The fact that major words classes s

The fact that major words classes such as verbs, nouns, and adjectives
can be identifi ed in almost all languages suggests that there
are universal patterns in human cognition that make the division into
these classes particularly useful for communication (Dixon 2004). The
structure of communication is subject to the same cognitive constraints
as thinking and problem solving in general. Therefore it is reasonable
that the structure of language, at least to some extent, is determined
by such general cognitive principles. In particular, I assume that the
structure of language is governed by the same principles of processing
effi ciency of representations as are other cognitive processes.
I do not claim that there is any simple mapping between word classes
and structures in conceptual spaces. As an illustration, Dixon (2004:
2) writes: “[A] lexical root cannot be assigned to a word class on the
basis of its meaning. If this were so, then ‘hunger/(be) hungry’, ‘(be)
mother (of)’, ‘(be) two’, and ‘beauty/(be) beautiful’ would relate to the
same class in every language, which they do not.” Dixon also points out
that the concept of ‘needing to eat’ is expressed as nouns, adjectives, or
verbs in different languages and that mother and father are verbs in
some American Indian languages. Nor do words (word roots) necessarily
belong to particular word classes. An example from English is round,
which can be used as adjective, noun, verb, adverb, and preposition.
In this paper the focus will be on showing how the meanings of different
word classes can be given a cognitive grounding. I will expand
on the analysis of nouns and adjectives that I outlined in Gärdenfors
(2000). Before embarking on that project, however, I will briefl y present
conceptual spaces.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ความจริงที่ว่าหลักคำสอน เช่นคำกริยา คำนาม คำคุณศัพท์สามารถเป็น identifi ed ในเกือบทุกภาษาแนะนำที่มีมีรูปแบบสากลในมนุษย์ประชานที่ทำให้ส่วนที่เป็นชั้นเรียนเหล่านี้มีประโยชน์อย่างยิ่งสำหรับการสื่อสาร (นดิกซัน 2004) ที่โครงสร้างของการสื่อสารมีข้อจำกัดการรับรู้ที่เดียวกันเป็นความคิดและการแก้ปัญหาโดยทั่วไป ดังนั้น จึงสมเหตุสมผลว่า โครงสร้างของภาษา น้อยบ้าง กำหนดโดยหลักดังกล่าวรับรู้ทั่วไป โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ผมถือว่าที่นี้โครงสร้างของภาษาเป็นไปตามหลักการประมวลผลเดียวกันciency effi ของนำเสนอเป็นกระบวนการรับรู้อื่น ๆ ได้ผมไม่อ้างว่า มีการแม็ปใด ๆ ง่ายระหว่างคำสอนและโครงสร้างในพื้นที่แนวคิด เป็นภาพประกอบ นดิกซัน (2004:2) เขียน: "ไม่สามารถกำหนดคลาสคำราก [A] เกี่ยวกับคำศัพท์ในการพื้นฐานของความหมาย ถ้าดังนั้น แล้ว 'hunger/(be) หิว', ' (เป็น)แม่ (ของ)', ' (จะ) สอง ', และ 'beauty/(be) สวย' จะเกี่ยวข้องกับการประเภทเดียวกันในทุกภาษา ซึ่งพวกเขาไม่" นดิกซันยังชี้ให้เห็นที่แสดงแนวคิดของ 'จำเป็นต้องกิน"เป็นคำนาม คำคุณศัพท์ หรือคำกริยาในภาษาต่าง ๆ ที่มารดา และบิดามีคำกริยาในบางภาษาอเมริกันอินเดียน หรือคำ (รากคำ) จำเป็นต้องเป็นคำสอน ตัวอย่างจากภาษาอังกฤษคือกลมซึ่งสามารถใช้เป็นคำคุณศัพท์ คำนาม คำกริยา คำกริยาวิเศษณ์ และวิเศษณ์ในเอกสารนี้ โฟกัสจะแสดงว่าความหมายที่แตกต่างกันคำสอนสามารถได้รับจากดินรับรู้ ผมจะขยายในการวิเคราะห์ของคำนามและคำคุณศัพท์ที่ผมระบุไว้ใน Gärdenfors(2000) ก่อนที่จะเริ่มดำเนินการในโครงการที่ แต่ ฉันจะ briefl y อยู่พื้นที่แนวคิด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความจริงที่ว่าเรียนคำที่สำคัญเช่นคำกริยาคำนามและคำคุณศัพท์
สามารถ identifi เอ็ดในเกือบทุกภาษาที่แสดงให้เห็นว่ามี
รูปแบบที่เป็นสากลในการรับรู้ของมนุษย์ที่ทำให้แบ่ง
ชั้นเรียนเหล่านี้มีประโยชน์อย่างยิ่งสำหรับการสื่อสาร (Dixon 2004)
โครงสร้างของการสื่อสารเป็นไปตามข้อ จำกัด ทางความคิดเดียวกัน
การคิดและการแก้ปัญหาทั่วไป ดังนั้นมันก็มีเหตุผล
ว่าโครงสร้างของภาษาอย่างน้อยบางส่วนจะถูกกำหนด
โดยความรู้ความเข้าใจหลักการทั่วไปเช่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งผมคิดว่า
โครงสร้างของภาษาจะเป็นไปตามหลักการเดียวกันของการประมวลผล
ประสิทธิภาพใน Effi ของการแสดงเช่นเดียวกับกระบวนการทางปัญญาอื่น ๆ .
ฉันไม่ได้เรียกร้องว่ามีการทำแผนที่ใด ๆ ที่เรียบง่ายระหว่างเรียนคำ
และโครงสร้างในพื้นที่แนวความคิด เป็นภาพดิกสัน (2004:
2) เขียน: "[] รากคำศัพท์ไม่สามารถกำหนดให้กับระดับคำบน
พื้นฐานของความหมายของมัน หากครั้งนี้มีเป็นเช่นนั้นแล้ว 'หิว / (จะ) หิว', '(จะ)
แม่ (ของ) ',' (จะ) สอง 'และ' ความงาม / (จะ) สวยจะเกี่ยวข้องกับ
ระดับเดียวกันในทุกภาษา ซึ่งพวกเขาไม่ได้. "ดิกสันยังชี้ให้เห็น
ว่าแนวคิดของ 'จำเป็นต้องกิน' จะแสดงเป็นคำนามคำคุณศัพท์หรือ
คำกริยาในภาษาที่แตกต่างกันและพ่อและแม่ที่มีคำกริยาใน
ภาษาอเมริกันอินเดียน หรือไม่คำ (รากคำ) จำเป็นต้อง
เรียนเป็นคำเฉพาะ ตัวอย่างเช่นจากภาษาอังกฤษเป็นรอบ
ที่สามารถนำมาใช้เป็นคำคุณศัพท์คำนามคำกริยาคำวิเศษณ์และคำบุพบท.
ในบทความนี้มุ่งเน้นจะแสดงให้เห็นว่าในความหมายที่แตกต่างกันของ
การเรียนคำว่าจะได้รับความรู้ความเข้าใจดิน ฉันจะขยาย
การวิเคราะห์คำนามและคำคุณศัพท์ที่ผมระบุไว้ในGärdenfors
(2000) ก่อนที่จะเริ่มดำเนินการในโครงการที่ แต่ผมจะ briefl y ที่นำเสนอ
ช่องว่างทางความคิด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความจริงที่ว่าเรียนคําสําคัญ เช่น คำกริยา คำนาม คำคุณศัพท์ และ
สามารถ identifi เอ็ดในภาษาเกือบทั้งหมดแสดงให้เห็นว่ามันเป็นสากลในรูปแบบมนุษย์รับรู้

