Aides and elders, the short-tempere

Aides and elders, the short-tempered Zell in particular, were extremely angry at Cam who was haughty. Although Cam had a cool face, the Hauria subordinates behind him were, [Ahh? got a problem with that!*Improvised, not really sure what they’re doing here, やんのかゴラァ*] just like thugs who wanted to mince things up.

Within that, Alfrerick was thinking about something with a difficult expression, almost like ever since Hajime has showed up he’s only been releasing tired expressions, then he talked to Cam.

[Then, Cam. How about if we recognise you guys as, “A race equal to Fair Bergen”. Of course, that also gives you a special guest pass into the elders meetings. If we do this then you’d have no obligations to go along with what the elder meetings decide nor the laws of Fair Bergen, with that in mind, you’d have enough influence as us]
[Hoho~u. Ma~a, that’s not a bad proposal]

Towards Alfrerick’s new proposal, Cam smiled from ear to ear as if stating, [I wanted to hear those words!].

Cam had thought that in preparation for the day when the Empire eventually invades, he wanted some kind of connection with Fair Bergen. However, if he had allowed themsleves to be incorporated into Fair Bergen then he wouldn’t be able to ignore the elder meetings and he’d be restricted from moving around freely. That’s why it was best if they were an alliance only in name or as an external organization.

But, it was obvious that voices of opposition would appear when the Hauria tribe were getting too much preferential treatment. Against that, Alfrerick answered out while sighing.

[They are people who accomplished things as just a single race? Even if Fair Bergen collaborated with all its power, we’d likely not be able to do it. If you think like that, then its more than enough reason to consider them as equals? Besides, there’s also the possibility that this’ll cause the Hauria tribe to cut off all ties with us, do you guys not understand the gravity of loss that’ll be for us? If we form an alliance, they who have been banished will once again create a connection. If so then, things of this degree when compared to the size of their accomplishments isn’t excessive at all]

Although the elders were twisting their heads while grunting out, gunununu, eventually no good proposals came out so the prestige of a single race was somehow pushed through the elders meeting and they decided to go along with what Alfrerick proposed.

[That’s how it is, Cam. As a decision of the elder’s meeting, the status of, “The Alliance Race”, will be given to he Hauria tribe, would that be fine with you?]
[Ma~a, whether we’re recognized or not, what we have to do doesn’t change, but those kinds of things would be alright. Ahh, incidentally, we’re using the big tree towards the south so you guys shouldn’t wander in without permission? We can’t guarantee your lives after all]

They never expected that Cam would place an additional order.

Or rather, he selfishly declared it was his land without permission. As expected, even Alfrerick’s cheeks twitched a bit. Shia who was besides Hajime had covered her face with both her hands. It seems she was embarrassed at her fathers impudence. Her blood father was letting out a Hyaha~ though.

Afterwards, the strangely tired looking elders left and Hajime and them went towards the big tree and were guided into their rooms at Fair Bergen.

The town was still stirring up a big uproar over the Demi-humans returning. Kouki and them were wondering if there was anything they could help with and took off but, Hajime and them decided to relax in the room indifferently.

By the way, Ririana had returned to the Kingdom a short while ago. It was still necessary to negotiate with the Empire and report of the current incident as well, they needed to decide the Kingdom’s next moves.

Why, didn’t she return at once, it was a simple story…...from just a few minutes ago. Until Ririana said that she wanted to return to the Kingdom, Hajime had completely forgotten about her existence. When she passed through the gate, it’s needless to say but something was shining within Ririana’s eyes. *I.E. she was crying*

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Midnight

Even now, clamor can be heard throughout the whole town. They may have been holding some kind of celebration and feast somewhere.

Within that, Hajime and them who were relaxing as they desired inside of their room. But, there was one person who was strangely restless.

