That was because there was still so

That was because there was still someone glaring at him from behind, like a predator eying its prey.

“—O wind. Focus thy eternal power which crushes all before thee. Unleash thy wrath upon mine foes! Wind Fist!”

“Secundum Excipio! (Second bulwark, local activation!)”

Abandoning his attack without the least hesitation, Suimei activated a defensive magic to stop the progress of the enormous gale blowing at him with all the force of a giant’s punch.

The magic he’d used had been the resplendent, golden fortress wall. It was a defensive technique which specialized in magic defense.

“Wha—!?”

A shout of surprise, its source unclear, entered Suimei’s ears. Suimei, keeping his sword pointed directly at Raikas, had stretched out his left arm behind him, a golden defensive magic activating with his palm at its center. The cannonball of compressed air struck his magic circle dead on before dispersing without causing any damage to his magic whatsoever. Moments was all it had taken for this offensive magic of terrifying power to be rendered useless.

His expression twisting at the thought of his carelessness, Raikas seized the moment, pulling back and fixing his posture before speaking.

“Hmph. Your swordsmanship’s pretty strange.”

“I picked it up from a dojo near where I live.”

Just as Suimei delivered his response with great composure—

“What the hell was that?! That magic?!” Enmarph screamed, his expression having changed drastically.

Taken aback by Enmarph’s look of shock, Suimei narrowed his eyes.

“…My defensive magic?” he asked, surprise in his voice.

“I’ve never heard of anything like that before! You, just now, you…!”

“What? Something strange about it?”

Suimei couldn’t figure out what Enmarph was talking about, all the more so because the latter was so startled that he wasn’t able to speak properly.

The brilliant golden fortress was a type of defensive magic. It was a masterpiece of his own creation, designed to be effective against any kind of attack, an unyielding frontal fortification. That said, it was nothing more than a defensive magic, however brilliant; if it wasn’t the magic itself, was it perhaps the sudden appearance of the magic circle that had so amazed Enmarph? No, they’d already seen him do that moments earlier.

So why had he cried out like that?

“It’s not just weird, it’s—”

Enmarph’s shock so complete that he was apparently no longer capable of finishing his sentences, Dorothea took over explaining on his behalf.

“But Suimei-san! That magic just now, you activated it without a property?!”

“…Well, yeah. I didn’t give it a property, after all. It’s a defensive magic; adding a property would be meaningless, wouldn’t it?”

Indeed, magical properties were meaningless when it came to defensive magics. If you wanted to stop an opponent’s offensive magic, you had to suppress it with a defensive spell, and so they were an integral part of every magician’s repertoire. While some had debated the efficacy of adding an elemental property to your defensive magic – making it doubly effective against a magic of the opposite property – that would require adapting your spell to the one being used, something that took time. A moment’s carelessness would spell your end.

Having reached a consensus on the matter, it was the opinion of the community at large that a property-less defensive magic was the superior choice.

However—

“That’s impossible! Like something as insane as that could possibly happen! Magic is created by using a property as a medium! Something like a magic without a property can’t possibly exist…”

“Huh…? What? Property… as a medium?”

What the heck? Suimei couldn’t understand what they were saying at all. You can’t activate magic without using a property as a medium? What the hell is that supposed to mean? A property is just a way of categorizing magic, not an essential component in using magic. It’s not needed.

Although it wasn’t necessary per se, but, perhaps—

“…Suimei-kun. The magic of this world requires the power of the elements in order to manifest. It’s impossible to use magic otherwise. Or at least, that’s how it’s supposed to be. How is it that you’re able to use magic that defies common sense?”

Lefille’s added commentary was the missing piece of the puzzle Suimei needed to understand.

In other words…

“—Aaaaaaaah. Ha, so that’s how it is. Now I get it… The magic of this world doesn’t bestow an elemental property upon a constructed magic but rather requires using a property as a catalyst for creating magic. ”

With this, the question that had continually been on Suimei’s mind ever since his arrival was finally answered. Why did the mages of this world always imbue their spells with a property? This question had finally been resolved.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

