Groups of 10 male and 10 female Hoe

Groups of 10 male and 10 female Hoe:NMRKf mice were fed diets
containing endosulfan at a concentration of 0 or 18 ppm for six weeks,
equal to 0 or 3.7 mg/kg bw per day for males and 0 or 4.6 mg/kg bw per
day for females, to determine whether 18 ppm was the NOAEL in this
strain, as it was found to be in CD-1 mice in a three-month study
(Barnard et al., 1984). There were no clinical signs attributable to
treatment. The mean food intake of mice receiving endosulfan was
slightly decreased in males and slightly increased in females. Mean
body-weight gain was reduced in treated males during the second half
of the experiment but was slightly increased in females throughout the
experiment. Two treated females died, on days 28 and 38; the causes
were not established, but no histological changes were found in the
mouse that was not autolysed. The absolute and relative weights of the
liver of males and females at 18 ppm were higher than those of
controls and statistically significantly so in females (17 and 12%,
respectively). A NOAEL was not identified, as an increase in liver
weights was seen in females at the only dose tested (Donaubauer et
al., 1985).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กลุ่มของ 10 ชาย 10 หญิงจอบ: NMRKf หนูถูกเลี้ยงอาหาร
ประกอบด้วยเอนโดซัลแฟนที่เข้มข้นของ 0 หรือ 18 ppm สัปดาห์ 6,
เท่ากับ 0 หรือ 3.7 mg/kg bw ต่อวันสำหรับผู้ชาย และ 0 หรือ 4.6 mg/kg bw ต่อ
วันสำหรับหญิง กำหนดว่า 18 ppm เป็น NOAEL ใน
สายพันธุ์ ที่พบใน CD 1 หนูในการศึกษา 3 เดือน
(Barnard et al, 1984) มีไม่มีที่รวม
รักษา การบริโภคอาหารเฉลี่ยของหนูได้รับเอนโดซัลแฟนถูก
ลดลงเล็กน้อยในเพศชาย และเพิ่มขึ้นเล็กน้อยในหญิง หมายความว่า
น้ำหนักร่างกายลดลงในชายบำบัดในช่วงครึ่งหลัง
ของทดลอง แต่เพิ่มขึ้นเล็กน้อยในหญิงตลอด
ทดลอง สองหญิงบำบัดเสียชีวิต ในวันที่ 28 และ 38 สาเหตุ
ไม่ก่อ แต่ไม่เปลี่ยนแปลงสรีรวิทยาพบ
เมาส์ที่ไม่ autolysed น้ำหนักแบบสัมบูรณ์ และแบบสัมพัทธ์ของการ
ตับของชายและหญิงที่ 18 ppm ได้สูงกว่าบรรดา
ควบคุม และอื่น ๆ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในหญิง (17 และ 12%,
ตามลำดับ) NOAEL ไม่ระบุ เป็นการเพิ่มขึ้นในตับ
น้ำหนักที่เห็นในหญิงที่ยาเท่าที่ทดสอบ (Donaubauer et
al., 1985) .

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กลุ่ม 10 เพศชายและ 10 จอบหญิง: หนู NMRKf เป็นอาหารอาหาร
ที่มีสารเอนโดซัลเฟตที่มีความเข้มข้นของ 0 หรือ 18 นาทีเป็นเวลาหกสัปดาห์ที่ผ่านมา
เท่ากับ 0 หรือ 3.7 mg / kg bw ต่อวันสำหรับผู้ชายและ 0 หรือ 4.6 mg / kg bw ต่อ
วันสำหรับสตรีเพื่อตรวจสอบว่า 18 นาทีเป็น NOAEL ใน
สายพันธุ์ที่พบจะอยู่ในแผ่นซีดี 1 หนูในการศึกษาสามเดือน
(บาร์นาร์ด et al., 1984) ไม่มีอาการทางคลินิกที่เกี่ยวข้องกับการมี
การรักษา หมายถึงการรับประทานอาหารของหนูที่ได้รับ endosulfan ได้
ลดลงเล็กน้อยในเพศชายและเพิ่มขึ้นเล็กน้อยในเพศหญิง หมายถึงการ
ได้รับร่างกายน้ำหนักลดลงในเพศชายได้รับการรักษาในช่วงครึ่งหลัง
ของการทดลอง แต่เพิ่มขึ้นเล็กน้อยในเพศหญิงตลอด
การทดลอง ผู้หญิงสองคนได้รับการรักษาจะเสียชีวิตในวันที่ 28 และ 38; สาเหตุที่
ไม่ได้รับการจัดตั้งขึ้น แต่ไม่มีการเปลี่ยนแปลงเนื้อเยื่อที่พบใน
เมาส์ที่ไม่ได้ autolysed น้ำหนักที่แน่นอนและญาติของ
ตับของเพศชายและเพศหญิงที่ 18 พีพีเอ็มมีค่าสูงกว่าของ
การควบคุมและการอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติดังนั้นในเพศหญิง (17 และ 12%
ตามลำดับ) NOAEL ไม่ได้ระบุการเพิ่มขึ้นในตับ
น้ำหนักที่เห็นในเพศหญิงที่ปริมาณเพียงการทดสอบ (Donaubauer และ
al., 1985)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

กลุ่มของชายและหญิง 10 จอบ 10 : nmrkf หนูได้รับอาหาร
ที่มีแฟนที่ระดับความเข้มข้น 0 หรือ 18 ppm นาน 6 สัปดาห์
เท่ากับ 0 หรือ 3.7 มิลลิกรัมต่อน้ำหนักตัว 1 กิโลกรัมต่อวัน สำหรับผู้ชาย และ 0 หรือ 4.6 มิลลิกรัม / น้ำหนักตัว 1 กิโลกรัมต่อวัน
สำหรับเพศหญิง เพื่อตรวจสอบว่า 18 ppm คือ เอ็นโอเออีแอลในสายพันธุ์นี้
, เท่าที่พบได้ในหนู cd-1 ใน
เรียน 3 เดือน ( Barnard et al . , 1984 )ไม่มีอาการทางคลินิกจาก
รักษา หมายถึง การบริโภคอาหารของหนูที่ได้รับเอนโดซัลแฟนเป็น
ลดลงเล็กน้อยในเพศชายและเพิ่มขึ้นเล็กน้อยในเพศหญิง หมายถึง
น้ำหนักตัวลดลงในช่วงครึ่งหลัง
ถือว่าเพศชายของการทดลอง แต่เพิ่มขึ้นเล็กน้อยในเพศหญิงตลอด
ทดลอง สองการรักษาหญิงตาย ในวันที่ 28 และ 38
; สาเหตุไม่ขึ้น แต่ไม่มีการเปลี่ยนแปลงจากที่พบใน
เมาส์ที่ไม่ได้ autolysed . สัมบูรณ์และสัมพันธ์กับน้ำหนักของ
ตับของชายและหญิงที่ 18 ppm สูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ดังนั้น
และในเพศหญิง ( 17 12 %
2 ) เป็นเอ็นโอเออีแอลไม่ได้ถูกระบุเป็นเพิ่มในตับ
น้ำหนักที่เห็นในเพศหญิงที่เพียงยาทดสอบ ( donaubauer ร้อยเอ็ด

al . , 1985 )