Arche pointed to the world. The sky

Arche pointed to the world. The sky, the stars, the gently-blowing wind, the forest which stretched as far as the eye could see. Although she did not think this place could be under the earth, when it came to these people, even that might be a possibility.


“The 41 Supreme Beings, our most august creators, once ruled this place. It was created by them, and even we don’t understand all of it.”


“…They created a world? That would make them like gods…”


“That’s correct. To us, they are beings on the same level as gods. Gods with Ainz-sama as their leader.”
Arche looked around.


She had accepted it. No matter how you put it, after seeing so much, the only thing she could do was accept it.


There was no way she would be returning alive.


“Well then, not fleeing?”


“—Would it even be possible?”


“Of course not. There was never any intention to allow you to escape to begin with.”


“—Is that so?”


Arche gripped her staff tightly with both hands and charged the girl. She could no longer use spells since she was out of mana. However, even in this most hopeless of situations she still had to try her best until the very last moment. This was the duty of Arche, the sole surviving member of Foresight.


“There, there, you’ve done your best.”


The girl’s reply to Arche’s fully-determined charge was little more than bored dismissal.


“Then, your sad little escape attempt ends here... though it’s a shame I couldn’t see you cry.”


The girl easily caught the staff with one hand, and yanked it toward herself. Arche was thrown off balance and fell into the arms of the girl. The two of them ended up embracing in mid-air.


In this position, the girl buried her face into Arche’s neck. Although Arche tried to struggle, the girl who stuck to her like glue could not be shaken off. She breathed hotly on Arche’s neck, and Arche’s body quivered.


“…Mm, the smell of sweat…”


Not being able to keep one’s body clean was part and parcel of the worker’s life for Arche. This was true for all workers, adventurers, travellers, and anyone who spent time moving around outside. Even if they got dirty, the appropriate response would be “So what?”


However, she still felt deeply ashamed at being told this by a girl who was younger and more beautiful than her.


The girl’s face left Arche’s neck. A feeling of revulsion swept up over Arche as she looked into those crimson eyes. Within those eyes burned a lust for the female body, stained with the same carnal desire that men possessed for women.


“Be at ease. You will die without experiencing any suffering. Be grateful to Ainz-sama for his mercy.”


“——!”


