rofessor Tullock has raised a centr

rofessor Tullock has raised a central question in the confrontation between abstract models of PMR and majority rule as practiced in real institutions. We believe the decision making stability of real-world legislatures lies in the way these legislatures institutionalize majority rule. Logrolling, vote trading, coalition formation, and bargaining are red herrings in this argument. Rather, it is the restrictions on such legislative exchange that promote structure-induced equilibrium. Put differently, institutional arrangements place constraints on the completeness of the majority rule relation by restricting social comparisons.
The framework developed here shows that an assumption implicit in the discussions of many majority rule theorists fails to hold. In part, the implicit rationale for focusing upon PMR was that results proved for this rule were presumed to hold forany institution based on PMR. In one sense this remains true, namely, that the majority rule win sets,W(x), are everywhere non-empty. In another sense, however, it is not true that all properties of institutions based upon majority rule are inherited from PMR. The theory outlined above shows that stability may not be as elusive as theorists of PMR have concluded.
The concept of equilibrium developed in the last section incorporates the major features of prominent choice institutions as well as capturing the special cases in the literature cited in Section II. We now turn to a brief discussion of future work. We address the question that remains, in our opinion, the salient one in the study of institutions and their effect on policy choice, namely, understanding the factors governing the choice of one institutional arrangement over another.
Throughout this paper, we have distinguished agreements that transform the rules from agreements (or vote-trades) that take place within a given set of rules. In principle, anything attainable under the former could also be attained under the latter if there were some form of mechanism to enforce vote-trades as contracts. Under such a rubric, complex legislative agreements in the form of contingent contracts achieve the desired result without resorting to the institutionalization of a rule. In practice, however, there are several problems with vote-trading agreements as contracts. First, the cost of writing these contracts is often quite high due to the number of potential contingencies for which provision must be made. Second, and more important, PMR lacks an enforcement mechanism. Individual parties to contracts in market settings have recourse to the courts. This provides protection beyond the assurance of good faith and brand names. No comparable institution exists within the legislature to supplement the natural though imperfect brand name phenomenon (i.e., that of ‘keeping one's word’ to preserve and enhance credibility for future trades).
While the legislature could create a court or committee to monitor contracts and enforce agreements, alternatively, it could simply impose a rule binding upon everyone which insured the outcome sought. Of the two alternative institutions, the latter probably economizes on transaction costs, particularly for those situations that recur with some frequency. With a rule, a new contract need not be negotiated each time between new sets of players. Moreover, a contingency clause might easily be appended to a rule to cover cases where there is widespread agreement that it is inappropriate. For example, in the Congress a special majority may vote to suspend the rules (note that if only a simple majority were required, then this would be no different from PMR).
This is the same rationale that underpins the Uniform Commercial Code and other areas of the law of contracts. To cover situations that occur quite regularly, certain standard procedures are written into the law and are automatically a part of any agreement or exchange. This significantly lowers transaction costs (contracts need not be negotiatedsui generis), and in those circumstances where the standard is inappropriate, the parties may simply contract around it. Similar results occur in most areas of the common law. For further discussion, see Posner (1976).
In sum, logrolling solutions to the problem of forging agreements are unworkable because they lack enforcement mechanisms. Logrolling, then, cannot constitute an answer to the question, ‘Why so much stability?’
This reasoning justifies our separation throughout the text of choices within a given institution and choices among institutions. This distinction is a natural one, dating back to Buchanan and Tullock'sThe Calculus of Consent. There they analyze separately the constitutional calculus of choice over voting rules and the behavior under a specific voting rule.
If institutional rules are to constitute an answer to Tullock's stability question, then we must confront the manner in which those rules are chosen. There are very few theories about the choice of rules — exceptions include Buchanan and Tullock (1962), Buchanan (1975, 1979), and contributions in the property rights literature. Even in the absence of a theory, we may still worry that constitutional choice processes (the choice of rules) are vulnerable to the same instabilities found in PMR. We term this the ‘Riker Objection’ since this issue was recently posed by Riker (1980). If institutional constraints create equilibrium — that is, if transformations of a PMR institution into a non-PMR institution create a situation of equilibrium from one without an equilibrium — then preferences over outcomes lead naturally to aninduced set of preferences over institutional arrangements. In this sense, an individual prefers one institution over another if he prefers the equilibrium policy state of one over the equilibrium (or unpredictability) of the other. In the case of multiple equilibria, an individual prefers the institution that yields the highest expected utility given a probability distribution over equilibrium states (Plott, 1972).
As long as preferences for policy states differ, then preferences over institutions with differing equilibrium states (distribution of equilibria) should also differ. The Riker Objection suggests that a simple extension of McKelvey's Chaos Theorem predicts endless cycles here so long as PMR governs the choice over institutions. In this sense, the existence of institutions and their stability must remain, like policy choices under PMR, tenuous — what Riker calls ‘unstable constants.’ Nevertheless, empirically we observe institutions persisting for long periods; in light of the Riker Objection, Tullock's question applies at this level as well.
