Consensus decision-making is not a

Consensus decision-making is not a new concept or practice. In fact, it has been used for hundreds of years by Native American/First Nation groups and Quakers (Hare, 1973; InfoShop, n.d.; Rifkin, M., 2005).⁠ More recently, it has been used by anarchists; housing and food cooperatives; and other social action groups. Several publications have documented these group consensus processes, such as Martha’s Rules; Building United Judgment: A handbook for consensus decision making; On Conflict and Consensus: A handbook on formal consensus decisionmaking, and Consensus Decision Making. While each of these resources points to slightly different versions of the group decision-making process, they all follow a common thread of democratic decision-making practices. Peter Kakol (1995) designates “Equal access to political decision making for all” (para. 6) as the first of his Ten Anarchist Principles. He continues, “All those who are affected by a particular decision should be able to participate in the making of that decision” (para. 6). This sounds like what we commonly practice and understand as democracy, but it isn’t exactly what we practice.

Sager and Gastil (2006) point out that “democratic” majority rules decision-making is “…the most commonly used group decision rule in the United States” (p.2). Yet, majority-rules democracy enforces hierarchical relationships, pits sides against each other, and imposes a “pressure to conform” (Moscovici, & Doise. 1992; trans. Halls, 1994, p. 66). It creates winners and losers in each decision. Moreover, discussions preceding voting and majority-rules decisions can be greatly influenced by individuals’ social capital and authority in a group, and are tied to individuals present to participate in the decision-making process. In other words, what we have been understanding as democratic, is subject to disenfranchising individuals and re-enforcing power structures. Consensus decision-making attempts to rectify these problems.

