In diabetic pregnancy, perinatal mo

In diabetic pregnancy, perinatal mortality has decreased 30-fold since the discovery of insulin in 1922 and the introduction of intensive obstetrical and infant care in the 1970s. Nevertheless, the current perinatal mortality rates among women who are diabetic remain approximately twice those observed in the nondiabetic population.
Congenital malformations, respiratory distress syndrome (RDS), and extreme prematurity account for most perinatal deaths in contemporary diabetic pregnancies .
Birth injury
Injuries of birth, including shoulder dystocia and brachial plexus trauma, are more common among infants of diabetic mothers, and macrosomic fetuses are at the highest risk.
Most of the birth injuries occurring to infants of diabetic mothers are associated with difficult vaginal delivery and shoulder dystocia. Although shoulder dystocia occurs in 0.3-0.5% of vaginal deliveries among healthy pregnant women, the incidence is 2- to 4-fold higher in women with diabetes. Common birth injuries associated with diabetes are brachial plexus injury, facial nerve injury, and cephalohematoma. With strict glycemic control, the birth injury rate has been shown to be only slightly higher than controls (3.2 vs 2.5%).
Currently, clinical ability to predict shoulder dystocia is poor. Warning signs during labor (labor protraction, suspected fetal macrosomia, need for operative vaginal delivery) successfully predict only 30% of these events.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในการตั้งครรภ์ที่เป็นโรคเบาหวานตายปริกำเนิดได้ลดลง 30 เท่านับตั้งแต่การค้นพบของอินซูลินในปี 1922 และการแนะนำของผู้ป่วยหนักทางสูติศาสตร์และทารกในปี 1970 อย่างไรก็ตามอัตราการตายปริกำเนิดปัจจุบันในหมู่ผู้หญิงที่เป็นโรคเบาหวานยังคงอยู่ประมาณสองเท่าที่พบในประชากรเบาหวาน.
จนผิดรูป แต่กำเนิด, โรคระบบทางเดินหายใจ (RDS) และบัญชีทารกเกิดก่อนกำหนดที่รุนแรงต่อการตายปริกำเนิดมากที่สุดในการตั้งครรภ์ที่เป็นโรคเบาหวานร่วมสมัย. เกิดอาการบาดเจ็บที่ได้รับบาดเจ็บจากการเกิดรวมทั้ง dystocia ไหล่และการบาดเจ็บช่องท้องแขนอยู่ร่วมกันมากขึ้นในหมู่เด็กทารกของมารดาที่เป็นโรคเบาหวานและทารก macrosomic ที่มีความเสี่ยงสูงที่สุด. ส่วนใหญ่ของการบาดเจ็บที่เกิดที่เกิดขึ้นกับทารกของมารดาผู้ป่วยโรคเบาหวานที่เกี่ยวข้องกับการคลอดยากและไหล่ dystocia แม้ว่าไหล่ dystocia เกิดขึ้นใน 0.3-0.5% ของการส่งมอบในช่องคลอดในกลุ่มหญิงตั้งครรภ์ที่มีสุขภาพดีเกิดเป็น 2 ถึง 4 เท่าสูงในผู้หญิงที่เป็นโรคเบาหวาน การบาดเจ็บที่เกิดร่วมกันเกี่ยวข้องกับโรคเบาหวานจะมีอาการบาดเจ็บที่ช่องท้องแขนได้รับบาดเจ็บของเส้นประสาทใบหน้าและ cephalohematoma ที่มีการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดอย่างเข้มงวดอัตราการเกิดอาการบาดเจ็บที่ได้รับการแสดงที่จะมีเพียงเล็กน้อยที่สูงกว่าการควบคุม (3.2 เทียบกับ 2.5%). ปัจจุบันความสามารถทางคลินิกที่จะคาดการณ์ไหล่ dystocia เป็นที่น่าสงสาร สัญญาณเตือนในระหว่างแรงงาน (แรงงานยืดเยื้อสงสัยว่าทารกในครรภ์ macrosomia จำเป็นสำหรับการผ่าตัดคลอดทางช่องคลอด) ประสบความสำเร็จในการทำนายเพียง 30% ของเหตุการณ์เหล่านี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในการตั้งครรภ์โรคเบาหวาน การตายปริกำเนิดลดลง 30 เท่า ตั้งแต่การค้นพบอินซูลินใน 1922 และการเร่งรัดและการดูแลทารกในทศวรรษที่สอง อย่างไรก็ตาม ปัจจุบันอัตราการเสียชีวิตของทารกในครรภ์ของหญิงที่เป็นเบาหวานอยู่ประมาณสองเท่าที่พบในประชากร nondiabetic .
พิการแต่กำเนิด , โรคหายใจลำบาก ( RDS )และบัญชีก่อนกำหนดมากในระดับมากที่สุดในการตั้งครรภ์โรคเบาหวานร่วมสมัย เกิดการบาดเจ็บการบาดเจ็บเกิด

รวมทั้งการคลอดลำบากไหล่และข่ายประสาทแขนบาดเจ็บบ่อยในทารกของมารดาที่เป็นเบาหวาน และ macrosomic ทารกที่มีความเสี่ยงสูงสุด .
ที่สุดของการเกิดการบาดเจ็บเกิดขึ้นกับทารกของมารดาที่เป็นเบาหวานที่เกี่ยวข้องกับโยนีคลอดและการคลอดไหล่ยากยาก . แม้ว่าการคลอดไหล่ยากเกิดขึ้นใน 0.3-0.5 % ของการส่งมอบช่องคลอดของหญิงตั้งครรภ์สุขภาพดี เกิดเป็น 2 - 4 เท่าสูงกว่าในผู้หญิงที่มีโรคเบาหวาน ทั่วไปเกิดการบาดเจ็บที่เกี่ยวข้องกับโรคเบาหวานข่ายประสาทแขนบาดเจ็บ บาดเจ็บเส้นประสาทใบหน้าและ cephalohematoma . กับการควบคุมระดับน้ำตาลที่เข้มงวด การเกิดการบาดเจ็บ มีอัตราการเป็นเพียงเล็กน้อยสูงกว่าการควบคุม ( 3.2 vs 2.5% ) .
ขณะนี้คลินิกความสามารถในการทำนายการคลอดไหล่ยากยากจน ป้ายเตือนในโรงงาน ( การยืดออก แรงงาน ทารกทารกตัวโต สงสัยต้องส่งผ่าตัดทางช่องคลอด ) เรียบร้อยแล้วทำนายได้เพียง 30 %
ของเหตุการณ์เหล่านี้