Opportunistic parasite species, cap

Opportunistic parasite species, capable of exploiting several different host species, do not achieve the same abundance on all these hosts.
Parasites achieve maximum abundance on their principal host species, and lower abundances on their auxiliary host species. Taxonomic
relatedness between the principal and auxiliary host species may determine what abundance a parasite can achieve on its auxiliary hosts, as
relatedness should reflect similarities among host species in ecological, physiological and/or immunological characters. We tested this
hypothesis with fleas (Siphonaptera) parasitic on small Holarctic mammals. We determined whether the abundance of a flea in its auxiliary
hosts decreases with increasing taxonomic distance of these hosts from the principal host. Using data on 106 flea species from 23 regions, for
a total of 194 flea–locality combinations, we found consistent support for this relationship, both within and across regions, and even after
controlling for the potentially confounding effect offlea phylogeny. These results are most likely explained by a decrease in the efficiency of
the parasite’s evasive mechanisms against the host’s behavioural and immune defences with increasing taxonomic distance from the
principal host. Our findings suggest that host switching over evolutionary time may be severely constrained by the coupling of parasite
success with the relatedness between new hosts and the original host.
q 2004 Australian Society for Parasitology Inc. Published by Elsevier Ltd. All rights reserved.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ยกปรสิตชนิด exploiting หลายโฮสต์ชนิด สามารถบรรลุความเดียวบนโฮสต์เหล่านี้ทั้งหมดกับให้เกิดความอุดมสมบูรณ์สูงสุดในพันธุ์โฮสต์หลักของพวกเขา และ abundances ล่างบนชนิดของโฮสต์เสริม อนุกรมวิธานrelatedness ระหว่างสายพันธุ์หลัก และเสริมโฮสต์อาจกำหนดอะไรมากมายที่เป็นปรสิตสามารถบรรลุในโฮสต์ของเสริม เป็นrelatedness ควรสะท้อนให้เห็นถึงความคล้ายคลึงในโฮสต์ชนิดในระบบนิเวศ สรีรวิทยา หรือภูมิคุ้มกันตัว เราทดสอบนี้สมมติฐาน ด้วย fleas (Siphonaptera) เสียงฟู่เหมือนกาฝากในการเลี้ยงลูกด้วยนม Holarctic ขนาดเล็ก เรากำหนดว่าอยู่หมัดในการเสริมลดโฮสต์ มีการเพิ่มระยะทางอนุกรมวิธานของโฮสต์เหล่านี้จากโฮสต์หลัก ใช้ข้อมูลชนิดหมัด 106 จากภูมิภาค 23จำนวน 194 ชุดหมัด – ท้องถิ่น เราพบสนับสนุนสอดคล้องกันสำหรับความสัมพันธ์นี้ ทั้งภายใน และ ข้ามภูมิภาค และแม้แต่หลังจากการควบคุมสำหรับ offlea phylogeny confounding อาจของผล ผลลัพธ์เหล่านี้อาจจะอธิบาย โดยลดลงในประสิทธิภาพของกลไกว่าเป็นปรสิตกับโฮสต์ของภูมิคุ้มกัน และพฤติกรรม defences พร้อมเพิ่มระยะทางอนุกรมวิธานจากการเจ้าภาพหลัก ผลการวิจัยของเราแนะนำที่โฮสต์การสลับช่วงเวลาวิวัฒนาการอาจเป็นจำกัดอย่างรุนแรง โดยคลัปของปรสิตประสบความสำเร็จกับ relatedness ใหม่โฮสต์และโฮสต์เดิมq 2004 สังคมออสเตรเลียสำหรับปรสิตวิทยา Inc. ประกาศโดย Elsevier สงวนลิขสิทธิ์ทั้งหมด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พยาธิชนิดฉวยโอกาสความสามารถในการใช้ประโยชน์จากสายพันธุ์ที่แตกต่างกันหลายโฮสต์ไม่บรรลุความอุดมสมบูรณ์เหมือนกันในครอบครัวทั้งหมดเหล่านี้.
