The majority of pepper and other ve

The majority of pepper and other vegetable fields in most
West African countries (Mali, Burkina Faso, Chad, Guinea, Niger and Senegal) are located in rural areas and exploited mainly by male smallholder farmers (AVRDC, 2008). Women are the main marketers, processers, buyers, and users (Yaméogo et al., 2002). As for other vegetables, farm size ranges from one or more plots of a few squared meters to less than 1 ha (USAID/Guinea, 2006; AVRDC, 2008). The crop may be produced in single stands or intercropped with staple crops or other vegetables, sometimes even with other crops of the Solanaceae family. In urban and periurban settings, peppers and other vegetables are produced to provide nearby city dwellers with fresh produces and growers and marketers with cash income. Farm labor is provided mostly by family members in rural areas, and family members plus paid personnel in the urban and periurban settings. Seed supply is through the private sector, National Agricultural Research and Extension Systems (NARES) or farmers’ own saved seeds. The public/private sector partnership involving NARES and/or International Agricultural Research Institutions is very limited. Conventional production methods in open fields are commonly practiced. Although there is an (Dagnoko and Gniffke, unpublished). Another important quality requirement often neglected and none verified is the absence or low content of aflatoxin in the dried whole products and/or powder. Aflatoxin is a pathogenic compound that occurs in the fruits as a result of contamination by the fungus Aspergillus flavus Link. However, the extent of pepper contamination in most countries is poorly known and needs exploring for West African pepper products to be competitive in both local and external markets.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พริกไทยและฟิลด์อื่น ๆ ผักเป็นส่วนใหญ่ ประเทศ (มาลี บูร์กินาฟาโซ ชาด กินี สาธารณรัฐไนเจอร์ และเซเนกัล) อยู่ในพื้นที่ชนบท และติดส่วนใหญ่เป็นเกษตรกรรายย่อยที่ชาย (AVRDC, 2008) ผู้หญิงมีนักการตลาดหลัก นมจุก ผู้ซื้อ และผู้ใช้ (Yaméogo et al. 2002) ส่วนผักอื่น ๆ ฟาร์มขนาดตั้งแต่ผืน หนึ่งกี่เมตรกำลังสองน้อยกว่า 1 ฮา (USAID/กินี, 2006 AVRDC, 2008) พืชอาจผลิตขาตั้งเดี่ยว หรือ intercropped กับพืชหลักหรือผักอื่น ๆ โดยพืชตระกูล Solanaceae อื่น ๆ ในเมือง และการตั้งค่า periurban พริก และผักอื่น ๆ ที่ผลิตให้ใกล้เคียงประชาชนผลิตผลสด และเกษตรกร และนักการตลาด มีรายได้เงินสด แรงงานฟาร์มให้เป็นส่วนใหญ่ โดยสมาชิกในครอบครัวในชนบท และครอบครัวบวกจ่ายบุคลากรในการเมืองและการตั้งค่า periurban จัดหาเมล็ดพันธุ์ถูกภาคเอกชน วิจัยเกษตรแห่งชาติ และการขยายระบบ (นเรศ) หรือเกษตรกรเองบันทึกเมล็ด ความร่วมมือภาคประชาชนที่เกี่ยวข้องกับนเรศหรือสถาบันวิจัยเกษตรนานาชาติมีจำกัด โดยทั่วไปจะฝึกการผลิตทั่วไปในฟิลด์เปิด แม้ว่าจะมี (Dagnoko และ Gniffke เลิกประกาศ) ข้อกำหนดคุณภาพที่สำคัญอื่นที่มักจะละเลยและไม่มีการตรวจสอบคือ ขาดหรือต่ำเนื้อหาของฟลาท็อกซินทั้งผลิตภัณฑ์อาหารแห้งและผง ฟลาท็อกซินเป็นสารประกอบทำให้เกิดโรคที่เกิดขึ้นในผลไม้เป็นผลมาจากการปนเปื้อน ด้วยเชื้อรา Aspergillus flavus เชื่อมโยง อย่างไรก็ตาม ขอบเขตของปนพริกไทยในประเทศส่วนใหญ่เป็นที่รู้จักกันดี และต้องการสำรวจผลิตภัณฑ์พริกไทยแอฟริกาตะวันตกจะสามารถแข่งขันกับตลาดทั้งภายใน และภายนอก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ส่วนใหญ่ของพริกไทยและสาขาพืชชนิดอื่น ๆ
มากที่สุดในประเทศแอฟริกาตะวันตก(มาลีบูร์กินาฟาโซ, ชาด, กินีไนเจอร์และเซเนกัล) ตั้งอยู่ในพื้นที่ชนบทและใช้ประโยชน์โดยส่วนใหญ่เกษตรกรรายย่อยชาย (AVRDC 2008) ผู้หญิงมีตลาดหลัก processers ผู้ซื้อและผู้ใช้ (Yaméogo et al., 2002) สำหรับผักอื่น ๆ ช่วงขนาดฟาร์มจากหนึ่งหรือมากกว่าแปลงเมตรยกกำลังสองไม่กี่คนที่น้อยกว่า 1 เฮกเตอร์ (USAID / กินี 2006 AVRDC 2008) พืชที่อาจจะมีการผลิตในพื้นที่เดียวหรือแซมพืชหลักหรือผักอื่น ๆ บางครั้งแม้จะมีพืชอื่น ๆ ของครอบครัว Solanaceae ในการตั้งค่าในเมืองและ periurban พริกและผักอื่น ๆ ที่มีการผลิตเพื่อให้ชาวเมืองที่อยู่ใกล้เคียงกับการผลิตสดและเกษตรกรผู้ปลูกและนักการตลาดที่มีรายได้เงินสด แรงงานฟาร์มมีให้โดยส่วนใหญ่เป็นสมาชิกในครอบครัวอยู่ในพื้นที่ชนบทและสมาชิกในครอบครัวรวมทั้งจ่ายบุคลากรในการตั้งค่าในเมืองและ periurban การจัดหาเมล็ดพันธุ์ที่ผ่านการภาคเอกชนวิจัยแห่งชาติเกษตรและขยายระบบ (นเรศ) หรือเกษตรกรเมล็ดที่บันทึกไว้ของตัวเอง ประชาชน / ความร่วมมือภาคเอกชนที่เกี่ยวข้องกับการนเรศและ / หรือสถาบันวิจัยการเกษตรระหว่างประเทศมีข้อ จำกัด มาก วิธีการผลิตแบบเดิมในสาขาที่เปิดให้บริการมีความชำนาญทั่วไป แม้ว่าจะมีเป็น (Dagnoko และ Gniffke, ไม่ถูกเผยแพร่) ต้องการคุณภาพที่สำคัญอีกมักจะถูกละเลยและไม่มีการตรวจสอบความเป็นตัวตนหรือเนื้อหาต่ำของอะฟลาท็อกซินในผลิตภัณฑ์ทั้งแห้งและ / หรือผง อะฟลาท็อกซินเป็นสารที่ทำให้เกิดโรคที่เกิดขึ้นในผลไม้เป็นผลมาจากการปนเปื้อนจากเชื้อรา Aspergillus flavus การเชื่อมโยง อย่างไรก็ตามขอบเขตของการปนเปื้อนของพริกในประเทศส่วนใหญ่เป็นที่รู้จักกันดีและความต้องการการสำรวจสำหรับผลิตภัณฑ์พริกแอฟริกาตะวันตกจะมีการแข่งขันทั้งในตลาดในประเทศและภายนอก