This is the first report on ultrast

This is the first report on ultrastructural features and a partial
SSU rRNA gene sequence of a microsporidian exclusively infecting
hepatopancreatic tubule epithelial cells of the black tiger shrimp P.
monodon. Its unique ultrastructural features linked it to the family
Enterocytozoonidae. Based on its distinction from the microsporidian
genera Nucleospora and Enterospora in the family and on its
similarity to the single species in the genus Enterocytozoon, we assigned
the new microsporidian infecting P. monodon to the genus
Enterocytozoon. We believe that its occurrence in an invertebrate
host and its relatively low SSU rRNA sequence identity with E. bieneusi
justify its assignment to a new species within the genuThe name E. hepatopenaei is proposed for the new species with
justification based on ultrastructural characters that conform to
the unique features of the family Enterocytozoonidae but distinguish
it from other species in the family, i.e., E. beiniusi that also
develops in the host-cell cytoplasm and species in the genera Ent-cycle stages such as diplokaryotic forms and gametes might occur
in an alternative host, and that shrimp could constitute such a host.
However, the fact that the spores in P. mondon are also monokaryotic
and that they develop in a manner similar to those of E. bieneusi
rather than developing from diplokaryotic or meiotic nuclei
(Flegel and Pasharawipas, 1995) argues against this possibility. In
addition, work on possible sources of E. bieneusi in human infections
has implicated birds and mammals rather than shrimp, and
fresh water sources rather than marine (Dowd et al., 1998; Didier
et al., 2004; Lobo et al., 2006). All this information argues in favor
of our contention that E. hepatopenaei is distinct from E. bieneusi.The argument for distinction of the two species is further supported
by the 16% difference in identity for compared fragments
of their SSU rRNA genes. A rough estimation of the sequence identity
cutoff for a species is approximately 97% (Stackebrandt and
Goebel, 1994) so that 84% identity is well outside the range of what
would be considered reasonable for con-specific isolates. Indeed,
the fact that N. salmonis and E. bieneusi are in different genera
and differ by 85%, might suggest that the hepatopancreatic microsporidian
in P. monodon should also be placed in a new genus.
Thus, our proposal for a new species within the genus Enterocytozoon
rather than a new genus may be viewed as conservativWith respect to the phylogenetic tree, it may be argued that
comparison using 848 bp of a single gene does not cover a sufficient
proportion of the target genomes to prepare a robust tree. Despite
this caveat, the relationships among the database
microsporidians in our phylogenetic tree (Fig. 6) are similar to
those reported for them in more comprehensive comparisons (Vossbrinck
and Debrunner-Vossbrinck, 2005). In any case, our preliminary
analysis based solely on this region indicates that E.
hepatopenaei tends to group with other microsporidians associated
with aquatic host species. This intriguing relationship may be followed
up using longer sequences and more genes whenever this
information becomes available