It was Shia. Since a while ago, she’s been frequently glancing at Hajime and thinking about something.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เสนาธิการและผู้สูงอายุ short-tempered Zell โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ได้โกรธมากที่ลูกเบี้ยวที่ผยอง แม้ว่าแคมมีใบหน้าที่เย็น ผู้ใต้บังคับบัญชา Hauria หลังเขาได้, [ปรบมือ? มีปัญหากับที่! * Improvised ไม่แน่ใจว่าจริง ๆ สิ่งที่พวกเขากำลังทำนี่ やんのかゴラァ *] เหมือนอันธพาลที่อยากจะสับสิ่งขึ้นภายในนั้น Alfrerick คิดเกี่ยวกับอะไรกับนิพจน์ที่ยาก เกือบชอบตั้งแต่ที่ฮาจิเมะมาได้แสดงให้เห็นค่าเขามีเพียงการปล่อยเหนื่อยนิพจน์ แล้วเขาได้พูดคุยกับลูกเบี้ยว[แล้ว Cam วิธีการเกี่ยวกับถ้าเรารู้จักพวกคุณเป็น "เท่ากับเบอร์เกนเป็นธรรมในการแข่งขัน" แน่นอน ที่ยังช่วยให้คุณผ่านพิเศษในการประชุมผู้สูงอายุ ถ้าเราทำเช่น นี้แล้วคุณจะไม่มีหน้าที่ไปพร้อมกับการตัดสินใจของการประชุมผู้สูงอายุหรือกฎหมายของเบอร์เกนแฟร์ โดยที่ในใจ คุณจะมีอิทธิพลเพียงพอเป็นเรา][Hoho ~ u. Ma ~ a ที่ไม่ใช่ข้อเสนอไม่ดี]ต่อข้อเสนอใหม่ของ Alfrerick, Cam ยิ้มหูหูเป็นถ้าระบุ [อยากได้ยินคำเหล่านั้น]กล้องมีความคิดว่า ในการเตรียมการสำหรับวันเมื่อจักรวรรดิจนก้าวก่าย เขาต้องบางชนิดของการเชื่อมต่อกับเบอร์เกนยุติธรรม อย่างไรก็ตาม ถ้าเขาได้รับอนุญาตสทำรองไปรวมอยู่ในเบอร์เกนยุติธรรม แล้ว เขาจะไม่สามารถละเว้นการประชุมพี่ และเขาจะถูกจำกัดไม่ให้เคลื่อนไหวไปมาอย่างอิสระ จึงเป็นที่สุดว่าพวกเขาเป็นพันธมิตร ในชื่อ หรือ เป็นองค์กรภายนอกแต่ มันเป็นที่ชัดเจนว่า เสียงของฝ่ายค้านจะปรากฏเมื่อเผ่า Hauria ได้รับสิทธิมากเกินไป กับที่ Alfrerick ตอบออกมาในขณะที่ sighing[พวกเขาเป็นคนที่ประสบความสำเร็จสิ่งที่เป็นเพียงการแข่งขันเดียว แม้ว่าเบอร์เกนยุติธรรมร่วมมือกับการใช้พลังงาน เราอาจจะไม่ได้จะทำได้ ถ้าคุณคิดเช่นนั้น แล้วเป็นมากกว่าเพียงพอเหตุผลการพิจารณาให้เป็นเท่ากับ มีความเป็นไปได้ที่นี้จะทำให้เผ่า Hauria การตัดความสัมพันธ์ทั้งหมดกับเรา คนที่ไม่เข้าใจแรงโน้มถ่วงของการสูญเสียที่จะให้เรา ถ้าเราพันธมิตร พวกเขาที่มีถูกนายแพทย์คนนั้นขจัดจะอีกครั้งสร้างการเชื่อมต่อ แล้วจึง สิ่งของระดับนี้เมื่อเทียบกับขนาดของความสำเร็จของพวกเขาหากมากเกินไปเลย]แม้ว่าผู้สูงอายุถูกบิดหัวขณะ grunting ออก gunununu ในที่สุดข้อเสนอไม่ดีออกมาเพื่อศักดิ์ศรีของการแข่งขันเดี่ยวอย่างใดถูกดันผ่านผู้เฒ่าผู้แก่ที่ประชุม และตัดสินใจไปพร้อมกับนำเสนอของ Alfrerick[ที่เป็นวิธี Cam เป็นการตัดสินใจของผู้สูงอายุประชุม สถานะของ "แข่งพันธมิตร" จะมีชนเผ่าเขา Hauria ที่จะดีกับคุณ][Ma ~ a ว่า เราจะรับรู้ หรือ ไม่ สิ่งที่เราต้องทำไม่เปลี่ยนแปลง แต่ชนิดของสิ่งที่จะเป็นไร ปรบมือ บังเอิญ เราใช้ต้นไม้ใหญ่ไปทางทิศใต้ดังนั้นพวกคุณไม่ควรเดินในไม่ได้รับอนุญาตหรือไม่ เราไม่สามารถรับประกันชีวิตหลังจากทั้งหมด]They never expected that Cam would place an additional order.Or rather, he selfishly declared it was his land without permission. As expected, even Alfrerick’s cheeks twitched a bit. Shia who was besides Hajime had covered her face with both her hands. It seems she was embarrassed at her fathers impudence. Her blood father was letting out a Hyaha~ though.Afterwards, the strangely tired looking elders left and Hajime and them went towards the big tree and were guided into their rooms at Fair Bergen.The town was still stirring up a big uproar over the Demi-humans returning. Kouki and them were wondering if there was anything they could help with and took off but, Hajime and them decided to relax in the room indifferently.By the way, Ririana had returned to the Kingdom a short while ago. It was still necessary to negotiate with the Empire and report of the current incident as well, they needed to decide the Kingdom’s next moves.Why, didn’t she return at once, it was a simple story…...from just a few minutes ago. Until Ririana said that she wanted to return to the Kingdom, Hajime had completely forgotten about her existence. When she passed through the gate, it’s needless to say but something was shining within Ririana’s eyes. *I.E. she was crying*~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~MidnightEven now, clamor can be heard throughout the whole town. They may have been holding some kind of celebration and feast somewhere.Within that, Hajime and them who were relaxing as they desired inside of their room. But, there was one person who was strangely restless.It was Shia. Since a while ago, she’s been frequently glancing at Hajime and thinking about something.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ที่ปรึกษาและผู้สูงอายุที่สะบัดสะบิ้ง Zell โดยเฉพาะอย่างยิ่งโกรธมากที่แคมซึ่งเป็นหยิ่งผยอง แม้ว่าแคมมีใบหน้าเย็นผู้ใต้บังคับบัญชา Hauria หลังเขาได้ [อ่า? มีปัญหากับที่! * ชั่วคราวไม่ได้จริงๆว่าสิ่งที่พวกเขากำลังทำอะไรที่นี่やんのかゴラァ*] เช่นเดียวกับพวกอันธพาลที่อยากจะสับสิ่งขึ้น. ภายในที่ Alfrerick คิดเกี่ยวกับบางสิ่งบางอย่างด้วยการแสดงออกที่ยากเกือบจะเหมือนเคย ตั้งแต่ Hajime ได้ปรากฏตัวขึ้นเขาได้รับการปล่อยเพียงการแสดงออกเหนื่อยแล้วเขาได้พูดคุยกับบแคม. [จากนั้นผ่านกล้อง วิธีการเกี่ยวกับถ้าเรารู้จักคนมาเป็น "การแข่งขันเท่ากับแฟร์เบอร์เกน" คุณ แน่นอนว่ายังช่วยให้คุณผ่านแขกพิเศษเข้ามาในการประชุมผู้สูงอายุ ถ้าเราทำเช่นนี้แล้วคุณจะมีข้อผูกพันที่จะไปพร้อมกับสิ่งที่การประชุมผู้สูงอายุตัดสินใจหรือกฎหมายของแฟร์เบอร์เกนด้วยที่ในใจคุณต้องการมีอิทธิพลพอเรา] [Hoho ~ U Ma ~, ที่ไม่ได้เป็นข้อเสนอที่ไม่ดี] ต่อข้อเสนอใหม่ Alfrerick ของบแคมยิ้มจากหูถึงหูเช่นถ้าเซน [ผมอยากจะได้ยินคำพูดเหล่านั้น!]