We may make several observations that imply an attenuation of endless cycling at the institutional-choice level. First, typically, non-PMR rules govern the choice of new rules. Second, it is risky to attempt to change the status quo contrary to the interests of those currently in control. Since failure may lead to the imposition of sanctions, expected gains must be weighed against the certainty of these sanctions. While this does not rule out changes, it will reduce the number of attempts. This is surely the conclusion to be drawn from a reading of the history of the U.S. Congress. The comparison between choice in this setting and the McKelvey world, then, is not parallel since proposals are costless to make in the latter but not in the former. Finally, there often exists a well-defined status quo alternative. In the case of the social contract, the status quo is the Hobbesian state of nature. For the case of the U.S. Constitutional Convention, it was the Articles of Confederation (Riker, 1979). In these and similar settings, even though there may be no formal rule that the status quo must literally be voted last; this restriction nevertheless may hold de facto. Consequently, the constitutional outcome is either the status quo ante or an alteration that cannot be vetoed, i.e., an element in the ‘win set’ of the status quo. With these qualifications in mind, the effect of the Riker Objection is mitigated. Even at the constitutional level, then, restrictions on the ability of individuals to make proposals may induce equilibrium.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

rofessor Tullock ได้ยกคำถามกลางในการเผชิญหน้าระหว่างแบบจำลองนามธรรมของ PMR และส่วนใหญ่ปกครองอย่างแท้จริงสถาบันการ เราเชื่อว่าการตัดสินใจที่มั่นคงทำของจริง legislatures อยู่ในวิธีการเหล่านี้ legislatures institutionalize กฎส่วนใหญ่ Logrolling คะแนน จัดตั้งรัฐบาล และการค้าขายต่อรองราคาอยู่แดง herrings ในอาร์กิวเมนต์นี้ ค่อนข้าง มันเป็นข้อจำกัดในการแลกเปลี่ยนดังกล่าวสภาที่ส่งเสริมให้เกิดโครงสร้างสมดุล ใส่แตก สถาบันจัดทำข้อจำกัดของความสมบูรณ์ของความสัมพันธ์กฎส่วนใหญ่ โดยการจำกัดการเปรียบเทียบทางสังคมกรอบพัฒนาแสดงที่อัสสัมชัญเป็นนัยในการสนทนาของ theorists กฎส่วนใหญ่มากไม่สามารถกดค้างไว้ ที่นี่ ในส่วน เหตุผลนัยสำหรับเน้นตาม PMR เป็นว่า ผลพิสูจน์สำหรับกฎนี้ถูก presumed กุม forany สถาบันตาม PMR ในความรู้สึกหนึ่ง นี้ยังคงเป็นจริง คือ กฎส่วนใหญ่ชนะ sets,W(x) ไม่ว่างเลย ในอีกความรู้สึก อย่างไรก็ตาม มันไม่ได้จริงที่จะได้รับคุณสมบัติทั้งหมดของสถาบันตามกฎส่วนใหญ่มาจาก PMR ทฤษฎีที่อธิบายไว้ข้างต้นแสดงว่า เสถียรภาพอาจไม่เปรียวเป็น theorists PMR ได้สรุปแนวคิดของพัฒนาในส่วนสุดท้ายสมดุลประกอบด้วยคุณลักษณะสำคัญของสถาบันทางเลือกที่โดดเด่นตลอดจนจับกรณีในวรรณคดีอ้างในส่วนที่สอง ตอนนี้เราเปิดการสนทนาสั้น ๆ ของงานในอนาคต เราคำถามที่ยังคงอยู่ ในความเห็นของเรา หนึ่งเด่นในการศึกษาของสถาบันและผลของทางเลือกนโยบาย ได้แก่ เข้าใจปัจจัยที่ควบคุมหลากหลายสถาบันเรียงหนึ่งกว่าอีกทั้งนี้กระดาษ เรามีแตกต่างข้อตกลงที่เปลี่ยนกฎข้อตกลง (หรือคะแนนเทรด) ที่เกิดภายในชุดของกฎที่กำหนดขึ้น หลัก อะไรก็ตามภายใต้อดีตอาจยังสามารถบรรลุภายใต้หลังถ้ามีรูปแบบของกลไกการบังคับเสียงเทรดเป็นสัญญา ภายใต้เช่นแบบ rubric ข้อตกลงสภาซับซ้อนในรูปแบบของสัญญากองให้บรรลุผลต้องไม่พยายามมาก institutionalization ของกฎ ในทางปฏิบัติ อย่างไรก็ตาม มีปัญหากับข้อตกลงการซื้อขายเสียงเป็นสัญญา ครั้งแรก ต้นทุนของการเขียนสัญญาเหล่านี้มักจะเป็นค่อนข้างสูงเนื่องจากจำนวน contingencies