นั่นเป็น เพราะมันยังมีคนแกลริงที่เขา เบื้องหลังเช่นนักล่าเหยื่อ eying" — ลม O เน้นอำนาจของเจ้านิรันดร์ซึ่งจะหมดก่อนเจ้า ปลดปล่อยเจ้าโกรธฉันศัตรู กำปั้นลม""Secundum Excipio (สองป้อมปราการ เปิดใช้งานเฉพาะ)"ละทิ้งการโจมตีของเขาโดยไม่ลังเลน้อย Suimei เรียกใช้เวทมนตร์ป้องกันเพื่อหยุดความคืบหน้าของเกลมหาศาลที่เป่าที่เขา มีแรงหมัดของยักษ์ใหญ่มายากลที่เขาใช้ได้กำแพงป้อมปราการรุ่งโรจน์ ทอง มันเป็นเทคนิคการป้องกันซึ่งความในป้องกัน magic" Wha — ? "ตะโกนของแปลกใจ ไม่ชัดเจน แหล่งป้อนหูของ Suimei Suimei รักษาดาบชี้ตรงไปที่ Raikas มีเหยียดแขนซ้ายอยู่ข้างหลังเขา ทองป้องกันเวทมนตร์เปิดกับปาล์มของเขาเป็นศูนย์กลาง กระสุนปืนใหญ่อากาศอัดหลงวงเวทย์ของเขาตายเมื่อก่อนสลายไม่ก่อให้เกิดการเสียหายที่วิเศษของเขาแต่อย่างใด ช่วงเวลาคือทั้งหมดมันได้นำเวทมนตร์นี้ก้าวร้าวความกลัวอำนาจจะแสดงไร้ประโยชน์เขาแสดงออกในความคิดของเขาห้ามบิด Raikas ยึดช่วงเวลา ดึงกลับ และแก้ไขท่าทางของเขาก่อนที่จะพูด"Hmph ตะลึงคุณของแปลกสวย""ผมหยิบมันจากวุ่นใกล้ที่ฉันอยู่"เพียงแค่ Suimei ส่งการตอบสนองของเขา ด้วยความสงบดี —"อะไรนรกนะ มายากล!" กรีดร้อง Enmarph นิพจน์ของเขามีการเปลี่ยนแปลงอย่างมากตะลึง โดยลักษณะของ Enmarph ของช็อต Suimei narrowed ตาของเขา“… ฉันป้องกันเวทมนตร์ "เขาถาม แปลกใจในเสียงของเขา"ผมไม่เคยอะไรเหมือนก่อน คุณ ตอนนี้ คุณ...""อะไร สิ่งแปลก ๆ เกี่ยวกับมัน"Suimei ไม่ทราบว่า Enmarph พูดเกี่ยวกับ ทั้งความดัง เพราะหลังตกใจมาก ที่เขาไม่สามารถพูดได้อย่างถูกต้องป้อมทองยอดเยี่ยมคือ ชนิดของป้องกันเวทมนตร์ ผลงานการสร้างของเขาเอง ออกแบบมาให้มีประสิทธิภาพต่อการโจมตี ระบบป้อมปราการด้านหน้าเป็นจอชนิดใดก็ได้ ที่กล่าวว่า มันเป็นอะไรมากกว่าเวทมนตร์ป้องกัน อย่างไรก็ตามที่ยอดเยี่ยม ถ้ามันไม่ได้วิเศษตัวเอง เป็นมันปุบปับของวงเวทย์ที่มีรู้สึกทึ่ง Enmarph ไม่ ได้แล้วเห็นเขาทำที่ช่วงเวลาก่อนหน้านี้ดังนั้น ทำไมเขาร้องออกมาเช่นนั้น"ไม่แปลกเพียง มันเป็น — "ทำให้เขาเห็นได้ชัดว่าไม่สามารถจบประโยคเขาช็อกของ Enmarph โดโรเธียแห่งมาอธิบายในนามของเขา"แต่ Suimei ซัง มายากล ตอนนี้คุณเรียกใช้ โดยไม่มีพัก!"“… ดี ใช่ ผมไม่ได้ให้มันคุณสมบัติ หลังจากทั้งหมด มันเป็นเวทมนตร์ป้องกัน เพิ่มคุณสมบัติจะไม่มีความหมาย ไม่มัน"Indeed, magical properties were meaningless when it came to defensive magics. If you wanted to stop an opponent’s offensive magic, you had to suppress it with a defensive spell, and so they were an integral part of every magician’s repertoire. While some had debated the efficacy of adding an elemental property to your defensive magic – making it doubly effective against a magic of the opposite property – that would require adapting your spell to the one being used, something that took time. A moment’s carelessness would spell your end.Having reached a consensus on the matter, it was the opinion of the community at large that a property-less defensive magic was the superior choice.However—“That’s impossible! Like something as insane as that could possibly happen! Magic is created by using a