To quantify the influence of sensor

To quantify the influence of sensory predictions, we calculated the
survival probability of percepts across temporary stimulus removals in
each participant. A lower survival probability indicates a weaker tendency
towards percept stabilization and thus aweaker influence of sensory
predictions in perceptual inference. Due to the relatively fast but
long sequence of stimulus presentations, in some trials participants
missed the required response, andwe found the number ofmissed trials
to be higher in schizophrenia patients than in healthy controls (4.2% vs
1.1% of trials [medians], z=2.7, p b 0.01,Wilcoxon rank-sumtest). This
raises the possibility that between-group differences in the number of
missed responses would systematically bias the results in favor of our
hypothesis of lower survival probabilities in schizophrenia patients
compared to healthy controls. To preclude such a type-I-error, we considered
trials in which participants did not make a response as trials in
which the percept had survived the preceding stimulus removal.
This procedure not only seems reasonable given that in the vast
majority of trials the stimulus was indeed perceived in the same
configuration as in the preceding trial (see Results), but also implies
that in participants with high numbers of missed responses (i.e.
schizophrenia patients) survival probabilities would be rather
over- than underestimated, thereby rather decreasing than inflating
the hypothesized group difference between schizophrenia patients
and healthy controls.
2.3. Measurement of delusional ideation

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ความอิทธิพลของความคาดคะเน เราคำนวณการน่าอยู่รอด percepts ข้ามกระตุ้นชั่วคราวเอาออกในแต่ละคน ความน่าเป็นการอยู่รอดต่ำบ่งชี้แนวโน้มอ่อนลงต่อเสถียรภาพ percept และ aweaker อิทธิพลของประสาทสัมผัสคาดคะเนในข้อที่รับรู้ เนื่องจากการเดินค่อนข้างเร็ว แต่ยาวลำดับการนำเสนอมาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจ ในบางคนการทดลองไม่ได้รับการตอบสนองจำเป็น andwe พบการทดลอง ofmissed หมายเลขจะสูงในผู้ป่วยโรคจิตเภทมากกว่าในการควบคุมสุขภาพดี (เทียบกับ 4.2%1.1% ของการทดลอง [medians], z = 2.7, Wilcoxon ยศ sumtest, p b 0.01) นี้เพิ่มความเป็นไปได้ที่แตกต่างในระหว่างกลุ่มไม่ได้รับการตอบรับระบบจะอคติผลในความโปรดปรานของเราสมมติฐานของการอยู่รอดน่าจะต่ำกว่าในผู้ป่วยโรคจิตเภทเมื่อเทียบกับการมีสุขภาพดี ให้เราถือว่ามีผลกระทบดังกล่าวเป็นชนิดฉันข้อผิดพลาดซึ่งคนที่ไม่ได้ทำการตอบสนองเป็นการทดลองในการทดลองซึ่ง percept รอดชีวิตจากการกระตุ้นเอาก่อนหน้านี้กระบวนการนี้ไม่เพียงแต่ดูเหมือนว่าเหมาะสมกำหนดที่ในกว้างใหญ่ส่วนใหญ่ของการทดลองที่กระตุ้นถูกมองว่าเหมือนแน่นอนตั้งค่าคอนฟิกในการทดลองก่อนหน้านี้ (เห็นผล), แต่ยัง หมายถึงผู้เข้าร่วมกิจกรรมจำนวนมากที่พลาดการตอบสนองคือน่าจะอยู่รอดของผู้ป่วยโรคจิตเภท) จะค่อนข้างมากกว่า-กว่าตลอด จึงค่อนข้าง ลดลงกว่าพองกลุ่มที่ตั้งสมมติฐานว่าความแตกต่างระหว่างผู้ป่วยโรคจิตเภทควบคุมสุขภาพและ2.3. วัด ideation ไหม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ปริมาณอิทธิพลของการคาดการณ์ทางประสาทสัมผัสที่เราคำนวณ
ความน่าจะเป็นความอยู่รอดของ percepts ทั่วกระตุ้นการลบชั่วคราวใน
ผู้เข้าร่วมแต่ละ ความน่าจะเป็นความอยู่รอดต่ำบ่งชี้ว่ามีแนวโน้มปรับตัวลดลง
ต่อเสถียรภาพสำเหนียกและอิทธิพล aweaker จึงของประสาทสัมผัส
การคาดคะเนในการอนุมานการรับรู้ เนื่องจากการที่ค่อนข้างเร็ว แต่
ลำดับที่ยาวนานของการนำเสนอผลงานกระตุ้นเศรษฐกิจในการทดลองบางส่วนเข้าร่วม
พลาดการตอบสนองที่จำเป็น andwe พบจำนวน ofmissed การทดลอง
ที่จะสูงขึ้นในผู้ป่วยจิตเภทกว่าในการควบคุมที่ดีต่อสุขภาพ (4.2% เทียบกับ
1.1% ของการทดลอง [มีเดีย] Z = 2.7 PB 0.01, Wilcoxon ยศ sumtest) นี้
จะเพิ่มความเป็นไปได้ที่ความแตกต่างระหว่างกลุ่มในจำนวนของ
การตอบสนองของระบบจะพลาดความลำเอียงผลในความโปรดปรานของเรา
สมมติฐานของการลดลงน่าจะอยู่รอดในผู้ป่วยจิตเภท
เทียบกับการควบคุมที่ดีต่อสุขภาพ เพื่อดักคอเช่นประเภท-I-ข้อผิดพลาดเราถือว่า
การทดลองที่ผู้เข้าร่วมไม่ได้ทำให้การตอบสนองเป็นทดลองใน
ซึ่งสำเหนียกได้รอดชีวิตจากการถอนมาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจก่อนหน้านี้.
ขั้นตอนนี้ไม่เพียง แต่ดูเหมือนว่าเหมาะสมที่ระบุว่าในที่กว้างใหญ่
ส่วนใหญ่ของการทดลองกระตุ้น ถูกมองว่าแน่นอนในเดียวกัน
การกำหนดค่าในขณะที่การพิจารณาคดีก่อนหน้านี้ (ดูผลการค้นหา) แต่ยังหมายถึง
ว่าในผู้ที่มีตัวเลขสูงของการตอบสนองพลาด (เช่น
ผู้ป่วยจิตเภท) น่าจะอยู่รอดจะค่อนข้าง
เกินกว่าที่ประเมินจึงค่อนข้างลดลงกว่าพอง
ความแตกต่างของกลุ่มสมมติฐานระหว่างผู้ป่วยจิตเภท
และการควบคุมที่ดีต่อสุขภาพ.
2.3 การวัดความคิดหลงผิด