The relationship between happiness

The relationship between happiness and income is puzzling. At a point in time,
those with more income are, on average, happier than those with less. Over the
life cycle, however, the average happiness of a cohort remains constant despite
substantial income growth. Moreover, even though a cohort's experienced
happiness remains constant throughout the life span, people typically think
that they were worse off in the past and will be better off in the future.
Can economic theory explain these paradoxical observations? Perhaps, with
some amendment for systematic change in material preferences or aspirations.
In what follows, after a brief discussion of the concept of happiness and the
nature of these paradoxical relationships, I suggest a model to explain them,
and present some supporting evidence.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ความสัมพันธ์ระหว่างรายได้และความสุขจะทำให้งง จุดในเวลาผู้ที่ มีรายได้มากขึ้นได้ เฉลี่ย ท่านมีน้อย ผ่านการวงจรชีวิต อย่างไรก็ตาม ความสุขเฉลี่ยของผู้ผ่านการยังคงคงแม้มีพบรายได้เติบโต ยิ่งไปกว่านั้น แม้ผู้ผ่านการของประสบการณ์ความสุขยังคงคงที่ตลอดช่วงชีวิต โดยทั่วไปคนว่า พวกเขาแย่ออกในอดีตและจะได้ดีกว่าในอนาคตทฤษฎีทางเศรษฐกิจสามารถอธิบายข้อสังเกตเหล่านี้ paradoxical อาจจะ กับแก้ไขบางอย่างการเปลี่ยนแปลงระบบการกำหนดลักษณะวัสดุหรือแรงบันดาลใจในสิ่งต่อไปนี้ หลังจากการสนทนาโดยย่อของแนวคิดของความสุขและธรรมชาติของความสัมพันธ์เหล่านี้ paradoxical คำแนะนำแบบจำลองการอธิบายพวกเขาและนำเสนอหลักฐานบางอย่างสนับสนุน