I contend that the most common misconception regarding consensus decision-making assumes that decisions are reached unanimously. In fact, Sager and Gastil (2006) point to a difference between “consensus outcome” which implies unanimous agreement, and the “consensus decision rule,” which refers to a consensus decision-making process.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มติตัดสินใจไม่ใช่แนวคิดใหม่หรือการปฏิบัติ ในความเป็นจริง มีการใช้หลายร้อยปีของกลุ่มประเทศ Native American/First และ Quakers (กระต่าย 1973 InfoShop, n.d. Rifkin, M., 2005) . เมื่อเร็ว ๆ นี้ มันถูกใช้ โดย anarchists ที่อยู่อาศัยและอาหารสหกรณ์ และกลุ่มกิจกรรมทางสังคมอื่น ๆ หลายแห่งมีเอกสารกลุ่มฉันทามติกระบวนการเหล่านี้ เช่นกฎของมาร์ธา อาคารสหรัฐพิพากษา: คู่มือสำหรับมติการตัดสินใจ ฉันทามติและความขัดแย้ง: คู่มือมติอย่างเป็นทางการ decisionmaking และมติตัดสิน ในขณะที่แต่ละเหล่านี้ชี้ไปรุ่นที่แตกต่างของกระบวนการตัดสินใจของกลุ่ม พวกเขาทั้งหมดทำตามเธรดของประชาธิปไตยตัดสินใจแนวทางปฏิบัติทั่วไป ปีเตอร์ Kakol (1995) กำหนด "เท่ากับการเข้าถึงการตัดสินใจทางการเมืองทั้งหมด" (para. 6) เป็นครั้งแรกของเขาอนาธิปไตยหลักสิบ เขายังคง "ผู้ที่ได้รับผลจากการตัดสินใจโดยเฉพาะควรจะมีส่วนร่วมในการตัดสินใจนั้นทั้งหมด" (para. 6) เสียงนี้เหมือนสิ่งที่เรามักปฏิบัติ และเข้าใจเป็นประชาธิปไตย แต่ไม่ว่าสิ่งที่เราปฏิบัติSager และ Gastil (2006) ได้ชี้ให้เห็นว่าส่วนใหญ่ "ประชาธิปไตย" กฎการตัดสินใจได้ "... กฎการตัดสินใจกลุ่มระบบที่ใช้มากที่สุดในสหรัฐ" (p 2) ยัง ประชาธิปไตยส่วนใหญ่กฎบังคับความสัมพันธ์ลำดับชั้น หลุมข้างกับแต่ละอื่น ๆ และกำหนด "ดันสอด" (Moscovici, & Doise. 1992 โอนย้ายห้องโถง 1994, p. 66) สร้างโคลอมเบียในแต่ละการตัดสินใจ นอกจากนี้ สนทนาก่อนลงคะแนนเสียงและตัดสินใจกฎส่วนใหญ่สามารถมีอิทธิพลอย่างมากจากทุนทางสังคมของบุคคลและหน่วยงานในกลุ่ม และเกี่ยวพันกับบุคคลที่อยู่ในกระบวนการตัดสินใจ ในคำอื่น ๆ เรามีการทำความเข้าใจเป็นประชาธิปไตย มีอะไร disenfranchising บุคคลและโครงสร้างอำนาจใหม่บังคับใช้ มติตัดสินใจพยายามแก้ไขปัญหาเหล่านี้ผมขอยืนยันว่า ความเข้าใจผิดทั่วไปเกี่ยวกับมติการตัดสินใจถือว่า ตัดสินใจจะถึงมติ ในความเป็นจริง Sager และ Gastil (2006) ชี้ไปที่ความแตกต่างระหว่าง "ฉันทามติผล" ซึ่งหมายถึงข้อตกลงเป็นเอกฉันท์ "มติตัดสินใจกฎ ซึ่งหมายถึงกระบวนการตัดสินใจแบบฉันทามติ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ฉันทามติตัดสินใจไม่ได้เป็นแนวคิดใหม่หรือการปฏิบัติ ในความเป็นจริงมันถูกใช้สำหรับหลายร้อยปีโดย บริษัท อเมริกัน / กลุ่มประเทศแรกพื้นเมืองและอังกฤษ (กระต่าย 1973; infoshop, ND; ริฟกิ้น, M. , 2005) .⁠เมื่อเร็ว ๆ นี้จะได้รับการใช้โดยอนาธิปไตย; ที่อยู่อาศัยและอาหารสหกรณ์; และกลุ่มอื่น ๆ การกระทำทางสังคม สิ่งพิมพ์หลายมีเอกสารกระบวนการกลุ่มฉันทามติเหล่านี้เช่นกฎของมาร์ธา; อาคารยูไนเต็ดพิพากษา: คู่มือสำหรับการตัดสินใจฉันทามติ; เกี่ยวกับความขัดแย้งและฉันทามติ: คู่มือในการตัดสินใจฉันทามติอย่างเป็นทางการและฉันทามติการตัดสินใจ ในขณะที่แต่ละเหล่านี้จุดทรัพยากรรุ่นที่แตกต่างกันเล็กน้อยของกระบวนการกลุ่มการตัดสินใจที่พวกเขาทั้งหมดเป็นไปตามหัวข้อทั่วไปของการปฏิบัติในการตัดสินใจในระบอบประชาธิปไตย ปีเตอร์ Kakol (1995) กำหนด "การเข้าถึงเท่ากับตัดสินใจทางการเมืองที่สำหรับทุกคน" (Para. 6) เป็นครั้งแรกของหลักการของเขาสิบอนาธิปไตย เขายังคง "ทุกคนที่ได้รับผลกระทบจากการตัดสินใจโดยเฉพาะอย่างยิ่งควรจะสามารถที่จะมีส่วนร่วมในการทำของการตัดสินใจว่า" (Para. 6) นี้เสียงเหมือนสิ่งที่เรามักปฏิบัติและเข้าใจเป็นประชาธิปไตย แต่มันไม่ได้เป็นสิ่งที่เราปฏิบัติ. เจอร์และ Gastil (2006) ชี้ให้เห็นว่า "ประชาธิปไตย" กฎส่วนใหญ่ตัดสินใจเป็น " ... กลุ่มกฎการตัดสินใจใช้กันมากที่สุดใน ประเทศสหรัฐอเมริกา "(เล่ม 2) แต่ส่วนใหญ่เป็นกฎบังคับประชาธิปไตยลำดับความสัมพันธ์หลุมด้านข้างกับแต่ละอื่น ๆ และมีการเรียกเก็บ "ความดันเพื่อให้สอดคล้อง" (Moscovici และ Doise 1992... ทรานส์ฮอลล์ 1994, หน้า 66) มันจะสร้างชนะและผู้แพ้ในการตัดสินใจแต่ละครั้ง นอกจากนี้ยังมีการอภิปรายก่อนการออกเสียงลงคะแนนและส่วนใหญ่กฎการตัดสินใจสามารถมีอิทธิพลอย่างมากโดยทุนทางสังคมของประชาชนและผู้มีอำนาจในกลุ่มและมีการเชื่อมโยงกับบุคคลในปัจจุบันจะมีส่วนร่วมในกระบวนการตัดสินใจ ในคำอื่น ๆ สิ่งที่เราได้รับความเข้าใจในระบอบประชาธิปไตยเป็นเรื่องที่บุคคล disenfranchising และใหม่บังคับใช้โครงสร้างอำนาจ ฉันทามติในการตัดสินใจความพยายามที่จะแก้ไขปัญหาเหล่านี้. ผมยืนยันว่าความเข้าใจผิดที่พบมากที่สุดเกี่ยวกับการลงมติเป็นเอกฉันท์ในการตัดสินใจอนุมานว่าการตัดสินใจจะมาถึงมีมติเป็นเอกฉันท์ ในความเป็นจริงและเจอร์ Gastil (2006) ชี้ให้เห็นความแตกต่างระหว่าง "ฉันทามติผล" ซึ่งหมายถึงข้อตกลงเป็นเอกฉันท์และ "กฎการตัดสินใจฉันทามติ" ซึ่งหมายถึงกระบวนการตัดสินใจฉันทามติ