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เป็นรายงานแรกในลักษณะ ultrastructural และเป็นบางส่วนลำดับยีน rRNA SSU microsporidian ขอติดhepatopancreatic tubule epithelial เซลล์ของกุ้งกุลาดำพีดำ คุณลักษณะเฉพาะ ultrastructural เชื่อมโยงกับครอบครัวEnterocytozoonidae ตามความแตกต่างจาก microsporidianสกุล Nucleospora และ Enterospora ในครอบครัว และในการคล้ายกับสายพันธุ์เดียวในสกุล Enterocytozoon เรากำหนดmicrosporidian ใหม่ติด P. monodon กับตระกูลนี้Enterocytozoon เราเชื่อว่ามันเกิดขึ้นในกระดูกสันหลังเป็นโฮสต์และค่อนข้างต่ำ SSU rRNA ลำดับข้อมูลประจำตัว E. bieneusiจัดชิดขอบในการกำหนดการชนิดใหม่ภายใน genuThe ชื่อ E. hepatopenaei นำเสนอสำหรับสายพันธุ์ใหม่ด้วยเหตุผลในการยึดตามตัวอักษร ultrastructural ที่สอดคล้องกับคุณลักษณะเฉพาะของ Enterocytozoonidae แต่แยกจากสปีชีส์อื่นในครอบครัว เช่น E. beiniusi ที่ยังพัฒนาในไซโทพลาซึมของเซลล์โฮสต์และสปีชีส์ในสกุลเอนท์รอบระยะฟอร์ม diplokaryotic และ gametes อาจเกิดขึ้นในการโฮสต์อื่น และ กุ้งอาจเป็นโฮสต์ดังกล่าวอย่างไรก็ตาม ความจริงที่ว่า เพาะเฟิร์นใน P. mondon มี monokaryoticและที่จะพัฒนาในลักษณะคล้ายกับของ E. bieneusiแทนที่พัฒนาจาก diplokaryotic หรือแอลฟา meiotic(Flegel และ Pasharawipas, 1995) จนกับโอกาสนี้ ในนอกจากนี้ ทำงานมาของ E. bieneusi ในการติดเชื้อในมนุษย์มีอู๊ดนก และเลี้ยงลูกด้วยนม มากกว่า กุ้ง และแหล่งน้ำจืดแทนน้ำ (Dowd et al., 1998 Didierร้อยเอ็ด al., 2004 Lobo et al., 2006) ข้อมูลทั้งหมดนี้จนในโปรดปรานของเราช่วงชิงงานบน hepatopenaei ตะวันออกนั้นจะแตกต่างจาก E. bieneusiอาร์กิวเมนต์สำหรับความแตกต่างของสองสายพันธุ์ต่อไปได้รับการสนับสนุนโดย 16% ความแตกต่างในตัวสำหรับชิ้นส่วนที่เปรียบเทียบของยีน SSU rRNA ของพวกเขา ประเมินคร่าว ๆ ของรหัสลำดับตัดยอดสำหรับชนิดมีประมาณ 97% (Stackebrandt และGoebel, 1994) ที่ 84% ระบุอยู่นอกช่วงของอะไรจะถือว่าสมเหตุสมผลสำหรับคอนเฉพาะแยก แน่นอนความจริงที่ว่า salmonis ตอนเหนือและตะวันออก bieneusi อยู่ในสกุลอื่นและแตกต่างกัน 85% อาจแนะนำที่ hepatopancreatic microsporidianใน P. monodon ควรยังอยู่ในสกุลใหม่ดังนั้น ข้อเสนอของเราสำหรับสายพันธุ์ใหม่ในสกุล Enterocytozoonไม่ใช่สกุลใหม่อาจดูเป็นความเคารพต้น phylogenetic conservativWith มันอาจจะโต้เถียงที่เปรียบเทียบโดยใช้ 848 bp ของยีนเดียวไม่ครอบคลุมความเพียงพอสัดส่วนของ genomes เป้าหมายเพื่อจัดเตรียมต้นไม้แข็งแรง แม้มีcaveat นี้ ความสัมพันธ์ระหว่างฐานข้อมูลmicrosporidians ในแผนภูมิของเรา phylogenetic (Fig. 6) จะคล้ายกับผู้รายงานไว้ในการเปรียบเทียบครอบคลุมมากขึ้น (Vossbrinckก Debrunner-Vossbrinck, 2005) ในกรณีที่ ข้อความเบื้องต้นของเราวิเคราะห์ตามนี้แสดงว่า อีhepatopenaei มีแนวโน้มการ จัดกลุ่มกับ microsporidians อื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องมีสายพันธ์สัตว์น้ำโฮสต์ อาจตามความสัมพันธ์นี้น่าค่าลำดับอีกต่อไปและยีนเพิ่มเติมเมื่อใดก็ตามนี้ข้อมูลจะพร้อมใช้งาน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

รายงานนี้เป็นรายงานแรกเกี่ยวกับคุณสมบัติจุลภาคและบางส่วน
ยีน rRNA ซุของไมโครเฉพาะที่ติดไวรัส
Hepatopancreatic ท่อเซลล์เยื่อบุผิวของกุ้งกุลาดำ P.
monodon คุณสมบัติจุลภาคที่ไม่ซ้ำกันเชื่อมโยงกับครอบครัว
Enterocytozoonidae อยู่บนพื้นฐานของความแตกต่างจากไมโคร
จำพวก Nucleospora และ Enterospora ในครอบครัวและในตัวของมัน
คล้ายคลึงกันกับชนิดเดียวในสกุล Enterocytozoon ที่เราได้รับมอบหมาย
ไมโครใหม่ติดเชื้อ P. monodon สกุล
Enterocytozoon เราเชื่อว่าการเกิดขึ้นของสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังใน
โฮสต์และค่อนข้างต่ำลำดับบัตร rRNA ซุกับอี bieneusi
ปรับที่ได้รับมอบหมายในการเป็นสายพันธุ์ใหม่ภายในชื่อ genuThe E. hepatopenaei เสนอสำหรับสายพันธุ์ใหม่ที่มี
เหตุผลบนพื้นฐานของตัวละครจุลภาคที่สอดคล้องกับ
คุณสมบัติที่เป็นเอกลักษณ์ของครอบครัว Enterocytozoonidae แต่แตกต่าง
จากสายพันธุ์อื่น ๆ ในครอบครัวคืออี beiniusi ที่ยัง
พัฒนาใน cytoplasm เจ้าภาพเซลล์และชนิดในขั้นตอนจำพวก Ent วงจรเช่นแบบฟอร์ม diplokaryotic และเซลล์สืบพันธุ์อาจเกิดขึ้น
ใน โฮสต์ทางเลือกและกุ้งที่สามารถเป็นเจ้าภาพดังกล่าว.
