The rise and fall of agricultural c

The rise and fall of agricultural cooperatives: 1978-88
The most significant change relating to rice production in the period immediately after
the Lao People’s Revolutionary Party (LPRP) came to power in December 1975 was
the adoption of a policy for the “collectivization of agricultural production” through
the formation of “agricultural cooperatives.” This was seen as the most appropriate
strategy for “revolutionizing the country, both socially and technologically.” The
history of the “rise and fall” of these cooperatives has been reviewed in detail by
Stuart-Fox (1980) and Evans (1988, 1995). As reported by Evans, the “experiment
with collectivization was associated with attempts by the new government to revive
the Lao economy following its collapse due to the flight of both capital and business
entrepreneurs.” It was hoped to use agricultural cooperatives as the basis for quickly
increasing rice production to alleviate a serious and chronic rice deficit in the country.
At the time, Laos was importing approximately 15% of its rice requirements. It was
believed that cooperatives were the only way peasant agriculture could overcome
natural calamities and achieve national food self-sufficiency (Evans 1995). To support
these objectives, controls were placed on the price of a range of agricultural
commodities, including rice.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ฮ่องเต้ของสหกรณ์การเกษตร: 1978-88
การเปลี่ยนแปลงที่สำคัญที่เกี่ยวข้องกับการผลิตข้าวในระยะเวลาทันทีหลังจาก
มาฝ่ายปฏิวัติ (LPRP) ของคนลาวอำนาจใน 1975 ธันวาคมถูก
ยอมรับนโยบายสำหรับการ "โจเซฟเกษตร" ผ่าน
การก่อตัวของ "เกษตรสหกรณ์" นี้ได้เห็นความเหมาะสมเป็นที่สุด
กลยุทธ์สำหรับ "revolutionizing ประเทศ สังคม และเทคโนโลยี"
ประวัติศาสตร์ "กระเพื่อม" ของสหกรณ์เหล่านี้ได้ถูกตรวจสอบในรายละเอียดโดย
สจวตฟอกซ์ (1980) และอีแวน (1988, 1995) อีวานส์ รายงาน "ทดลอง
กับโจเซฟถูกเชื่อมโยงกับความพยายาม โดยรัฐบาลใหม่ฟื้น
เศรษฐกิจลาวต่อความล่มสลายเนื่องจากเที่ยวบินของเงินทุนและธุรกิจ
ผู้ประกอบการ " มันมีหวังใช้สหกรณ์การเกษตรเป็นพื้นฐานสำหรับการอย่างรวดเร็ว
เพิ่มผลิตข้าวเพื่อบรรเทาดุลข้าวร้ายแรง และเรื้อรังในประเทศ
ที่เวลา ลาวถูกนำเข้าประมาณ 15% ของความต้องการของข้าว มัน
เชื่อว่า สหกรณ์ได้วิธีเดียวที่สามารถเอาชนะชาวนาเกษตร
calamities ธรรมชาติและปรัชญาชาติ (อีวานส์ 1995) เพื่อสนับสนุน
วัตถุประสงค์เหล่านี้ ตัวควบคุมถูกวางราคาในช่วงของเกษตร
สินค้าโภคภัณฑ์ รวมถึงข้าว

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ขึ้นและตกของสหกรณ์การเกษตร: 1978-1988
เปลี่ยนแปลงที่สำคัญที่สุดที่เกี่ยวข้องกับการผลิตข้าวในช่วงทันทีหลังจากที่
ประชาชนลาวพรรคปฏิวัติ (LPRP) มามีอำนาจในธันวาคม 1975 เป็น
การนำนโยบายสำหรับ "collectivization การเกษตร การผลิต "ผ่าน
การก่อตัวของ "สหกรณ์การเกษตร." ซึ่งถูกมองว่าเป็นที่เหมาะสมที่สุด
กลยุทธ์สำหรับ "ปฏิวัติประเทศทั้งในทางสังคมและเทคโนโลยี".
ประวัติศาสตร์ของ "ขึ้นและตก" ของสหกรณ์เหล่านี้ได้รับการพิจารณาในรายละเอียดโดย
จวร์ต -Fox (1980) และอีแวนส์ (1988, 1995) ตามการรายงานของอีแวนส์ "การทดลอง
กับ collectivization ที่เกี่ยวข้องกับความพยายามของรัฐบาลใหม่ที่จะฟื้นฟู
เศรษฐกิจของลาวหลังการล่มสลายของเนื่องจากเที่ยวบินของทั้งเงินทุนและธุรกิจที่
ผู้ประกอบการ ". ก็หวังที่จะใช้สหกรณ์การเกษตรเป็นพื้นฐานสำหรับการได้อย่างรวดเร็ว
การเพิ่มการผลิตข้าวเพื่อบรรเทาการขาดดุลข้าวที่รุนแรงและเรื้อรังในประเทศ
ในขณะที่ลาวได้นำเข้าประมาณ 15% ของความต้องการข้าว มันถูก
เชื่อว่าสหกรณ์เป็นวิธีเดียวที่เกษตรชาวนาสามารถเอาชนะ
ภัยพิบัติทางธรรมชาติและประสบความสำเร็จในระดับชาติอาหารพอเพียง (อีแวนส์ 1995) เพื่อสนับสนุน
วัตถุประสงค์เหล่านี้ควบคุมถูกวางไว้บนราคาของช่วงของการเกษตร
สินค้าโภคภัณฑ์รวมทั้งข้าว

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ขึ้นและตกของสหกรณ์การเกษตร : 1978-88
ที่สำคัญที่สุดการเปลี่ยนแปลงที่เกี่ยวข้องกับการผลิตข้าวในช่วงทันทีหลังจาก
ประชาชนลาวคณะปฏิวัติ ( lprp ) เข้ามามีอำนาจในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1975 เป็น
รับนโยบาย " การผลิตการเกษตร Collectivization
" ผ่านการ " สหกรณ์การเกษตร " นี้ถูกมองว่าเหมาะสมที่สุด
กลยุทธ์ " ปฏิวัติประเทศ ทั้งต่อสังคม และมี "
ความเป็นมาของ " ขึ้นและลง " ของสหกรณ์เหล่านี้ได้รับการพิจารณาในรายละเอียดโดย
สจ๊วต ฟอกซ์ ( 1980 ) และอีแวนส์ ( 2531 , 2538 ) รายงานโดย อีแวนส์ " การทดลอง
กับ collectivization ถูกเชื่อมโยงกับความพยายามของรัฐบาลใหม่ฟื้น
ลาวตามเศรษฐกิจล่มสลายจากการบินของทั้งทุนและผู้ประกอบการทางธุรกิจ
" ก็หวังจะใช้สหกรณ์เป็นฐานสำหรับการผลิตข้าวเพื่อบรรเทารวดเร็ว
เพิ่มขาดดุลเรื้อรังร้ายแรง และข้าวในประเทศ .
ตอนนั้นลาวนำเข้าประมาณ 15% ของความต้องการข้าวของ มันคือ
เชื่อได้ว่าสหกรณ์เป็นวิธีเดียวชาวนาเกษตรสามารถเอาชนะ
ภัยพิบัติทางธรรมชาติและบรรลุการอาหารแห่งชาติ ( อีแวนส์ 1995 ) เพื่อสนับสนุน
วัตถุประสงค์เหล่านี้ การควบคุมอยู่ในราคาของช่วงของการเกษตร
สินค้า ได้แก่ ข้าว