More than 600 metres below ground n

More than 600 metres below ground near Carlsbad, New Mexico, is the world's only operating deep geological repository currently accepting transuranic nuclear waste: that contaminated by elements heavier than uranium. The Waste Isolation Pilot Plant (WIPP), run by the US Department of Energy (DOE), is used to dispose of laboratory equipment, clothing and residues from the nation's nuclear-defence programme. In the past 15 years, around 91,000 cubic metres (equivalent to covering a soccer field to a depth of about 13 metres) of such transuranic waste, mostly of relatively low radiation levels, has been placed there.
Related stories
Why Finland now leads the world in nuclear waste storage
Biological research: Rethink biosafety
Policy advice: Use experts wisely
More related stories
The main contaminants are long-lived isotopes of plutonium (mainly plutonium-239, with a half-life of 24,100 years, and plutonium-240, with a half-life of 6,560 years) and shorter-lived isotopes of americium and curium. In rooms carved out of a 250-million-year-old salt bed, the waste is stored in hundreds of thousands of plastic-lined steel drums. The repository is now at about half of its planned capacity and is to be sealed in 2033.
The DOE is responsible for performing safety assessments to ensure that WIPP will not exceed limits on exposure to radioactivity, as set by the US Environmental Protection Agency (EPA), for 10,000 years.
But new demands are emerging. An arms-control agreement with Russia made in 2000 obliges the United States to dispose of 34 tonnes of plutonium from dismantled nuclear weapons1. Following the terms of the agreement, the United States planned to convert the material into a fuel — mixed (uranium and plutonium) oxide, or MOX — to burn in commercial nuclear-power plants. But faced with soaring construction costs for a MOX fabrication facility at the Savannah River Site in South Carolina, the DOE has commissioned evaluations of alternatives2.
The most recent report3, published in August 2015, recommends burying the weapons' plutonium at WIPP. Judging the repository's performance to have been “successfully demonstrated”, the DOE's Red Team expert panel proposes that the 34 tonnes of weapons plutonium can be added to WIPP once it has been diluted to low concentrations comparable to that of the transuranic waste at WIPP.
In fact, WIPP's safety record is mixed. On 14 February 2014, a burst drum released small quantities of plutonium and americium to the surface (with a radioactivity of around 100 millicuries, or 3.7 gigabecquerels)4. Airborne radioactive material reached the surface through the ventilation system and spread 900 metres from the repository's exhaust shaft. Twenty-one workers were exposed to low levels of radioactivity, the highest dose equivalent to that from a chest X-ray. Nine days earlier, smoke from a burning truck filled the underground workings and shaft, damaging mechanical, electrical and ventilation systems.