He looked away from the screen, and

He looked away from the screen, and for a while gazed far away before returning to the screen.
There was no way that doing something like that would change what was being displayed before him.

"Hangon, just hangon!"

Once again, he looked away from the screen, and gazed into the distance. Furthermore, he rubbed his eyes, and then having made sure there was nothing blurry about his sight, he returned his gaze to the screen.
It was like he was in a frame of a manga where the character couldn't believe their eyes, Shin thought.

"…I didn't see wrong… huh?

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เขามองจากหน้าจอ และในขณะจ้องห่างก่อนกลับไปหน้าจอมีวิธีที่ว่า ทำอะไรเช่นนั้นจะเปลี่ยนแปลงสิ่งที่ถูกแสดงก่อนเขา"Hangon, hangon เพียง"อีกครั้ง เขามองจากหน้าจอ และจ้องเป็นระยะทาง นอกจากนี้ เขา rubbed ตา แล้ว มีทำแน่ใจว่า ไม่มีอะไรมัวเกี่ยวกับสายตาของเขา เขากลับสายตาของเขาไปหน้าจอได้เหมือนในกรอบของตัวการ์ตูนที่ตัวละครไม่เชื่อตา ชินคิด"…ไม่เห็นไม่ถูกต้อง...ฮะ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เขามองออกไปจากหน้าจอและในขณะที่จ้องมองอยู่ห่างไกลก่อนที่จะกลับไปยังหน้าจอ.
มีวิธีการที่ทำสิ่งที่ต้องการที่จะเปลี่ยนสิ่งที่ถูกแสดงก่อนที่เขาไม่ได้. "Hangon เพียง Hangon!" อีกครั้งหนึ่งที่เขามอง ห่างจากหน้าจอและจ้องมองไปไกล นอกจากนี้เขาลูบตาของเขาและจากนั้นได้ทำแน่ใจว่ามีอะไรที่เกี่ยวกับตาพร่าสายตาของเขากลับมาเขาจ้องมองไปที่หน้าจอ. มันเป็นเหมือนที่เขาอยู่ในกรอบของมังงะที่ตัวอักษรที่ไม่อยากจะเชื่อสายตาของพวกเขาชิน คิดว่า. "... ฉันไม่เห็นผิด ... ฮะ?

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เขาดูห่างจากจอ สักพักมองไปไกลก่อนที่จะกลับไปหน้าจอ .
มันไม่มีทางที่ทำอะไรแบบนี้จะเปลี่ยนสิ่งที่กำลังปรากฏต่อหน้าเขา

" เดี๋ยวก่อน , เดี๋ยวก่อน !

อีกครั้ง เขาดูห่างจากจอ แล้วมองออกไป นอกจากนี้ เขาขยี้ตา แล้วทำให้แน่ใจว่า ไม่มีอะไรที่พร่ามัวกับสายตาของเขาเขากลับมาของเขามองไปยังหน้าจอ .
มันเหมือนเขาอยู่ในกรอบของการ์ตูนที่ตัวละครไม่เชื่อสายตาของตน ชิน คิด . . .

" . . . . . . . ฉันไม่เห็นอะไร . . . . . . . หือ ?