Bioethanol has attracted attention

Bioethanol has attracted attention as an alternative fuel because
of reduced supplies of fossil fuels as well as the production of
greenhouse gases from these fuels (Balat et al., 2008; Farrell
et al., 2006). Materials that are high in sugar and starch, such as sugar
cane, corn, potato, and so on have conventionally been used as
raw materials for bioethanol production (Nakamura and Sawada,
2003; Shanavas et al., 2011; Srichuwong et al., 2009). However,
these products are used as food as well as a source of energy, causing
substantial cost increases. Therefore, it is more desirable to
produce ethanol from lignocellulosic material that is not used as
food. Most lignocellulosic materials are difficult to convert into sugar
and ethanol because of the presence of lignin in the cell walls.
Pretreatments with acid (Liao et al., 2006), alkali (McIntosh and
Vancov, 2010), microbes (Shi et al., 2009), and steam explosion
(Boluda-Aguilar et al., 2010; Kurosumi et al., 2007; Kobayashi
et al., 2004; Ohgren et al., 2006) have been used for the delignification
of cellulose materials. In the case of steam explosion, the lignocellulosic
material is exposed to saturated steam at high
temperature and pressure followed by a rapid reduction to atmospheric
pressure. This treatment enhances the ability of enzymes
to access the cellulose components and increases their digestibility.
Shiitake mushroom medium is prepared from hardwood particles,
corn, and bran, and after mushroom cultivation, the spent
medium is usually discarded as solid waste (Sato et al., 2010). Since
the spent medium still contains lignocellulosics, the current study
was undertaken to determine of the spent medium was suitable for
the production of ethanol. The material was steam-exploded at
various pressures and the chemical characteristics of the exploded
product were analyzed. Simultaneous saccharification and fermentation
were performed and ethanol yields of the differently treated
spent mushroom media were determined

