Eight microsatellite loci were used

Eight microsatellite loci were used to investigate the genetic structure of the giant honeybee (Apis dorsata) population in
northeast India. This species migrates seasonally between summer and winter nesting sites, and queens appear to return to
their previously occupied site. Furthermore, there is a strong tendency for colonies of this species to aggregate at perennially
utilized nesting sites that may be shared by more than 150 colonies. These behavioral features suggest that colonies within
aggregations should be more related than random colonies, but that the long-distance migration could act to minimize
genetic differentiation both between geographical areas and within aggregations. Our genetic study supports these
conjectures arising from natural history. A. dorsata aggregations are comprised of colonies that share more alleles than
expected by chance. Although queens heading neighboring colonies are not close relatives, fixation indices show significant
genetic differentiation among aggregation sites. However, there appears to be sufficient gene flow among aggregations to
prevent high degrees of relatedness developing between colonies within aggregations. The results also suggest that there is
significant population structuring between geographical regions, although the level of structuring caused by aggregation
exceeds the differentiation attributable to geographic region.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ใช้การตรวจสอบโครงสร้างทางพันธุกรรมของประชากรน้ำผึ้งอิลอกยักษ์ (Apis dorsata) ในแปดชนิด microsatellite loci
อินเดียตะวันออกเฉียงเหนือ พันธุ์นี้ย้าย seasonally ระหว่างฤดูร้อนและหนาววิวสามารถอเมริกา และควีนส์จะ กลับไป
เว็บไซต์ของพวกเขาครอบครองก่อนหน้านี้ นอกจากนี้ มีแนวโน้มที่แข็งแกร่งสำหรับอาณานิคมชนิดนี้จะรวมในข้อ
ใช้ไซต์ซ้อนที่อาจจะใช้ร่วมกัน โดยอาณานิคมมากกว่า 150 แนะนำคุณลักษณะเหล่านี้พฤติกรรมที่อาณานิคมภายใน
รวมควรเกี่ยวข้องมากขึ้นกว่าอาณานิคมสุ่ม แต่การโยกย้ายไกลสามารถดำเนินการเพื่อลด
สร้างความแตกต่างทางพันธุกรรม ระหว่างภูมิศาสตร์ และภาย ในรวมกัน การศึกษาพันธุกรรมของเราสนับสนุนเหล่านี้
conjectures เกิดจากประวัติ อ. รวม dorsata ดประอาณานิคมที่ alleles มากกว่ากว่า
คาดว่าโดยบังเอิญ แม้ว่าควีนส์หัวเรื่องใกล้เคียงอาณานิคมไม่ใช่ญาติสนิท เบีดัชนีแสดงสำคัญ
สร้างความแตกต่างทางพันธุกรรมระหว่างอเมริการวมกัน อย่างไรก็ตาม ปรากฏ กระแสยีนเพียงพอระหว่างรวมไป
ป้องกันองศาสูงของ relatedness พัฒนาระหว่างอาณานิคมภายในรวม ผลลัพธ์ยังแนะนำว่า มี
ประชากรสำคัญจัดโครงสร้างระหว่างภูมิภาคทางภูมิศาสตร์ แม้ว่าระดับของการจัดโครงสร้างที่เกิดจากการรวม
เกินรวมภูมิภาคสร้างความแตกต่าง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แปดตำแหน่ง microsatellite ถูกนำมาใช้ในการตรวจสอบโครงสร้างทางพันธุกรรมของผึ้งยักษ์ (Apis dorsata) ประชากรใน
อินเดียตะวันออกเฉียงเหนือ สายพันธุ์นี้อพยพตามฤดูกาลระหว่างฤดูร้อนและฤดูหนาวรังไซต์และราชินีปรากฏเพื่อกลับไปยัง
เว็บไซต์ของพวกเขาครอบครองก่อนหน้านี้ นอกจากนี้ยังมีแนวโน้มที่แข็งแกร่งสำหรับอาณานิคมของสายพันธุ์นี้จะรวมที่เสมอ
รังไซต์ใช้ที่อาจจะใช้ร่วมกันโดยมากกว่า 150 โคโลนี คุณสมบัติพฤติกรรมเหล่านี้แสดงให้เห็นว่าภายในอาณานิคม
รวมควรจะเป็นที่เกี่ยวข้องมากขึ้นกว่าอาณานิคมสุ่ม แต่ที่อพยพทางไกลสามารถทำหน้าที่เพื่อลด
ความแตกต่างทางพันธุกรรมระหว่างทั้งสองพื้นที่ทางภูมิศาสตร์และภายในรวม การศึกษาทางพันธุกรรมของเราสนับสนุนเหล่านี้
เกิดขึ้นจากการคาดเดาประวัติศาสตร์ธรรมชาติ รวม dorsata เอจะประกอบด้วยอาณานิคมของอัลลีลที่ใช้ร่วมกันมากขึ้นกว่า
ที่คาดไว้โดยบังเอิญ แม้ว่าราชินีมุ่งอาณานิคมเพื่อนบ้านไม่ได้ญาติสนิทดัชนีตรึงแสดงอย่างมีนัยสำคัญ
แตกต่างทางพันธุกรรมในเว็บไซต์รวม แต่มีดูเหมือนจะไหลยีนเพียงพอในหมู่รวมถึง
ป้องกันไม่ให้องศาสูงของการพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างอาณานิคมภายในรวม ผลยังแสดงให้เห็นว่ามี
โครงสร้างประชากรที่สำคัญระหว่างภูมิภาคแม้ว่าระดับของโครงสร้างที่เกิดจากการรวมตัว
เกินกว่าความแตกต่างที่เกี่ยวข้องกับการภูมิภาค