ปรสิตบรรลุความอุดมสมบูรณ์สูงสุดกับสายพันธุ์ของพวกเขาเป็นเจ้าภาพหลักและปริมาณที่ลดลงในสปีชีส์ของพวกเขาเป็นเจ้าภาพเสริม อนุกรมวิธานสัมพันธ์ระหว่างเงินต้นและโฮสต์ชนิดอาจช่วยตรวจสอบสิ่งที่อุดมสมบูรณ์ปรสิตสามารถบรรลุในครอบครัวช่วยของมันเป็นความสัมพันธ์ควรจะสะท้อนถึงความคล้ายคลึงกันในหมู่สายพันธุ์ที่เป็นเจ้าภาพในตัวละครของระบบนิเวศสรีรวิทยาและ/ หรือภูมิคุ้มกัน นี้เราได้ทดสอบสมมติฐานด้วยหมัด (Siphonaptera) กาฝากเลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก Holarctic เรากำหนดไม่ว่าจะเป็นความอุดมสมบูรณ์ของหมัดในเสริมของเจ้าภาพจะลดลงตามระยะทางที่เพิ่มขึ้นของการจัดหมวดหมู่โฮสต์เหล่านี้จากการเป็นเจ้าภาพหลัก โดยใช้ข้อมูลใน 106 สายพันธุ์หมัดจาก 23 ภูมิภาคสำหรับทั้งหมด194 รวมกันหมัดท้องถิ่นเราพบการสนับสนุนที่สอดคล้องกันสำหรับความสัมพันธ์นี้ทั้งภายในและระหว่างภูมิภาคและแม้หลังจากการควบคุมสำหรับผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นรบกวนofflea เชื้อชาติ ผลลัพธ์เหล่านี้มักจะอธิบายได้ด้วยการลดลงของประสิทธิภาพของกลไกการหลีกเลี่ยงปรสิตกับโฮสต์ของการป้องกันพฤติกรรมและภูมิคุ้มกันที่มีระยะทางอนุกรมวิธานเพิ่มขึ้นจากเจ้าภาพหลัก ค้นพบของเราแสดงให้เห็นว่าการเปลี่ยนเป็นเจ้าภาพในช่วงเวลาวิวัฒนาการอาจถูก จำกัด อย่างรุนแรงจากการมีเพศสัมพันธ์ของปรสิตประสบความสำเร็จกับความสัมพันธ์ระหว่างครอบครัวใหม่และโฮสต์เดิม. คิว 2004 ออสเตรเลียสมาคมปรสิตวิทยาอิงค์เผยแพร่โดยเอลส์ จำกัด สงวนลิขสิทธิ์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ปรสิตชนิดฉวยโอกาสที่มีความสามารถในการโฮสต์ที่แตกต่างกันหลายชนิด ไม่บรรลุความอุดมสมบูรณ์เดียวกันบนโฮสต์เหล่านี้
ปรสิตบรรลุไพบูลย์สูงสุดในสปีชีส์เป็นเจ้าภาพหลักของพวกเขาและลด abundances พันธุ์โฮสต์สำรองของพวกเขา อนุกรมวิธาน
สัมพันธ์ระหว่างหลักและชนิดเสริมโฮสต์อาจกำหนดอะไรมากมาย ปรสิตสามารถบรรลุในเสริมโยธา เช่น
สัมพันธ์ควรสะท้อนให้เห็นถึงความคล้ายคลึงกันระหว่างโฮสต์ชนิดในระบบนิเวศทางสรีรวิทยาและ / หรือตัวอักษรทางภูมิคุ้มกันวิทยา เราทดสอบสมมติฐานนี้
กับหมัด ( ไซโฟแนพเทอร่า ) ปรสิตในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กฮอลาร์กติก .เราพบว่าปริมาณของหมัดของโฮสต์สำรองลดลงเมื่อเพิ่มหมวดหมู่
ระยะทางของโฮสต์เหล่านี้จากเจ้าภาพหลัก โดยใช้ข้อมูลหมัด 106 ชนิด จาก 23 ภูมิภาคสำหรับ
รวม 194 หมัด–ท้องถิ่นรวมเราพบการสนับสนุนที่สอดคล้องกันสำหรับความสัมพันธ์นี้ ทั้งภายในและระหว่างภูมิภาค และแม้หลังจากที่
การควบคุมสำหรับผล offlea อาจอยู่นอกเหนือการควบคุมระบบเชื้อชาติ . ผลลัพธ์เหล่านี้ส่วนใหญ่ได้ลดลงในประสิทธิภาพของปรสิตแบบ
กลไกต่อต้านพฤติกรรมของโฮสต์และเพิ่มภูมิคุ้มกันป้องกันและระยะห่างจาก
เป็นเจ้าภาพหลักผลการวิจัยบ่งชี้ว่าโฮสต์เปลี่ยนไปเวลาวิวัฒนาการอาจเป็นรุนแรงอย่างต่อเนื่อง โดยการแต่งงานของปรสิต
ความสำเร็จด้วยความสัมพันธ์ระหว่างโฮสต์ใหม่และโฮสต์เดิม
Q 2004 ออสเตรเลียสมาคมปรสิตวิทยาอิงค์เผยแพร่โดยเอลส์จำกัดสงวนลิขสิทธิ์