As mentioned in introduction, there

As mentioned in introduction, there is a significant
controversy on the time scale of electric field
penetration. Jaggi and Wolf (1973), Southwood
(1977), and Siscoe (1982) derived a shielding time
scale of 5 h. In contrast, Senior and Blanc (1984)
derived a shielding time scale of 30 min. It appears
that the time scale of 30 min has been widely used
since the work of Senior and Blanc (1984) and that
the time scale of several hours derived earlier is
almost completely forgotten. This situation may be
in part related to the models used in the previous
simulations of penetration electric fields. The
magnetic activity used as input to the models is a
step function of the auroral electrojet (AE) index or
cross-polar cap potential drop (Senior and Blanc,
1984; Spiro et al., 1988; Fejer et al., 1990b; Peymirat
et al., 2000). The AE index or potential in these
models is assumed to suddenly jump from near zero
to a large value, remains constant in the elevated
value for several hours, and then suddenly drops to
zero. However, the AE index may take a couple of
hours to increase to the maximum value in reality

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตามที่กล่าวในบทนำ มีความสำคัญ
ถกเถียงบนมาตราส่วนเวลาของสนามไฟฟ้า
เจาะ Jaggi และหมาป่า (1973), Southwood
(1977) และ Siscoe (1982) ได้เวลาป้องกัน
ขนาด 5 h ในทางตรงข้าม อาวุโสและบลอง (1984)
มาสเกลเวลาป้องกัน 30 นาที เหมือน
ที่สเกลเวลา 30 นาทีมีการใช้กันอย่างแพร่หลาย
ตั้งแต่งานอาวุโสบลอง (1984) และที่
ขนาดหลายชั่วโมงมาก่อนหน้าเป็นเวลา
ลืมเกือบหมด สถานการณ์นี้อาจ
ในส่วนที่เกี่ยวข้องกับแบบจำลองที่ใช้ในการก่อนหน้า
จำลองเขตไฟฟ้าเจาะได้ ใน
กิจกรรมแม่เหล็กที่ใช้เป็นข้อมูลป้อนเข้าไป
ขั้นตอนการทำงานของดัชนี electrojet auroral (AE) หรือ
หมวกข้ามขั้วโลกอาจหล่น (อาวุโสและบลอง,
1984 Spiro et al., 1988 Fejer et al., 1990b Peymirat
et al., 2000) ดัชนีแอะหรือศักยภาพเหล่านี้
คาดว่ารุ่นอย่างกระทันจากศูนย์ใกล้
ค่าขนาดใหญ่ ยังคงคงที่ในการยกระดับ
ค่าสำหรับหลายชั่วโมง และจากนั้น ก็หยดไป
ศูนย์ อย่างไรก็ตาม ดัชนีแอะอาจใช้สอง
ชั่วโมงเพื่อเพิ่มมูลค่าสูงสุดในความเป็นจริง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ดังที่ได้กล่าวในเบื้องต้นมีความเป็นไปอย่างมีนัยสำคัญ
ความขัดแย้งในระดับเวลาของสนามไฟฟ้า
เจาะ Jaggi และหมาป่า (1973), Southwood
(1977) และ Siscoe (1982) ที่ได้รับมาเป็นเวลาป้องกัน
ขนาดของ? 5 ชั่วโมง ในทางตรงกันข้ามการอาวุโสและ Blanc (1984)
ที่ได้รับระดับการป้องกันของเวลา 30 นาที ปรากฏ
ว่าขนาดเวลา 30 นาทีได้รับการใช้กันอย่างแพร่หลาย
ตั้งแต่การทำงานของอาวุโสและ Blanc (1984) และที่
ระยะเวลาหลายชั่วโมงที่ได้มาก่อนหน้านี้เป็นที่
เกือบลืมไปอย่างสมบูรณ์ สถานการณ์เช่นนี้อาจจะเป็น
ส่วนหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับรูปแบบที่ใช้ในก่อนหน้านี้
จำลองของฟิลด์เจาะไฟฟ้า
กิจกรรมแม่เหล็กที่ใช้เป็นข้อมูลความเป็น
ฟังก์ชั่นขั้นตอนของการ electrojet แสงอรุณ (AE) ดัชนีหรือ
ข้ามขั้วโลกหมวกที่มีศักยภาพลดลง (อาวุโสและ Blanc,
1984. สปิโรและคณะ, 1988; Fejer และคณะ, 1990b. Peymirat
, et al., 2000) ดัชนี AE หรือที่มีศักยภาพเหล่านี้ใน
รูปแบบที่จะสันนิษฐานได้ก็จะกระโดดจากใกล้ศูนย์
ให้เป็นค่าที่มีขนาดใหญ่ยังคงอยู่อย่างต่อเนื่องในการยกระดับ
มูลค่าเป็นเวลาหลายชั่วโมงและจากนั้นก็ลดลงไป
เป็นศูนย์ อย่างไรก็ตามดัชนี AE อาจใช้เวลาไม่กี่
ชั่วโมงจะเพิ่มขึ้นถึงค่าสูงสุดในความเป็นจริง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อย่างที่ได้กล่าวไว้ในเบื้องต้น มีการโต้เถียงอย่างมีนัยสำคัญ
บนมาตราส่วนเวลาของการเจาะสนามไฟฟ้า

jaggi และหมาป่า ( 1973 ) , เซาท์วูด
( 1977 ) และ siscoe ( 1982 ) ซึ่งเป็นค่าเวลา
ขนาดของ  5 ชั่วโมง ในทางตรงกันข้าม อาวุโส และ บล็องก์ ( 1984 )
7 ป้องกันระดับเวลาของ  30 นาที ปรากฎว่า เวลา 
ขนาด 30 นาที มีการใช้กันอย่างแพร่หลาย
เนื่องจากงานของรุ่นพี่ และ บล็องก์ ( 1984 ) และที่ระดับเวลาหลายชั่วโมง

ได้มาก่อนหน้านี้เกือบลืมไปให้หมด สถานการณ์นี้อาจจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับ
ในรุ่นที่ใช้ในการจำลองก่อนหน้านี้
ของการเจาะไฟฟ้าเขต
กิจกรรมแม่เหล็กที่ใช้เป็น input ให้นางแบบเป็นขั้นตอนการทำงานของ electrojet auroral

( เอ ) ดัชนีหรือข้ามขั้วโลกหมวกศักยภาพลดลง ( อาวุโสและ Blanc
1984 ; โร et al . , 1988 ; เฟเยอร์ et al . , 1990b ; peymirat
et al . , 2000 ) แอ ดัชนี หรือศักยภาพในรูปแบบเหล่านี้
สันนิษฐานได้ว่ากระโดดลงมาจากใกล้ศูนย์
เป็นค่าขนาดใหญ่ยังคงคงที่ในมูลค่าสูง
เป็นเวลาหลายชั่วโมงแล้ว ก็หยอด
0 อย่างไรก็ตาม ดัชนีอาจใช้เวลาสองสาม
เอชั่วโมง เพื่อเพิ่มคุณค่าสูงสุด ในความเป็นจริง