The Christian ecclesiastical calend

The Christian ecclesiastical calendar contains many remnants of pre-Christian festivals. Although the dating as December 25 predates pagan influence, the later development of Christmas as a festival includes elements of the Roman feast of the Saturnalia and the birthday of Mithra.[51] The Chronography of 354 AD contains early evidence of the celebration on December 25 of a Christian liturgical feast of the birth of Jesus. This was in Rome, while in Eastern Christianity the birth of Jesus was already celebrated in connection with the Epiphany on January 6.[52][53] The December 25 celebration was imported into the East later: in Antioch by John Chrysostom towards the end of the 4th century,[53] probably in 388, and in Alexandria only in the following century.[54] Even in the West, the January 6 celebration of the nativity of Jesus seems to have continued until after 380.[55] In 245, Origen of Alexandria, writing about Leviticus 12:1–8, commented that Scripture mentions only sinners as celebrating their birthdays, namely Pharaoh, who then had his chief baker hanged (Genesis 40:20–22), and Herod, who then had John the Baptist beheaded (Mark 6:21–27), and mentions saints as cursing the day of their birth, namely Jeremiah (Jeremiah 20:14–15) and Job (Job 3:1–16).[56] In 303, Arnobius ridiculed the idea of celebrating the birthdays of gods, a passage cited as evidence that Arnobius was unaware of any nativity celebration.[57] Since Christmas does not celebrate Christ's birth "as God" but "as man", this is not evidence against Christmas being a feast at this time.[8] The fact the Donatists of North Africa celebrated Christmas may indicate that the feast was established by the time that church was created in 311.[58][59]

Many popular customs associated with Christmas developed independently of the commemoration of Jesus' birth, with certain elements having origins in pre-Christian festivals that were celebrated around the winter solstice by pagan populations who were later converted to Christianity. These elements, including the Yule log from Yule and gift giving from Saturnalia,[60] became syncretized into Christmas over the centuries. The prevailing atmosphere of Christmas has also continually evolved since the holiday's inception, ranging from a sometimes raucous, drunken, carnival-like state in the Middle Ages,[61] to a tamer family-oriented and children-centered theme introduced in a 19th-century transformation.[62][63] Additionally, the celebration of Christmas was banned on more than one occasion within certain Protestant groups, such as the Puritans, due to concerns that it was too pagan or unbiblical.[64][65] Also Jehovas Witnesses reject Christmas celebration.


Mosaic of Jesus as Christo Sole (Christ the Sun) in Mausoleum M in the pre-fourth-century necropolis under St Peter's Basilica in Rome.[66]
Relation to concurrent celebrations
Prior to and through the early Christian centuries, winter festivals—especially those centered on the winter solstice—were the most popular of the year in many European pagan cultures. Reasons included the fact that less agricultural work needed to be done during the winter, as well as an expectation of better weather as spring approached.[67] Many modern Christmas customs have been directly influenced by such festivals, including gift-giving and merrymaking from the Roman Saturnalia, greenery, lights, and charity from the Roman New Year, and Yule logs and various foods from Germanic feasts.[68] The Egyptian deity Horus, son to goddess Isis, was celebrated at the winter solstice. Horus was often depicted being fed by his mother, which also influenced the symbolism of the Virgin Mary with baby Christ.

Pagan Scandinavia celebrated a winter festival called Yule, held in the late December to early January period.[69] The word was in use in Old English (as geōl(a)) by 900, to indicate Christmastide.[70] The American Heritage Dictionary defines the word as "Christmas or the Christmas season, especially as traditionally celebrated in Northern Europe and North America with customs stemming in part from pagan celebrations of the winter solstice".[71] The vikings celebrated to the honour of their gods during three days, with much eating and drinking with friends and by-passers, called to drink Yule. After the Christianisation of Scandinavia the celebration was allowed as long as it was in the name of Christ instead.

In eastern Europe also, old pagan traditions were incorporated into Christmas celebrations, an example being the Koleda,[72] which was incorporated into the Christmas carol.