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Bioethanol ได้ดึงดูดความสนใจเป็นการเชื้อเพลิงทางเลือกเนื่องจากของวัสดุลดลงของเชื้อเพลิงฟอสซิลรวมทั้งการผลิตก๊าซเรือนกระจกจากเชื้อเหล่านี้ (Balat et al., 2008 ฟาร์เรลและ al., 2006) วัสดุที่สูงน้ำตาลและแป้ง เช่นน้ำตาลเท้า ข้าวโพด มันฝรั่ง และอื่น ๆ ดีใช้เป็นวัตถุดิบสำหรับผลิต bioethanol (มุระและวาดะ2003 Shanavas et al., 2011 Srichuwong et al., 2009) อย่างไรก็ตามผลิตภัณฑ์เหล่านี้จะใช้เป็นอาหารเป็นแหล่งของพลังงาน ก่อให้เกิดต้นทุนเพิ่มขึ้น ดังนั้น จึงเหมาะกับผลิตเอทานอลจากวัสดุที่ไม่ใช้เป็น lignocellulosicอาหาร วัสดุ lignocellulosic ที่สุดยากต่อการแปลงเป็นน้ำตาลและเอทานอลเนื่องจากสถานะของ lignin ในผนังเซลล์Pretreatments กับกรด (เลี้ยวและ al., 2006), อัลคาไล (แมคอินทอช และVancov, 2010) จุลินทรีย์ (Shi et al., 2009), และไอน้ำกระจาย(Boluda Aguilar et al., 2010 Kurosumi et al., 2007 โคะบะยะชิร้อยเอ็ด al., 2004 Ohgren และ al., 2006) ใช้สำหรับการ delignificationวัสดุและส่วนประกอบของเซลลูโลส ในกรณีที่ไอน้ำระเบิด ที่ lignocellulosicวัสดุสัมผัสกับไอน้ำอิ่มตัวที่สูงอุณหภูมิและความดันตามการลดลงอย่างรวดเร็วเพื่อบรรยากาศความกดดัน รักษานี้ช่วยเพิ่มความสามารถของเอนไซม์ถึงส่วนประกอบของเซลลูโลส และเพิ่ม digestibility ของพวกเขาเห็ดหอมเห็ดกลางได้จัดเตรียมไม้อนุภาคข้าวโพด และรำ และ หลังการเพาะ ปลูกเห็ด การใช้จ่ายมักจะมีปฏิเสธกลางเป็นฝอย (ซา et al., 2010) ตั้งแต่กลางใช้จ่ายยังประกอบด้วย lignocellulosics การศึกษาปัจจุบันดำเนินการตรวจสอบการใช้จ่ายของสื่อเหมาะสมการผลิตเอทานอล วัสดุมีไอน้ำกระจายที่แรงกดดันต่าง ๆ และลักษณะทางเคมีของการกระจายมีวิเคราะห์ผลิตภัณฑ์ Saccharification พร้อมและหมักได้ดำเนินการ และทำให้เอทานอลของบำบัดแตกต่างกันเห็ดที่มีกำหนดสื่อที่ใช้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เอทานอลได้รับความสนใจเป็นเชื้อเพลิงทางเลือกเพราะ
ของวัสดุที่ลดลงจากเชื้อเพลิงฟอสซิลเช่นเดียวกับการผลิต
ก๊าซเรือนกระจกจากเชื้อเพลิงเหล่านี้ (บลัชและคณะ, 2008;. ฟาร์เรล
et al., 2006) วัสดุที่มีความสูงในน้ำตาลและแป้งเช่นน้ำตาล
อ้อย, ข้าวโพด, มันฝรั่ง, และอื่น ๆ ที่มีการใช้ตามอัตภาพเป็น
วัตถุดิบในการผลิตเอทานอล (มูระและ Sawada,
. 2003; Shanavas et al, 2011;. ศรีและคณะ, 2009) แต่
ผลิตภัณฑ์เหล่านี้จะใช้เป็นอาหารเช่นเดียวกับแหล่งที่มาของพลังงานที่ก่อให้เกิด
การเพิ่มขึ้นของค่าใช้จ่ายมาก ดังนั้นจึงเป็นที่น่าพอใจมากขึ้นในการ
ผลิตเอทานอลจากวัสดุลิกโนเซลลูโลสที่ไม่ได้นำมาใช้เป็น
อาหาร ส่วนใหญ่วัสดุลิกโนเซลลูโลสเป็นเรื่องยากที่จะแปลงเป็นน้ำตาล
และเอทานอลเพราะการปรากฏตัวของลิกนินในผนังเซลล์.
เตรียมการด้วยกรด (Liao et al., 2006) อัลคาไล (แมคอินทอชและ
Vancov 2010), จุลินทรีย์ (Shi et al., 2009) และการระเบิดไอน้ำ
(Boluda-อากีลาร์, et al, 2010;. Kurosumi et al, 2007;. โคบายาชิ
และคณะ, 2004;.. Ohgren et al, 2006) ได้ถูกนำมาใช้สำหรับ delignification
ของวัสดุเซลลูโลส ในกรณีของการระเบิดด้วยไอน้ำ, ลิกโนเซลลูโลส
วัสดุที่มีการสัมผัสกับไอน้ำอิ่มตัวที่สูง
อุณหภูมิและความดันตามมาด้วยการลดลงอย่างรวดเร็วเพื่อให้บรรยากาศ
ความดัน การรักษานี้จะช่วยเพิ่มความสามารถของเอนไซม์
ในการเข้าถึงส่วนประกอบเซลลูโลสและเพิ่มการย่อยได้ของพวกเขา.
เห็ดหอมเห็ดกลางเตรียมจากอนุภาคไม้เนื้อแข็ง
ข้าวโพดและรำข้าวและหลังจากการเพาะเห็ด, การใช้จ่าย
กลางทิ้งมักจะเป็นขยะมูลฝอย (ซาโตและคณะ , 2010) ตั้งแต่
การใช้จ่ายกลางยังคงมี lignocellulosics, การศึกษาในปัจจุบัน
ได้ดำเนินการเพื่อตรวจสอบของกลางที่ใช้จ่ายถูกเหมาะสำหรับ
การผลิตเอทานอล วัสดุที่ถูกไอระเบิดที่
แรงกดดันต่างๆและลักษณะทางเคมีของระเบิด
ผลิตภัณฑ์ที่ได้มาวิเคราะห์ saccharification พร้อมกันและหมัก
ได้ดำเนินการและอัตราผลตอบแทนของเอทานอลได้รับการปฏิบัติที่แตกต่างกัน
การใช้จ่ายสื่อเห็ดได้รับการพิจารณา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ดึงดูดความสนใจของเอทานอลเป็นเชื้อเพลิงทางเลือก เพราะ
ลดวัสดุของเชื้อเพลิงฟอสซิล รวมทั้งการผลิต
ก๊าซเรือนกระจกจากเชื้อเพลิงเหล่านี้ ( ผิวหนัง et al . , 2008 ; ฟาร์เรล
et al . , 2006 ) วัสดุที่มีสูงในน้ำตาลและแป้ง เช่น น้ำตาล
อ้อย , ข้าวโพด , มันฝรั่ง , และดังนั้นบนมีโดยทั่วไปถูกใช้เป็นวัตถุดิบในการผลิตเอทานอล