. บแคมเคยคิดว่าในการเตรียมการสำหรับวันเมื่อจักรวรรดิในที่สุดก้าวก่าย, เขาต้องการชนิดของการเชื่อมต่อกับแฟร์เบอร์เกนบาง แต่ถ้าเขาได้รับอนุญาตให้ themsleves จะรวมอยู่ในแฟร์เบอร์เกนแล้วเขาก็จะไม่สามารถที่จะละเว้นการประชุมผู้สูงอายุและเขาต้องการจะ จำกัด จากการย้ายไปรอบ ๆ ได้อย่างอิสระ นั่นเป็นเหตุผลที่มันเป็นที่ดีที่สุดถ้าพวกเขาเป็นพันธมิตรเฉพาะในชื่อหรือเป็นองค์กรภายนอก. แต่มันก็เห็นได้ชัดว่าเสียงของฝ่ายค้านจะปรากฏขึ้นเมื่อชนเผ่า Hauria ได้รับการรักษาสิทธิมากเกินไป กับที่ Alfrerick ตอบออกในขณะที่ถอนหายใจ. [พวกเขาเป็นคนที่ประสบความสำเร็จในสิ่งที่เป็นเพียงการแข่งขันเดียว? แม้ว่าแฟร์เบอร์เกนร่วมมือกับทุกอำนาจของตนที่เราต้องการอาจจะไม่สามารถที่จะทำมัน ถ้าคุณคิดเช่นนั้นแล้วมากกว่าเหตุผลเพียงพอที่จะพิจารณาพวกเขาอย่างเท่าเทียมกัน? นอกจากนี้ยังมีความเป็นไปได้ที่ว่านี้จะทำให้เกิดการชนเผ่า Hauria ที่จะตัดความสัมพันธ์ทั้งหมดกับเราที่พวกคุณไม่เข้าใจแรงโน้มถ่วงของการสูญเสียที่จะเป็นของเรา? ถ้าเราเป็นพันธมิตรของพวกเขาที่ได้รับการเนรเทศอีกครั้งจะสร้างการเชื่อมต่อ ถ้าเป็นอย่างนั้นสิ่งปริญญานี้เมื่อเทียบกับขนาดของความสำเร็จของพวกเขาไม่ได้เป็นมากเกินไปที่ทั้งหมด] แม้ว่าพวกผู้ใหญ่ได้บิดหัวของพวกเขาในขณะที่คำรามออก gunununu ที่สุดไม่มีข้อเสนอที่ดีออกมาเพื่อศักดิ์ศรีของการแข่งขันที่ถูก ผลักดันอย่างใดผ่านผู้สูงอายุประชุมและพวกเขาตัดสินใจที่จะไปพร้อมกับสิ่งที่เสนอ Alfrerick. [นั่นเป็นวิธีที่มันเป็นบแคม ในฐานะที่เป็นมติของที่ประชุมผู้สูงอายุที่สถานะของ "การแข่งขันพันธมิตร" ที่จะมอบให้กับเขา Hauria ชนเผ่าที่จะดีกับคุณ?] [Ma ~ ไม่ว่าเราจะได้รับการยอมรับหรือไม่สิ่งที่เรามี จะทำไม่ได้เปลี่ยนแปลง แต่ชนิดของสิ่งที่จะต้องไม่เป็นไร อ่าบังเอิญที่เรากำลังใช้ต้นไม้ใหญ่ไปทางทิศใต้เพื่อให้พวกคุณไม่ควรเดินในไม่ได้รับอนุญาต? เราไม่สามารถรับประกันชีวิตของคุณหลังจากที่ทั้งหมด] พวกเขาไม่เคยคาดหวังว่าจะผ่านกล้องสั่งซื้อเพิ่มเติม. หรือค่อนข้างเห็นแก่ตัวเขาประกาศว่ามันเป็นแผ่นดินของเขาไม่ได้รับอนุญาต เป็นที่คาดหวังแก้มแม้ Alfrerick ของกระตุกเล็กน้อย ชินอกเหนือจากที่เป็นฮาจิเมะได้ปกคลุมใบหน้าของเธอด้วยมือทั้งสองของเธอ ดูเหมือนว่าเธอก็อายที่บรรพบุรุษของเธออหังการ พ่อของเลือดของเธอถูกปล่อยออก Hyaha ~ แม้ว่า. หลังจากนั้นพวกผู้ใหญ่มองเหนื่อยแปลกซ้ายและฮาจิเมะและพวกเขาไปสู่ต้นไม้ใหญ่และถูกชี้นำเข้าไปในห้องพักของพวกเขาที่แฟร์เบอร์เกน. เป็นเมืองที่ยังคงตื่นเต้นขึ้นโกลาหลใหญ่กว่า