อาจเกิดขึ้นซึ่งต้องทำการสำรอง ที่สอง และสำคัญ PMR ขาดกลไกที่บังคับ แต่ละภาคีสัญญาในการตั้งค่าการตลาดมีเบี้ยให้ศาล นี้ให้ความคุ้มครองเกินประกันสุจริตและชื่อแบรนด์ สถาบันไม่สามารถเปรียบเทียบอยู่ภายในทูลเกล้าทูลกระหม่อมเสริมธรรมชาติยี่ห้อแม้ไม่สมบูรณ์ (เช่น ที่ 'เก็บของคำ' เพื่อรักษา และเพิ่มความน่าเชื่อถือสำหรับการเทรดในอนาคต)ขณะทูลเกล้าทูลกระหม่อมสามารถสร้างศาลหรือคณะกรรมการตรวจสอบสัญญา และข้อตกลงบังคับใช้ หรือ มันสามารถเพียงกำหนดรวมกฎเมื่อทุกคนประกันใดค้นหาผลลัพธ์ ของสถาบันอื่น 2 หลังคง economizes บนต้นทุนธุรกรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสถานการณ์ที่เกิดขึ้นกับบางความถี่ กับกฎ สัญญาใหม่ต้องไม่สามารถเจรจากันระหว่างผู้เล่นชุดใหม่ นอกจากนี้ ส่วนคำสั่งฉุกเฉินอาจได้ผนวกกฎครอบคลุมกรณีมีข้อตกลงที่แพร่หลายที่เหมาะสมได้ ตัวอย่าง ในสภา ส่วนใหญ่พิเศษอาจลงคะแนนเสียงเพื่อระงับกฎ (หมายเหตุว่า ถ้าเฉพาะส่วนใหญ่อย่างถูกต้อง แล้วนี้จะไม่แตกต่างจาก PMR)นี่คือเหตุผลเดียวที่ underpins รหัสเป็นรูปแบบเชิงพาณิชย์และพื้นที่อื่น ๆ ของกฎหมายสัญญา ครอบคลุมเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นค่อนข้างเป็นประจำ บางขั้นตอนมาตรฐานในกฎหมาย และเป็นส่วนหนึ่งของการแลกเปลี่ยนหรือข้อตกลงใด ๆ โดยอัตโนมัติ นี้อย่างมีนัยสำคัญช่วยลดต้นทุนธุรกรรม (สัญญาไม่จำเป็นต้อง negotiatedsui generis), และในกรณีที่มาตรฐานที่เหมาะสม ฝ่ายอาจเพียงแค่สัญญารอบ ๆ ผลคล้ายกันเกิดขึ้นในพื้นที่ส่วนใหญ่ของกฎหมายทั่วไป การอภิปรายเพิ่มเติม ดู Posner (1976)ในผลรวม logrolling วิธีแก้ปัญหาของปลอมตกลงจะ unworkable ได้ เพราะขาดกลไกการบังคับใช้ Logrolling แล้ว ไม่เป็นคำถาม คำตอบ ' ทำไมเสถียรภาพมาก?'เหตุผลนี้จัดชิดเราแยกตลอดทั้งข้อความตัวเลือกในสถาบันการกำหนดและเลือกสถาบัน ความแตกต่างเป็นธรรมชาติหนึ่ง ไป buchanan ทำยอดและ Tullock'sThe แคลคูลัสของยินยอม มีผู้วิเคราะห์แยกแคลคูลัสรัฐธรรมนูญต้องผ่านกฎการลงคะแนนเสียงและลักษณะการทำงานภายใต้กฎที่ลงคะแนนเสียงถ้ากฎสถาบันจะเป็นการตอบคำถามของ Tullock เสถียรภาพ เราต้องเผชิญอย่างที่กฎเหล่านั้นจะถูกเลือก มีทฤษฎีน้อยมากเกี่ยวกับการเลือกกฎ — ข้อยกเว้นรวม buchanan ทำยอดและ Tullock (1962), buchanan ทำยอด (1975, 1979), และผลงานในวรรณคดีแห่งสิทธินั้น แม้ในกรณีเป็นทฤษฎี เรายังอาจกังวลว่าเลือกรัฐธรรมนูญที่กระบวนการ (เลือกกฎ) จะเสี่ยง instabilities เดียวกันที่พบใน PMR เราระยะนี้ 'Riker คัดค้าน' เนื่องจากปัญหานี้เพิ่งถูกอึ้ง โดย Riker (1980) ถ้าข้อจำกัดสถาบันสร้างสมดุล — นั่นคือ ถ้าแปลงสถาบัน PMR เป็นสถาบันไม่ใช่ PMR สร้างสถานการณ์ของสมดุลจากไม่สมดุลการ — แล้วกำหนดลักษณะเหนือผลนำธรรมชาติ aninduced ชุดของลักษณะมากกว่าสถาบันจัด ในความรู้สึกนี้ บุคคลต้องสถาบันหนึ่งกว่าอีกถ้าเขาต้องสมดุลนโยบายรัฐหนึ่งสมดุล (หรือ unpredictability) ของอื่น ๆ ในกรณีของ equilibria หลาย บุคคลชอบสถาบันที่ก่อให้เกิดอรรถประโยชน์ที่คาดว่าสูงสุดให้การกระจายความน่าเป็นมากกว่าอเมริกาสมดุล (Plott, 1972)ตราบใดที่ลักษณะสำหรับอเมริกานโยบายแตกต่างกัน แล้วตั้งค่าผ่านสถาบันกับอเมริกาสมดุลแตกต่างกัน (กระจาย equilibria) ควรยังแตกต่างกัน คัดค้าน Riker แนะนำว่า ส่วนขยายเป็นเรื่องของทฤษฎีบทของ McKelvey ความวุ่นวายทำนายรอบสิ้นสุดที่นี่เป็น PMR ควบคุมทางผ่านสถาบัน ในความรู้สึกนี้ การดำรงอยู่ของสถาบันและความมั่นคงของพวกเขาต้องอยู่ เช่นเลือกนโยบายภายใต้ PMR, tenuous — อะไร Riker เรียก 'คงเสถียร' อย่างไรก็ตาม empirically เราสังเกตสถาบัน persisting นาน เมื่อคัดค้าน Riker คำถามของ Tullock ใช้ในระดับนี้เช่นกันเราอาจทำการสังเกตการณ์ต่าง ๆ ที่เป็นสิทธิ์แบบอ่อนของจักรยานสิ้นสุดที่ระดับสถาบันทาง ครั้งแรก โดยปกติ PMR ไม่ใช่กฎควบคุมเลือกกฎใหม่ สอง จะมีความเสี่ยงพยายามเปลี่ยนสภาพขัดกับผลประโยชน์ของผู้ที่อยู่ในการควบคุม เนื่องจากความล้มเหลวอาจทำให้ของ คาดกำไรต้องชั่งน้ำหนักกับความแน่นอนของการลงโทษเหล่านี้ ขณะนี้ไม่ยกเลิกการเปลี่ยนแปลง มันจะลดจำนวนครั้งของความพยายาม นี้ก็เป็นบทสรุปจะออกจากการอ่านประวัติศาสตร์รัฐสภาสหรัฐฯ การเปรียบเทียบระหว่างทางเลือกในการตั้งค่านี้ McKelvey โลก แล้ว ไม่ขนานตั้งแต่ข้อเสนอ costless ให้หลัง แต่ ในอดีตไม่ สุดท้าย มักจะมีสำรองโดยสภาพ ในกรณีของสัญญาประชาคม สภาพเป็นรัฐธรรมชาติ Hobbesian สำหรับกรณีของการประชุมรัฐธรรมนูญสหรัฐอเมริกา ได้ที่บทความของสมาพันธ์ (Riker, 1979) ในเหล่านี้ และการตั้ง ค่าคล้ายกัน แม้ว่าอาจจะไม่มีกฎทางที่สภาพต้องอย่างแท้จริงได้รับการโหวตล่าสุด ข้อจำกัดนี้อย่างไรก็ตามอาจถือ de facto ดังนั้น ผลรัฐธรรมนูญเป็นอีกสภาพหรือการดัดแปลงที่ไม่สามารถจะยับยั้ง เช่น องค์ประกอบในการ 'ชนะชุด' ของสภาพ ด้วยคุณสมบัติเหล่านี้ในจิตใจ เป็นบรรเทาผลของมรดก Riker แม้ในระดับรัฐธรรมนูญ แล้ว ข้อจำกัดในความสามารถของบุคคลที่จะทำให้ข้อเสนออาจทำให้เกิดสมดุล

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

rofessor Tullock ได้ยกคำถามกลางในการเผชิญหน้าระหว่างรูปแบบนามธรรมของพีเอ็มและเสียงข้างมากตามที่ได้รับการฝึกฝนในสถาบันการศึกษาที่แท้จริง เราเชื่อว่ามีความมั่นคงในการตัดสินใจของสภานิติบัญญัติที่แท้จริงของโลกอยู่ในวิธีการเหล่านี้สถาบันนิติบัญญัติเสียงข้างมาก Logrolling ซื้อขายโหวตสร้างพันธมิตรและการเจรจาต่อรองเป็นปลาเฮอริ่งสีแดงในเรื่องนี้ แต่ก็เป็นข้อ จำกัด ในการแลกเปลี่ยนเช่นการออกกฎหมายที่ส่งเสริมความสมดุลของโครงสร้างที่เกิดขึ้น ใส่ที่แตกต่างกัน, การจัดสถาบัน จำกัด สถานที่ในความสมบูรณ์ของความสัมพันธ์ปกครองส่วนใหญ่โดยการ จำกัด การเปรียบเทียบทางสังคม.
กรอบการพัฒนาที่นี่แสดงให้เห็นว่าสมมติฐานโดยปริยายในการอภิปรายของทฤษฎีการปกครองส่วนใหญ่จำนวนมากล้มเหลวในการถือ ในส่วนเหตุผลโดยปริยายสำหรับเน้นตามพีเอ็มคือการที่ผลการพิสูจน์กฎนี้ได้รับการสันนิษฐานไว้ก่อนที่จะถือ forany สถาบันการศึกษาบนพื้นฐานของพีเอ็ม หนึ่งในความรู้สึกนี้ยังคงเป็นจริงคือว่าเสียงข้างมากชนะชุด W (x), มีทุกที่ไม่ว่างเปล่า ในความรู้สึกอีก แต่มันไม่เป็นความจริงที่ว่าคุณสมบัติทั้งหมดของสถาบันอยู่บนพื้นฐานของการปกครองส่วนใหญ่ได้รับมาจากพีเอ็ม ทฤษฎีระบุไว้ข้างต้นแสดงให้เห็นว่ามีความมั่นคงอาจจะไม่เป็นที่เข้าใจยากเป็นทฤษฎีของพีเอ็มได้ข้อสรุป.
แนวคิดของความสมดุลการพัฒนาในส่วนสุดท้ายรวมเอาคุณสมบัติที่สำคัญของสถาบันการศึกษาทางเลือกที่โดดเด่นเช่นเดียวกับการจับกรณีพิเศษในวรรณคดีที่อ้างถึงในส่วนที่สอง . ตอนนี้เราหันไปสนทนาสั้น ๆ ของการทำงานในอนาคต เราอยู่คำถามที่ยังคงอยู่ในความคิดของเราที่สำคัญหนึ่งในการศึกษาของสถาบันการศึกษาและผลกระทบของพวกเขาในการเลือกนโยบายคือการทำความเข้าใจปัจจัยที่ว่าด้วยทางเลือกของการจัดการเชิงสถาบันหนึ่งมากกว่าอีก.
ตลอดบทความนี้เรามีข้อตกลงที่โดดเด่น เปลี่ยนกฎจากข้อตกลง (หรือออกเสียงลงคะแนน-การซื้อขาย) ที่จะเกิดขึ้นภายในชุดที่กำหนดของกฎ ในหลักการอะไรสำเร็จภายใต้อดีตอาจจะมีการบรรลุตามหลังถ้ามีรูปแบบของกลไกในการบังคับใช้การซื้อขายโหวตเป็นบางสัญญา ภายใต้เกณฑ์เช่นข้อตกลงการออกกฎหมายที่ซับซ้อนในรูปแบบของการทำสัญญาผูกพันบรรลุผลที่ต้องการโดยไม่ต้อง resorting สถาบันการปกครอง ในทางปฏิบัติ แต่มีปัญหาหลายอย่างที่มีข้อตกลงโหวตซื้อขายสัญญา ครั้งแรกที่ค่าใช้จ่ายของการเขียนสัญญาเหล่านี้มักจะค่อนข้างสูงเนื่องจากจำนวนของภาระผูกพันที่มีศักยภาพที่จะต้องทำบทบัญญัติ ประการที่สองและมีความสำคัญมากขึ้น PMR ขาดกลไกการบังคับใช้ ฝ่ายบุคคลที่จะทำสัญญาในการตั้งค่าการตลาดมีการขอความช่วยเหลือไปยังศาล นี้ให้การป้องกันที่เกินกว่าความเชื่อมั่นของความเชื่อที่ดีและชื่อแบรนด์ ไม่มีสถาบันการศึกษาเปรียบที่มีอยู่ภายในสภานิติบัญญัติเพื่อเสริมธรรมชาติแม้ว่าปรากฏการณ์ชื่อแบรนด์ที่ไม่สมบูรณ์ (เช่นที่ของการรักษาคำพูดของคนที่จะรักษาและเพิ่มความน่าเชื่อถือสำหรับการซื้อขายในอนาคต).