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มากกว่า 600 เมตรใต้ดินใกล้คาร์ลส นิวเม็กซิโก เป็นโลกเดียวปฏิบัติเก็บลึกธรณีวิทยาในปัจจุบันยอมรับกากนิวเคลียร์ transuranic: ที่ปนเปื้อน ด้วยองค์ประกอบที่หนักกว่ายูเรเนียม เสียแยกนำร่องโรงงาน (WIPP), เรียกใช้โดยเราภาคของพลังงาน (ป้องกัน), ใช้เพื่อจำหน่ายอุปกรณ์ห้องปฏิบัติการ เสื้อผ้า และตกค้างจากหลักสูตรการป้องกันนิวเคลียร์ของประเทศ ในปีผ่านมา 15 สถาน 91,000 ล.บ.ม. (เทียบเท่ากับฟุตบอลได้ลึกประมาณ 13 เมตรครอบคลุม) ของเสียเช่น transuranic ส่วนใหญ่ของระดับรังสีค่อนข้างต่ำ มีไว้มีไว้เรื่องราวที่เกี่ยวข้องทำไมตอนนี้ฟินแลนด์โลกเก็บขยะนิวเคลียร์งานวิจัยชีวภาพ: Rethink biosafetyนโยบายคำแนะนำ: ใช้ผู้เชี่ยวชาญอย่างชาญฉลาดเรื่องราวที่เกี่ยวข้องเพิ่มเติมสารปนเปื้อนหลักเป็น long-lived ไอโซโทปของพลูโทเนียม (ส่วนใหญ่พลูโทเนียม-239 กับ half-life ของปี 24,100 และพลูโทเนียม-240 กับ half-life ของปี 6,560) และไอโซโทป shorter-lived americium และ curium ห้องที่แกะสลักจากเตียงเกลือ 250 ล้านปี เก็บขยะในหลายร้อยหลายพันเส้นพลาสติกเหล็กกลอง เก็บตอนนี้อยู่ที่ประมาณครึ่งหนึ่งของกำลังการผลิตที่วางแผนไว้ และจะถูกปิดผนึกใน 2033ป้องกันการรับผิดชอบดำเนินการประเมินความปลอดภัยเพื่อให้แน่ใจว่า WIPP จะเกินขีดจำกัดบนสัมผัสกับ radioactivity เป็นชุดโดยเราสิ่งแวดล้อมป้องกันหน่วย (EPA), 10000 ปีBut new demands are emerging. An arms-control agreement with Russia made in 2000 obliges the United States to dispose of 34 tonnes of plutonium from dismantled nuclear weapons1. Following the terms of the agreement, the United States planned to convert the material into a fuel — mixed (uranium and plutonium) oxide, or MOX — to burn in commercial nuclear-power plants. But faced with soaring construction costs for a MOX fabrication facility at the Savannah River Site in South Carolina, the DOE has commissioned evaluations of alternatives2.The most recent report3, published in August 2015, recommends burying the weapons' plutonium at WIPP. Judging the repository's performance to have been “successfully demonstrated”, the DOE's Red Team expert panel proposes that the 34 tonnes of weapons plutonium can be added to WIPP once it has been diluted to low concentrations comparable to that of the transuranic waste at WIPP.In fact, WIPP's safety record is mixed. On 14 February 2014, a burst drum released small quantities of plutonium and americium to the surface (with a radioactivity of around 100 millicuries, or 3.7 gigabecquerels)4. Airborne radioactive material reached the surface through the ventilation system and spread 900 metres from the repository's exhaust shaft. Twenty-one workers were exposed to low levels of radioactivity, the highest dose equivalent to that from a chest X-ray. Nine days earlier, smoke from a burning truck filled the underground workings and shaft, damaging mechanical, electrical and ventilation systems.