This lesson considers the seventh c

This lesson considers the seventh chapter of Alice in Wonderland and the seventh great principle of wisdom in the Philosophy of Concepts as revealed through the adventures of Alice is that genius is insanity usefully applied. The close interrelation between genius and insanity is thoroughly recognized by the world at large today, but beyond acceptance of the fact the academic scholars have been willing to let the matter rest as something unexplainable or as example of the compensation of nature or deficiency in certain faculties making up for extreme brilliancy in others. That genius is itself insanity is often seen to be true by the layman but the truth is too disagreeable for the world's intelligentsia to accept wholeheartedly. The educated man of this smug age by an odd manifestation of conceit is unwilling to admit any indebtedness to one who by conventional standards he must classify as inferior to himself. Thus moral turpitude in an artist in America renders the art unworthy of consideration. Presumably in time the Babbits will achieve the moral courage to refuse to be saved from drowning by a bootlegger. Genius and insanity are identical in the fact that both are abnormality and it will be obvious that this abnormality may be either sub or super normality. In a humorous sense it is insanity if it is discovered before it justifies itself and genius if it justifies itself before its discovery as a pathological symptom. Fundamentally unbalance may be as constructive as destructive and examination of the history of human progress will demonstrate the fact very quickly that unbalance is the first manifestation of progress. So-called human balance is too often mere stagnation.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทเรียนนี้พิจารณาบทที่เจ็ดของอลิซในแดนมหัศจรรย์ และหลักปรัชญาของแนวความคิดที่เปิดเผยผ่านการผจญภัยของอลิปัญญาดีเจ็ดคืออัจฉริยะ บ้า usefully ใช้ สัมพันธ์ใกล้ชิดระหว่างอัจฉริยะกับบ้าเป็นอย่างที่รับรู้โลกวันนี้ แต่นอกเหนือจากการยอมรับความจริงที่ นักวิชาการศึกษาได้ยินดีให้วางตัวเป็นมายมาย หรือ เป็นตัวอย่างของค่าตอบแทนของธรรมชาติหรือขาดในบางคณะที่ทำขึ้นสำหรับ brilliancy มากในบางเรื่อง อัจฉริยะที่เป็นตัวเองที่มักจะมีเห็นบ้าจริง โดย layman แต่ความจริงก็คือไม่มากเกินไปสำหรับโลกนักการรับคำ คนศึกษาวัย smug โดยยามที่คี่หยิ่งไม่ยอมรับว่าข้าวแดงแกงร้อนใด ๆ ผู้ตามมาตรฐานปกติเขาต้องจัดประเภทเป็นน้อยเพื่อตัวเอง ดังนั้น turpitude คุณธรรมในศิลปินในอเมริกาทำให้ศิลปะไม่เหมาะสมของการพิจารณา สันนิษฐานว่าในเวลา Babbits จะได้กล้าคุณธรรมปฏิเสธการถูกบันทึกไว้จากการจมด้วยการ bootlegger อัจฉริยะและบ้าเหมือนกันในข้อเท็จจริงที่ว่า ทั้งสองมีความผิดปกติ และจะมีความชัดเจนว่า สารนี้อาจจะย่อยหรือ normality ซูเปอร์ ในความรู้สึกอารมณ์ขัน จึงเป็นบ้าถ้ามันถูกค้นพบก่อนจะจัดชิดเองและอัจฉริยะถ้ามันจัดชิดตัวก่อนการค้นพบเป็นอาการทางพยาธิวิทยา ภาระอันอาจเป็นที่สร้างสรรค์ที่ทำลาย และตรวจสอบประวัติของมนุษย์ระหว่างแสดงความจริงได้อย่างรวดเร็วที่ unbalance เป็นยามแรกของความก้าวหน้า