ในขณะที่สมาชิกสภานิติบัญญัติสามารถสร้างศาลหรือคณะกรรมการในการตรวจสอบการทำสัญญาและการบังคับใช้ ข้อตกลงหรือมันก็อาจจะกำหนดกฎผูกพันกับทุกคนที่ได้รับการประกันผลขอ ของทั้งสองสถาบันทางเลือกหลังอาจจะประหยัดค่าใช้จ่ายในการทำธุรกรรมโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นอีกด้วยความถี่ ด้วยกฎสัญญาใหม่ไม่จำเป็นต้องเจรจาต่อรองในแต่ละครั้งระหว่างชุดใหม่ของผู้เล่น นอกจากนี้ยังมีคำสั่งฉุกเฉินได้อย่างง่ายดายอาจถูกผนวกกฎเพื่อให้ครอบคลุมกรณีที่มีข้อตกลงอย่างกว้างขวางว่ามันเป็นสิ่งที่ไม่เหมาะสม ยกตัวอย่างเช่นในการมีเพศสัมพันธ์ส่วนใหญ่เป็นพิเศษอาจจะออกเสียงลงคะแนนในการระงับกฎ (โปรดทราบว่าถ้าเพียงเสียงข้างมากต้องแล้วนี้จะไม่แตกต่างจากพีเอ็ม).
นี้เป็นเหตุผลเดียวกับที่รมย์พาณิชย์ Uniform และพื้นที่อื่น ๆ กฎหมายของสัญญา เพื่อให้ครอบคลุมกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นค่อนข้างสม่ำเสมอขั้นตอนมาตรฐานบางอย่างที่ถูกเขียนในกฎหมายและโดยอัตโนมัติเป็นส่วนหนึ่งของข้อตกลงใด ๆ หรือการแลกเปลี่ยน นี้อย่างมีนัยสำคัญจะช่วยลดค่าใช้จ่ายในการทำธุรกรรม (สัญญาไม่จำเป็นต้อง generis negotiatedsui) และในสถานการณ์เหล่านั้นที่มาตรฐานไม่เหมาะสมฝ่ายก็อาจหดตัวอยู่รอบ ๆ ผลที่คล้ายกันเกิดขึ้นในพื้นที่ส่วนใหญ่ของกฎหมาย สำหรับการอภิปรายต่อไปให้ดู Posner (1976).
สรุปการแก้ปัญหา logrolling ในการแก้ไขปัญหาของข้อตกลงที่มีการปลอมทำไม่ได้เพราะพวกเขาขาดกลไกการบังคับใช้ Logrolling แล้วไม่สามารถเป็นคำตอบสำหรับคำถาม "ทำไมเสถียรภาพมาก? '
เหตุผลนี้ justifies แยกของเราตลอดข้อความของตัวเลือกที่อยู่ในสถาบันการศึกษาที่กำหนดและทางเลือกระหว่างสถาบัน ความแตกต่างนี้เป็นหนึ่งในธรรมชาติย้อนหลังไปถึงบูคานันและ Tullock'sThe แคลคูลัสของการได้รับความยินยอม ที่นั่นพวกเขาวิเคราะห์แยกแคลคูลัสรัฐธรรมนูญของทางเลือกมากกว่ากฎการออกเสียงลงคะแนนและพฤติกรรมภายใต้การปกครองการออกเสียงลงคะแนนที่เฉพาะเจาะจง.
ถ้ากฎของสถาบันที่จะเป็นคำตอบสำหรับคำถามของความมั่นคง Tullock แล้วเราต้องเผชิญหน้ากับลักษณะที่กฎเหล่านั้นได้รับการแต่งตั้ง มีทฤษฎีน้อยมากเกี่ยวกับทางเลือกของกฎ - ข้อยกเว้นรวมถึงบูคานันและ Tullock (1962), บูคานัน (1975, 1979) และผลงานในวรรณคดีสิทธิในทรัพย์สิน แม้ในกรณีที่ไม่มีทฤษฎีที่เราอาจจะยังคงกังวลว่ากระบวนการทางเลือกรัฐธรรมนูญ (เลือกกฎ) มีความเสี่ยงต่อเสถียรภาพเดียวกันที่พบในพีเอ็ม เราในระยะนี้ 'ไรเคอร์คัดค้านตั้งแต่ปัญหานี้ถูกโพสต์เมื่อเร็ว ๆ นี้โดยไรเคอร์ (1980) หากข้อ จำกัด สถาบันสร้างสมดุล - นั่นคือถ้าการเปลี่ยนแปลงของสถาบันพีเอ็มเป็นสถาบันการศึกษาที่ไม่พีเอ็มสร้างสถานการณ์ของสมดุลจากที่หนึ่งโดยไม่ต้องสมดุล - แล้วการตั้งค่ามากกว่าผลนำไปสู่ธรรมชาติที่ aninduced ตั้งของการตั้งค่าในช่วงการเตรียมการสถาบัน ในแง่นี้แต่ละคนชอบหนึ่งในสถาบันการศึกษามากกว่าอีกถ้าเขาชอบนโยบายรัฐสมดุลของหนึ่งในช่วงสมดุล (หรืออารมณ์) ของอื่น ๆ ในกรณีที่สมดุลหลายบุคคลชอบที่สถาบันการศึกษาที่ทำให้ยูทิลิตี้ที่คาดว่าจะได้รับสูงสุดกระจายไปทั่วรัฐสมดุล (Plott, 1972).
