The point of view of Madame Bovary

The point of view of Madame Bovary was pretty radical when the novel came out. Flaubert delves way down into the psychological depths of his main character, and we emerge with a portrait of Emma that is unflinching in its directness. We can look at her objectively and be like, "You brought this all upon herself," but at the same time, we feel her pain; we experience what she experiences and understand why she makes the decisions that she does. We can see why Flaubert himself famously claimed, "Madame Bovary, c’est moi" (I am Madame Bovary). By the end of the book, we readers might also say, "We are Madame Bovary.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มองของมาดาม Bovary ถูกสวยรุนแรงเมื่อนวนิยายออกมา Flaubert delves วิธีลงในส่วนลึกจิตใจของละครของเขาหลัก และเราออกกับแนวตั้งของ Emma ที่ฯลฯ ในความเด็ดขาดของ เราสามารถดูที่เธอเป็น และคล้าย, "คุณมานี้เมื่อตนเอง, " แต่ในเวลาเดียวกัน เรารู้สึกเจ็บปวดของเธอ เราพบสิ่งที่เธอประสบ และทำไมเธอเป็นผู้ตัดสินใจที่เธอไม่เข้าใจ เราสามารถดูทำไม Flaubert เองซึ่งอ้างว่า "มาดาม Bovary ลิฟท์อย" (ฉันมาดาม Bovary) โดยตอนท้ายของหนังสือ เราผู้อ่านอาจจะบอก "เราได้มาดาม Bovary

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มุมมองของมาดาม Bovary เป็นรุนแรงสวยเมื่อนวนิยายออกมา ฟลอว์นำเสนอทางลงไปในความลึกทางด้านจิตใจของตัวละครหลักของเขาและเราโผล่ออกมาด้วยภาพของเอ็มม่าที่มีความมั่นคงในความเด็ดขาดของ เราสามารถมองไปที่เธออย่างเป็นกลางและเป็นเหมือน "คุณนำทั้งหมดนี้เมื่อตัวเอง" แต่ในเวลาเดียวกันเรารู้สึกเจ็บปวดของเธอ; เราพบสิ่งที่เธอมีประสบการณ์และเข้าใจว่าทำไมเธอทำให้การตัดสินใจว่าเธอจะ เราสามารถดูว่าทำไมฟลอว์ที่มีชื่อเสียงตัวเองอ้างว่า "มาดาม Bovary, c'est มัว" (I am มาดาม Bovary) ในตอนท้ายของหนังสือเล่มนี้ผู้อ่านเรายังอาจจะบอกว่า "เรามีความมาดาม Bovary

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มุมมองของมาดามโบวารีค่อนข้างรุนแรงเมื่อนวนิยายออกมา โฟลแบร์ delves ลงเข้าไปในส่วนลึกของจิตใจตัวละครหลักของเขาและเราออกมากับภาพเหมือนของเอ็มม่าที่ไม่ท้อถอยในทางตรง เราสามารถมองเธออย่างเป็นกลางและเป็นเหมือน " คุณมาที่นี่กับตัวเอง " แต่ในเวลาเดียวกัน เรารู้สึกถึงความเจ็บปวดของเธอเราพบว่าเธอได้ประสบการณ์และเข้าใจเหตุผลที่เธอตัดสินใจเองว่าเธอไม่ เราสามารถมองเห็นตัวเองได้ว่าทำไม Flaubert " มาดามโบวารี est Moi , " ( ผมมาดามโบวารี ) ในตอนท้ายของหนังสือ เราอ่านอาจจะบอกว่า " เราเป็นมารีนา กาเรลลา .