Choice of December 25 date
One theory to explain the choice of December 25 for the celebration of the birth of Jesus is that the purpose was to Christianize the pagan festival in Rome of the Dies Natalis Solis Invicti, meaning "the birthday of the Unconquered Sun", a festival inaugurated by the Roman emperor Aurelian (270–275) to celebrate the sun god and celebrated at the winter solstice, December

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ปฏิทินศิลาคริสเตียนประกอบด้วยเศษมากของคริสเตียนก่อนเทศกาล แม้ว่าเดเป็น 25 ธันวาคมถือกำเนิดอิทธิพลป่าเถื่อน พัฒนาหลังคริสต์มาสเป็นเทศกาลมีองค์ประกอบของงานเลี้ยง Saturnalia โรมันและวันเกิดของ Mithra [51] Chronography 354 โฆษณาประกอบด้วยหลักฐานช่วงต้นของการเฉลิมฉลองในวันที่ 25 ธันวาคมของงานฉลองพิธีสวดคริสเตียนการประสูติของพระเยซู นี้ในกรุงโรม ในขณะที่ในศาสนาคริสต์ตะวันออก การเกิดของพระเยซูแล้วเฉลิมกับ Epiphany วันที่ 6 มกราคมนี้ [52] [53 ฉลอง] 25 ธันวาคมถูกนำเข้าสู่ตะวันออกภายหลัง: ในแอนติออกโดยจอห์นคริสซอสตอมในตอนท้ายของศตวรรษที่ 4, [53] คง ใน 388 และซานเดรียในศตวรรษต่อไป แม้ [54] ในตะวันตก 6 มกราคมการเฉลิมฉลองการประสูติของพระเยซูน่าจะ มีอย่างต่อเนื่องจนกว่าหลังจาก 380 [55] ใน 245, Origen ของ Alexandria เขียนเลวีนิติ 12:1-8 ความเห็นว่า พระคัมภีร์กล่าวถึงคนบาปเท่านั้นเป็นการฉลองวันเกิดของพวกเขา คือฟาโรห์ ที่มีเบเกอร์หัวหน้าของเขาแขวนคอ (ปฐมกาล 40:20 – 22), และแฮ รอด ที่แล้ว จอห์นแบพติสท์ beheaded (Mark 6:21 – 27), และกล่าวถึงนักบุญตามวันเกิด cursing คือเยเรมีย์ (เยเรมีย์ 20:14-15) และงาน (งาน 3:1-16) [56] ใน 303, Arnobius เยาะเย้ยความคิดของการฉลองวันเกิดของเทพเจ้า ทางอ้างเป็นหลักฐานว่า Arnobius คือรู้จักการเฉลิมฉลองการประสูติ [57] ตั้งแต่คริสต์มาสฉลองการเกิดของพระเยซูคริสต์ "เป็นพระเจ้า" แต่ "เป็นมนุษย์" นี้ไม่ได้กับคริสต์มาสเป็นงานฉลองในเวลานี้ [8] ความจริง Donatists แอฟริกาเหนือเฉลิมฉลองคริสต์มาสอาจบ่งชี้ว่า งานฉลองก่อตั้งขึ้น โดยเวลาที่สร้างโบสถ์ใน 311 [58] [59]ศุลกากรนิยมมากมายที่เกี่ยวข้องกับพัฒนาอิสระของเยซูเกิด มีองค์ประกอบที่มีต้นกำเนิดในเทศกาลก่อนคริสเตียนที่ได้เฉลิมฉลองรอบเหมายัน โดยประชากรที่ป่าเถื่อนที่หลัง แปลงเป็นศาสนาคริสต์ องค์ประกอบเหล่านี้ รวมทั้งบันทึกของเทศกาลคริสต์มาสเทศกาลคริสต์มาสและของขวัญจาก Saturnalia, [60] กลายเป็น syncretized ในคริสต์มาสหลายศตวรรษผ่าน บรรยากาศคริสต์มาสโดยมียังวิวัฒนาการมาตั้งแต่เริ่มก่อตั้งของฮอลิเดย์ ตั้งแต่การบางครั้งบริการ เมา คาร์นิวัลเหมือนรัฐในยุคกลาง, [61] tamer-ครอบครัว และเด็กเป็นศูนย์กลางชุดรูปแบบในการเปลี่ยนแปลงของศตวรรษที่ 19 [62] [63] นอกจากนี้ ของคริสต์มาสถูกห้ามในโอกาสหนึ่งในบางกลุ่มโปรเตสแตนต์ เช่นสศาสนิกชน เนื่องจากความกังวลที่ว่า มันเป็น unbiblical หรือป่าเถื่อนเกินไป [64] [65] ยัง พยาน Jehovas ปฏิเสธการเฉลิมฉลองคริสต์มาสของพระเยซูคริสต์เป็นผู้เดียว Christo (คริสต์อาทิตย์) ในสุสาน M ทบี้นล่วงหน้า fourth ศตวรรษภายใต้มหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ในโรม [66]เพื่อเฉลิมฉลองพร้อมกันก่อน และ ผ่านศตวรรษคริสเตียนช่วงต้น ฤดูหนาวเทศกาล — โดยเฉพาะอย่างยิ่งเน้นการเหมายันซึ่งเป็นที่นิยมมากที่สุดของปีในยุโรปศาสนาวัฒนธรรม เหตุผลรวมที่น้อยกว่าทำงานเกษตรที่จำเป็นต้องทำในฤดูหนาว คาดว่าจะมีสภาพอากาศดีกว่าเป็นสปริงเข้าหาความจริง [67]ศุลกากรคริสมาสต์ที่ทันสมัยได้รับอิทธิพลมาจากเทศกาลดังกล่าว ขวัญและมโหรสพจากโรมัน Saturnalia ต้นไม้ ไฟ และกุศลจากบันทึกเทศกาลคริสต์มาส และ ปีใหม่โรมัน และอาหารต่าง ๆ จาก feasts ตระกูลโดยตรง [68 เทพเจ้าอียิปต์] Horus ลูกชายเทพธิดาไอซิส เทศกาลทักษิณายัน โร่มักจะถูกอธิบายได้ถูกเลี้ยงดู โดยแม่ของเขา ซึ่งมี ผลต่อสัญลักษณ์ของเวอร์จินแมรีกับเด็กคริสต์ป่าเถื่อนดิเฉลิมฉลองเทศกาลฤดูหนาวเรียกว่าเทศกาลคริสต์มาส จัดขึ้นในปลายเดือนธันวาคมช่วงต้นเดือนมกราคม [69] คำที่ถูกใช้ในภาษาอังกฤษเก่า (เป็น geōl(a)) โดย 900 ระบุ Christmastide [70] อเมริกันเฮอริเทจพจนานุกรมนิยามคำว่า "คริสต์มาสหรือคริสต์มาสฤดู โดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นประเพณีเฉลิมฉลองในอเมริกาเหนือและยุโรปเหนือกับศุลกากรที่เกิดในส่วนจากฉลองเหมายันป่าเถื่อน" [71 ไวกิ้ง]การเฉลิมฉลองเพื่อเกียรติของพระเจ้าของพวกเขาในระหว่างสามวัน ด้วยการรับประทานอาหารและดื่มกับเพื่อนและ by-passers เรียกว่าดื่มเทศกาลคริสต์มาส หลังจาก Christianisation สแกนดิเนเวีย ฉลองถูกอนุญาตตราบใดที่มันเป็นชื่อของพระคริสต์แทนในยุโรปตะวันออก ยัง ประเพณีศาสนาเก่าถูก incorporated ฉลองคริสมาสต์ ตัวอย่างได้ Koleda, [72] ซึ่งถูกรวมเข้ากับคริสต์มาสเลือกธันวาคมวัน 25ทฤษฎีหนึ่งอธิบายเลือก 25 ธันวาคมสำหรับการเฉลิมฉลองการประสูติของพระเยซูว่า วัตถุประสงค์คือการ Christianize เทศกาลป่าเถื่อนในโรมของตาย Natalis เที่ยว Invicti หมายถึง "วันเกิดของ Unconquered ซัน" เทศกาลแห่งโรมันจักรพรรดิ Aurelian (270-275) ฉลองพระอาทิตย์ และเทศกาลทักษิณายัน ธันวาคม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ปฏิทินสงฆ์ที่นับถือศาสนาคริสต์มีเศษหลายเทศกาลก่อนคริสต์ศักราช