ตราบใดที่การตั้งค่าสำหรับนโยบายที่แตกต่างกันแล้วการตั้งค่าของสถาบันที่แตกต่างกันกับรัฐสมดุล (การกระจาย สมดุล) นอกจากนี้ยังควรจะแตกต่างกัน คัดค้านไรเคอร์แสดงให้เห็นว่าเป็นส่วนขยายที่เรียบง่ายของ McKelvey ของความโกลาหลทฤษฎีบทคาดการณ์รอบไม่มีที่สิ้นสุดที่นี่ตราบใดที่พีเอ็มควบคุมทางเลือกสถาบัน ในแง่นี้การดำรงอยู่ของสถาบันการศึกษาและความมั่นคงของพวกเขาจะต้องยังคงเหมือนทางเลือกนโยบายภายใต้พีเอ็ม, ผอมบาง - สิ่งที่ไรเคอร์เรียกว่าค่าคงที่ไม่แน่นอน. แต่สังเกตุเราสังเกตสถาบันคงอยู่เป็นเวลานาน; ในแง่ของการคัดค้านไรเคอร์คำถาม Tullock ของใช้ในระดับนี้เช่นกัน.
เราอาจให้ข้อสังเกตหลายอย่างที่บ่งบอกถึงการลดทอนของการขี่จักรยานที่ไม่มีที่สิ้นสุดในระดับสถาบันทางเลือก ครั้งแรกมักจะกฎที่ไม่พีเอ็มควบคุมทางเลือกของกฎระเบียบใหม่ ที่สองก็คือความเสี่ยงที่จะพยายามที่จะเปลี่ยนสถานะเดิมขัดกับผลประโยชน์ของผู้ที่ขณะนี้อยู่ในการควบคุม ตั้งแต่ความล้มเหลวที่อาจนำไปสู่การจัดเก็บภาษีของการลงโทษกำไรที่คาดว่าจะต้องชั่งน้ำหนักกับความเชื่อมั่นของการลงโทษเหล่านี้ ขณะนี้ไม่ได้ออกกฎการเปลี่ยนแปลงก็จะลดจำนวนของความพยายาม นี้แน่นอนข้อสรุปที่จะมาจากการอ่านของประวัติศาสตร์ของสภาคองเกรสของสหรัฐฯ เปรียบเทียบระหว่างทางเลือกในการตั้งค่านี้และโลก McKelvey แล้วไม่ขนานตั้งแต่มีข้อเสนอที่จะทำให้ costless ในสมัย ​​แต่ไม่ได้อยู่ในอดีต ในที่สุดก็มีมักจะอยู่สถานะที่ดีที่กำหนดทางเลือกเดิม ในกรณีที่มีการทำสัญญาทางสังคมสภาพที่เป็นอยู่เป็นรัฐ Hobbesian ของธรรมชาติ สำหรับกรณีของสหรัฐอเมริการัฐธรรมนูญมันเป็นข้อบังคับของสมาพันธ์ (ไรเคอร์, 1979) ในการตั้งค่าเหล่านี้และคล้ายแม้ว่าอาจจะไม่มีกฎอย่างเป็นทางการว่าสภาพที่แท้จริงจะต้องได้รับการโหวตให้เป็นครั้งสุดท้าย ข้อ จำกัด นี้ แต่อาจจะมีพฤตินัย ดังนั้นผลที่ตามรัฐธรรมนูญเป็นทั้งสถานะเดิมก่อนหรือการเปลี่ยนแปลงที่ไม่สามารถคัดค้านคือองค์ประกอบใน 'ชนะตั้งของสภาพที่เป็นอยู่ ที่มีคุณสมบัติเหล่านี้ในใจผลของการคัดค้านไรเคอร์จะลดลง แม้ในระดับรัฐธรรมนูญแล้วข้อ จำกัด ในความสามารถของบุคคลที่จะทำข้อเสนออาจก่อให้เกิดความสมดุล

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

rofessor tullock ได้ยกคำถามกลางในการเผชิญหน้าระหว่างนามธรรมรุ่น PMR และกฎส่วนใหญ่ฝึกในสถาบันจริง เราเชื่อในการตัดสินใจ ความจริงอยู่ในวิธีการที่ legislatures legislatures institutionalize กฎเหล่านี้ส่วนใหญ่ การสนับสนุนกันค้าโหวตจัดตั้งรัฐบาลและการต่อรองเป็น herrings สีแดงในอาร์กิวเมนต์นี้ ค่อนข้างมันเป็นข้อ จำกัด ในการออกกฎหมายที่ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนโครงสร้างสมดุล ทำให้แตกต่าง , สถาบันการจัดสถานที่ข้อจำกัดในความสมบูรณ์ของกฎส่วนใหญ่ความสัมพันธ์โดยการจํากัดการเปรียบเทียบทางสังคม .
กรอบพัฒนาที่นี่แสดงให้เห็นว่าสมมติฐานโดยนัยในการอภิปรายหลายกฎ ทฤษฎีส่วนใหญ่ล้มเหลวในการถือ ในส่วนเหตุผลที่ระบบเน้นวัดที่ผลพิสูจน์สำหรับกฎนี้ถูกสันนิษฐานว่าถือสถาบัน forany ตามพีเอ็ม . ในอีกแง่หนึ่ง นี้ยังเป็นจริง คือ ว่า เสียงข้างมากชนะชุด W ( X ) ได้ทุกที่ ไม่ว่าง ในความหมายอื่น อย่างไรก็ตาม มันไม่ได้เป็นความจริงทั้งหมด คุณสมบัติของสถาบันตามกฎส่วนใหญ่จะได้รับจากวัด .ทฤษฎีที่อธิบายไว้ข้างต้นแสดงให้เห็นว่าเสถียรภาพอาจจะเข้าใจยาก เป็นนักทฤษฎีของพีเอ็มสรุป .
