดิมเหรียญทองห้าสิบ และถ้าเขาใช้เหรียญเหล่านี้ที่จะซื้อถุงเมล็ดหัวไชเท้าเขาจะสามารถที่จะปลูกสิบแบทช์ใหม่ของหัวไชเท้า. อย่างไรก็ตาม, หัวไชเท้าก็สามารถที่จะทำให้เขาได้เงินเป็นจำนวนมาก ถ้าเขาจะขายส่วนที่เหลือของพวกเขาที่เขาจะสามารถที่จะได้รับมากยิ่งขึ้น แต่เขาตัดสินใจที่จะรอจนกว่าสีเขียวกลับมา บางทีแล้วเขาสามารถซื้อหนังสือบางเล่มที่เกี่ยวกับพืชเพื่อที่เขาจะสามารถที่จะตัดสินใจว่าเป็นพืชที่ดีที่สุดที่จะเติบโตในอนาคต แต่ตอนนี้เขารู้น้อยมากเกี่ยวกับพืชที่เติบโตในทวีป. พรุ่งนี้เขาจะได้รับชุดของหัวไชเท้าอีก เขาเคยบอกกรีนว่าเขามีแปดหมื่นส่อเสียดดังนั้นแม้ว่าเขาได้ขายสามในสี่ของการจัดหาหัวไชเท้าของเขากับชุดใหม่นี้เขาชั่วคราวจะมีปริมาณที่เพียงพอ. แต่ถึงแม้ว่าการขายหัวไชเท้าเหล่านั้นให้เขาห้าร้อยทองก็ยังคง ก็ไม่เพียงพอ Zhao รู้สึกว่าทำอะไรไม่ถูกมาก ระดับของเขาต่ำเกินไป แม้ว่าเขาอยากจะซื้อเมล็ดพันธุ์ในอันดับที่สูงเขาอาจจะไม่ได้ ด้วยเช่นความเร็วช้าเขาก็ไม่ทราบว่าจะใช้เวลานานสำหรับเขาที่จะยกระดับขึ้น. ออกจากฟาร์มเชิงพื้นที่ Zhao เร็ว ๆ นี้หลับอยู่บนเตียงของเขา. เช้าวันรุ่งขึ้นตื่น Zhao โดยพื้นที่ที่เขาบอกว่าหัวไชเท้าของเขา ได้ครบกำหนด แต่มันก็ไม่ได้เป็นเพียงหัวไชเท้า, ข้าวโพดก็มีเรื่องเกี่ยวกับการเป็นผู้ใหญ่เกินไป. Zhao ทันทีเก็บเกี่ยวหัวไชเท้าแล้วเขาซื้อกระเป๋าของเมล็ดหัวไชเท้าอีก เพราะมันดูเหมือนเช่นข้าวโพดจะต้องเพียงไม่กี่นาทีเป็นผู้ใหญ่ Zhao ตัดสินใจที่จะไม่ออกจากฟาร์มเชิงพื้นที่เลย แต่เขาล้างใบหน้าของเขาและล้างปากของเขาในขณะที่เขารอ. มองไปที่ข้าวโพดเหล่านั้น Zhao รู้สึกเหมือนคนตะกละ ในชีวิตที่ผ่านมาของเขาเขาเคยใช้ชีวิตอยู่ในเมืองทางตอนเหนือ ในช่วงเวลาที่ไม่มีใครพิจารณาข้าวโพดเป็นอาหารหลัก แต่บางครั้งพวกเขาจะกินมันเป็นอาหารและมันเป็นสิ่งที่ดี Zhao ได้กินบางครั้งก็ไม่กี่ครั้งเช่นกันเช่นเมื่อเขาเดินทางไปยังพื้นที่ชนบทไปเยี่ยมญาติของเขาที่ทำให้เขาแพนเค้กข้าวโพด อร่อย. แพนเค้กข้าวโพดได้อย่างสมบูรณ์แตกต่างจากคนที่คุณสามารถซื้อในเมือง ถึงแม้ว่าพวกเขาทั้งสองทำจากข้าวโพดหยาบ, แพนเค้กของพวกเขาถูกเสิร์ฟพร้อมกับน้ำซุปหอมพร้อมกับบางกรอบข้าวแดง กัดของเปลือกโลกแต่ละปล่อยออกมาพัดกลิ่นหอม a. ความคิดของมัน Zhao ไม่สามารถช่วย แต่น้ำลาย เขายิ้มในขณะที่เขากลืนน้ำลายของเขา. แต่ถึงแม้ว่าเขากินนี้โจ๊กข้าวโพดกับแพนเค้กเขาไม่ได้รู้วิธีที่จะทำให้มัน การประมวลผลข้าวโพดดูเหมือนลำบากมากในขณะที่เขาจะต้องบดลงไปในแป้งข้าวโพด