Demi -humans กลับ Kouki และพวกเขาถูกสงสัยว่าถ้ามีอะไรที่พวกเขาสามารถช่วยให้มีและเอาออก แต่ฮาจิเมะและพวกเขาตัดสินใจที่จะผ่อนคลายในห้องพักเอาใจใส่. โดยวิธีการ Ririana ได้กลับไปยังราชอาณาจักรขณะที่ระยะสั้นที่ผ่านมา มันก็ยังคงจำเป็นที่จะต้องเจรจาต่อรองกับจักรวรรดิและรายงานของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในปัจจุบันได้เป็นอย่างดีพวกเขาจำเป็นต้องตัดสินใจของราชอาณาจักรย้ายถัดไป. ทำไมไม่ได้เธอกลับมาในครั้งเดียวมันก็เป็นเรื่องธรรมดา ... ... จากเพียงไม่กี่ นาทีที่ผ่านมา จนกระทั่ง Ririana บอกว่าเธออยากจะกลับไปราชอาณาจักร, ฮาจิเมะได้ลืมสมบูรณ์เกี่ยวกับการดำรงอยู่ของเธอ เมื่อเธอเดินผ่านประตูก็ไม่มีความจำเป็นที่จะพูด แต่สิ่งที่ได้ส่องแสงภายในดวงตาของ Ririana * IE เธอก็ร้องไห้ * ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ เที่ยงคืนแม้ตอนนี้ร้องแรกแหกกระเชอสามารถได้ยินไปทั่วทั้งเมือง พวกเขาอาจได้รับการถือครองชนิดของการเฉลิมฉลองและงานเลี้ยงที่ไหนสักแห่งบาง. ภายในฮาจิเมะและพวกเขาที่ได้รับการผ่อนคลายเช่นที่พวกเขาต้องการที่อยู่ภายในห้องของตน แต่มีคนคนหนึ่งที่กระสับกระส่ายแปลก. มันเป็นชิ เนื่องจากขณะที่ผ่านมาเธอได้รับบ่อย glancing ที่ฮาจิเมะและคิดเกี่ยวกับบางสิ่งบางอย่าง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พี่เลี้ยงเด็กและผู้ใหญ่ , โมโหร้ายเซลโดยเฉพาะกำลังโกรธมากที่แคมที่เย่อหยิ่ง แม้ว่าแคมมีใบหน้าเย็น hauria ลูกน้องหลังเขา [ อ่า ? มีปัญหากับมัน ! * ( ไม่แน่ใจว่าพวกเขาทำอะไรที่นี่ やんのかゴラァ * ] เหมือนนักเลง ใครอยากสับเรื่องภายในนั้น alfrerick คิดถึงอะไรบางอย่างด้วยสีหน้ายากเหมือนตั้งแต่ ฮาจิเมะได้ปรากฏตัวขึ้น เขาเพิ่งปล่อยสีหน้าเหนื่อย แล้วเขาพูดกับลูกเบี้ยว[ งั้น แคม ถ้าเรารู้จักพวกคุณ " แข่งเท่ากับแฟร์ 2 " แน่นอนมันยังช่วยให้คุณมีแขกพิเศษเข้ามาในผู้ใหญ่ การประชุม ถ้าเราทำแบบนี้ แล้วคุณก็ไม่มีหน้าที่ที่จะไปพร้อมกับสิ่งที่ผู้เฒ่าประชุมตัดสินใจ หรือกฎหมายที่ยุติธรรม เบอร์เกน กับในใจที่คุณจะมีอิทธิพลมากพอเรา ][ โฮโฮ ~ U Ma ~ นั่นไม่ใช่ ] ข้อเสนอที่แย่ต่อ alfrerick เป็นข้อเสนอใหม่ แคมยิ้มจากหูเพื่อหู ถ้าระบุว่า ผมต้องการได้ยินคำพูดเหล่านั้น ]ลูกเบี้ยวมีความคิดว่าในการเตรียมการสำหรับวันเมื่อจักรวรรดิในที่สุดบุกรุก เขาต้องการให้บางชนิดของการเชื่อมต่อกับแฟร์ เบอร์เกน อย่างไรก็ตาม ถ้าเขาอนุญาต themsleves ที่จะรวมอยู่ใน แฟร์เบอร์ แล้วเขาคงไม่สามารถละเว้นการประชุมผู้อาวุโส และเขาจะถูก จำกัด จากการย้ายไปรอบ ๆได้อย่างอิสระ นั่นมันถึงดีที่สุดถ้าพวกเขาเป็นพันธมิตรในนามหรือองค์กรภายนอกแต่เห็นได้ชัดว่า เสียงของฝ่ายค้านจะปรากฏเมื่อ hauria เผ่าได้รับสิทธิพิเศษมาก