Arche wanted to respond, but instead all she felt was surprise - surprise at the fact that her body had been immobilized. It was as though those crimson pupils had stolen away her soul.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เพ็นชั่นอาร์เชชี้ไปทั่วโลก ท้องฟ้า ดาว ลมพัดเบา ๆ ป่าซึ่งยืดเท่าที่ตาเห็น แม้ว่าเธอไม่ได้คิดว่า สถานที่แห่งนี้อาจอยู่ภายใต้โลก ไปคนเหล่านี้ ก็อาจเป็นไปได้"เทพสูงสุด 41 ผู้สร้างของเรามากที่สุดสิงหาคม เมื่อปกครองสถานที่แห่งนี้ สร้าง โดยพวกเขา และแม้แต่เราไม่เข้าใจมันทั้งหมด"“… พวกเขาสร้างโลก ที่จะทำให้พวกเขาเช่นพระเจ้า...""ที่ถูกต้อง เรา พวกเขาเป็นสิ่งมีชีวิตในระดับเดียวกันเป็นพระเจ้า พระเจ้ากับ Ainz-sama เป็นผู้นำของเขา"เพ็นชั่นอาร์เชมองรอบ ๆเธอได้รับมัน ไม่ว่าคุณวาง หลังจากที่เห็นมาก สิ่งเดียวที่เธอไม่ถูกยอมรับมีวิธีที่เธอจะกลับมีชีวิต"ดีแล้ว ไม่หนี""ตัวมันแม้จะเป็นไปได้หรือไม่? ""แน่นอนไม่ ไม่มีเจตนาเพื่อให้คุณสามารถหลบหนีไปเริ่มต้นด้วยการ"" — เป็นที่เพื่อ? "เพ็นชั่นอาร์เช gripped ชอบแน่น ด้วยมือทั้งสอง และหญิงสาวที่คิด เธอไม่สามารถใช้ spells ตั้งแต่เธอจากมานา อย่างไรก็ตาม แม้ในที่สุดตาของเธอยังมีพยายามดีจนถึงขณะนี้มากล่าสุดสถานการณ์ นี่คือหน้าที่ของเพ็นชั่นอาร์เช สมาชิกที่รอดตายแต่เพียงผู้เดียวของการมองอนาคต"มี มี คุณได้แล้วส่วนของคุณ"ตอบของสาวค่ากำหนดทั้งหมดของเพ็นชั่นอาร์เชถูกไล่ออกเบื่อมากกว่า"แล้ว พยายามหลบหนีของคุณน้อยเศร้าสิ้นสุดที่นี่...ว่ามันเป็นความอัปยศที่ไม่เห็นคุณร้องไห้"สาวเดินจับดีมือหนึ่ง และ yanked ต่อตัวเอง เพ็นชั่นอาร์เชถูกโยนออกจากยอดดุล และตกลงไปในแขนของหญิงสาว เขาทั้งสองสิ้นสุดในบรรดาในกลางอากาศในตำแหน่งนี้ สาวฝังใบหน้าเข้าไปในคอของเพ็นชั่นอาร์เช แม้ว่าเพ็นชั่นอาร์เชพยายามต่อสู้ สาวที่ติดอยู่กับเธอเช่นกาวไม่ได้หวาดวิตกปิดไม่ เธอหายใจ hotly บนคอของเพ็นชั่นอาร์เช และร่างกายของเพ็นชั่นอาร์เช quivered“… มม. กลิ่นเหงื่อ..."ไม่สามารถทำให้ร่างกายสะอาดได้ส่วนหนึ่งและพัสดุของชีวิตของผู้ปฏิบัติงานเพ็นชั่นอาร์เช นี้คือความจริงสำหรับทุกคน adventurers เดินทาง และใครก็ตามที่ใช้เวลาย้ายสถานภายนอก แม้ว่าพวกเขามีสกปรก การตอบสนองที่เหมาะสมจะเป็น "เพื่ออะไร"อย่างไรก็ตาม ก็ยังรู้สึกว่าลึกละอายที่จะบอกนี้โดยผู้หญิงที่อายุน้อยกว่า และสวยงามมากขึ้นกว่านี้หน้าของเด็กผู้หญิงที่เหลือของเพ็นชั่นอาร์เชคอ รู้สึกรังเกียจอย่างแรงรังเกียจกวาดขึ้นกว่าเพ็นชั่นอาร์เชเป็นเธอมองในตาคู่นั้นแดง ภายในตาเหล่านั้นเขียนหื่นสำหรับร่างกายหญิง สีกับความปรารถนา carnal เดียวที่ผู้ชายต้องการผู้หญิง"ได้ถนัด คุณจะตายโดยไม่ประสบทุกข์ใด ๆ ต้องขอบคุณการ Ainz sama ความเมตตาของเขา"“——!”เพ็นชั่นอาร์เชอยากตอบ แต่แทน ทั้งหมดที่เธอรู้สึกประหลาดใจ - ประหลาดใจในความเป็นจริงว่า ร่างกายของเธอก็ถูกหา มันเป็นเหมือนนักเรียนที่พิการได้ขโมยเก็บชีวิตของเธอ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Arche ชี้ไปที่โลก ท้องฟ้า, ดาว, ลมพัดเบา ๆ ป่าซึ่งทอดยาวเท่าที่ตาเห็น แม้ว่าเธอจะไม่ได้คิดว่าสถานที่แห่งนี้จะอยู่ภายใต้การแผ่นดินเมื่อมันมาถึงคนเหล่านี้แม้ที่อาจจะมีความเป็นไปได้. "41 สิ่งมีชีวิตศาลฎีกากรรมวิธีสิงหาคมที่สุดของเราเมื่อผู้ปกครองสถานที่แห่งนี้ มันถูกสร้างขึ้นโดยพวกเขาและแม้กระทั่งเราไม่เข้าใจทั้งหมดของมัน. "" ... พวกเขาสร้างโลกหรือไม่? ที่จะทำให้พวกเขาเช่นพระเจ้า ... "" นั่นคือที่ถูกต้อง ให้เราเป็นสิ่งมีชีวิตที่พวกเขาอยู่ในระดับเดียวกับพระเจ้า เทพกับ Ainz-sama เป็นผู้นำของพวกเขา. "Arche มองไปรอบ ๆ . เธอได้รับการยอมรับมัน ไม่ว่าคุณจะใส่มันหลังจากที่ได้เห็นมากมีเพียงสิ่งเดียวที่เธอจะทำคือยอมรับมัน. ไม่มีทางที่เธอจะกลับมามีชีวิตอยู่ไม่ได้. "ถ้าอย่างนั้นไม่ได้หนี?" "-Would มันก็เป็นไปได้?" " ไม่แน่นอน ไม่เคยมีความตั้งใจที่จะช่วยให้คุณสามารถหลบหนีไปเริ่มต้นด้วยการใด ๆ . "" -is ว่าเพื่อ? "Arche จับพนักงานของเธอแน่นด้วยมือทั้งสองข้อหาสาว เธอไม่สามารถที่จะใช้สกิลตั้งแต่เธอออกจากที่ไหน อย่างไรก็ตามแม้ในสถานการณ์ส่วนใหญ่ที่สิ้นหวังของเธอยังคงต้องพยายามอย่างดีที่สุดของเธอจนวินาทีสุดท้ายมาก นี่เป็นหน้าที่ของ Arche, สมาชิกที่รอดตายเพียงอย่างเดียวของการมองการณ์ไกล. "ที่นั่นมีคุณได้ทำสิ่งที่ดีที่สุดของคุณ." คำตอบของหญิงสาวที่จะ Arche ของค่าใช้จ่ายอย่างเต็มที่กำหนดเป็นน้อยกว่าการเลิกจ้างเบื่อ. "จากนั้นหลบหนีน้อยของคุณเศร้า ความพยายามที่จะสิ้นสุดลงที่นี่ ... แม้ว่ามันจะเป็นความอัปยศที่ฉันไม่สามารถมองเห็นคุณร้องไห้. "หญิงสาวได้อย่างง่ายดายจับพนักงานด้วยมือข้างหนึ่งและดึงเข้าหาตัวเอง Arche ถูกโยนออกจากยอดเงินและล้มลงในอ้อมแขนของหญิงสาว สองของพวกเขาจบลงด้วยการกอดอยู่กลางอากาศ. ในตำแหน่งนี้สาวฝังใบหน้าของเธอลงไปในลำคอของ Arche แม้ว่า Arche พยายามที่จะต่อสู้หญิงสาวที่ติดอยู่กับเธอเหมือนกาวไม่สามารถหลุดออกไป เธอสูดลมหายใจอย่างรุนแรงที่คอ Arche และร่างกายของ Arche quivered. "... อืมกลิ่นของเหงื่อ ... " ไม่สามารถที่จะให้ร่างกายของคนทำความสะอาดเป็นส่วนหนึ่งและพัสดุของชีวิตของคนงานสำหรับ Arche นี่คือความจริงสำหรับคนงานทั้งหมดผจญภัยนักท่องเที่ยวและทุกคนที่ใช้เวลาย้ายไปรอบนอก แม้ว่าพวกเขาจะมีความสกปรกตอบสนองที่เหมาะสมจะเป็น "ดังนั้นสิ่งที่?" อย่างไรก็ตามเธอยังคงรู้สึกละอายใจอย่างสุดซึ้งที่ได้รับการบอกนี้โดยผู้หญิงที่อายุน้อยกว่าและสวยกว่าเธอ. ใบหน้าของหญิงสาวที่เหลือคอ Arche ความรู้สึกของความสนใจกวาดขึ้นในช่วง Arche ขณะที่เธอมองเข้าไปในดวงตาสีแดงเข้มเหล่านั้น ภายในดวงตาของผู้ที่เผาความต้องการทางเพศสำหรับร่างกายของสตรีสีที่มีความปรารถนาทางกามารมณ์เดียวกันว่าผู้ชายมีสำหรับผู้หญิง. "เป็นที่ง่าย คุณจะตายโดยไม่ต้องประสบความทุกข์ทรมานใด ๆ จะขอบคุณ Ainz-sama ความเมตตาของพระองค์"." - "Arche ต้องการที่จะตอบสนอง แต่ทั้งหมดที่เธอรู้สึกประหลาดใจ - แปลกใจที่ความจริงที่ว่าร่างกายของเธอได้รับการตรึง มันเป็นราวกับว่าสีแดงเข้มนักเรียนเหล่านั้นได้ถูกขโมยไปจิตวิญญาณของเธอ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อาเช่ชี้ไปยังโลก ท้องฟ้า ดาวฤกษ์ ดาวค่อย ๆ เป่า ลม ป่าซึ่งยืดไกลเท่าที่สายตาจะมองเห็น แม้ว่าเธอไม่คิดว่าสถานที่นี้อาจอยู่ภายใต้โลก เมื่อมันมาเพื่อคนเหล่านี้ แม้ ว่า อาจจะมีความเป็นไปได้