แม้ว่าเดทเป็น 25 ธันวาคมถือกำเนิดอิทธิพลศาสนาการพัฒนาต่อมาของวันคริสต์มาสเป็นเทศกาลรวมถึงองค์ประกอบของงานฉลองโรมันเสาร์และวันเกิดของธราได้. [51] ที่ Chronography 354 โฆษณามีหลักฐานในช่วงต้นของการเฉลิมฉลองที่ 25 ธันวาคม ของงานฉลองพิธีกรรมของชาวคริสต์ประสูติของพระเยซู นี้อยู่ในกรุงโรมในขณะที่ในคริสต์ศาสนาตะวันออกเกิดของพระเยซูกำลังโด่งดังอยู่แล้วในการเชื่อมต่อกับพระเยซู 6 มกราคม [52] [53] ฉลอง 25 ธันวาคมที่ถูกนำเข้ามาในภาคตะวันออกต่อมาในออคโดยจอห์น Chrysostom ปลาย ของศตวรรษที่ 4 [53] อาจจะอยู่ใน 388 และในซานเดรียเฉพาะในศตวรรษต่อไปนี้. [54] แม้จะอยู่ในเวสต์, 6 มกราคมเฉลิมฉลองการประสูติของพระเยซูที่ดูเหมือนว่าจะมีอย่างต่อเนื่องจนกระทั่งหลังจากที่ 380 [55] ใน 245 Origen ซานเดรียเขียนเกี่ยวกับเลวีนิติ 12: 1-8 แสดงความคิดเห็นว่าพระคัมภีร์กล่าวถึงเพียงคนบาปเป็นเฉลิมฉลองวันคล้ายวันเกิดของพวกเขาคือฟาโรห์ที่แล้วมีหัวหน้าขนมปังของเขาแขวนคอ (ปฐมกาล 40: 20-22) และเฮโรดที่แล้ว มี John the Baptist หัว (มาร์ค 6: 21-27) และกล่าวถึงเป็นธรรมิกชนแช่งวันเกิดของพวกเขาคือเยเรมีย์ (เยเรมีย์ 20: 14-15) และงาน (Job 3: 1-16). [56] ใน 303 Arnobius เยาะเย้ยความคิดของการเฉลิมฉลองวันคล้ายวันเกิดของพระเจ้า, ทางเดินอ้างว่าเป็นหลักฐานที่แสดงว่า Arnobius ไม่รู้ของการเฉลิมฉลองการประสูติใด ๆ . [57] ตั้งแต่คริสมาสต์ไม่ได้ฉลองวันเกิดของพระคริสต์ "เป็นพระเจ้า" แต่ "เป็นคน" นี้ไม่ได้ หลักฐานกับคริสมาสต์เป็นงานฉลองในขณะนี้. [8] ความจริงที่ Donatists ของทวีปแอฟริกามีการเฉลิมฉลองคริสมาสต์อาจบ่งชี้ว่างานฉลองก่อตั้งขึ้นโดยเวลาที่คริสตจักรที่ถูกสร้างขึ้นใน 311 ​​[58] [59] ศุลกากรได้รับความนิยมมากมายที่เกี่ยวข้องกับ คริสมาสต์การพัฒนาอย่างอิสระของที่ระลึกของการเกิดของพระเยซูที่มีองค์ประกอบบางอย่างที่มีต้นกำเนิดในงานเทศกาลก่อนคริสต์ศักราชที่ได้รับการเฉลิมฉลองทั่วฤดูหนาวโดยประชากรอิสลามที่ถูกดัดแปลงในภายหลังเพื่อศาสนาคริสต์ องค์ประกอบเหล่านี้รวมทั้งการเข้าสู่ระบบจากเทศกาลคริสต์มาสเทศกาลคริสต์มาสและของที่ระลึกจากการให้เอิกเกริก [60] กลายเป็น syncretized ลงในวันคริสต์มาสตลอดหลายศตวรรษ บรรยากาศแลกเปลี่ยนของคริสมาสต์นี้ยังมีการพัฒนาอย่างต่อเนื่องตั้งแต่เริ่มก่อตั้งวันหยุดตั้งแต่บางครั้งเข้มงวดเมารัฐรื่นเริงเหมือนในยุคกลาง [61] กับครูบาธีมครอบครัวที่มุ่งเน้นและเด็กเป็นศูนย์กลางการแนะนำใน 19th- ศตวรรษที่เปลี่ยนแปลง. [62] [63] นอกจากนี้การเฉลิมฉลองคริสมาสต์เป็นสิ่งต้องห้ามในมากกว่าหนึ่งครั้งภายในกลุ่มโปรเตสแตนต์บางอย่างเช่น