( นากามูระและซาวาดะ , 2003 ;shanavas et al . , 2011 ; srichuwong et al . , 2009 ) อย่างไรก็ตาม
ผลิตภัณฑ์เหล่านี้จะใช้เป็นอาหาร เป็นแหล่งของพลังงาน ก่อให้เกิด
เพิ่มต้นทุนมาก ดังนั้นจึงเป็นที่พึงปรารถนามากขึ้น

lignocellulosic ผลิตเอทานอลจากวัสดุที่ไม่ใช้เป็น
อาหาร วัสดุ lignocellulosic ที่สุดยากที่จะแปลงเป็นตาล
และเอทานอล เพราะการแสดงตนของลิกนินในผนังเซลล์ .
การเตด้วยกรด ( เหลียว et al . , 2006 ) ด่าง ( แมคอินทอชและ
vancov , 2010 ) , จุลินทรีย์ ( ซือ et al . , 2009 ) , และการระเบิดด้วยไอน้ำ
( boluda Aguilar et al . , 2010 ; kurosumi et al . , 2007 ; โคบายาชิ
et al . , 2004 ; ohgren et al . 2549 ) ถูกใช้เพื่อใช้
วัสดุเซลลูโลส ในกรณีของการระเบิดของไอน้ำ , วัสดุ lignocellulosic
จะสัมผัสกับไอน้ำอิ่มตัวสูง
อุณหภูมิและความดันตามด้วยการลดลงอย่างรวดเร็วในความดันบรรยากาศ

การรักษานี้ช่วยเพิ่มความสามารถของเอนไซม์
เข้าถึงส่วนประกอบและเพิ่มการย่อยเซลลูโลส .
) เห็ดหอมที่เตรียมไว้จากไม้เนื้อแข็ง อนุภาค
ข้าวโพด รำข้าว และหลังจากการเพาะเห็ด การใช้สื่อมักจะทิ้ง
เป็นขยะ ( ซาโต้ et al . , 2010 ) ตั้งแต่
การใช้สื่อยังประกอบด้วยต้านทานทางชีวเคมีต่อ , การศึกษาในปัจจุบันนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษา
ของใช้เวลาปานกลางเหมาะสำหรับ
การผลิตเอทานอล วัสดุไอน้ำระเบิดที่
แรงกดดันต่าง ๆ และทางเคมี ลักษณะของระเบิด
ผลิตภัณฑ์ข้อมูล พร้อมกันที่ถูกหมักและ
การผลผลิตเอทานอลของแตกต่างกันปฏิบัติ
ใช้สื่อเป็นเห็ด