states/regions of Myanmar. The prop

states/regions of Myanmar. The proportion was highest in
category 3 who were mostly at risk of malaria due to the
lack of permanent work setting with implications for the
local action plan for prevention and control of malaria.
There is a possibility of malaria transmission on a spatial
scale through movements of infected humans that exceed
the limit of mosquito dispersal. The creation of local hot
spots of malaria prevalence depends on interactions between
the malaria parasites and its human and mosquito
hosts [14, 15]. As noted by Smith and Whittaker [15],
there is a need to develop collaborative community engagement
efforts in regions of high population mobility.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อเมริกา/ภูมิภาคของพม่า สัดส่วนสูงที่สุดในประเภท 3 คนส่วนใหญ่ที่มีความเสี่ยงของโรคมาลาเรียเนื่องในขาดการตั้งงานถาวรผลสำหรับการแผนการดำเนินการเฉพาะในการป้องกันและควบคุมโรคมาลาเรียมีความเป็นไปได้ของส่งโรคมาลาเรียในพื้นที่ขนาดผ่านการเคลื่อนไหวของมนุษย์ที่ติดไวรัสที่เกินจำนวนยุง dispersal การสร้างถิ่นร้อนจุดของมาลาเรียชุกขึ้นอยู่กับการโต้ตอบระหว่างปรสิตมาลาเรีย และมนุษย์ และยุงโฮสต์ [14, 15] ตามที่ระบุไว้ โดยสมิธและ Whittaker [15],มีความต้องการพัฒนาความผูกพันของชุมชนร่วมกันความพยายามในภูมิภาคของการเคลื่อนไหวของประชากรสูง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

รัฐ / ภูมิภาคของประเทศพม่า สัดส่วนสูงสุดในประเภทที่ 3 ซึ่งส่วนใหญ่ที่มีความเสี่ยงของโรคมาลาเรียเกิดจากการขาดการทำงานอย่างถาวรการตั้งค่าที่มีผลกระทบสำหรับแผนการดำเนินงานในท้องถิ่นสำหรับการป้องกันและควบคุมโรคมาลาเรีย. มีความเป็นไปได้ของการส่งผ่านโรคมาลาเรียในอวกาศเป็นขนาดผ่านการเคลื่อนไหวของมนุษย์ติดเชื้อที่เกินขีด จำกัด ของการกระจายยุง สร้างร้อนท้องถิ่นจุดชุกของโรคมาลาเรียขึ้นอยู่กับการมีปฏิสัมพันธ์ระหว่างปรสิตมาลาเรียและยุงมนุษย์และของเจ้าภาพ[14, 15] เท่าที่สังเกตจากสมิ ธ และ Whittaker [15], มีความจำเป็นในการพัฒนาส่วนร่วมของชุมชนร่วมกันความพยายามในภูมิภาคในการเคลื่อนย้ายของประชากรสูง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ประเทศ / ภูมิภาคของประเทศพม่า สัดส่วนสูงสุดในประเภทที่ 3 ที่
ส่วนใหญ่อยู่ในความเสี่ยงของโรคมาลาเรีย เนื่องจากการขาดการทำงานถาวร

กับผลกระทบต่อแผนปฏิบัติการท้องถิ่นเพื่อการป้องกันและควบคุมโรคมาลาเรีย
มีความเป็นไปได้ของการส่งมาลาเรียในระดับพื้นที่ โดยการเคลื่อนไหวของมนุษย์ที่ติดเชื้อ

กระจายเกินขีด จำกัด ของ ยุงการสร้างจุดร้อน
ท้องถิ่นของมาลาเรียชุกขึ้นอยู่กับปฏิสัมพันธ์ระหว่าง
มาลาเรียปรสิตและของมนุษย์และยุง
โยธา [ 14 , 15 ) ตามที่ระบุไว้โดยสมิ ธและวิทเทคเกอร์ [ 15 ] ,
มีความต้องการที่จะพัฒนาร่วมกันหมั้น
ชุมชนในภูมิภาคของการเคลื่อนย้ายประชากร ความพยายามสูง