แต่ความจริงที่ว่าสปอร์ใน P. Mondon นี้ยังมี monokaryotic
และที่พวกเขาพัฒนาในลักษณะที่คล้ายกับของอี bieneusi
มากกว่าการพัฒนาจากนิวเคลียส diplokaryotic หรือ meiotic
(Flegel และ Pasharawipas, 1995) ระบุว่าเป็นไปได้นี้ ใน
นอกจากนี้การทำงานเกี่ยวกับแหล่งที่มาของอี bieneusi ในการติดเชื้อของมนุษย์
มีส่วนเกี่ยวข้องนกและเลี้ยงลูกด้วยนมมากกว่ากุ้งและ
แหล่งน้ำจืดมากกว่าทะเล (Dowd et al, 1998;. Didier
et al, 2004;.. ลูบูและคณะ, 2006) ข้อมูลทั้งหมดนี้ระบุในความโปรดปราน
ของการต่อสู้ของเราที่ E. hepatopenaei แตกต่างจากการโต้แย้งอี bieneusi.The สำหรับความแตกต่างของทั้งสองสายพันธุ์ที่ได้รับการสนับสนุนเพิ่มเติม
จากความแตกต่าง 16% สำหรับบัตรประจำตัวเศษเมื่อเทียบ
ของยีน rRNA ซุของพวกเขา ประเมินคร่าวๆของตัวตนลำดับ
ตัดสายพันธุ์จะอยู่ที่ประมาณ 97% (Stackebrandt และ
Goebel, 1994) เพื่อให้ตัวตนที่ 84% เป็นอย่างดีนอกช่วงของสิ่งที่
จะได้รับการพิจารณาอย่างเหมาะสมในการต่อต้านเชื้อเฉพาะ อันที่จริง
ความจริงที่ว่า salmonis N. และ bieneusi อีอยู่ในจำพวกที่แตกต่างกัน
และแตกต่างกันได้ถึง 85% อาจจะชี้ให้เห็นว่าไมโคร Hepatopancreatic
ในกุลาดำ P. ก็ควรจะอยู่ในสกุลใหม่.
ดังนั้นข้อเสนอของเราสำหรับสายพันธุ์ใหม่ภายใน สกุล Enterocytozoon
มากกว่าพันธุ์ใหม่อาจจะมองว่าเป็นความเคารพ conservativWith เพื่อ phylogenetic ต้นไม้ก็อาจจะแย้งว่า
การเปรียบเทียบโดยใช้ 848 bp ของยีนเดียวไม่ครอบคลุมเพียงพอ
สัดส่วนของจีโนมเป้าหมายเพื่อเตรียมความพร้อมต้นไม้ที่แข็งแกร่ง แม้จะมี
ข้อแม้นี้ความสัมพันธ์ระหว่างฐานข้อมูล
microsporidians ในต้นไม้สายวิวัฒนาการของเรา (รูปที่. 6) มีความคล้ายคลึงกับ
ผู้รายงานสำหรับพวกเขาในการเปรียบเทียบที่ครอบคลุมมากขึ้น (Vossbrinck
และ Debrunner-Vossbrinck, 2005) ในกรณีใด ๆ เบื้องต้นของเรา
วิเคราะห์ตาม แต่เพียงผู้เดียวในภูมิภาคนี้บ่งชี้ว่าอี
hepatopenaei มีแนวโน้มที่จะกลุ่มที่มี microsporidians อื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง
กับสายพันธุ์โฮสต์น้ำ ความสัมพันธ์นี้ที่น่าสนใจอาจจะตาม
ลำดับการใช้อีกต่อไปและมากขึ้นเมื่อใดก็ตามที่ยีนนี้
จะมีข้อมูล

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นี่เป็นครั้งแรกในการรายงานคุณลักษณะและ rRNA ยีนบางส่วน
ซื่อลำดับของไมโครสปอริเดียน โดยเฉพาะการติด
hepatopancreatic ส่วนเซลล์เยื่อของกุ้งกุลาดำ กุ้งกุลาดำ p .