แนวคิดของสมดุลการพัฒนาในส่วนสุดท้าย รวมหลักคุณสมบัติของสถาบันการศึกษาทางเลือกที่โดดเด่นเช่นเดียวกับการจับเป็นกรณีพิเศษในวรรณคดีที่อ้างถึงในมาตรา 2 ตอนนี้เราเปิดการสนทนาสั้น ๆของการทำงานในอนาคต เราที่อยู่คำถามที่ยังคงอยู่ในความเห็นของเรา สำคัญหนึ่งในการศึกษาของสถาบันและผลของพวกเขาในการเลือกนโยบาย คือ การเข้าใจปัจจัยในการเลือกสถาบันการจัดหนึ่งมากกว่าอีก .
ตลอดบทความนี้ เราได้แยกแยะข้อตกลงที่เปลี่ยนจากกฎข้อตกลง ( หรือโหวตเทรด ) ที่ใช้สถานที่ภายในกำหนดของกฎ ในหลักการอะไรสำเร็จภายใต้อดีตอาจจะบรรลุภายใต้หลังหากมีบางรูปแบบของการบังคับโหวตเทรดสัญญา ภายใต้เช่นหนาวสั่น , ซับซ้อนกฎหมายข้อตกลงในรูปแบบของสัญญาที่อาจเกิดขึ้นให้บรรลุผลที่ต้องการโดยไม่ต้อง resorting การเมืองขึ้นของกฎ ในการปฏิบัติ อย่างไรก็ตามมีปัญหาหลายกับโหวตการซื้อขายข้อตกลงเป็นสัญญา แรกที่ค่าใช้จ่ายของการเขียนสัญญาเหล่านี้มักจะค่อนข้างสูงเนื่องจากจำนวนของภาระผูกพันที่มีศักยภาพ ซึ่งการจะต้องทำ ประการที่สองและที่สำคัญเกี่ยวกับการขาดการบังคับใช้กลไก ฝ่ายบุคคล สัญญาในตลาดมีการขอความช่วยเหลือไปยังศาลนี้ให้ความคุ้มครองเกินประกันของความเชื่อที่ดีและชื่อแบรนด์ ไม่เทียบเท่าสถาบันที่มีอยู่ภายในรัฐสภาเพื่อเสริมธรรมชาติแม้ว่าปรากฏการณ์แบรนด์ไม่สมบูรณ์ ( เช่น การรักษาคำพูดของ ' ' เพื่อรักษาและเพิ่มเงินสำหรับธุรกิจการค้าในอนาคต ) .
ในขณะที่สภานิติบัญญัติได้สร้างศาลหรือคณะกรรมการตรวจสอบสัญญาและบังคับใช้ข้อตกลงอีกวิธีหนึ่งคือ มันสามารถกำหนดกฎผูกพันทุกคนซึ่งประกันผลขอ ทางเลือกของทั้งสองสถาบัน หลังอาจประหยัดค่าใช้จ่ายในการดำเนินการ โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่เกิดขึ้นกับบางความถี่ กับกฎสัญญาใหม่ไม่ต้องเจรจากันระหว่างชุดใหม่ของผู้เล่น นอกจากนี้สำรองข้ออาจได้อย่างง่ายดายถูกผนวกเข้ากับกฎที่จะครอบคลุมในกรณีที่มีแพร่หลาย ข้อตกลง มันไม่เหมาะสม ตัวอย่างเช่น ในรัฐสภาส่วนใหญ่พิเศษอาจจะลงคะแนนเสียงให้ระงับกฎ ( หมายเหตุว่า ถ้าง่ายเพียงส่วนใหญ่ ถูกต้อง , แล้วนี้จะไม่แตกต่างจาก
PMR )นี่ก็เหตุผลที่สนับสนุนชุดรหัสพาณิชย์และพื้นที่อื่น ๆของกฎหมายสัญญา ครอบคลุมสถานการณ์ที่เกิดขึ้นค่อนข้างสม่ำเสมอ ขั้นตอนมาตรฐานบางอย่างที่เขียนในกฎหมายและโดยอัตโนมัติเป็นส่วนหนึ่งของข้อตกลงใด ๆหรือการแลกเปลี่ยน นี้อย่างมีนัยสำคัญช่วยลดต้นทุนธุรกรรม ( สัญญาไม่ต้อง negotiatedsui การนำ )และในสถานการณ์ที่มาตรฐานที่ไม่เหมาะสม ฝ่ายอาจเพียงแค่สัญญาที่อยู่รอบๆ ผลลัพธ์ที่คล้ายคลึงกันเกิดขึ้นในพื้นที่ส่วนใหญ่ของกฎหมายทั่วไป สำหรับการอภิปรายเพิ่มเติม เห็น พอสเนอร์ ( 2519 ) .