ที่ให้แบ่งเป็นคลาสที่เหล่านี้มีประโยชน์อย่างยิ่งสำหรับการสื่อสาร ( ดิกสัน 2004 )
โครงสร้างการสื่อสารอาจมีข้อจำกัดด้าน
เช่นเดียวกับการคิดและแก้ปัญหาทั่วไปดังนั้นจึงเป็นที่เหมาะสม
ว่าโครงสร้างของภาษา อย่างน้อยที่มีขอบเขต , มุ่งมั่น
โดยหลักการดังกล่าวการรับรู้ทั่วไป โดยเฉพาะ ผมสมมติว่าโครงสร้างของภาษา
อยู่ภายใต้หลักการเดียวกันของการประมวลผล
effi ประสิทธิภาพของตัวแทนเป็นกระบวนการรู้อื่น ๆ .
ผมไม่ได้อ้างว่ามีอะไรง่ายๆระหว่างเรียน
คำแผนที่และโครงสร้างในแนวคิดที่เป็น . ภาพประกอบ ดิกสัน ( 2547 :
2 ) เขียน : " [ ] ใช้รากไม่สามารถมอบหมายให้พูดในชั้นเรียน
พื้นฐานของความหมาย ถ้าเป็นงั้น หิว ' / ( หิว ' ' ( )
( ของแม่ ) ' ' ( ) สอง ' และ ' ความงาม / ( จะ ) สวย จะเกี่ยวข้องกับ
เรียนเหมือนกันทุกภาษา ซึ่งพวกเขาไม่ได้ " ดิกสันยังจุด
ว่าแนวคิดของ ' ต้องกิน ' แสดงเป็นคำนาม คำคุณศัพท์หรือคำกริยาในภาษาต่าง ๆและ

พ่อและแม่เป็นคำกริยาในภาษาอินเดียบางอเมริกัน . หรือคำพูด ( รากคำ ) ต้อง
เป็นของชั้นเรียนคำเฉพาะ ตัวอย่างจากภาษาอังกฤษเป็นรอบ
ซึ่งสามารถใช้เป็นคำคุณศัพท์ , คำนาม , คำกริยาคำวิเศษณ์และคำบุพบท .
ในบทความนี้จะมุ่งเน้นในการแสดงให้เห็นว่า ความหมายของคำต่าง ๆในชั้นเรียน
สามารถให้สายดินที่รับรู้ได้ ผมจะขยาย
ในการวิเคราะห์คำคุณศัพท์ และคำนามที่ผมอธิบายไว้ใน G และ rdenfors
( 2000 ) ก่อน embarking ในโครงการ อย่างไรก็ตาม ผมจะย่อและปัจจุบัน
แนวคิดเป็น .