. คุณสมบัติที่เป็นเอกลักษณ์ การเชื่อมโยงไปยัง enterocytozoonidae ครอบครัว

บนพื้นฐานของความแตกต่างจากไมโครสปอริเดียน
nucleospora สกุล และ enterospora ในครอบครัวและในความเหมือนของ
กับชนิดเดียวในสกุล enterocytozoon เรามอบหมาย
ใหม่ไมโครสปอริเดียนติดกุ้งกุลาดำในจีนัส
enterocytozoon . เราเชื่อว่าเหตุการณ์ในกองทัพที่ไม่มีกระดูกสันหลัง
และค่อนข้างต่ำซื่อ rRNA ลำดับตัว E bieneusi
ปรับงานของสายพันธุ์ใหม่ในชื่อ genuthe Ehepatopenaei เสนอชนิดใหม่นี้ ด้วยเหตุผลจากการ

ตัวละครที่สอดคล้องกับคุณลักษณะเฉพาะของ enterocytozoonidae ครอบครัวแต่แยกแยะ
จากสายพันธุ์อื่น ๆ ในครอบครัว เช่น เช่น beiniusi นั่น
พัฒนาในเซลล์โฮสต์ ขนาดและชนิดในสกุลเอนท์รอบฉาก เช่น รูปแบบ diplokaryotic gametes อาจและ เกิดขึ้น
ในกองทัพแทน และกุ้งจะเป็นเช่นโฮสต์ .
แต่ความจริงที่ว่าสปอร์ในหน้า mondon ยัง monokaryotic
และที่พวกเขาพัฒนาในลักษณะที่คล้ายกับบรรดาของ E . bieneusi
แทนที่จะพัฒนาจาก diplokaryotic หรือเซลล์นิวเคลียส
( ชัยณรงค์ วงศ์ธีรทรัพย์ และ pasharawipas , 1995 ) โต้แย้งกับความเป็นไปได้ ใน
นอกจากนี้ทำงานในแหล่งที่เป็นไปได้ของ Ebieneusi ในการติดเชื้อมนุษย์
มีพาดพิงถึงนกและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมมากกว่ากุ้งและน้ำมากกว่า
แหล่งทางทะเล ( ดาวด์ et al . , 1998 ; ดิดิเยร์
et al . , 2004 ; โลโบ et al . , 2006 ) ข้อมูลทั้งหมดนี้ให้เหตุผลในความโปรดปรานของการต่อสู้ของเราที่ E .
hepatopenaei แตกต่างจาก E . bieneusi อาร์กิวเมนต์สำหรับความแตกต่างของทั้งสองเผ่าพันธุ์คือการสนับสนุนเพิ่มเติม
โดยร้อยละ 16 เมื่อเทียบกับความแตกต่างในอัตลักษณ์ของพวกเขาสำหรับชิ้นส่วน
ซื่อ rRNA ยีน หยาบประมาณลำดับเอกลักษณ์
ตัดสำหรับสายพันธุ์ประมาณ 97 % ( stackebrandt และ
โกเบิล , 1994 ) ดังนั้นที่ 84% เอกลักษณ์เป็นอย่างดีนอกช่วงของสิ่งที่จะได้รับการพิจารณาที่เหมาะสมสำหรับ
หลอกเฉพาะเชื้อ แน่นอน ความจริงที่ว่า salmonis
. . bieneusi เป็นคนละสกุล
และแตกต่าง โดย 85% อาจชี้ให้เห็นว่า
ไมโครสปอริเดียน hepatopancreatic ในกุ้งกุลาดำ นอกจากนี้ควรจัดอยู่ในจีนัสใหม่
ดังนั้นข้อเสนอของเราสำหรับสายพันธุ์ใหม่ภายในสกุล enterocytozoon
แทนที่จะเป็นสกุลใหม่ อาจจะดูเป็น conservativwith เคารพต้นไม้ ซึ่งมันอาจจะแย้งว่า
เปรียบเทียบโดยใช้มือคู่เบสของยีนเดี่ยวไม่ครอบคลุมเพียงพอ
สัดส่วนของชิ้นงานเพื่อเตรียมหาต้นไม้ที่แข็งแกร่ง แม้
ข้อแม้นี้ ความสัมพันธ์ระหว่างฐานข้อมูล
microsporidians ใน phylogenetic ต้นไม้ของเรา ( ภาพที่ 6 ) จะคล้ายกับ
ที่รายงานสำหรับพวกเขาในการเปรียบเทียบครอบคลุมมากขึ้น ( และ vossbrinck
debrunner vossbrinck , 2005 ) ในกรณีใด ๆ การวิเคราะห์เบื้องต้น
ขึ้นอยู่เพียงผู้เดียวในภูมิภาคนี้แสดงให้เห็นว่า
Ehepatopenaei มีแนวโน้มที่กลุ่มอื่น ๆที่เกี่ยวข้องกับ microsporidians
กับโฮสต์ชนิดสัตว์น้ำ ความสัมพันธ์ที่น่าสนใจนี้อาจจะตาม
ขึ้นโดยใช้ลำดับอีกต่อไป และยีนมากขึ้นเมื่อใดก็ตามที่ข้อมูลนี้
จะพร้อมใช้งาน