Puritans เนื่องจากความกังวลว่ามันเป็นคนป่าเถื่อนเกินไปหรือ unbiblical. [64] [65] นอกจากนี้ยังมี พยาน Jehovas ปฏิเสธคริสต์มาสเฉลิมฉลอง. โมเสคของพระเยซูเป็นพระเยซูคริสต์ แต่เพียงผู้เดียว (คริสต์ดวงอาทิตย์) ในสุสาน M ในป่าช้าศตวรรษที่สี่ก่อนภายใต้มหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ในกรุงโรม. [66] ความสัมพันธ์กับการเฉลิมฉลองพร้อมกันก่อนที่จะผ่านศตวรรษที่คริสเตียน เทศกาลโดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงฤดูหนาวผู้ศูนย์กลางในฤดูหนาวฤดู-เป็นที่นิยมมากที่สุดของปีในหลายวัฒนธรรมอิสลามในยุโรป เหตุผลรวมถึงความจริงที่ว่างานเกษตรน้อยที่จำเป็นต้องทำในช่วงฤดูหนาวเช่นเดียวกับความคาดหวังของสภาพอากาศที่ดีขึ้นเป็นฤดูใบไม้ผลิเข้าหา. [67] ศุลกากรคริสมาสต์ที่ทันสมัยจำนวนมากได้รับอิทธิพลโดยตรงจากเทศกาลดังกล่าวรวมถึงการให้ของขวัญและการเฉลิมฉลองจาก โรมันเอิกเกริกเขียวขจี, ไฟ, และการกุศลจากปีใหม่โรมันและเทศกาลคริสต์มาสบันทึกและอาหารต่างๆจากงานเลี้ยงดั้งเดิม. [68] อียิปต์เทพฮอรัสลูกชายเทพีไอซิสกำลังโด่งดังในฤดูหนาว ฮอรัสก็มักจะปรากฎถูกป้อนโดยแม่ของเขาซึ่งยังได้รับอิทธิพลสัญลักษณ์ของพระแม่มารีกับลูกน้อยของพระคริสต์. the อิสลามสแกนดิเนเวีเฉลิมฉลองเทศกาลฤดูหนาวที่เรียกว่าเทศกาลคริสต์มาสที่จัดขึ้นในช่วงปลายเดือนธันวาคมถึงเดือนมกราคมต้น. [69] คำว่าเป็นในการใช้งาน ในภาษาอังกฤษ (ตาม Geol (ก)) 900 เพื่อแสดงเทศกาลคริสต์มาส. [70] ที่ American Heritage Dictionary กำหนดคำว่า "คริสต์มาสหรือเทศกาลคริสต์มาสโดยเฉพาะอย่างยิ่งการเฉลิมฉลองประเพณีในภาคเหนือของทวีปยุโรปและทวีปอเมริกาเหนือด้วยศุลกากรกั้นในส่วนของ จากการเฉลิมฉลองของคนป่าเถื่อนฤดูหนาว ". [71] ไวกิ้งมีการเฉลิมฉลองเพื่อเป็นเกียรติแก่พระของเขาในช่วงสามวันด้วยการรับประทานอาหารและดื่มน้ำมากกับเพื่อนและผู้คนโดยเรียกว่าการดื่มเทศกาลคริสต์มาส หลังจากที่ Christianisation ของสแกนดิเนเวีการเฉลิมฉลองได้รับอนุญาตให้นานที่สุดเท่าที่มันเป็นในพระนามของพระคริสต์แทน. ในยุโรปตะวันออกยังประเพณีศาสนาเก่าถูกรวมเข้าไปในการเฉลิมฉลองคริสมาสต์เป็นตัวอย่างที่เป็น Koleda [72] ซึ่งเป็น บริษัท ที่คริสมาสต์ แครอล. ทางเลือกของวันที่ 25 ธันวาคมวันหนึ่งในทฤษฎีที่จะอธิบายทางเลือกของวันที่ 25 ธันวาคมสำหรับการเฉลิมฉลองการประสูติของพระเยซูคือว่าจุดประสงค์คือการนับถือศาสนาคริสต์เทศกาลทางศาสนาในกรุงโรมของตาย Natalis Solis Invicti ที่มีความหมาย "วันเกิดของเต้ย ซัน "เทศกาลเปิดตัวโดยจักรพรรดิโรมัน Aurelian (270-275) เพื่อเฉลิมฉลองพระเจ้าดวงอาทิตย์และการเฉลิมฉลองในฤดูหนาวเดือนธันวาคม