property as a medium! Something like a magic without a property can’t possibly exist…”“Huh…? What? Property… as a medium?”What the heck? Suimei couldn’t understand what they were saying at all. You can’t activate magic without using a property as a medium? What the hell is that supposed to mean? A property is just a way of categorizing magic, not an essential component in using magic. It’s not needed.Although it wasn’t necessary per se, but, perhaps—“…Suimei-kun. The magic of this world requires the power of the elements in order to manifest. It’s impossible to use magic otherwise. Or at least, that’s how it’s supposed to be. How is it that you’re able to use magic that defies common sense?”Lefille’s added commentary was the missing piece of the puzzle Suimei needed to understand.In other words…“—Aaaaaaaah. Ha, so that’s how it is. Now I get it… The magic of this world doesn’t bestow an elemental property upon a constructed magic but rather requires using a property as a catalyst for creating magic. ”With this, the question that had continually been on Suimei’s mind ever since his arrival was finally answered. Why did the mages of this world always imbue their spells with a property? This question had finally been resolved.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นั่นเป็นเพราะยังมีคนที่จ้องมองมาที่เขาจากด้านหลังเหมือนนักล่า eying เหยื่อของมัน. "-O ลม มุ่งเน้นพลังงานนิรันดร์ของพระองค์ซึ่งทับทั้งหมดก่อนที่เจ้า ปลดปล่อยความโกรธเกรี้ยวของท่านไว้กับศัตรูของฉัน! กำปั้นลม! " " Secundum Excipio! (ปราการประการที่สองการเปิดใช้งานท้องถิ่น!) " ละทิ้งการโจมตีของเขาโดยไม่ต้องลังเลน้อย Suimei เปิดใช้เวทมนตร์ป้องกันเพื่อหยุดความคืบหน้าของพายุมหาศาลเป่าที่เขาด้วยพลังทั้งหมดของหมัดยักษ์ได้. มายากลเขาต้องการใช้ที่ได้รับ รุ่งโรจน์ผนังป้อมทอง มันเป็นเทคนิคการป้องกันที่เชี่ยวชาญในการป้องกันมายากล. "Wha- !?" ตะโกนของความประหลาดใจ, แหล่งที่มาไม่ชัดเจนป้อนหู Suimei ของ Suimei ทำให้ดาบของเขาชี้ตรงไปที่ Raikas ได้ยืดออกแขนซ้ายของเขาอยู่ข้างหลังเขาวิเศษป้องกันการเปิดใช้งานทองด้วยฝ่ามือของเขาที่ศูนย์ กระสุนอากาศอัดหลงวงกลมตายมายากลของเขาก่อนที่จะกระจายไปโดยไม่ก่อให้เกิดความเสียหายใด ๆ ที่จะมายากลของเขา แต่อย่างใด ช่วงเวลาคือทั้งหมดที่จะได้นำมาเป็นมายากลที่น่ารังเกียจนี้ของอำนาจที่น่ากลัวที่จะไม่ได้ผล. การแสดงออกของเขาบิดที่คิดจากความประมาทของเขา Raikas ยึดขณะที่ดึงกลับและแก้ไขท่าทางของเขาก่อนที่จะพูด. "ฮึ่ม ดาบของคุณแปลกสวย. " " ฉันหยิบมันขึ้นมาจากโดโจใกล้กับจุดที่ฉันมีชีวิตอยู่. " เช่นเดียวกับ Suimei ส่งคำตอบของเขากับ composure- ที่ดี" สิ่งที่นรกคือการที่ ?! มายากลที่ ?! "Enmarph กรีดร้องการแสดงออกของเขามีการเปลี่ยนแปลงอย่างมาก. ผงะโดยดู Enmarph ของช็อต Suimei หรี่ตาของเขา. " ... มายากลป้องกันของฉัน? "เขาถามแปลกใจในเสียงของเขา. " ผมไม่เคยได้ยินอะไร เช่นนั้นก่อน! คุณเพียงแค่ตอนนี้ให้คุณ ... ! " " คืออะไร? บางสิ่งบางอย่างแปลก ๆ เกี่ยวกับมันได้หรือไม่ " Suimei ไม่สามารถคิดออกว่า Enmarph ได้พูดคุยเกี่ยวกับทั้งหมดที่มากขึ้นเพราะหลังก็ตกใจว่าเขาไม่สามารถที่จะพูดได้อย่างถูกต้อง. ป้อมสีทองสดใสเป็นประเภทของเวทมนตร์ป้องกัน มันเป็นผลงานชิ้นเอกของการสร้างของเขาเองได้รับการออกแบบให้มีประสิทธิภาพกับทุกชนิดของการโจมตีที่หน้าผากป้อมปราการไม่ยอม ที่กล่าวว่ามันเป็นอะไรมากไปกว่าการป้องกันเวทมนตร์ แต่ที่ยอดเยี่ยม; ถ้ามันไม่ได้วิเศษของตัวเองคือมันอาจจะเป็นลักษณะอย่างฉับพลันของวงกลมมายากลที่มีประหลาดใจ Enmarph? ไม่มีพวกเขาต้องการเห็นแล้วเขาทำอย่างนั้นช่วงเวลาก่อนหน้านี้. ดังนั้นทำไมเขาร้องออกมาเช่นนั้น? "มันไม่ใช่แค่แปลก it's-" ช็อต Enmarph เพื่อให้สมบูรณ์ที่เขาเห็นได้ชัดว่าไม่มีความสามารถในการจบประโยคของเขาโดโรธีเข้ามา อธิบายในนามของเขา. " แต่ Suimei ซัง! วิเศษที่เพียงแค่ตอนนี้ที่คุณเปิดใช้งานได้โดยไม่ต้องคุณสมบัติ ?! " " ... ดีจ้ะ ผมไม่ได้ให้ทรัพย์สินหลังจากทั้งหมด มันเป็นความมหัศจรรย์ป้องกัน; เพิ่มสถานที่ให้บริการจะมีความหมายก็จะไม่ได้? " อันที่จริงคุณสมบัติวิเศษมีความหมายเมื่อมันมาถึงเวทมนตร์ป้องกัน ถ้าคุณอยากจะหยุดที่น่ารังเกียจมายากลของฝ่ายตรงข้ามคุณจะต้องปราบปรามด้วยคาถาป้องกันและดังนั้นพวกเขาเป็นส่วนหนึ่งของละครทุกผู้วิเศษ ขณะที่บางคนได้ถกเถียงกันในการรับรู้ความสามารถของการเพิ่มคุณสมบัติธาตุมายากลการป้องกันของคุณ - ทำให้มีประสิทธิภาพทวีคูณกับความมหัศจรรย์ของสถานที่ให้บริการตรงข้าม - ที่จะต้องมีการปรับตัวการสะกดของคุณกับคนที่ถูกนำมาใช้เป็นสิ่งที่ต้องใช้เวลา ประมาทช่วงเวลาจะสะกดปลายของคุณ. เมื่อมาถึงฉันทามติในเรื่องนี้มันเป็นความเห็นของชุมชนที่มีขนาดใหญ่ที่วิเศษทรัพย์สินน้อยกว่าการป้องกันเป็นทางเลือกที่ดีกว่า. However- "นั่นเป็นไปไม่ได้! เช่นเดียวกับสิ่งที่เป็นความบ้าเป็นที่อาจจะเกิดขึ้น! เมจิกสร้างขึ้นโดยใช้สถานที่ให้บริการเป็นสื่อ! บางสิ่งบางอย่างเช่น magic โดยไม่มีทรัพย์สินที่ไม่อาจมีชีวิตอยู่ ... " " อืมมม ... ? อะไร? คุณสมบัติ ... เป็นสื่อหรือไม่? " ห่า? Suimei ไม่สามารถเข้าใจสิ่งที่พวกเขากำลังพูดอยู่ตลอด คุณไม่สามารถเปิดใช้งานโดยไม่ต้องใช้เวทมนตร์ทรัพย์สินเป็นสื่อหรือไม่? สิ่งที่นรกคือการที่ควรจะหมายความว่าอย่างไร คุณสมบัติเป็นเพียงวิธีการจัดหมวดหมู่มายากล, ไม่เป็นองค์ประกอบสำคัญในการใช้เวทมนตร์ มันไม่จำเป็นต้อง. แม้ว่ามันจะไม่มีความจำเป็นต่อ se แต่ perhaps- " ... Suimei คุง ความมหัศจรรย์ของโลกนี้ต้องใช้พลังงานขององค์ประกอบในการสั่งซื้อที่จะประจักษ์ มันเป็นไปไม่ได้ที่จะใช้เวทมนตร์อย่างอื่น หรืออย่างน้อยที่ว่ามันควรจะเป็น มันเป็นวิธีการที่คุณสามารถใช้เวทมนตร์ที่ท้าทายความรู้สึกร่วมกัน? " Lefille ของความเห็นเพิ่มเป็นชิ้นส่วนที่ขาดหายไปของปริศนา Suimei จำเป็นที่จะเข้าใจ. ในคำอื่น ๆ... " -Aaaaaaaah ฮาเพื่อที่ว่ามันเป็นอย่างไร ตอนนี้ผมได้รับมัน ... ความมหัศจรรย์ของโลกนี้ไม่ได้ประทานทรัพย์สินธาตุเมื่อมายากลสร้าง แต่ต้องใช้ทรัพย์สินเป็นตัวเร่งปฏิกิริยาสำหรับการสร้างความมหัศจรรย์ " ด้วยวิธีนี้คำถามที่ได้รับการอย่างต่อเนื่องในใจ Suimei นับตั้งแต่มาถึงของเขาได้รับการตอบสุดท้าย ทำไมผู้วิเศษของโลกนี้เสมอปลูกฝังคาถาของพวกเขาด้วยคุณสมบัติหรือไม่? คำถามนี้ได้รับการแก้ไขในที่สุด