สรุปการสนับสนุนกันแก้ไขปัญหาของข้อตกลงที่ไม่สามารถปฏิบัติได้ เพราะไม่มีการปลอมเป็นกลไกการบังคับใช้กฎหมาย การสนับสนุนกัน แล้ว จะเป็นคำตอบของคำถาม' ทำไมมากเสถียรภาพ ? '
นี้เหตุผลอธิบายของเราแยกตลอดข้อความของตัวเลือกภายในสถาบัน และให้เลือกระหว่างสถาบัน ความแตกต่างนี้เป็นหนึ่งในธรรมชาติ ย้อนกลับไป บูคาแนน และ tullock'sthe แคลคูลัส ยินยอม พวกเขาวิเคราะห์แยกตามรัฐธรรมนูญแคลคูลัสของทางเลือกที่เหนือกฎการลงคะแนนเสียง และพฤติกรรมการลงคะแนนเสียง
ภายใต้กฎที่เฉพาะเจาะจงถ้ากฎของสถาบัน จะเป็นคำตอบของคำถาม tullock ความมั่นคง เราก็ต้องเผชิญหน้ากับลักษณะที่กฎเหล่านั้นจะถูกเลือก . มีทฤษฎีมากน้อยเกี่ยวกับทางเลือกของกฎและข้อยกเว้นรวมบิล - tullock ( 1962 ) , บูคานัน ( ค.ศ. 1979 ) และผลงานในสิทธิที่เกี่ยวข้อง แม้ในกรณีที่ไม่มีของทฤษฎีเราอาจจะยังกังวลว่ารัฐธรรมนูญ กระบวนการเลือกทางเลือกของกฎ ) มีความเสี่ยงที่จะไม่มั่นคงเดียวกันที่พบในวัด . เราเทอมนี้ ' ค้าน ' ริกเกอร์ตั้งแต่ปัญหานี้เพิ่งถูกวางโดยริกเกอร์ ( 1980 ) ถ้าเงื่อนไขสถาบันสร้างสมดุล - นั่นคือถ้าเปลี่ยนเป็นสถาบันในวัดไม่วัดสถาบันสร้างสถานการณ์สมดุลจากหนึ่งโดยไม่สมดุล - แล้วการตั้งค่ามากกว่าผลลัพธ์ที่นำธรรมชาติ aninduced ชุดของการตั้งค่ามากกว่าการจัดการสถาบัน ในความรู้สึกนี้แต่ละคนชอบสถาบันหนึ่งมากกว่าอีก ถ้าเขาชอบนโยบายสภาพสมดุลของหนึ่งมากกว่าสมดุล ( หรือ unpredictability ของอื่น ๆ ในกรณีของหลายสมดุล บุคคลชอบสถาบันที่ให้ผลสูงสุดอรรถประโยชน์ที่คาดหวังได้รับการแจกแจงความน่าจะเป็นมากกว่าสถานะสมดุล ( พล็อต , 1972 )
ตราบเท่าที่การตั้งค่านโยบายรัฐแตกต่างกันแล้วการตั้งค่าสถาบันที่มีสถานะสมดุลที่แตกต่างกัน ( การกระจายสมดุล ) ควรจะแตกต่างกัน การคัดค้าน ริกเกอร์เห็นว่าขยายง่ายของทฤษฎีบทของความวุ่นวายช่วงคาดการณ์ไม่มีที่สิ้นสุดรอบที่นี่ตราบใดที่ PMR บังคับเลือกสถาบัน ในความรู้สึกนี้ , การดำรงอยู่ของสถาบัน และความมั่นคงของพวกเขา จะต้อง อยู่ เหมือนนโยบายทางเลือกภายใต้ PMRไม่สำคัญอะไร ริกเกอร์ เรียก ' ' เสถียร ค่าคงที่ แต่เราสังเกตสถาบันอาจใช้ระยะเวลานาน ในแง่ของการคัดค้าน ริกเกอร์ คำถาม tullock ก็ใช้ในระดับนี้ อาจทำให้หลาย ๆ สังเกตว่า
เราอยู่การเลือกจักรยานไม่มีที่สิ้นสุดในระดับสถาบัน ครั้งแรก มักจะไม่กฎ PMR ปกครองทางเลือกของกฎใหม่ ประการที่สองมันเสี่ยงเกินไปที่จะพยายามที่จะเปลี่ยนแปลงสภาพที่เป็นอยู่ที่ขัดต่อผลประโยชน์ของผู้ที่อยู่ในการควบคุม เนื่องจากความล้มเหลวอาจนำไปสู่การกำหนดมาตรการคว่ำบาตรที่คาดว่ากำไรจะต้องชั่งน้ำหนักกับความแน่นอนของการลงโทษเหล่านี้ ในขณะนี้ไม่ได้ออกกฎการเปลี่ยนแปลง ก็จะลดจำนวนของความพยายาม นี้แน่นอนข้อสรุปที่จะวาดจากการอ่านประวัติของสหรัฐอเมริการัฐสภา การเปรียบเทียบทางเลือกในการตั้งค่านี้และโลก ช่วงนั้น ไม่ได้เป็นแบบขนานตั้งแต่ข้อเสนอเป็น costless ให้ในระยะหลัง แต่ไม่ได้อยู่ใน อดีต ในที่สุด ก็มักจะมีอยู่ทางเลือกสถานภาพที่ชัดเจน . ในกรณีของสัญญาทางสังคม สถานะที่เป็นอยู่คือ hobbesian สภาพของธรรมชาติ สำหรับกรณีการชุมนุมตามรัฐธรรมนูญสหรัฐเป็นบทความจากสมาพันธ์ ( ริกเกอร์ , 1979 ) ในเหล่านี้และการตั้งค่าที่คล้ายกัน แม้ว่ามันอาจจะไม่ใช่กฎอย่างเป็นทางการที่สถานะที่เป็นอยู่ต้องหมายถูกโหวตครั้งสุดท้าย ; ข้อ จำกัด นี้ แต่อาจถือพฤตินัย . ดังนั้น ผลของรัฐธรรมนูญคือสภาพที่เป็นอยู่ก่อน หรือมีการเปลี่ยนแปลงที่ไม่สามารถคัดค้าน ได้แก่ องค์ประกอบในชุด ' ' ชนะของสถานะที่เป็นอยู่ด้วยคุณสมบัติเหล่านี้ในใจ , ผลของการคัดค้าน ริกเกอร์จะลดลง . แม้ในระดับรัฐธรรมนูญแล้ว ข้อจำกัดในความสามารถของแต่ละบุคคลเพื่อให้ข้อเสนอที่อาจจะก่อให้เกิดความสมดุลของร่างกาย