magi.”“Very useful to magi?” Linley

magi.”

“Very useful to magi?” Linley understood. Perhaps this was some sort of special object that could enhance elemental essence affinity. It was useless to Saint-level magical beasts, which is why he gave it to Bebe. But Linley had a feeling…

There was more than met the eye to this black stone!

“Alright, Bebe. Do you plan to stay here?” Linley stared at Bebe.

Bebe’s beady little eyes rolled, and then he rubbed his nose twice. “Boss, once you got a wife, you forgot about Bebe. Sniff.” Linley immediately sent a kick in his direction, but by then, Bebe had already disappeared in a flash as he left the room.

The door shut.

The room instantly turned quiet. Linley and Delia sat side by side on the bed.

“What are you looking at?” Delia was a bit shy right now.

Linley laughed. “I’m thinking…about how many kids we should have.” Delia was startled. Linley suddenly lifted Delia up and carried her over to the bed, and then…one piece of clothing after another came flying out from the bed.

…..

“Unngh…”

They hadn’t slept all night.

“Whew.” Linley lay there on the bed, with Delia resting on top of him, her head against Linley’s chest. Beads of sweat caused Delia’s fragrant hair to stick to Linley’s body. Linley lowered his head to look at Delia. That faintly red face looked like that of a kitten’s.

Her pert little nose was sniffling.

Linley’s hand gently stroked Delia’s slick, bare back. In his mind, he continued to savor what had happened just then. How nervous he had felt when he had entered Delia’s body…Linley had to admit, things had gotten just a little too wild just then. It had been three entire hours.

“Delia, what is it?”

“I want to cry.” Delia hugged Linley’s chest. “I just want to cry right now. When I think about how you and Alice were together, I want to cry. When I think about how I waited ten years, I want to cry. Sob.”

Linley held his head in his hands.

Women. It was impossible to understand them.

“Linley, can I tell you something?” Delia said softly.

“Hrm?” Linley lowered his head to look at Delia.

Delia raised her head to look at Linley. Her face serious, she said in a soft voice, “You…got hard, down there.”

“Uh?”

For a moment, Linley had no idea what to say.

“Delia, you know, Wharton and Nina’s kid is going to be born in a few months. Don’t you think the two of us need to work harder?” Linley whispered.

“Um?” Delia was startled.

“So, I need to keep at it.” Linley flipped over and pressed Delia down once again.

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

Magi

" มีประโยชน์มากกับจอมเวท ? " ลินลี่ย์แล้ว บางทีนี่อาจเป็นบางจัดเรียงของวัตถุธาตุพิเศษที่สามารถเพิ่มประสิทธิภาพของสาระสําคัญต่อ . มันไม่มีประโยชน์ที่จะระดับเซนต์มหัศจรรย์สัตว์ซึ่งเป็นเหตุผลที่เขาให้เบเบ้ แต่ Linley มีความรู้สึก . . . . . . .

มีมากกว่าตรงตาสีดำหิน

" เอาล่ะ เบเบ้ คุณวางแผนที่จะพักที่นี่ "

Linley จ้อง Bebebebe บ่องรีดตาเล็กน้อย จากนั้น เขาลูบจมูกของเขาเป็นครั้งที่สอง " เจ้านาย เมื่อคุณมีภรรยา คุณลืมเกี่ยวกับ Bebe ค้นหา " Linley ทันทีส่งนักเตะไปในทิศทางของเขา แต่ตอนนั้น เบเบ้ก็หายไปในพริบตาเมื่อเขาออกจากห้องไป ประตูปิด

.

ห้องทันทีก็เงียบ ลินลีย์แล้วดีเลียนั่งเคียงข้างบนเตียง

" นายมองอะไร ?" ดีเลีย ค่อนข้างจะขี้อายตอนนี้

ลินลีย์หัวเราะ " ฉันคิด . . . . . . . ประมาณว่า เด็กๆ เราควรจะมี " เดเลียตกใจ ลินลีย์ก็ยกดีเลียขึ้นและพาเธอไปที่เตียงนอน แล้ว . . . . . . . หนึ่งชิ้นของเสื้อผ้าหลังจากที่อื่นมาบินออกไปจากเตียง . .

. . . . .

" unngh . . . . . . . "

เขาไม่ได้นอนทั้งคืน

" เฮ้อ . . . " Linley นอนลงบนเตียง กับดีเลียตั้งอยู่บน ด้านบนเขาหัวของเธอกับหน้าอก Linley . ลูกปัดของเหงื่อทำให้เดเลียก็ผมหอมติดกาย Linley . Linley ก้มหัวมองดีเลีย ใบหน้าที่แดงบางๆ เหมือนพวกลูกแมว . . .

จมูกเล็กๆของเธอ อัลเพิร์ต คือการสูดจมูกบ่อยๆ

มือค่อยๆลูบของ Linley ดีเลียแผล็บ เปลือยหลัง ในความคิดของเขา เขายังคงดื่มด่ำกับสิ่งที่เกิดขึ้นเท่านั้นว่า เขารู้สึกตื่นเต้นเมื่อเขาได้เข้าไปอยู่ในร่าง . . . . . . . ดีเลียของ Linley ต้องยอมรับ สิ่งที่มีอากาศเพียงเล็กน้อยเกินไปในป่าเท่านั้น มันมีตั้งสามชั่วโมงทั้งหมด

" ดีเลีย มันคืออะไร ? "

" ฉันอยากจะร้องไห้ " เดเลีย กอดหน้าอก Linley . " ฉันแค่อยากร้องตอนนี้ เมื่อฉันคิดเกี่ยวกับวิธีการที่คุณและอลิซอยู่ด้วยกัน ฉันอยากจะร้องไห้ เมื่อฉันคิดเกี่ยวกับวิธีการที่ฉันรอมาสิบปี ฉันอยากจะร้องไห้เสียงสะอื้น "

Linley ถือหัวของเขาในมือของเขา

ผู้หญิง มันเป็นไปไม่ได้ที่จะเข้าใจพวกเขา .

" Linley , ฉันสามารถบอกอะไรกับคุณ ? " ดีเลียพูดเบาๆ

" หืม ? " Linley ก้มหัวมองดีเลีย

ดีเลียขึ้นมาที่หัว มอง ลินเลย์ หน้าจริงจังของเธอ เธอกล่าวว่าในเสียงนุ่ม " คุณ . . . . . . . เข้าใจยากเลย "

" เอ่อ "

สักพัก ลินลีย์ มีความคิดว่าอะไร

" ดีเลีย คุณก็รู้วาร์ตัน นีน่าเป็นเด็กที่กำลังจะเกิดในอีกไม่กี่เดือน คุณไม่คิดว่าพวกเราต้องทำงานให้หนักขึ้น " Linley กระซิบ .

" . . . ? " เดเลียตกใจ

" ดังนั้นฉันต้องการเก็บมันไว้ " Linley พลิกคว่ำ และกดเดเลีย
ลงอีกครั้ง