กับที่ alfrerick ตอบออกไปในขณะที่ถอนหายใจ[ พวกเขาได้สิ่งที่เป็นเพียงการแข่งขันเดี่ยว ? ถ้ายุติธรรมเบอร์เกนร่วมมือกับอำนาจของมัน เราไม่อาจทำมันได้ ถ้าคุณคิดแบบนั้นแล้วมันมากกว่าเหตุผลเพียงพอที่จะพิจารณาพวกเขาเป็นเท่ากับ ? นอกจากนี้ ยังมีความเป็นไปได้ว่า จะทำให้ hauria เผ่าตัดความสัมพันธ์ทั้งหมดกับเรา พวกคุณไม่ได้เข้าใจแรงโน้มถ่วงของการสูญเสียที่จะให้เรา ถ้าเราเป็นพันธมิตร พวกเขาได้ถูกเนรเทศอีกครั้งจะสร้างการเชื่อมต่อ ถ้าเป็นเช่นนั้นแล้ว สิ่งต่างๆ ในระดับนี้ เมื่อเทียบกับขนาดของความสำเร็จของพวกเขาไม่ได้มากเกินไปเลย ]ถึงแม้ว่าผู้สูงอายุบิดหัวของพวกเขาในขณะที่คำรามออกมา gunununu ในที่สุดไม่มีข้อเสนอที่ดีออกมาเพื่อศักดิ์ศรีของการแข่งขันเดี่ยว สามารถผลักดันผ่านผู้ใหญ่ประชุมและพวกเขาตัดสินใจที่จะไปพร้อมกับสิ่งที่ alfrerick เสนอ[ มันยังไง แคม ในขณะที่การตัดสินใจของผู้เฒ่าประชุม สถานะของ " พันธมิตรแข่ง " จะให้เขา hauria เผ่า มันจะดีเหรอ ? ][ มา ~ ไม่ว่าเราจะยอมรับหรือไม่ สิ่งที่เราต้องทำ ไม่ได้เปลี่ยน แต่แบบนั้นก็คงไม่เป็นไร อ่า บังเอิญเราใช้ต้นไม้ใหญ่ทางตอนใต้ ดังนั้นพวกแกไม่ควรไปโดยไม่ได้รับอนุญาต เราไม่รับประกันชีวิตของคุณหลังจากทั้งหมด ]พวกเขาไม่เคยคาดว่าแคมจะสั่งซื้อเพิ่มเติมหรือว่า เขาเห็นแก่ตัวประกาศเป็นแผ่นดินของเขาโดยไม่ได้รับอนุญาต ตามที่คาดไว้ แม้ alfrerick ของแก้มกระตุกนิดหน่อย ชิที่นอกจาก ฮาจิเมะได้ครอบคลุมใบหน้าของเธอ มือทั้งสองข้างของเธอ ดูเหมือนว่าเธอจะอายที่ทะลึ่งบรรพบุรุษของเธอ เลือดของเธอ พ่อปล่อยให้ออก hyaha ~ นะภายหลัง เหนื่อยผิดปกติ แล้วฮาจิเมะมองผู้ใหญ่และพวกเขาเดินไปที่ต้นไม้ใหญ่และแนะนำห้องที่ยุติธรรม เบอร์เกนเมืองยังก่อกวนวุ่นวายใหญ่ กว่าครึ่งมนุษย์กลับมา โคคิและพวกเขาสงสัยว่ามีอะไรที่พวกเขาสามารถช่วยให้มี และก็ออกไป แต่ฮาจิเมะ และพวกเขาตัดสินใจที่จะผ่อนคลายในห้องพักไม่แตกต่างกันโดยทาง ririana ได้กลับไปยังอาณาจักรเมื่อครู่ มันยังต้องเจรจากับจักรวรรดิและรายงานเหตุการณ์นี้เช่นกัน พวกเขาต้องตัดสินใจของราชอาณาจักรย้ายต่อไปทำไม เธอไม่ได้กลับพร้อมกัน มันเป็น . . . . . . . เรื่องราวง่าย ๆ เพียงไม่กี่นาทีที่ผ่านมา จน ririana กล่าวว่าเธอต้องการที่จะกลับไปที่อาณาจักร ฮาจิเมะได้ลืมเกี่ยวกับชีวิตของเธอ เมื่อเธอเดินผ่านประตู มันไม่จำเป็นต้องพูด แต่บางอย่างกำลังส่องแสงภายใน ririana สิ * ร้องไห้ * .~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~เที่ยงคืนตอนนี้เส้าสามารถได้ยินกันทั่วทั้งเมือง พวกเขาอาจจะถือบางประเภทของการเฉลิมฉลองและงานเลี้ยงที่ไหนสักแห่งภายในนั้น ฮาจิเมะและพวกเขาที่ผ่อนคลายเช่นที่พวกเขาต้องการภายในห้องของตน แต่ยังมีหนึ่งคนที่ตื่นเต้นแปลกๆมันชิ . เมื่อไม่นานมานี้ เธอมาบ่อย glancing ที่ฮาจิเมะและคิดเกี่ยวกับบางสิ่งบางอย่าง