" 41 นัด เทพผู้สร้างสิงหาคมที่สุดของเราเคยปกครองที่นี่ มันถูกสร้างขึ้นโดยพวกเขา และแม้ว่าเราไม่เข้าใจทั้งหมด"

" . . . . . . . พวกเขาสร้างโลก ? นั่นจะทำให้พวกเขาเหมือนเทพเจ้า . . . . . . . "

" ที่ถูกต้อง สำหรับเรา พวกเขาก็เป็นมนุษย์ในระดับเดียวกับพระเจ้า พระกับ ainz ท่านในฐานะผู้นำ อาเช่มองไปรอบ ๆ "



เธอก็ยอมรับมัน ไม่ว่าคุณจะใส่มัน หลังจากเห็นมาก สิ่งเดียวที่เธอทำได้คือยอมรับมัน


ก็ไม่มีทางที่เธอจะสามารถกลับมามีชีวิต


" งั้นไม่หนี ? "


" - มันเป็นไปได้ ? "

" แน่นอน ไม่เคยมีเจตนาใด ๆที่จะช่วยให้คุณหลบหนีจะเริ่มต้นด้วย "

" - งั้นเหรอ "


อาเช่ gripped ของเธอแน่นด้วยมือทั้งสองข้าง และกำชับพนักงานสาว เธอไม่สามารถใช้สกิลตั้งแต่เธอออกมาจากที่ไหน อย่างไรก็ตาม แม้ในสถานการณ์ที่เธอสิ้นหวังที่สุดก็ต้องพยายามเต็มที่ จนวินาทีสุดท้ายนี่เป็นหน้าที่ ของหัวหน้า เดี่ยวสมาชิกที่รอดตายของการมองอนาคต


" นั่นไง คุณทำดีที่สุดแล้ว

" หญิงสาวตอบอาเช่อย่างเต็มที่พิจารณาค่าใช้จ่ายถูกกว่า เบื่อโดนไล่ออก


" แล้วพยายามหนีน้อยของคุณเศร้าจะจบลงที่นี่ . . . . . . . แต่น่าเสียดายที่ฉันไม่เห็นเธอร้องไห้ "


ผู้หญิงได้อย่างง่ายดายจับพนักงานกับมือข้างหนึ่งและดึงมันเข้าหาตัว