Whoosh…A gentle night breeze blew o

Whoosh…

A gentle night breeze blew over, passing Yun Che’s ear, and lightly caressed the body of the old man surnamed Fang, who had already turned into an ice sculpture. The old man surnamed Fang’s body suddenly disintegrated into icy blue dust and dispersed into the faraway sky. From head to toe, in the blink of an eye, he completely disappeared from where he had stood, while the night sky became adorned with thinning icy blue glitters of light.

Yun Che was dumbfounded, and his throat made a difficult “gulp” sound. In his entire life, this was the first time he had seen a killing method of such elegance; it was so beautiful it could cause someone to hold their breath, yet at the same time, it was cruel to the extreme. After the old man’s death, don’t mention a corpse, not even a trace of him remained.

Feng Baiyi, who was right in front of him, slowly fell onto the ground. His entire body was trembling furiously, and his entire face paled from the intense horror. Suddenly, he began to scream. Mustering the last bit of strength from who knows where, he forcefully crawled up from the ground. While screaming in horror, he fled for his life, as if he was a crazed dog whose courage had been broken from fear.

“Trying to flee?”

Obviously, Yun Che would not let him flee right in front of his eyes. Without moving a single step, he swung his hands wildly. Carrying the heavy howling of the wind, his Overlord’s Colossal Sword shot towards Feng Baiyi; its thick blunt tip easily broke through his body, and ruthlessly pinned the fleeing Feng Baiyi to the ground.

Yun Che did not retrieve his heavy sword immediately; rather, he looked around his surroundings, and shouted agitatedly, “Little Fairy! Little Fairy, where are you? I know it’s you! Hurry and show yourself!! Little Fairy!”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เสียงหวือ...อ่อนโยนคืนสายลมพัดผ่าน ผ่านหู Yun Che และลูบเบา ๆ ร่างกายของชายชรา surnamed ฝาง ที่มีอยู่แล้วกลายเป็นประติมากรรมน้ำแข็ง คนนามสกุลร่างของฟางก็ชำรุดทรุดโทรมเป็นฝุ่นสีฟ้าน้ำแข็ง และกระจายสู่ท้องฟ้าไกล ตั้งแต่หัวจรดเท้า ในพริบตา เขาสมบูรณ์หายไปจากที่ได้ยืน ในขณะที่ท้องฟ้ายามค่ำคืนกลายเป็นประดับ ด้วยบางน้ำแข็งสีฟ้า glitters ของแสงยุน Che ถูกมหาศาล และคอของเขาทำเป็นเรื่องยาก "อึก" เสียง ในตลอดชีวิต นี้เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นวิธีการฆ่าของความสง่างามดังกล่าว มันก็สวยงามมากอาจทำให้เกิดการกลั้นลมหายใจของพวกเขา แต่ในเวลาเดียวกัน มันก็โหดร้ายไปมาก หลังจากการตายของชายชรา ไม่พูดถึงเป็นศพ แม้ไม่มีร่องรอยของเขายังคงอยู่Baiyi ฮ ที่ด้านหน้าของเขา ค่อย ๆ ลดลงไป ร่างกายของเขาถูกสั่นอย่างดุเดือด และใบหน้าของเขาทั้งหมด paled จากสยองขวัญเข้มข้น ทันใดนั้น เขาเริ่มร้อง Mustering บิตสุดท้ายของความแรงจากผู้รู้ที่ไหน เขาประตระเวนขึ้นจากพื้นดิน ในขณะที่กรีดร้องในสยองขวัญ เขาหนีเพื่อชีวิตของเขา เป็นถ้าเขาเป็นสุนัขที่คลั่งความกล้าหาญซึ่งได้ถูกหักจากความกลัว"พยายามหนี"อย่างชัดเจน Che ยุนจะไม่ให้เขาหนีอยู่หน้าตาของเขา โดยไม่ย้ายขั้นตอนเดียว เขาก้นมือของเขาอย่างดุเดือด พกพายิ่งใหญ่หนักของลม ขุนเขาขนาดมหึมาดาบยิงไปทาง Feng Baiyi ความหนาทื่อยากจนได้อย่างง่ายดายผ่านร่างกายของเขา และโหดเหี้ยมตรึง Baiyi ฮป้อมกับพื้นChe ยันไม่ดึงดาบหนักทันที ค่อนข้าง เขามองไปรอบ ๆ สภาพแวดล้อมของเขา และตะโกน "นางฟ้าน้อย agitatedly นางฟ้าน้อย คุณอยู่ที่ไหน อยากทราบว่าคุณ รีบ และแสดงตัวเอง!! นางฟ้าน้อย"