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กว่า 600 เมตรใต้พื้นดินใกล้กับคาร์ลส, New Mexico, เป็นที่เก็บธรณีวิทยาลึกปฏิบัติการเดียวในโลกปัจจุบันยอมรับกากนิวเคลียร์ transuranic: ที่ปนเปื้อนด้วยธาตุที่หนักกว่ายูเรเนียม เสียการแยกโรงงานต้นแบบ (WIPP) ที่ดำเนินการโดยกระทรวงพลังงานสหรัฐ (DOE) ถูกนำมาใช้ในการกำจัดของอุปกรณ์ห้องปฏิบัติการเสื้อผ้าและสารตกค้างจากโปรแกรมป้องกันนิวเคลียร์ของประเทศ ในอดีตที่ผ่านมา 15 ปีประมาณ 91,000 ลูกบาศก์เมตร (เทียบเท่าครอบคลุมสนามฟุตบอลที่ความลึกประมาณ 13 เมตร) ของเสีย transuranic ดังกล่าวส่วนใหญ่ค่อนข้างระดับรังสีต่ำได้รับการวางมี. เรื่องราวที่เกี่ยวข้องทำไมฟินแลนด์ในขณะนี้นำไปสู่โลกในการจัดเก็บกากนิวเคลียร์วิจัยทางชีวภาพ: คิดใหม่ความปลอดภัยทางชีวภาพคำแนะนำนโยบาย: ผู้เชี่ยวชาญด้านการใช้งานอย่างชาญฉลาดเรื่องราวที่เกี่ยวข้องอื่น ๆ สารปนเปื้อนที่สำคัญคือไอโซโทประยะยาวของพลูโตเนียม (ส่วนใหญ่พลูโตเนียม -239 มีครึ่งชีวิต 24,100 ปีและพลูโตเนียม-240 ด้วย ครึ่งชีวิต 6,560 ปี) และไอโซโทปที่สั้นกว่าชีวิตของอะเมริเซียมและคูเรียม ในห้องที่แกะสลักจากเตียงเกลือ 250 ล้านปีของเสียถูกเก็บไว้ในหลายร้อยหลายพันถังเหล็กพลาสติกเรียงราย พื้นที่เก็บข้อมูลอยู่ในขณะนี้อยู่ที่ประมาณครึ่งหนึ่งของกำลังการผลิตตามแผนและจะได้รับการปิดผนึกใน 2033. ฉลาก DOE เป็นผู้รับผิดชอบสำหรับการดำเนินการประเมินความปลอดภัยเพื่อให้แน่ใจว่า WIPP จะไม่เกินข้อ จำกัด เกี่ยวกับการสัมผัสกับกัมมันตภาพรังสีตามที่กำหนดโดยหน่วยงานคุ้มครองสิ่งแวดล้อมของสหรัฐ (EPA ) สำหรับ 10,000 ปี. แต่ความต้องการใหม่ที่เกิดขึ้นใหม่ ข้อตกลงการควบคุมอาวุธกับรัสเซียที่ทำในปี 2000 บังคับสหรัฐอเมริกาในการกำจัดของ 34 ตันจากพลูโตเนียมรื้อ weapons1 นิวเคลียร์ ต่อไปนี้เงื่อนไขของข้อตกลงที่ประเทศสหรัฐอเมริกาวางแผนที่จะแปลงวัสดุที่เป็นเชื้อเพลิง - ผสม (ยูเรเนียมและพลูโตเนียม) ออกไซด์หรือ MOX - การเผาไหม้ในโรงงานนิวเคลียร์ที่ใช้พลังงานเชิงพาณิชย์ แต่ต้องเผชิญกับต้นทุนการก่อสร้างที่พุ่งสูงขึ้นสำหรับสิ่งอำนวยความสะดวกการผลิต MOX ที่แม่น้ำสะวันนาเว็บไซต์ในเซาท์แคโรไลนา, DOE ได้รับหน้าที่ประเมินผลของ alternatives2. report3 ล่าสุดที่ตีพิมพ์ในเดือนสิงหาคมปี 2015 แนะนำให้ฝังพลูโตเนียมอาวุธ 'ที่ WIPP ตัดสินผลการดำเนินงานพื้นที่เก็บข้อมูลที่จะได้รับการ "แสดงให้เห็นถึงการประสบความสำเร็จ" ทีมกวางแดงของคณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญแนะว่า 34 ตันพลูโตเนียมอาวุธสามารถเพิ่ม WIPP เมื่อได้รับการปรับลดความเข้มข้นต่ำเทียบเท่ากับที่ของเสีย transuranic ที่ WIPP. ใน ความเป็นจริงบันทึกความปลอดภัย WIPP มีการผสม 14 กุมภาพันธ์ 2014 กลองระเบิดปล่อยออกมาปริมาณขนาดเล็กพลูโตเนียมและอะเมริเซียมกับพื้นผิว (ที่มีกัมมันตภาพรังสีประมาณ 100 millicuries หรือ 3.7 gigabecquerels ก) 4 วัสดุกัมมันตรังสีในอากาศถึงผิวที่ผ่านการระบบระบายอากาศและการแพร่กระจาย 900 เมตรจากเพลาไอเสียที่เก็บของ ยี่สิบเอ็ดคนงานได้สัมผัสกับระดับต่ำของกัมมันตภาพรังสีปริมาณสูงสุดเท่ากับว่าจากการเอกซเรย์หน้าอก เก้าวันก่อนหน้านี้ควันจากการเผาไหม้รถบรรทุกที่เต็มไปด้วยการทำงานใต้ดินและเพลาที่สร้างความเสียหายเครื่องกลไฟฟ้าและระบบระบายอากาศ