Digestive gland and muscle metaboli

Digestive gland and muscle metabolites varied with the experimental diets (Table 3). To make a more integrative analysis of the data, a discriminant canonical analysis was applied (Table 4). The Box M test showed that the independent variables observed in the variance–covariance matrix were equal in all groups (P = 0.174). The discriminant functions were 1 (P = 0.0000) and 2 (P = 0.0087). Test of Wilks' Lambda (95% confidence level) showed that both functions were statistically significant. According to the canonical discriminant analysis data, three groups were separated due to the influence of DG proteins and muscle glycogen (coefficients higher than 0.6; Table 4). The percentage of cases correctly classified in discriminant analysis was 83.72%, and showed that diets grouped by concentrations of metabolites were classified correctly as 71.43, 66.67, 100, 66.67 and 75% for Cr, Sq, CrSq, SiSq and SiCrSq, respectively. The experimental diet dispersion diagram shows the dispersion of allowances in relation to the first two discriminating function diagrams (Fig. 1). This chart allows four well-defined groups to be identified. The first group was formed by individuals that were fed with CrSq, the second by SiSq, the third by Cr and Sq, and the fourth by SiCrSq. Taking into consideration that DG proteins and muscle glycogen were the two metabolites that had the strongest influence on the separation of groups in canonical analysis, regression analysis between both metabolites and growth rate were performed (Fig. 2). These analyses showed that muscle glycogen and digestive concentration are positively related to growth. Animals with high values of SGR% day− 1 showed high values of DG proteins and muscle glycogen (CrSq diet) while low values of SGR% day− 1 were related with low values of both metabolites in animals fed silage diets (Fig. 2).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ต่อมย่อยอาหารและ metabolites กล้ามเนื้อแตกต่างกัน ด้วยอาหารทดลอง (ตาราง 3) เพื่อให้การวิเคราะห์แบบบูรณาการมากขึ้นของข้อมูล ใช้วิเคราะห์แบบมาตรฐาน discriminant (ตาราง 4) ทดสอบกล่อง M แสดงให้เห็นว่า ตัวแปรอิสระในเมทริกซ์ความแปรปรวนความแปรปรวนร่วมได้เท่ากันในกลุ่มทั้งหมด (P = 0.174) ฟังก์ชัน discriminant มี 1 (P = 0.0000) และ 2 (P = 0.0087) ทดสอบของ Wilks' แลมบ์ดา (ระดับความเชื่อมั่น 95%) แสดงให้เห็นว่า ฟังก์ชันทั้งสองได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ตามข้อมูลการวิเคราะห์ discriminant มาตรฐาน กลุ่มที่สามได้แยกเนื่องจากอิทธิพลของกิจโปรตีนและไกลโคเจนของกล้ามเนื้อ (สูงกว่า 0.6 สัมประสิทธิ์ ตาราง 4) เปอร์เซ็นต์ของกรณีที่จัดได้อย่างถูกต้องในการวิเคราะห์ discriminant 83.72% และแสดงให้เห็นว่า อาหารที่จัดกลุ่มตามความเข้มข้นของ metabolites ถูกจัดประเภทถูก 71.43, 66.67, 100, 66.67 และ 75% Cr ตร. CrSq, SiSq และ SiCrSq ตามลำดับ อาหารทดลองเธนไดอะแกรมแสดงการกระจายตัวของเงินช่วยเหลือเกี่ยวกับสองรับการจำแนกฟังก์ชันไดอะแกรม (Fig. 1) แผนภูมินี้ได้สี่กลุ่มโดยจะต้องระบุ กลุ่มแรกก่อตั้งขึ้น โดยบุคคลที่ถูกเลี้ยง ด้วย CrSq ที่สอง โดย SiSq สาม ทาง Cr ตร. และสี่ โดย SiCrSq การพิจารณาว่ากิจโปรตีนและกล้ามเนื้อไกลโคเจนได้ metabolites สองที่มีแยกกลุ่มอิทธิพลแข็งแกร่งในการวิเคราะห์เป็นที่ยอมรับ วิเคราะห์การถดถอยระหว่าง metabolites และอัตราการเติบโตที่ดำเนินการ (Fig. 2) วิเคราะห์เหล่านี้แสดงให้เห็นว่า กล้ามเนื้อไกลโคเจนและย่อยอาหารเข้มข้นบวกเกี่ยวข้องกับการเจริญเติบโต สัตว์ มีค่าสูงของ SGR % day− 1 สูงแสดงให้เห็นว่าค่าของกิจโปรตีนและกล้ามเนื้อไกลโคเจน (CrSq อาหาร) ในขณะที่ค่าต่ำสุดของ SGR % day− 1 เกี่ยวข้องกับค่าต่ำสุดของ metabolites ทั้งในสัตว์เลี้ยงอาหารไซเลจต่อ (Fig. 2)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ต่อมย่อยอาหารและสารที่แตกต่างกันของกล้ามเนื้อด้วยอาหารทดลอง (ตารางที่ 3) เพื่อให้การวิเคราะห์แบบบูรณาการมากขึ้นของข้อมูล, การวิเคราะห์จำแนกยอมรับถูกนำมาใช้ (ตารางที่ 4) การทดสอบกล่อง M แสดงให้เห็นว่าตัวแปรอิสระพบในเมทริกซ์ความแปรปรวน-แปรปรวนมีความเท่าเทียมกันในทุกกลุ่ม (P = 0.174) ฟังก์ชั่นการจำแนกเป็น 1 (P = 0.0000) และ 2 (p = 0.0087) การทดสอบของวิลก์ส 'แลมบ์ดา (ระดับความเชื่อมั่น 95%) แสดงให้เห็นว่าฟังก์ชั่นทั้งสองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ตามข้อมูลการวิเคราะห์จำแนกยอมรับสามกลุ่มที่ถูกแยกออกเนื่องจากอิทธิพลของโปรตีน DG และไกลโคเจนกล้ามเนื้อ (ค่าสัมประสิทธิ์สูงกว่า 0.6 ตารางที่ 4) ร้อยละของผู้ป่วยจัดอย่างถูกต้องในการวิเคราะห์จำแนกเป็น 83.72% และแสดงให้เห็นว่าอาหารที่จัดกลุ่มตามระดับความเข้มข้นของสารถูกจัดให้ถูกต้องตามที่ 71.43, 66.67, 100, 66.67 และ 75% สำหรับ Cr ตรว CrSq, SiSq และ SiCrSq ตามลำดับ อาหารการทดลองแสดงให้เห็นถึงการกระจายแผนภาพการกระจายตัวของค่าใช้จ่ายที่เกี่ยวข้องกับสองคนแรกแผนภาพการทำงานจำแนก (รูปที่ 1). แผนภูมินี้จะช่วยให้สี่กลุ่มที่ดีที่กำหนดที่จะระบุ กลุ่มแรกที่ถูกสร้างขึ้นโดยบุคคลที่ถูกเลี้ยงด้วย CrSq ที่สองโดย SiSq ที่สามโดย Cr และตารางและสี่โดย SiCrSq คำนึงถึงว่าโปรตีน DG และไกลโคเจนกล้ามเนื้อทั้งสองสารที่มีอิทธิพลที่แข็งแกร่งในการแยกตัวของกลุ่มในการวิเคราะห์ที่ยอมรับการวิเคราะห์การถดถอยระหว่างทั้งสารและอัตราการเจริญเติบโตได้ดำเนินการ (รูปที่ 2). การวิเคราะห์เหล่านี้แสดงให้เห็นว่าไกลโคเจนในกล้ามเนื้อและความเข้มข้นของการย่อยอาหารมีความสัมพันธ์ในทางบวกกับการเจริญเติบโต สัตว์ที่มีค่าสูงของ SGR% Day- 1 มีค่าสูงของโปรตีน DG และไกลโคเจนกล้ามเนื้อ (อาหาร CrSq) ในขณะที่ค่าต่ำของ SGR% Day- 1 มีความสัมพันธ์ที่มีค่าต่ำของสารทั้งในสัตว์เลี้ยงด้วยอาหารหมัก (รูปที่ 2). .

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การย่อยอาหาร ต่อมและกล้ามเนื้อสารหลากหลายด้วยอาหารทดลองทุกสูตร ( ตารางที่ 3 ) เพื่อให้การวิเคราะห์เชิงบูรณาการมากขึ้นของข้อมูล การวิเคราะห์จำแนกประเภทแบบประยุกต์ ( ตารางที่ 4 ) กล่อง M การทดสอบ พบว่าตัวแปรอิสระที่พบในความแปรปรวนความแปรปรวนร่วมของเมทริกซ์และเท่าเทียมกันในทุกกลุ่ม ( p = 0.174 ) ฟังก์ชันจำแนกเป็น 1 ( P = ข้ ) และ 2 ( p = 0.0087 )การทดสอบของวิล ' แลมบ์ดา ( ที่ระดับความเชื่อมั่น 95% ) พบว่าฟังก์ชันทั้งสองมีความแตกต่างกัน ตามพระไตรปิฎกจำแนกการวิเคราะห์ข้อมูล 3 กลุ่มแยกจากกันเนื่องจากอิทธิพลของโปรตีนและกล้ามเนื้อ ไกลโคเจน ( DG ) สูงกว่า 0.6 ; ตารางที่ 4 ) เปอร์เซ็นต์ของกรณีถูกต้องแบ่งการวิเคราะห์เป็น 83.72 %และพบว่า อาหาร แบ่งตามความเข้มข้นของสารที่ถูกจัดอย่างถูกต้องตาม 71.43 ร้อยละ 66.67 , 100 , ความรู้ , และ 75% สำหรับโครเมียม , ตาราง , crsq sisq sicrsq , และ ตามลำดับ ทดลองอาหารกระจายแผนภาพแสดงการกระจายของค่าใช้จ่ายในความสัมพันธ์กับสองคนแรกที่จำแนกแผนภาพการทำงาน ( รูปที่ 1 ) แผนภูมินี้จะช่วยให้สี่กำหนดกลุ่มที่จะระบุ .กลุ่มแรกที่ถูกสร้างขึ้นโดยบุคคลที่ได้รับ crsq ที่สอง โดย sisq ที่สามโดย CR และตาราง , และสี่โดย sicrsq . การพิจารณาว่าโปรตีนและไกลโคเจนกล้ามเนื้อ DG ทั้งสองสายพันธุ์ที่แข็งแกร่งที่สุดมีอิทธิพลในการแยกกลุ่มในการวิเคราะห์คาโนนิคอล การวิเคราะห์การถดถอยระหว่างสารทั้งสองและอัตราการเจริญเติบโตได้ ( รูปที่ 2 )การวิเคราะห์เหล่านี้ พบว่ากล้ามเนื้อไกลโคเจนและระบบย่อยอาหาร สมาธิมีความสัมพันธ์กับการเจริญเติบโต สัตว์ที่มีค่าสูงของ SGR วัน− 1 พบค่าสูงของโปรตีนและกล้ามเนื้อ ไกลโคเจน ( DG crsq Diet ) ในขณะที่ค่าต่ำของ SGR วัน− 1 มีความสัมพันธ์กับค่าต่ำทั้งหลายชนิดในสัตว์เลี้ยงอาหารหมัก ( รูปที่ 2 )