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

8 เทคนิคไมโครแซทเทลไลท์เพื่อใช้ศึกษาโครงสร้างทางพันธุกรรมของผึ้งยักษ์ ( ผึ้งหลวง ) ประชากรใน
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย สายพันธุ์นี้อพยพตามฤดูกาลระหว่างฤดูร้อนและฤดูหนาวที่ซ้อนกัน เว็บไซต์ และ ควีนส์ ปรากฏกลับมา

ก่อนหน้านี้ไม่ว่างของพวกเขาเว็บไซต์ นอกจากนี้ยังมีแนวโน้มที่แข็งแกร่งสำหรับอาณานิคมของสายพันธุ์นี้รวมที่เสมอ
การใช้เว็บไซต์ที่อาจจะใช้ร่วมกันโดยกว่า 150 อาณานิคม คุณลักษณะเชิงพฤติกรรมเหล่านี้ชี้ให้เห็นว่าอาณานิคมภายใน
การรวมควรเพิ่มเติมที่เกี่ยวข้องกว่าอาณานิคมแบบสุ่ม แต่การย้ายถิ่นทางไกลสามารถทำเพื่อลดความแตกต่างระหว่างพื้นที่ทางภูมิศาสตร์
พันธุกรรมทั้งในการรวม . การศึกษาทางพันธุกรรมของเราสนับสนุนความคิดเห็นเหล่านี้
ที่เกิดจากประวัติศาสตร์ธรรมชาติ A .ผึ้งอาณานิคมที่ใช้ร่วมกันหลายชนิด ประกอบด้วยอัลลีลมากกว่า
ที่คาดไว้โดยบังเอิญ แม้ว่าพระราชินีมุ่งหน้าอาณานิคมเพื่อนบ้านไม่ได้เป็นญาติสนิท การตรึงแสดงความแตกต่างทางพันธุกรรมอย่างมีนัยสำคัญ
ดัชนีของเว็บไซต์รวม . อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าจะมีการแลกเปลี่ยนยีนระหว่างการรวมเพียงพอ

ป้องกันองศาสูงสัมพันธ์พัฒนาระหว่างอาณานิคมในการรวม . ผลการวิจัยยังชี้ให้เห็นว่ามี
จำนวนประชากรโครงสร้างระหว่างภูมิภาคทางภูมิศาสตร์ แม้ว่าระดับของโครงสร้างที่เกิดจากการรวม
เกินแตกต่างจากทางภูมิศาสตร์ภูมิภาค