ยอดมนุษย์ที่เรียกว่าเป็นเพียงเกินไปมักจะซบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทเรียนนี้จะพิจารณาบทที่เจ็ดของ Alice in Wonderland และหลักการที่ดีที่เจ็ดของภูมิปัญญาในปรัชญาแนวคิดเปิดเผยผ่านการผจญภัยของอลิซก็คือว่าเป็นอัจฉริยะบ้าใช้ประโยชน์ ความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดระหว่างอัจฉริยะและความบ้าได้รับการยอมรับอย่างละเอียดโดยโลกที่มีขนาดใหญ่ในวันนี้ แต่นอกเหนือจากการยอมรับความจริงที่นักวิชาการทางวิชาการที่ได้รับการยินดีที่จะให้ส่วนที่เหลือเรื่องนี้เป็นสิ่งที่อธิบายไม่ได้หรือเป็นตัวอย่างของค่าตอบแทนของธรรมชาติหรือการขาดปัญญาบางอย่าง ทำขึ้นสำหรับความฉลาดมากในคนอื่น ๆ อัจฉริยะนั่นคือความบ้าของตัวเองมักจะเห็นที่จะเป็นจริงโดยคนธรรมดา แต่ความจริงคือไม่ถูกใจเกินไปสำหรับปัญญาชนโลกที่จะยอมรับด้วยใจจริง คนที่มีการศึกษาอายุพอใจในตัวเองนี้โดยสำแดงคี่ของความคิดไม่เต็มใจที่จะยอมรับภาระหนี้ใด ๆ ที่จะเป็นผู้หนึ่งที่ตามมาตรฐานทั่วไปเขาจะต้องจัดเป็นด้อยกว่าตัวเอง ดังนั้นความเลวทรามต่ำช้าทางศีลธรรมในศิลปินในอเมริกาการแสดงผลงานศิลปะที่ไม่น่าเชื่อถือของการพิจารณา สันนิษฐานในเวลา Babbits จะบรรลุความกล้าหาญทางจริยธรรมจะปฏิเสธที่จะถูกบันทึกไว้จากการจมน้ำโดยลักลอบ Genius และบ้าเหมือนกันในความเป็นจริงที่ว่าทั้งสองมีความผิดปกติและจะเห็นได้ชัดว่ามีความผิดปกตินี้อาจจะเป็นอย่างใดอย่างหนึ่งหรือย่อยปกติสุด ในความหมายอารมณ์ขันมันเป็นความบ้าถ้ามันถูกค้นพบก่อนที่จะไปสู่​​ตัวเองและเป็นอัจฉริยะถ้ามัน justifies ตัวเองก่อนที่จะค้นพบว่าเป็นอาการทางพยาธิวิทยา ไม่สมดุลพื้นฐานอาจจะเป็นที่สร้างสรรค์เป็นทำลายและการตรวจสอบของประวัติศาสตร์ของความก้าวหน้าของมนุษย์ความเป็นจริงจะแสดงให้เห็นได้อย่างรวดเร็วไม่สมดุลว่าเป็นอาการแรกของความคืบหน้า จึงเรียกว่าสมดุลของมนุษย์เป็นบ่อยเกินไปเพียงความเมื่อยล้า

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บทเรียนนี้จะพิจารณาบทที่เจ็ดของอลิซในดินแดนมหัศจรรย์ และเจ็ดที่ดีหลักการของปัญญาในปรัชญาแนวคิดที่แสดงผ่านการผจญภัยของอลิซที่อัจฉริยะ คือ สัญญาวิปลาสมีประโยชน์ใช้ มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดระหว่างอัจฉริยะกับความบ้า คือให้รู้จักโลกที่ใหญ่วันนี้แต่นอกเหนือจากการยอมรับความเป็นจริงบัณฑิตวิชาการได้รับการเต็มใจที่จะปล่อยให้เรื่องเป็นสิ่งที่อธิบายไม่ได้ หรือ เป็นตัวอย่างของการชดเชยของธรรมชาติหรือขาดในบางคณะให้มากความสุกใสในผู้อื่นที่อัจฉริยะ คือ ตัวเองบ้ามักจะเห็นเป็นจริงโดยฆราวาส แต่ความจริงมันไม่เข้ากันกับโลกของกลุ่มปัญญาชน ยอมรับด้วยใจจริง ศึกษาชายอายุสบายใจ โดยการแสดงออกที่แปลกจากความคิดไม่เต็มใจที่จะยอมรับการใด ๆของคนที่ตามมาตรฐานปกติเขาต้องจำแนกว่าด้อยกว่าตัวเองดังนั้น จริยธรรมความเลวทรามในศิลปินในอเมริกาแสดงศิลปะที่ไม่สมควรของการพิจารณา แต่ในเวลา babbits จะให้เกิดความกล้าหาญทางจริยธรรมที่จะปฏิเสธการช่วยชีวิตจากการจมน้ำ โดย bootlegger . อัจฉริยะและความบ้า เหมือนกัน ในความเป็นจริงทั้งสองความผิดปกติและจะเห็นได้ชัดว่า ความผิดปกตินี้อาจเป็นได้ทั้ง sub หรือ super การแจกแจงแบบปกติในความรู้สึก อารมณ์ขันมันบ้าถ้ามันถูกค้นพบก่อนที่มัน justifies ตัวเองและอัจฉริยะถ้ามัน justifies ตัวเองก่อนการค้นพบของโรคพยาธิ พื้นฐานที่ไม่สมดุลอาจจะสร้างสรรค์เป็นทำลายและสอบประวัติของความคืบหน้าของมนุษย์จะแสดงให้เห็นถึงความเป็นจริงได้อย่างรวดเร็วมากที่ไม่สมดุล คือ การประกาศครั้งแรกของความคืบหน้าเรียกว่า สมดุล มนุษย์เป็นเพียงเกินไปมักจะซบเซา