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หวือ ... สายลมพัดคืนอ่อนโยนกว่าผ่านหูหยุนเจ๊และลูบเบา ๆ ร่างของชายชรานามสกุลฝางที่เคยเปิดแล้วเป็นประติมากรรมน้ำแข็ง ชายชรานามสกุลร่างกายฝางจู่ ๆ ก็ชำรุดทรุดโทรมเป็นฝุ่นสีฟ้าน้ำแข็งและแยกย้ายกันไปสู่ท้องฟ้าที่ห่างไกล ตั้งแต่หัวจรดเท้าในพริบตาเขาสมบูรณ์หายไปจากที่เขายืนอยู่ในขณะที่ท้องฟ้ากลางคืนกลายเป็นที่ประดับด้วยผอมบาง glitters สีฟ้าน้ำแข็งของแสง. Yun Che ตะลึงและลำคอของเขาทำยาก "อึก" เสียง . ในชีวิตของเขาครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นวิธีการฆ่าของความสง่างามดังกล่าว มันเป็นความสวยงามดังนั้นก็อาจทำให้คนที่จะกลั้นลมหายใจของพวกเขา แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นสิ่งที่โหดร้ายไปมาก หลังจากการตายของชายชราที่ไม่ได้พูดถึงศพไม่แม้แต่ร่องรอยของเขายังคงอยู่. ฮ Baiyi ที่ถูกต้องในด้านหน้าของเขาค่อย ๆ ตกลงไปบนพื้นดิน ร่างทั้งร่างของเขาถูกสั่นคึกและใบหน้าของเขาทั้ง paled จากหนังสยองขวัญที่รุนแรง ทันใดนั้นเขาก็เริ่มที่จะกรีดร้อง การชุมนุมบิตสุดท้ายของความแข็งแรงจากผู้รู้ที่เขาอย่างแข็งขันคลานขึ้นมาจากพื้นดิน ในขณะที่เสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวเขาหนีไปสำหรับชีวิตของเขาราวกับว่าเขาเป็นสุนัขที่มีความกล้าหาญที่บ้าคลั่งได้ถูกทำลายจากความกลัว. "พยายามที่จะหนีไป?" เห็นได้ชัดว่าเจ๊ยุนจะไม่ปล่อยให้เขาหนีไปอยู่ตรงหน้าของดวงตาของเขา โดยไม่ต้องย้ายขั้นตอนเดียวเขาเหวี่ยงมือของเขาอย่างดุเดือด แบกหนักของเสียงหอนลมนเรศวรของเขามหึมาดาบยิงต่อฮ Baiyi; ปลายทื่อหนาได้อย่างง่ายดายยากจนผ่านร่างกายของเขาและโหดเหี้ยมตรึงหนีฮ Baiyi ไปที่พื้นดิน. Yun เจ๊ไม่ได้ดึงดาบหนักของเขาทันที แต่เขามองไปรอบ ๆ สภาพแวดล้อมของเขาและตะโกน agitatedly "นางฟ้าน้อย! นางฟ้าน้อยคุณจะอยู่ที่ไหน? ฉันรู้ว่ามันคุณ! รีบแสดงตัวเอง !! นางฟ้าน้อย! "

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

. . . . . . . .คืนที่สายลมอ่อนโยนพัดผ่าน ผ่านหูของยุนเช และลูบเบา ๆร่างของชายชรา นามสกุล ฟางที่ได้กลายเป็นน้ำแข็งแกะสลัก . ตาแก่ นามสกุลเขี้ยวร่างกายก็สลายเป็นฝุ่นสีฟ้า Icy และแจกจ่ายไปในท้องฟ้าที่ห่างไกล จากหัวจรดเท้า ในชั่วพริบตา เขาหายตัวไปจากที่ที่เขายืนอยู่ ในขณะที่ท้องฟ้าเป็นสีฟ้า ประดับด้วยกากเพชร การแข็งของแสงยุนเชก็พูดไม่ออก และคอได้ยาก " ฟุบ " เสียง ในชีวิตของเขา นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นการฆ่าวิธีการดังกล่าวสง่างาม มันช่างสวยงาม มันอาจทำให้ใครบางคนกลั้นหายใจ แต่ในเวลาเดียวกัน มันโหดร้ายมาก หลังจากความตายของชายชรา ไม่ต้องพูดถึง ศพ ไม่มีแม้แต่ร่องรอยของเขายังคงฟง Baiyi คนที่อยู่ตรงหน้าเขา ค่อยๆล้มลงบนพื้น ทั้งร่างกายของเขาสั่นแรง และทั่วทั้งใบหน้าของเขากับจาก สยองขวัญ เข้มข้น ทันใดนั้น เขาก็เริ่มร้อง รวบรวมบิตสุดท้ายของความแข็งแรงจากผู้รู้ที่เขาบังคับให้คลานขึ้นมาจากพื้นดิน ตอนที่ร้องในหนังสยองขวัญ เขาหนีสำหรับชีวิตของเขาเป็นถ้าเขาเป็นสุนัขที่มีความกล้าหาญ crazed ได้รับการหักจากความกลัว" พยายามที่จะหนี ? "แน่นอน ยุนเช จะไม่ปล่อยให้เขาหนีไปต่อหน้าต่อตาของเขา ไม่ขยับไปไหนเลย เขาเหวี่ยงมือของเขาอย่างบ้าคลั่ง แบกหนักเสียงของลมของเขาประมุขของตัวดาบยิงต่อฟง Baiyi ; ปลายทื่อของมันหนาได้อย่างง่ายดายแทรกผ่านร่างกายของเขา และดันหนีฟง Baiyi ตรึงกับพื้นยุนเช ไม่ได้ดึงดาบหนักของเขาทันที แต่เขาก็มองไปรอบๆ บรรยากาศโดยรอบเขา และตะโกน agitatedly " นางฟ้าตัวน้อย นางฟ้าน้อย , คุณอยู่ไหน ? ฉันรู้ว่ามันคือคุณ เร็วเข้า ออกมา ! ! ! นางฟ้าตัวน้อย "